ศักราชจอมเวท - ตอนที่ 26 ชัยชนะ

นี่นับเป็นครั้งที่สามแล้วที่อลิซปลดปล่อย เวทมิติแตกสลาย

แม้ว่าเวทมนตร์สายมิติจะเป็นพรสวรรค์ติดตัวมาแต่กำเนิด ซึ่งทำให้เธอสามารถใช้วิชาที่ทั้งน่าสะพรึงกลัวและคมกริบเช่นนี้ได้ทั้งที่ยังเป็นเพียงผู้ฝึกหัดเวท แต่ร่างกายของเธอก็เริ่มกรีดร้องประท้วง เห็นได้ชัดว่ามันไม่สามารถรองรับภาระจากการใช้พลังมิติที่มีความถี่สูงขนาดนี้ได้ไหว

ดังนั้น ทันทีที่ความว่างเปล่าในรัศมีห้าสิบเมตรเกิดการแตกสลาย ร่างกายบางส่วนของเธอก็เริ่มพังทลายตามไปด้วย ทำให้อาการบาดเจ็บที่สาหัสอยู่แล้วยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก

อาศัยจังหวะที่เด็กสาวชุดแดงถูกเศษซากมิตินับไม่ถ้วนบดขยี้จนกลายเป็นก้อนเลือด อลิซกัดฟันตะเกียกตะกายมุดเข้าไปในรอยแยกมิติที่เปิดออกอย่างกะทันหัน และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

หมอกโลหิตคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ร่างของแมรี่ที่แหลกเหลวยืนโงนเงนอยู่ท่ามกลางลานประลอง บนร่างกายมองไม่เห็นผิวหนังที่สมบูรณ์เลยแม้แต่นิ้วเดียว พูดตามตรง ตั้งแต่กริมเกิดมาจนป่านนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นใครมีสภาพน่าสังเวชได้ขนาดนี้

แมรี่ในชุดแดงราวกับถูกยัดเข้าไปปั่นในเครื่องบดเนื้อ ร่างกายทั้งร่างถูกฉีกกระชากจนหนังเปิดเนื้อแตก เละเทะจนจำเค้าเดิมแทบไม่ได้ น้ำเลือดไหลรินออกจากปากแผลขนาดเล็กใหญ่นับพันแห่งไม่หยุดหย่อน ย้อมเธอจนกลายเป็นมนุษย์เลือดที่มีชีวิต และที่ใต้เท้าของเธอ เลือดได้ไหลนองรวมกันจนกลายเป็นทะเลสาบสีแดงฉานขนาดย่อม

กริมข่มความกลัว ค่อยๆ ขยับเท้าก้าวเข้าไปในสนามรบทีละก้าว

“นี่… เธอยังมีชีวิตอยู่ไหม?” เสียงของกริมสั่นเครือเล็กน้อย

ร่างมนุษย์เลือดสั่นสะท้าน ดวงตาสีแดงฉานหันขวับกลับมามองที่กริม ประกายสีแดงที่วูบวาบภายในดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความกระหายหิวที่ไม่อาจปิดบัง

“เลือด… ฉันต้องการเลือด… เอาเลือดมาให้ฉันเร็วเข้า…” เสียงของมนุษย์เลือดแหบพร่าและต่ำเตี้ย หากไม่ตั้งใจฟัง แทบจะจับใจความไม่ได้

เพียงแค่แรงสั่นสะเทือนเบาๆ จากการขยับปากพูด กล้ามเนื้อบนใบหน้าที่มีแต่บาดแผลเหวอะหวะก็ฉีกขาดซ้ำอีกครั้ง น้ำพุเลือดพุ่งกระฉูดออกมาไม่หยุด

“คงไม่ได้จะดูดเลือดฉันหรอกนะ!” สีหน้าของกริมซีดเผือดลงทันที

ดูจากสภาพความยับเยินของแมรี่ในครั้งนี้ เกรงว่าต่อให้สูบเลือดเขาจนตัวแห้ง ก็ยังไม่แน่ว่าจะทำให้เธอฟื้นตัวได้!

ก่อนที่แมรี่จะอดรนทนไม่ไหวและกระโจนเข้าขย้ำคอเขา กริมก็นึกขึ้นได้ เขารีบล้วงถุงเลือดแปดถุงที่มีลักษณะเหมือนลูกปัดสีแดงสดออกมาจากกระเป๋าคาดเอวรวดเดียว ถุงเลือดเหล่านี้ล้วนเป็นของสงครามที่เขายึดมาได้จากรังของแม่เฒ่าปีศาจ

แมรี่คว้าถุงเลือดไป แล้วกลืนลงคออย่างบ้าคลั่ง ความน่าสะพรึงกลัวของเผ่าพันธุ์โบราณอย่าง ผีดูดเลือด ก็เผยออกมาให้เห็นเป็นประจักษ์ บาดแผลฉกรรจ์ที่ปกคลุมทั่วร่างกายเมื่อครู่ กลับกำลังหดตัวและสมานเข้าหากันด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กระบวนการทั้งหมดช่างมหัศจรรย์จนกริมแทบไม่อยากเชื่อสายตา

วินาทีที่แล้วยังดูร่อแร่ปางตายเหมือนซากศพเดินได้ที่พร้อมจะสิ้นใจ วินาทีต่อมากลับเหมือนมีใครมาร่ายเวทย้อนเวลารักษา ร่างกายทั้งร่างเริ่มกลับมาดีขึ้นอย่างรวดเร็ว

สามถุงเลือดลงท้อง… บาดแผลเล็กๆ นับไม่ถ้วนทั่วร่างหายวับไป ส่วนบาดแผลใหญ่ๆ ก็เริ่มปิดปากและสมานตัว

ห้าถุงเลือดลงท้อง… พื้นผิวร่างกายที่เคยเหมือนถูกสับเป็นชิ้นเนื้อบดไม่มีให้เห็นอีกแล้ว ผิวพรรณกลับคืนสู่ความเนียนละเอียดขาวผ่องเหมือนก่อนหน้านี้

เจ็ดถุงเลือดลงท้อง… บนผิวขาวผ่องถึงกับมีประกายสีเลือดที่แวววาวและสดใสปรากฏขึ้น ทำให้แมรี่กลับมาดูเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวายิ่งกว่าเดิม

ถุงเลือดถุงสุดท้ายแมรี่ยกขึ้นจรดริมฝีปากทำท่าจะกิน แต่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันกลับมาโยนคืนให้กริม ตอนนี้เธอฟื้นตัวสมบูรณ์แล้ว หากกินเพิ่มไปอีกถุงก็ดูจะเป็นการสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ… ดูจากสายตาเสียดายของกริม ของพวกนี้น่าจะถือเป็นของดีในคอลเลกชันของหมอนั่นเลยทีเดียว!

อย่างไรก็ตาม เมื่อแมรี่ขยับตัวแรงๆ บนร่างกายของเธอก็เกิดเสียง เปรี๊ยะ เบาๆ ถี่รัว สะเก็ดเลือดแข็งตัวที่ห่อหุ้มร่างกายของเธอไว้ในที่สุดก็เริ่มแตกออก และร่วงกราวลงมาจากเรือนร่างที่บอบบางและงดงาม เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่สมบูรณ์แบบและเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนต่อหน้ากริมอย่างหมดเปลือก

ต่อให้ผ่านชีวิตมาแล้วสองชาติ วินาทีนี้ใบหน้าของกริมก็ยังแดงซ่านไปจนถึงใบหู

แม้เขาจะพยายามเบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างสุดชีวิต และแกล้งไอแก้เก้อไม่หยุด แต่ภาพเงาร่างอันงดงามที่สั่นสะเทือนจิตใจนั้นก็ยังคงประทับแน่นอยู่ในความทรงจำ

อุบัติเหตุ! มันเป็นอุบัติเหตุล้วนๆ! กริมกล้าสาบานต่อฟ้าดินได้เลยว่านี่คืออุบัติเหตุ!

ทว่าชิปชีวภาพอัจฉริยะในสมองกลับทำการสแกนเชิงลึกโดยอัตโนมัติ แม้กริมจะเหลือบมองเพียงแวบเดียว แต่ข้อมูลโดยละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับสรีระของแมรี่ชุดแดงก็ได้ถูกบันทึกลงในสมองเรียบร้อยแล้ว ซ้ำร้ายชิปยังใจดีช่วยสร้างโมเดลรูปร่างสามมิติที่มีความสมจริงระดับร้อยเปอร์เซ็นต์ให้เสร็จสรรพ

ชื่อ: แมรี่ อาชีพ: ผู้ฝึกหัดเวทระดับสูง ค่าสถานะ: พละกำลัง 9 | ความว่องไว 17 | ความอึด 10/11 | พลังจิตวิญญาณ 17/18

ทักษะส่วนตัว: ดูดเลือดฟื้นฟู, ร่างจำแลงค้างคาวมาร

เอ่อ… เมื่อมองดูตัวเลขที่สวยหรูเหล่านั้น หัวใจของกริมแทบจะหยุดเต้น

จากข้อมูลจะเห็นได้ว่า แมรี่ชุดแดงได้กลายเป็น ผู้ฝึกหัดเวทระดับสูง ที่มีความแข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่าสามผู้แข็งแกร่งประจำหอคอยแล้ว ค่าความว่องไว 17 แต้ม มอบความเร็วเหนือมนุษย์ที่ไม่มีใครเทียบติด มิน่าเล่าเวลาเธอเคลื่อนไหวต่อให้ไม่ได้เร่งความเร็ว ก็ยังทิ้งภาพติดตาจำนวนมากไว้หลอกตาผู้คนได้

เมื่อเทียบกันแล้ว ค่าพละกำลังของเธอนั้นต่ำที่สุดจริงๆ แต่นั่นก็เป็นแค่การเปรียบเทียบในระดับยอดฝีมือด้วยกันเท่านั้น ด้วยพละกำลังพื้นฐาน 9 แต้ม เธอสามารถกวัดแกว่งดาบใหญ่สองมือหนักสิบห้าถึงยี่สิบกิโลกรัมได้อย่างสบายมือ และชกชายฉกรรจ์ตัวโตให้กระเด็นปลิวได้ด้วยหมัดเดียว

และในขณะที่กริมกำลังจมดิ่งอยู่ในโลกแห่งข้อมูล แมรี่ก็ได้สวมชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีแดงสดที่งดงามของเธออีกครั้ง กระบวนการสวมใส่นั้นช่างแปลกประหลาดจนน่าทึ่ง เพียงแค่เธอดีดนิ้ว ของเหลวเลือดที่กองอยู่ใต้เท้าและยังไม่แข็งตัวดี ก็เลื้อยขึ้นมาพันรอบกายเธอราวกับงูน้อยที่คล่องแคล่ว พริบตาเดียวพวกมันก็แปรเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงสีเพลิงที่ประณีตงดงาม

ตุ้บ…

วัตถุทรงกลมกลิ้งหลุนๆ เข้ามาในอ้อมกอดของกริม

กริมที่สะดุ้งตื่นจากภวังค์ก้มลงมอง ถึงกับมือสั่นด้วยความตกใจเมื่อเห็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวอัปลักษณ์น่ากลัว เกือบจะเผลอโยนทิ้งไป ทันใดนั้นเขาถึงได้เข้าใจว่า มันคือศีรษะของ ซิมบ้า

“นังเด็กนั่นหนีไปได้ไว แต่ทำเจ้านี่หล่นไว้ ก็เอาหัวมันชดเชยค่าถุงเลือดเมื่อกี้ของนายไปแล้วกัน!” แมรี่เบ้ปากพูดอย่างไม่ยี่หระ

“เธอ… เมื่อกี้เธอเจ็บหนักขนาดนั้น ได้ของที่อยากได้มาหรือยัง?” กริมพอนึกถึงสภาพมนุษย์เลือดเมื่อครู่ก็ยังรู้สึกหวาดผวา อดไม่ได้ที่จะถามเสียงเบา

“คิกคิกคิก…” พอพูดถึงเรื่องนี้ แมรี่ก็ระเบิดเสียงหัวเราะแหลมสูงด้วยความลำพองใจ ราวกับเด็กที่เพิ่งแอบขโมยขนมกินได้สำเร็จ “ที่ฉันดูดมาได้น่ะ คือโลหิตแก่นแท้ของนังเด็กนั่นเชียวนะ ถ้าไม่พักฟื้นสักสองสามเดือน อย่าหวังว่ามันจะฟื้นตัวกลับมาซ่าได้อีก! แถมฉันยังรู้สึกได้ด้วยว่า เลือดของนังเด็กนั่นช่วยให้ฉันพัฒนาขึ้นได้ไม่น้อยเลย… ฮ่าฮ่า…”

สีหน้าของกริมเคร่งขรึมลง ในที่สุดก็เข้าใจความน่ากลัวของเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดอย่างถ่องแท้

ในค่าสถานะของแมรี่ที่ชิปตรวจจับได้ ค่าความอึด 10/11 และพลังจิตวิญญาณ 17/18 แท้จริงแล้วคือการเติบโตของความสามารถที่วิวัฒนาการขึ้นมาใหม่หลังจากดูดเลือดของผู้แข็งแกร่ง เดิมทีค่าความอึดของเธอคือ 10 แต้ม และพลังจิตวิญญาณคือ 17 แต้ม แต่หลังจากดูดเลือดแม่หนูน้อยโลลิต้าอย่างอลิซเข้าไป ขีดจำกัดสูงสุดของทั้งสองค่าก็ได้เพิ่มขึ้นมาอย่างละ 1 แต้ม

แม้ว่าค่าปัจจุบันจะยังไม่เปลี่ยนแปลง แต่ขอเพียงแค่เธอใช้เวลาหลังจากนี้ขัดเกลาตัวเอง และยกระดับพลังของตนเองขึ้นไป ผลพลอยได้ในวันนี้ถึงจะตกถึงท้องและกลายเป็นพลังที่แท้จริง

ผีดูดเลือดที่สามารถเพิ่มขีดความสามารถส่วนบุคคลได้เพียงแค่ดูดเลือดคนอื่น… กริมแค่คิดก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกวิงเวียนศีรษะ ความสำคัญของคำว่า “พรสวรรค์” ได้รับการพิสูจน์อีกครั้ง!

อลิซคนนั้น ดูจากภายนอกก็อายุแค่สิบสามสิบสี่ปี ด้วยอายุเพียงเท่านี้ หากไม่มีพรสวรรค์ด้านมิติ ก็คงเป็นแค่มือใหม่ที่เพิ่งเตาะแตะเข้าสู่ระดับผู้ฝึกหัดขั้นต้น แต่ดูเธอสิ ยัยหนูโลลิต้าที่ IQ สูงปรี๊ดแต่ EQ ต่ำเตี้ย กลับอาศัยพรสวรรค์ด้านมิติ ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในหมู่ผู้ฝึกหัดเวทระดับสูง

หากวันนี้ไม่ใช่เพราะเธอซวยซ้ำซวยซ้อน ต้องมาเจอกับตัวประหลาดอย่างอสูรแมลงมาร, กริม และแมรี่ติดต่อกัน ด้วยความสามารถของเธอ เกรงว่าคงกวาดล้างผู้ฝึกหัดทั้งหอคอยได้สบายๆ

และแมรี่ที่อยู่ตรงหน้าก็เช่นกัน ก่อนหน้านี้เธอก็ดูเหมือนจะเป็นแค่ผู้ฝึกหัดระดับต้นที่เชี่ยวชาญเวทมนตร์อย่างกระท่อนกระแท่นแค่สองบท แต่พอเกิดการกลายพันธุ์เป็นผีดูดเลือดสายเลือดโบราณ ความแข็งแกร่งส่วนบุคคลก็พุ่งพรวดขึ้นมาเป็นยอดฝีมือระดับสูงทันที

จากการวิเคราะห์ข้อมูลปัจจุบัน แมรี่มีความมั่นใจถึงหกส่วนที่จะเอาชนะเนตรพญาเหยี่ยว ครูซา แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับนางมารวิปลาส โอกาสชนะกลับมีไม่ถึงสามส่วน… และสำหรับอสูรแมลงมาร เอ็นทิค โอกาสชนะของแมรี่มีน้อยนิดไม่ถึงหนึ่งส่วน

เพราะต่อให้ความสามารถดูดเลือดฟื้นฟูจะโกงแค่ไหน ก็ต้อง “มีเลือดให้ดูด” ถึงจะเห็นผล! สไตล์การต่อสู้แบบยอมแลกเลือดของแมรี่ อาจจะพอใช้ได้ผลกับเนตรพญาเหยี่ยว ต่อให้ต้องแลกด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส ขอเพียงเจาะผ่านการป้องกันของครูซาได้ เธอก็สามารถดูดเลือดฟื้นตัวกลับมาได้ทันที

แต่ถ้าจะเอาไม้นี้ไปใช้กับนางมารวิปลาสและอสูรแมลงมาร กริมคงได้แต่หัวเราะแห้งๆ ดาบยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัวของนางมารวิปลาสไม่ใช่ของประดับ พละกำลัง 15 แต้ม และความอึด 16 แต้ม นั้น เพียงพอให้เธอใช้การโจมตีทางกายภาพที่บ้าคลั่งได้อย่างฟุ่มเฟือย ความว่องไว 8 แต้ม อาจจะถือเป็นจุดอ่อน แต่ภายใต้การสนับสนุนของเวทมนตร์ ศัตรูทั่วไปก็ยากที่จะใช้จุดนี้เล่นงานเธอ

ส่วนอสูรแมลงมาร เอ็นทิค แม้จะดูทุลักทุเลเมื่ออยู่ต่อหน้าอลิซ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพลังการต่อสู้ที่แท้จริงของเขาจะอ่อนด้อย คิดจะดูดเลือดจากร่างที่เต็มไปด้วยแมลงเพื่อรักษาตัวเอง? แผนการของแมรี่คงยากที่จะเป็นจริง ดีไม่ดีจะได้กินแมลงเข้าไปแทนเลือด

สรุปได้ว่า พรสวรรค์ของแมรี่นั้นแข็งแกร่งจริง แต่ยังไม่ถึงขั้น “โกงสะบัด” เหมือนอลิซ

ในเมื่อแมรี่ยินดีจะรับบทลูกพี่ กริมก็ยินดีที่จะมีที่พึ่งพิงเพื่อเบียดแทรกเข้าสู่แถวหน้าของผู้แข็งแกร่ง ดังนั้นเขาจึงไม่ปิดบัง บอกเล่าผลการวิเคราะห์ของตนเองให้แมรี่ฟังอย่างละเอียดทุกกระเบียดนิ้วราวกับกุนซือผู้ซื่อสัตย์ และถือโอกาสทำลายภาพฝันเฟื่องที่ไม่สมจริงของเธอทิ้งไปเสีย

นับตั้งแต่ได้รับพรสวรรค์ผีดูดเลือดมา นิสัยใจคอของแมรี่ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก ดูออกเลยว่าพลังสายเลือดกำลังส่งผลกระทบต่อจิตใจและประสาทสัมผัสของเธออย่างลึกซึ้ง การที่เธอดีกับเขา เป็นไปได้มากว่าเกิดจากความสงสารเพียงเสี้ยวเดียวที่เขาเผลอแสดงออกมาโดยไม่ตั้งใจในระหว่างกระบวนการกลายพันธุ์ของเธอ

แต่ความซาบซึ้งใจไม่ว่าจะมากแค่ไหนก็ไม่ยั่งยืน และจะค่อยๆ จืดจางเลือนหายไปจากชีวิตประจำวันของผู้ฝึกหัดเวทที่ต้องเย็นชา มีเหตุผล และโหดเหี้ยม ดังนั้น เขาจำเป็นต้องแสดงคุณค่าและจุดเด่นของตนเองออกมาให้เห็น เพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นเพียงตัวภาระที่ต้องพึ่งพาบารมีของแมรี่เพียงฝ่ายเดียว