ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า - บทที่ 173 ของเหลววิญญาณสุริยันจันทราและหอสมบัติ เซียน

เบื้องล่างหุบเขาแม่น้ำอันแห้งเหือด ใต้เงาของศิลายักษ์
ที่ตั้งตระหง่าน ปรากฏรอยแยกสายหนึ่งซ่อนเร้นสายตา หาก
มิใช่ผู้มีสัมผัสไวว่อง ย่อมมิอาจสังเกตเห็นความผิดปกติ
แม้แต่น้อย
ทว่าสำ หรับจางอวิ๋น กลิ่นอายแห่งชีวิตที่เล็ดลอดออก
มาจากรอยแยกนั้น ช่างแจ่มชัดราวกับดวงตะวันในยามราตรี!
เถากู่หลานที่ยืนเคียงข้างเองก็สัมผัสได้ นางหันมาสบตา
กับเขาโดยไม่ต้องเอ่ยวาจา
ทั้ง
สองไม่รอช้า เหินร่างลงสู่เบื้องล่างทันที
ยิ่งเข้าใกล้รอยแยก กลิ่นอายแห่งชีวิตก็ยิ่งเข้มข้นจนแทบ
จับต้องได้
จางอวิ๋นไม่ลังเล พลิกฝ่ามือรวบรวมพลังอูสีน้ำเงิน
เข้มข้น ซัดตูมเข้าใส่ศิลายักษ์อย่างถนัดถนี่
ตูม—!เสียงระเบิดกึกก้อง ก้อนหินมหึมาแตกกระจายกลาย
เป็นจุณในพริบตา!
ทันทีที่เครื่องกีดขวางมลายสิ้น กลิ่นอายแห่งชีวิตอัน
มหาศาลก็พวยพุ่งออกมาจากรอยแยกราวกับภูเขาไฟปะทุ
ภายในรอยแยกขนาดครึ่งตัวคนนั้น ปรากฏบ่อของเหลว
สีทองอร่าม ส่องแสงเจิดจรัสแสบตา พร้อมกลิ่นหอมเย้ายวน
ที่ทำให้รูขุมขนทั่วร่างเปิดกว้าง
【ของเหลววิญญาณสุริยันจันทรา】
คำอธิบาย: สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน ดูดซับแก่นแท้สุริยัน
จันทรา สั่งสมวันแล้ววันเล่าจนก่อตัวขึ้น อัดแน่นด้วยพลังชีวิต
เข้มข้น มีผลช่วยยืดอายุขัย
……
“ยืดอายุขัย!?”
นัยน์ตาของจางอวิ๋นเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง
ในโลกบำเพ็ญเพียร สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดมิใช่อาวุธวิเศษหรือ
วิชาไร้เทียมทาน แต่คือ ‘เวลา’!ของวิเศษที่สามารถยื้อแย่งอายุขัยจากพญามัจจุราชได้
เช่นนี้ คือสุดยอดปรารถนาของเหล่ายอดฝีมือเฒ่าที่ไม้ใกล้ฝั่ง
ยิ่งจุดเด่นที่สุดของมันคือไร้เงื่อนไขเรื่องระดับพลัง ไม่ว่าเจ้า
จะอยู่ระดับใด ก็สามารถเสพรับผลลัพธ์แห่งการยืดอายุขัยได้
ทั้ง
สิ้น
นี่มัน… ขุมทรัพย์ชัดๆ!
“ลาภลอยก้อนโต!”
จางอวิ๋นแสยะยิ้ม ร่างกายพุ่งทะยานเข้าหาบ่อทองคำ
นั้น
ราวกับลูกธนูหลุดจากแหล่ง
ฟุ่บ!
ทว่าในวินาทีที่เข้าใกล้ พื้นดินแห้งกรังด้านข้างพลัน
ระเบิดออก!
เงาทะมึนสายหนึ่งพุ่งทะลวงดินขึ้นมาด้วยความเร็วปาน
สายฟ้าแลบ เผยให้เห็นหัวงูขนาดมหึมาที่อ้าปากกว้างหมาย
ขย้ำเหยื่อ
จางอวิ๋นปฏิกิริยาว่องไวปานเทพเจ้า เอียงกายหลบคม
เขี้ยวเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด พร้อมสะบัดฝ่ามืออัดกระแทกพลังอูใส่ศัตรู
ปัง!
ร่างยาวเหยียดของอสรพิษถูกซัดกระเด็นกลิ้งไปหลาย
ตลบ
เมื่อตั้งหลักได้ จางอวิ๋นเพ่งมองศัตรูชัดๆ คิ้วเข้มขมวด
เข้าหากันเล็กน้อย
ในแดนลับเซียนแห่งนี้ สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ล้วนเป็นอสูร
ซากเหี่ยวเฉา แต่เจ้าอสรพิษตรงหน้ากลับมีเนื้อหนังมังสาอวบ
อิ่ม เปี่ยมด้วยพลังชีวิตราวกับสัตว์อสูรปกติ ทว่ากลิ่นอายที่แผ่
ออกมากลับเป็นกลิ่นสาบสางของความตายอันเป็นเอกลักษณ์
ของอสูรซากเหี่ยวเฉาอย่างชัดเจน
“น่าสนใจ…”
เขาโคจรเคล็ดวิชาเนตรเซียนทันที
【อสูรซากเหี่ยวเฉาแฝงชีวี】
คำอธิบาย: อสูรซากเหี่ยวเฉาที่ดูดซับของเหลววิญญาณ
สุริยันจันทราจนกลับมามีชีวิตชีวา ภายในร่างอัดแน่นด้วย
แก่นแท้แห่งชีวิต……
“อัดแน่นด้วยพลังชีวิต?”
จางอวิ๋นประหลาดใจ
อสูรซากเหี่ยวเฉาก่อกำเนิดจากพลังงานเหี่ยวเฉา
ซึ่งพลังงานนี้ขัดแย้งกับพลังชีวิตอย่างสิ้นเชิง เจ้าอสูรตัวนี้กลับ
สามารถดูดซับพลังชีวิตจากของเหลววิญญาณสุริยันจันทรา
มาผสานเข้าด้วยกันได้งั้นรึ?
การดำรงอยู่ที่ขัดแย้งกันเองเช่นนี้ นับเป็นตัวอย่าง
การทดลองชั้นเลิศ
เขาไม่คิดสังหารมันทิ้ง แต่สะบัดมือส่งพลังอูเข้า
พันธนาการร่างงูนั้นจนขยับไม่ได้ ก่อนจะโยนมันเข้าไปขังไว้ใน
‘เมืองเซียนอู’ เพื่อรอการวิจัยในภายหลัง
“กู่หลาน! เตรียมขวดหยก!”
“เจ้าค่ะ!”
จางอวิ๋นตะโกนสั่งพร้อมกับหยิบขวดหยกใบเขื่องออกมา
ลอยเรียงรายกลางอากาศ เถากู่หลานพยักหน้ารับ รีบ
ใช้อิทธิฤทธิ์ควบคุมขวดหยกเหล่านั้นทันทีจางอวิ๋นเกร็งลมปราณที่ฝ่ามือ ดูดรั้งของเหลววิญญาณ
สุริยันจันทราจากบ่อขึ้นมาเป็นสายธาร เถากู่หลานควบคุม
ขวดหยกเข้ารองรับอย่างรู้ใจ
เพียงชั่วอึดใจ ของเหลววิญญาณสุริยันจันทราทั้งบ่อก็
ถูกบรรจุลงในขวดหยกใบใหญ่ถึงยี่สิบขวดจนหมดเกลี้ยง!
“ระวัง!”
ทันใดนั้น ขนทั่วร่างจางอวิ๋นลุกชัน สัมผัสอันตราย
กรีดร้องเตือนภัย!
เขาคว้าเอวบางของเถากู่หลาน พุ่งทะยานหลบฉากออก
ไปด้านข้างด้วยความเร็วสูงสุด
ตูม—!
เสี้ยววินาทีต่อมา คลื่นพลังไร้รูปสายหนึ่งก็ฟาดลงมา
ตรงจุดที่พวกเขายืนอยู่เมื่อครู่ พื้นดินระเบิดเป็นหลุมลึก
ทว่าสิ่งที่ทำให้จางอวิ๋นเลือดขึ้นหน้า มิใช่การลอบโจมตี
แต่เป็นขวดหยกใบใหญ่ทั้งยี่สิบใบที่ลอยอยู่กลางอากา
ศ… บัดนี้ได้ถูกมือดีฉกชิงหายวับไปในพริบตา!ใบหน้าของจางอวิ๋นดำทะมึนราวกับก้นหม้อ รังสีอำมหิต
แผ่พุ่ง
“กู่หลาน ฝากไห่ไห่ด้วย!”
เขาส่งร่างจ้ำ ม่ำ ของอู๋ไห่ไห่ที่กำลังหลับปุ๋ยให้นาง แล้ว
หันขวับกลับไปเผชิญหน้ากับความว่างเปล่า
“บังอาจมาแย่งของจากปากข้า… รนหาที่ตาย!!”
จางอวิ๋นคำรามลั่น ระเบิดพลังอูทั่วร่างจนอากาศ
บิดเบี้ยว
“ไห่อู——คลื่นคลั่งม้วนกวาด!”
จางอวิ๋นก้าวเท้าพุ่งทะยาน ปลดปล่อยพลังอูสีน้ำเงิน
เข้มข้น ก่อตัวเป็นคลื่นยักษ์ถาโถมเข้าใส่พื้นที่ว่างเปล่า
เบื้องหน้าราวกับสึนามิ
“อึก!”
เสียงครางต่ำดังลอดออกมาจากความว่างเปล่า
“เจอตัวแล้ว!”
จางอวิ๋นแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ล็อกตำแหน่งทันควัน
แล้วซัดหมัดที่อัดแน่นด้วยโทสะออกไปสุดแรงปัง—!!
หมัดนี้หนักหน่วงปานขุนเขาถล่ม! อากาศสั่นสะเทือน
เกิดเสียงระเบิดกึกก้อง
ร่างโปร่งแสงร่างหนึ่งถูกกระแทกจนหลุดออกจาก
สถานะซ่อนเร้น ร่วงลงไปกระแทกพื้นหุบเขาแม่น้ำเบื้องล่าง
จนฝุ่นตลบ
“แค่กๆ…”
เสียงไอโขลกดังขึ้น
ฝุ่นจางลง เผยให้เห็นชายหนุ่มผมสั้นสีขาวสวมชุดคลุม
ยาว ร่างกายสั่นสะท้านจากการบาดเจ็บ
ทันทีที่สบตากับจางอวิ๋น มันรีบดึงฮู้ดขึ้นคลุมศีรษะด้วย
ความตื่นตระหนก
วูบ!
ร่างของมันเลือนหายไปในอากาศธาตุอีกครั้ง
“ล่องหน?”
จางอวิ๋นแค่นเสียงเย็น ไม่จำ เป็นต้องเสียเวลาเปิดเนตร
เซียน”หายตัวได้ แต่เจ้าลบตัวตนจากพลังทำลายล้างไม่ได้
หรอก!”
เขาสาดพลังอูสีน้ำเงินเข้มปูพรมถล่มพื้นดินเบื้องล่าง
อย่างบ้าคลั่ง
ตูม! ตูม! ตูม!
หุบเขาแม่น้ำสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น พื้นดินถูกพลิก
กลับด้านระเบิดกระจุยกระจาย!
พรวด!
เลือดสดๆ สาดกระเซ็นกลางอากาศ ร่างชายหนุ่มผม
ขาวถูกแรงระเบิดบีบให้เผยตัวออกมาอีกครั้ง
จางอวิ๋นเตรียมพุ่งเข้าไปซ้ำ ทว่าจู่ๆ พื้นดินที่แตกออก
กลับยุบตัวลง เผยให้เห็นปากถ้ำ ใต้ดินขนาดมหึมา
วูม—!
แสงสว่างเจิดจ้าพวยพุ่งออกมาจากปากถ้ำ ราวกับเสา
แสงศักดิ์สิทธิ์เสียดแทงท้องฟ้า
ชายหนุ่มผมขาวเห็นช่องทางรอด กัดฟันพุ่งหลบหนีลง
ไปในปากถ้ำ ทันทีฟุ่บ!
จางอวิ๋นไม่ปล่อยให้เหยื่อหลุดมือ ทะยานร่างไล่ตามลง
ไปติดๆ
แต่เพียงแค่เข้าใกล้ปากถ้ำ แสงสว่างจ้าก็กลบวิสัยทัศน์
จนขาวโพลนไปหมด
“ผู้อาวุโสเก้า!!”
เถากู่หลานที่อุ้มอู๋ไห่ไห่อยู่กลางอากาศตะโกนเรียกด้วย
ความตกใจ ขณะที่ลำแสงปริศนานั้นสว่างวาบไปทั่วรัศมีพันลี้
เหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่ในละแวกใกล้เคียงต่างหยุดชะงัก
เงยหน้ามองปรากฏการณ์ประหลาดด้วยความตื่นตะลึง
“สมบัติวิเศษปรากฏกาย?”
“ทิศทางนั้น… ไปดูกันเร็ว!”
เงาร่างนับร้อยต่างมุ่งหน้ามายังจุดเกิดเหตุทันที
……
ณ ปากถ้ำ ใต้ดิน
ท่ามกลางแสงสว่างที่ปกคลุม จางอวิ๋นหลับตาลง ตัด
ประสาทการมองเห็นแล้วใช้จิตวิญญาณล็อกเป้าหมายแทนก่อนจะพุ่งตามลงไปอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มผมขาวสัมผัสได้ว่ามัจจุราชกำลังไล่จี้มาติดๆ
จึงกัดฟันเร่งความเร็วหนีลงไปลึกกว่าเดิม
“คิดว่าเร็วแล้วงั้นรึ?”
จางอวิ๋นหยิบ ‘พู่กันบัญชาการ’ ออกมา ตวัดวาดอักษร
กลางอากาศอย่างรวดเร็ว
『เร็ว』
สิ้นแสงอักษร ร่างของเขาก็พุ่งแหวกอากาศดุจดาวตก
ทิ้งภาพติดตาไว้เบื้องหลัง ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ!
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเร็วที่เหนือชั้นกว่า ชายหนุ่มผมขาว
แทบสิ้นสติ มันเร่งความเร็วพุ่งหนีลงไปอย่างบ้าคลั่ง
โฮก! โฮก! โฮก!
ทันใดนั้น เสียงคำรามต่ำๆ ก็ดังก้องมาจากความมืด
เบื้องล่าง
ชายหนุ่มผมขาวรีบจัดแจงเสื้อคลุม แล้วเข้าสู่สถานะ
ล่องหนอีกครั้งจางอวิ๋นชะงักเล็กน้อยเมื่อเป้าหมายหายไปจากสัมผัส
แต่สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือกลิ่นอายความตายอันหนาแน่นของ
ฝูงอสูรซากเหี่ยวเฉา
“เกะกะ!”
พลังอูในกายระเบิดออก
“คลื่นคลั่งม้วนกวาด!”
คลื่นพลังอูซัดสาดลงไปเบื้องล่างแบบไม่แยกมิตรศัตรู
ตูมๆๆ!!
ฝูงอสูรซากเหี่ยวเฉาถูกบดขยี้จนแหลกเหลวเป็นผุยผง
ชายหนุ่มผมขาวที่ซ่อนตัวอยู่หน้าถอดสี รีบงัดโล่วิเศษออกมา
ป้องกัน
แต่พลังทำลายล้างของจางอวิ๋นหาใช่สิ่งที่มันจะต้านทาน
ได้ ร่างของมันสั่นสะท้าน ถูกแรงกระแทกซัดกระเด็นร่วงละลิ่ว
ลงสู่ก้นถ้ำ
จางอวิ๋นจับสัมผัสกลิ่นอายของมันได้ จึงไล่กวดตามลง
ไปขณะที่ดิ่งลงไป แสงสว่างเบื้องหน้าเริ่มจางลง เมื่อลืมตา
ขึ้น ภาพเบื้องหน้าก็ปรากฏชัด
ใต้หุบเขาแม่น้ำแห้งเหือดนี้ แท้จริงแล้วเป็นถ้ำ สวรรค์
ใต้ดินขนาดมหึมา!
และสิ่งที่เปล่งแสงเจิดจรัสอยู่ใจกลางถ้ำ สวรรค์นั้น คือ
สิ่งก่อสร้างที่งดงามวิจิตรตระการตา… หอเก๋งโบราณขนาดห
ยักษ์!
“หอสมบัติเซียน?” (仙宝阁)
เห็นตัวอักษรสามคำที่ทรงพลังสลักอยู่บนประตูหอเก๋ง
จางอวิ๋นก็อุทานด้วยความแปลกใจ
สายตาของเขาตวัดไปล็อกเป้าที่ชายหนุ่มผมขาว
ซึ่งขณะนี้กำลังล้มกลิ้งอยู่ที่หน้าประตู
ชายหนุ่มผมขาวกระอักเลือดคำโต เมื่อเห็นว่าจางอวิ๋น
ไล่ตามมาถึงแล้ว มันไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบตะเกียกตะกาย
พุ่งตัวหนีเข้าไปภายในประตูหอสมบัติเซียนทันที
โฮก! โฮก! โฮก!จางอวิ๋นขยับตัวจะตามเข้าไป แต่เสียงคำรามกึกก้องก็
ดังระงมขึ้นรอบทิศ
รอบหอสมบัติเซียนปรากฏเงาร่างของอสูรซากเหี่ยวเฉา
นับร้อยนับพันตัว ดวงตาแดงฉานจับจ้องมาที่เขา ก่อนจะพุ่ง
เข้าใส่พร้อมกันในพริบตา
วูบ!
ไม่มีเวลาให้คิดมาก จางอวิ๋นระเบิดพลังอูกวาดออก
ไปอีกครั้ง
เพียงไม่กี่อึดใจ กองทัพอสูรซากเหี่ยวเฉาที่รายล้อมหอ
สมบัติเซียน ก็ถูกบดขยี้กลายสภาพเป็นพลังงานเหี่ยวเฉาสาย
แล้วสายเล่า
จางอวิ๋นไม่ปล่อยให้ของดีเสียเปล่า เขาโบก ‘คทาเซียนอู’
กวาดพลังงานทั้งหมดเก็บเข้าสู่คลังสมบัติรวดเดียว
เมื่ออุปสรรคถูกกำจัด เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังประตู
‘หอสมบัติเซียน’
……