ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า - บทที่ 355 คนใจร้าย! เจ้าเปงคนใจร้าย!!
“พลังอูแสงรุ้งนั่น… มันคือต้นกำเนิดของนิมิตสะท้านฟ้าเมื่อครู่มิใช่หรือ!?”
“นี่… หรือว่านิมิตที่สั่นสะเทือนไปทั่วหล้า เกิดจากเด็กน้อยคนนี้?”
“คุณพระช่วย! นี่มันตัวประหลาดจากขุมนรกขุมไหนกันเนี่ย??”
...
เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรเมืองกู่โม่และผู้คนที่ซ่อนตัวอยู่ ต่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
กู่ถัว, จักรพรรดิพยัคฆ์ทอง และผู้เฒ่าร้อยอัคคี ต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง อ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก
กว่าจะบำเพ็ญเพียรจนก้าวขึ้นสู่ระดับเหลียนซวีได้ พวกเขาต่างก็ต้องผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายร้อยปี
แต่เด็กคนนี้กลับ… อายุไม่ถึงสามขวบ แต่มีตบะระดับแปลงเทพ?
ที่สำคัญที่สุดคือ พลังอูที่แผ่ซ่านออกมาพร้อมกับแสงรุ้งเมื่อครู่นี้ อานุภาพของมันเหนือล้ำกว่าระดับแปลงเทพไปไกลโข จนทำให้พวกเขาที่เป็นระดับเหลียนซวี ยังสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามจางๆ ที่ทำให้ขนลุกซู่!
“ไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้มันประหลาดเกินไปแล้ว!”
สีหน้าของกู่ถัวมืดมนดุจก้นหม้อน้ำมัน
ลำพังแค่เรียกศพระดับเหลียนซวีออกมาได้เป็นกองทัพก็ว่ารับมือยากแล้ว นี่ข้างกายยังมีเด็กน้อยที่มีพลังระดับสัตว์ประหลาดอยู่อีกคน
บัดซบเอ๊ย! ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยพบเจอเรื่องราวที่พิสดารหลุดโลกขนาดนี้มาก่อน!
ต้องรีบกำจัดจางอวิ๋นและเด็กคนนี้ทิ้งซะ! เดี๋ยวนี้!
ความวิปริตผิดมนุษย์ระดับนี้ หากวันนี้ไม่สามารถเด็ดหัวจางอวิ๋นกับลูกศิษย์คนนี้ได้ คาดว่าอีกแค่สิบปีหรือยี่สิบปี จางอวิ๋นและเด็กคนนี้จะเติบโตขึ้นจนถึงขั้นที่แม้แต่เขาก็ต้องหวาดผวาจนหัวหด!
มองดูไป๋เหม่ยเหรินทั้งสิบคนที่กำลังต้านทานม่านพลังเส้นด้ายนภาของเขาอย่างสุดชีวิต กู่ถัวสูดหายใจเข้าลึก ฝ่ามือที่กำไม้เท้าลายมังกรบีบแน่นขึ้นฉับพลันจนเส้นเลือดปูดโปน
โฮกกก——!!
สิ้นเสียงคำรามของมังกรที่ทุ้มต่ำดังกึกก้องออกมาจากไม้เท้า แรงกดดันแห่งมังกรอันไร้รูปร่างก็แผ่ซ่านออกมา กดทับจิตวิญญาณของผู้คนจนอึดอัดหายใจไม่ออก
“หือ?”
จักรพรรดิพยัคฆ์ทอง ผู้เฒ่าร้อยอัคคี และผู้คนในเหตุการณ์ต่างชะงัก วินาทีต่อมาดวงตาของทุกคนก็เพ่งมองเป็นจุดเดียว
เห็นเพียงลวดลายมังกรบนไม้เท้าของกู่ถัว บัดนี้ได้กลายสภาพเป็นหยดเลือดสีทองหม่นขนาดเท่าฝ่ามือ ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ
และทันทีที่หยดเลือดนี้สัมผัสกับอากาศ ทั่วทั้งฟ้าดินก็ดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยชั้นหมอกสีเทา บรรยากาศในรัศมีหลายสิบลี้พลันหนักอึ้งและกดดันขึ้นมาทันตาเห็น
โฮกกก——!!
ราวกับมีมังกรตัวจริงกำลังคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด เงามายามังกรสีทองหม่นปรากฏขึ้นเลือนรางเหนือหยดเลือดนั้น แผ่กลิ่นอายบรรพกาลอันน่าสะพรึงกลัว
“เลือดมังกร! นี่มันแก่นโลหิตมังกรแท้จริง!!”
จักรพรรดิพยัคฆ์ทองตระหนักได้ทันที ร้องอุทานเสียงหลงด้วยความตื่นตระหนก
สิ้นคำกล่าว ผู้เฒ่าร้อยอัคคีและผู้ที่ซ่อนตัวอยู่รอบๆ ต่างรูม่านตาหดเกร็ง นัยน์ตาฉายแววโลภและความปรารถนาอย่างปิดไม่มิด
เลือดมังกรแท้จริงในทวีปวิถีเซียนก็นับว่าล้ำค่ามหาศาลแล้ว แต่นี่คือ ‘แก่นโลหิต’ มังกรแท้จริงที่เรียกได้ว่าเป็นสมบัติระดับตำนาน!
เพราะในร่างของมังกรแท้จริงหนึ่งตัว จะสามารถกลั่นแก่นโลหิตออกมาได้สูงสุดเพียงแค่หนึ่งร้อยหยดเท่านั้น
หนึ่งหยดนี้… เท่ากับบรรจุพลังหนึ่งในร้อยของมังกรแท้จริงเอาไว้!
“บีบให้ข้าต้องงัดไพ่ตายใบนี้ออกมาใช้ ไอ้สัตว์เดรัจฉานน้อย เจ้าจงภูมิใจเสียเถอะที่ได้ตายด้วยสิ่งนี้!”
กู่ถัวเอ่ยเสียงเย็นยะเยือก
“บันทึกโลหิตทมิฬ——แปรโลหิตเป็นพลัง!”
สิ้นเสียงตวาดต่ำ ฝ่ามือของเขาก็ตบลงบนแก่นโลหิตมังกรแท้จริงสีทองหม่นนั้นเต็มแรง
เพล้ง!
แก่นโลหิตแตกกระจาย!
“โฮก!” “โฮก!” “โฮก!” ……
ละอองเลือดกลายสภาพเป็นเงามายามังกรสีทองหม่นขนาดจิ๋วนับไม่ถ้วน พุ่งทะลักเข้าไปในเส้นสายพลังงานที่กู่ถัวปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่ง
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน การแทรกซึมของเงามังกรทำให้เส้นสายพลังงานเหล่านั้นเดือดพล่านขึ้นมาทันที เปลี่ยนสภาพกลายเป็นมังกรทมิฬตัวยาวเหยียดนับร้อยนับพันตัว!
ม่านฟ้าที่ถักทอจากเส้นด้าย บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นฝูงมังกรคลั่งที่คำรามกึกก้อง!
พลังงานระเบิดออกรุนแรงกว่าเดิมนับสิบเท่า!
ฉึก ฉึก ฉึก!!
พลังกลีบดอกไม้สีขาวที่ไป๋เหม่ยเหรินทั้งสิบร่วมกันสร้างขึ้น ถูกเส้นสายพลังงานมังกรทมิฬเจาะทะลวงจนพรุนในพริบตา ราวกับกระดาษบางๆ ที่ถูกฉีกทึ้ง!
รวมไปถึงร่างของไป๋เหม่ยเหรินทั้งสิบที่อยู่ภายใต้การคุ้มกัน ก็ถูกแทงทะลุจนเป็นรูพรุนดุจตะแกรง
“ระเบิด!”
กู่ถัวเอ่ยคำสั่งเสียงเย็น
เส้นสายพลังงานมังกรทมิฬที่เจาะทะลุร่างไป๋เหม่ยเหรินทั้งสิบ ระเบิดออกทันที
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!……
ร่างของไป๋เหม่ยเหรินทั้งสิบระเบิดกระจาย กลายเป็นเศษซากพลังงานปลิวว่อนไปทั่วทิศ ดับสูญไปในพริบตา!
กระบวนท่าเดียว… สังหารระดับเหลียนซวีสิบคนรวด!
จักรพรรดิพยัคฆ์ทอง ผู้เฒ่าร้อยอัคคี และผู้บำเพ็ญเพียรที่ซ่อนตัวอยู่ต่างรูม่านตาหดเกร็ง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
โดยเฉพาะเมื่อมองเห็นเส้นสายพลังงานที่ก่อรูปลักษณ์เป็นมังกรทมิฬเหล่านั้น ในดวงตาของพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววหวาดกลัว
หากเส้นสายพลังงานพวกนี้พุ่งเป้ามาที่พวกเขา… พวกเขาก็ต้องยอมรับความจริงว่า จุดจบคงไม่ต่างจากไป๋เหม่ยเหรินทั้งสิบเท่าไหร่นัก!
“ตาย!”
กู่ถัวสะบัดมืออย่างไร้ปรานี (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
เส้นสายพลังงานมังกรทมิฬนับไม่ถ้วน กางกรงเล็บแยกเขี้ยว พุ่งทะยานเข้าใส่จางอวิ๋นและลูกศิษย์พร้อมกันราวกับฝูงอสูรหิวกระหาย
จับเป็น?
กู่ถัวไม่มีความคิดนั้นอยู่ในหัวอีกต่อไป
ศิษย์อาจารย์คู่นี้ต้องตายสถานเดียว!
ส่วนวิชาเรียกศพระดับเหลียนซวีนั่น ไว้ค่อยเก็บเศษเสี้ยววิญญาณของจางอวิ๋นมาเค้นถามเอาก็ได้!
แม้จางอวิ๋นจะเป็นแค่ระดับหยวนอิงขั้นสูงสุด แต่วิญญาณอยู่ในระดับเหลียนซวี ต่อให้กายเนื้อถูกทำลาย ก็ยังสามารถรักษาวิญญาณเอาไว้ได้
“จบเสียที!”
จักรพรรดิพยัคฆ์ทองและผู้เฒ่าร้อยอัคคีเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ผู้คนที่ซ่อนตัวอยู่ต่างลอบเสียดายในใจ
“นึกไม่ถึงว่าตาเฒ่านี่จะมีลูกไม้เด็ดขนาดนี้!”
หลังก้อนหินและต้นไม้ในมุมหนึ่ง ชายชราชุดเทามองดูภาพเหตุการณ์จากระยะไกลแล้วพ่นลมหายใจออกมา เหลือบมองจางอวิ๋นและศิษย์ด้วยแววตาเสียดายเล็กน้อย
จากนั้นก็หันหลังกลับ เตรียมตัวจะจากไป
แต่เพิ่งก้าวเท้าไปได้แค่สองก้าว เขาก็ชะงักกึก
“คนใจร้าย!”
เสียงเล็กๆ ไร้เดียงสาดังขึ้น พร้อมกับแสงรุ้งเจิดจรัสที่สาดส่องสว่างวาบไปทั่วฟ้าดินในวินาทีนี้!
ทุกคนหันขวับไปมองเป็นตาเดียว
เห็นเพียงเด็กน้อยที่ดูอายุไม่ถึงสามขวบคนนั้น บัดนี้ราวกับเซียนจุติลงมายังโลกมนุษย์ ร่างกายเปล่งประกายด้วยพลังอูแสงรุ้งอันเจิดจ้าบาดตา
เส้นสายพลังงานมังกรทมิฬนับไม่ถ้วนที่ทรงพลังอำนาจ ทันทีที่พุ่งชนกับพลังอูแสงรุ้งนี้ ก็ราวกับจมลงสู่บ่อโคลนไร้ก้นบึ้ง…
หยุดชะงักกึกไปพร้อมกัน!
“ระ… รับได้??”
เห็นภาพนี้ ทุกคนในที่นั้นต่างอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงจนกรามแทบค้าง
บนท้องนภา กู่ถัวเองก็ชะงักงันไปครู่หนึ่ง สมองหมุนตามไม่ทัน ก่อนจะได้สติแล้วรีบสะบัดฝ่ามือเร่งพลัง
“โฮก!” “โฮก!” ……
เส้นสายพลังงานมังกรทมิฬคำรามลั่น ระเบิดพลังและแรงกดดันมังกรออกมาพร้อมกันหมายจะบดขยี้!
ทว่าท่ามกลางพลังอูแสงรุ้งนั้น แรงกดดันและพลังงานที่ระเบิดออกมา กลับเหมือนคนตัวใหญ่ต่อยลงบนก้อนสำลีนุ่มนิ่ม
ไม่อาจทำลายหรือทำให้มันกระจายออกได้เลยแม้แต่น้อย!
“เป็นไปไม่ได้!?”
กู่ถัวตะโกนลั่นอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ท่าไม้ตายก้นหีบของเขา… กลับถูกเด็กน้อยอายุไม่ถึงสามขวบรับไว้ได้เนี่ยนะ?
ล้อกันเล่นหรือไง!!
กู่ถัวสีหน้าเคร่งเครียด เส้นเลือดปูดโปน ระเบิดพลังในกาย รวบรวมเส้นสายพลังงานอีกระลอกกระแทกลงไปสุดแรงเกิด
แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนกับเมื่อครู่ ทันทีที่สัมผัสกับพลังอูแสงรุ้งบนตัวอู๋ไห่ไห่ ก็เหมือนจมหายลงสู่ความว่างเปล่า
ไม่ว่ากู่ถัวจะควบคุมให้ระเบิดพลังอย่างไร เส้นสายพลังงานเหล่านั้นก็ไม่อาจสั่นคลอนพลังอูแสงรุ้งรอบกายอู๋ไห่ไห่ได้แม้แต่นิดเดียว!
“คนใจร้าย! เจ้าเปงคนใจร้าย!!”
อู๋ไห่ไห่เอ่ยปากขึ้นมาทันใด เสียงเล็กๆ สั่นเครือด้วยความโมโห
ดวงตาคู่เล็กๆ คู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความโกรธเกรี้ยวบริสุทธิ์ เขาเงยหน้าขึ้นมองกู่ถัว
กู่ถัวเผลอสบตาเข้าพอดี
พรวด!
เพียงแค่สบตาแวบเดียว… ร่างของกู่ถัวก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง อ้าปากกระอักเลือดสดๆ ออกมาคำโต!
ใบหน้าเหี่ยวย่นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เหงื่อกาฬไหลพราก
สายตานั่นมันอะไรกัน?
มันไม่ใช่สายตาของเด็ก… แต่มันเหมือนสายตาของตัวตนที่อยู่เหนือกว่าเขาไปไกลลิบ!
เด็กคนนี้สรุปแล้วเป็นตัวตนระดับไหนกันแน่?
กู่ถัวหวาดกลัวจับขั้วหัวใจ
เขาเคยพบเจอผู้แข็งแกร่งมาไม่น้อย แต่ต่อให้เป็นท่านผู้นั้นที่หนุนหลังเขาอยู่ สายตาก็ยังไม่น่าสะพรึงกลัวเท่าเด็กคนนี้!
มีปัญหา!
เด็กคนนี้ต้องมีปัญหาแน่ๆ!!
“นี่มัน…”
จักรพรรดิพยัคฆ์ทอง ผู้เฒ่าร้อยอัคคี และผู้คนรอบข้าง เห็นเขาถูกอู๋ไห่ไห่จ้องตาแค่ทีเดียวก็ถึงกับกระอักเลือด ต่างพากันงุนงงไปหมด สมองหยุดทำงานชั่วขณะ
เกิดบ้าอะไรขึ้น?
เจ้าเมืองกู่โม่ผู้ยิ่งใหญ่ ระดับเหลียนซวีผู้เกรียงไกร... ถึงกับถูกเด็กน้อยจ้องตาจนกระอักเลือดเนี่ยนะ??
ตู้ม——!!
ท่ามกลางความเหลือเชื่อของทุกคน จู่ๆ กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวอีกสายหนึ่งก็ระเบิดขึ้นมาจากด้านหลังอู๋ไห่ไห่!
ยังไม่ทันที่ใครจะตั้งตัวทัน ลำแสงที่เจิดจ้ายิ่งกว่าพลังอูแสงรุ้ง ก็พุ่งทะยานขึ้นเสียดฟ้า!
YOU MAY ALSO LIKE
