สงครามสะเทือนสามภพ Realm of Cultivation - บทที่ 175 ไฟ

ท่ามกลางกลุ่มแสง คล้ายมีบางอย่างแตกหัก
เปลวไฟสายหนึ่งราวกับกระโดดออกมาจากภายในลูกกลมแสง ภายในชั่ว
พริบตาเดียว กลุ่มแสงก็แปรเปลี่ยนเป็นลูกไฟสีเหลืองทอง ปะทุแลบลั่นอยู่กลางอากาศ
จากนั้นลูกไฟใหญ่โตมโหฬารพลันหดพรวด จากขนาดเท่าบ้านบีบตัวลงเหลือเท่ากำมือ
ในวูบเดียว
แม้ว่าเปลวไฟจะเหลือขนาดเพียงเท่ากำมือ แต่กลับแผ่ซ่านพลังสภาวะหยางสุดขั้ว
และแกร่งกร้าวสุดขีดออกมา
พลังสภาวะสุดดุร้ายนี้กระทั่งจั่วม่อยังได้รับผลกระทบ กระบวนท่าดรรชนีสะดุดยุ่ง
เหยิง โชคยังดีที่ค่ายกลได้บรรลุผลเรียบร้อยแล้ว พลังสภาวะของลูกไฟสีทองนี้ทำให้ผู
เยาขมวดคิ้ว สีหน้าไม่สบอารมณ์
“ข้าอยากรู้นักว่าเจ้าตั้งใจจะรับมือสิ่งนี้อย่างไร?” ผูเยาเหลือบมองลูกไฟ แล้วหันมา
มองจั่วม่อ “เจ้าต้องการดูดซับมันหรือไม่? ข้าขอเตือนไว้ก่อน ไฟอีกาทองคำไม่ใช่สิ่งที่
เจ้าสามารถรับไว้ได้”
“ย่อมไม่ ข้าไม่เคยคิดจะดูดซับมัน” จั่วม่อสั่นศีรษะ ผูเยากล่าวไม่ผิด รู้สึกถึงสภาวะ
อันเกรี้ยวกราดที่ไฟอีกาทองคำเปล่งออกมา มันก็เข้าใจทันทีว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่มันสามารถดูด
ซับได้ในตอนนี้ ในเม็ดยาอีกาทองคำมีปริมาณไฟอีกาทองคำเพียงเส้นสายใยเดียว ดังนั้น
ดูดซับไม่ยาก แต่ลูกไฟอีกาทองคำด้านหน้านี้ทั้งบริสุทธิ์และทรงพลังเกินกว่าที่มันจะ
ทานทนไหว หากมันเข้าสู่ด่านหนิงม่ายแล้ว แน่นอนว่าจะเป็นเมล็ดพันธุ์ไฟที่ยิ่งใหญ่
คำตอบนี้เหนือความคาดหมายของผูเยาอยู่บ้าง มันทำสีหน้าเหยียดหยาม “เช่นนั้น
เจ้าทำเสียงตึงตังระคายหูมากมายปานนี้เพื่ออันใด แล้วลูกไฟน้อยๆ นั่นจะเอาไปทำ
อะไร หรือจะให้ข้าเอาไปย่างเนื้อ?”
เพ่งมองลูกไฟสีเหลืองทองปะทุอยู่ใจกลางค่ายกล จั่วม่อเลียริมฝีปาก ดวงตาประดุจ
หมาปั่าหิวโหยจ้องมองลูกแกะ “นี่คือไฟอีกาทองคำของแท้!”
“แล้วเป็นไร? เจ้าไม่มีปัญญาใช้มันเสียหน่อย!” ผูเยาน้ำเสียงเยาะเย้ยตามปกติ
“ค่ายกลของเจ้าเพียงสามารถคงสภาพนี้ไว้ไม่เกินห้าวัน จากนั้นลูกไฟอีกาทองคำย่อม
สลายไปตามธรรมชาติ หรือเจ้าคิดจะหลอมกลั่นเป็นโอสถปราณ?”
“ไม่ ข้าเปลี่ยนใจแล้ว!” จั่วม่อจ้องมองลูกไฟอีกาทองคำขนาดเท่ากำปันตาเขม็ง
“ฮะ?”
“ข้าจะขายไฟ! ขายไฟอีกาทองคำโดยตรงเลย!”จั่วม่อดวงตาสาดประกาย ราวกับ
แสงระยิบระยับบาดตาของจิงสือมากมายนับไม่ถ้วน กรีดวาดมือไปมา สุ้มเสียงเต็มไป
ด้วยความตื่นเต้นและคลั่งไคล้ “ข้าจะแบ่งลูกไฟอีกาทองคำนี้เป็นหลายสิบลูก ผนึกไว้ใน
กล่องหยก แล้วขายพวกมัน!”
ผูเยาตาเบิกโพลง ต้องยอมรับว่าความคิดของจั่วม่อบรรเจิดยิ่ง แต่มันเหลือบมอง
ลูกไฟอีกาทองคำแวบหนึ่ง กล่าวว่า “แล้วเจ้าจะแบ่งอย่างไร? เจ้ารู้จักค่ายกลผนึก
หรือไม่? อย่าหวังจะถามข้า วิธีการที่ข้าทราบ ไม่มีวิธีใดที่เจ้าสามารถใช้ได้ กระทั่งข้าเอง
ในสภาพปัจจุบันยังไม่มีปัญญากระทำได้”
“นั่นเป็นปัญหาอยู่บ้าง” จั่วม่อยอมรับ มันไม่กล่าวคำใดอีก จมลงไปในภวังค์
ความคิดอย่างรวดเร็ว
ผูเยาก็ไม่รบกวนมัน กล่าวได้ว่าหากวิธีการของจั่วม่อกระทำสำเร็จได้จริง นี่จะเป็น
โอกาสทำการค้าอันน่าตื่นตาตื่นใจ! ไฟอีกาทองคำไม่เคยขาดแคลนผู้ซื้อ ทั้งยังมีแต่คน
อยากซื้อแต่ไม่มีผู้ใดอยากขาย เวลานี้ตัวมันผูกติดร่วมชะตากรรมกับจั่วม่อ หากจั่วม่อมีจิ
งสือ มันก็สามารถใช้ได้อย่างสบายใจ ยิ่งไปกว่านั้น วัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับบ่อน้ำยมโลก
ของมัน ยามนี้ยังไม่มีเลยสักชิ้น มีเพียงทะเลสาบน้ำดำแห่งเดียวเท่านั้นเอง
ความเสียหายที่สั่งสมมาหลายพันปี คิดฟืนฟูสู่สภาพเดิม ย่อมไม่อาจสำเร็จเพียงชั่ว
ข้ามคืน
อย่างไรก็ตามยุคสมัยแห่งความวุ่นวายกำลังใกล้เข้ามา…
ผูเยาชมชอบยิ่ง
จั่วม่อเข้าสู่ช่วงเวลาคลั่งไคล้เสียสติอีกครั้ง หากปัญหานี้สามารถแก้ไขได้จริง
สวรรค์! นั่นมันจิงสือมากมายเท่าใด! ไม่มีการค้าใดที่มันเคยกระทำมา จะสามารถยกขึ้น
เปรียบกับเรื่องนี้ได้!
มันดูเหมือนมองเห็นถนนที่ปูลาดด้วยจิงสือมากมายทอดยาวอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะ
ลองเคาะอิฐปูพื้นแผ่นใด ก็ล้วนทำจากจิงสือระดับสี่!
ความวาดหวังเรื่องจิงสือไม่ได้ทำให้จิตใจจั่วม่อฟุั้งซ่านวุ่นวาย ตรงกันข้าม กลับเต็ม
ไปด้วยความตื่นเต้นฮึกเหิม เวลานี้หากมีซิวเจ่อด่านหนิงม่ายมาสักคน ไม่ๆ ต่อให้เป็น
ยอดคนด่านจินตันสักคน จั่วม่อจะกู่คำรามแล้วโถมเข้าสับมันผู้นั้นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!
ห้าวัน! ค่ายกลอีกาทองคำฉบับมหภาคสามารถคงอยู่ได้เพียงห้าวันเท่านั้น จั่วม่อไม่
อาจทนเสียเวลาได้แม้แต่ชั่วกะพริบตาเดียว
สี่วันให้หลัง
จั่วม่อถือกล่องหยกไว้ในมือ แหงนหน้าหัวร่อดังสนั่น
ผูเยาแล่นมาตามเสียงอันบาดหู “สำเร็จแล้วหรือ?”
มองดูใบหน้ารุ่มร้อนกังวลของผูเยา จั่วม่อในใจภาคภูมิใจหาใดเปรียบ แหงนหน้าหัว
ร่อกระหึ่มอีกรอบ
มันย่อมต้องสำเร็จอย่างแน่นอน!
กุญแจสำคัญคือค่ายกลที่ศึกษามาจากม้วนหยกค่ายกลเบื้องต้นของคุนหลุน ใน
ความเห็นของมัน ม้วนหยกนี้สามารถเรียกได้ว่าคู่มือพื้นฐานค่ายกลฉบับสมบูรณ์
แบบอย่างแท้จริง ภายในมีค่ายกลพื้นฐานทุกชนิดครบถ้วนสมบูรณ์ แน่นอนว่ารวมถึง
ค่ายกลผนึกสิ่งของด้วย
ค่ายกลที่จั่วม่อเลือกออกมาเรียกว่าค่ายกลผนึกประณีต เหมาะสำหรับผนึกสิ่งของที่
ไม่มีตัวตน
แน่นอนว่าเพียงค่ายกลผนึกประณีตซึ่งเป็นแค่ค่ายกลระดับสองย่อมไม่เพียงพอ ไฟ
อีกาทองคำเป็นระดับสี่ แม้ว่าลูกไฟจะถูกแบ่งออกเป็นหลายสิบลูกและอ่อนแอลงมากก็
ตาม ยังคงไม่ใช่สิ่งที่ค่ายกลผนึกประณีตจะผนึกเอาไว้ได้ อาศัยค่ายกลผนึกประณีตเป็น
พื้นฐาน จั่วม่อคิดหาหนทางเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับค่ายกลผนึกชุดนี้
ความตั้งใจเดิมของมันเป็นเช่นนั้น คือพยายามเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับค่าย
กลผนึกประณีต แต่ไม่อาจหาวิธีการที่เหมาะสมได้ อย่างไรก็ตาม โดยไม่ได้ตั้งใจ ในหมู่
ค่ายกลฉบับจุลภาคที่มันค้นพบก่อนหน้านี้ มีอยู่หนึ่งค่ายกลที่พิเศษเฉพาะเป็นอย่างยิ่ง
ผลของค่ายกลนี้แปลกประหลาดมาก มันสามารถระงับยับยั้งพลังโอสถได้ โดยทั่วไป
ค่ายกลชนิดนี้มักปรากฏในโอสถปราณที่มีฤทธิ์ร้ายแรง ค่ายกลชุดนี้จะระงับยับยั้งพลัง
โอสถในเม็ดยา ช่วยให้พลังโอสถค่อยๆ เข้าสู่เส้นชีพจรปราณโดยไม่ก่อให้เกิดอันตราย
การค้นพบที่ไม่คาดคิดนี้ ทำให้จั่วม่อแตกตื่นยินดีอย่างบอกไม่ถูก ไม่มีค่ายกล
เสริมสร้างความแข็งแกร่ง มันก็สามารถใช้ค่ายกลชุดนี้ระงับยับยั้งไฟอีกาทองคำแทน
ผลลัพธ์ก็เป็นเช่นเดียวกัน!
การผสานสองค่ายกลเข้าด้วยกันไม่ได้ใช้เวลานานอันใด จั่วม่อเรียกค่ายกลใหม่นี้ว่า
ยันต์ผนึกประณีต กล่องหยกขนาดเท่าฝั่ามือสลักไว้ด้วยยันต์ผนึกประณีต จั่วม่อใช้หยกที่
ดีที่สุดเท่าที่มี เรียกว่าหยกเย็นระดับสาม มาทำเป็นกล่องหยก กล่องที่สร้างขึ้นนี้ถูก
เรียกว่ากล่องประณีต
ในกล่องหยกแต่ละกล่อง ฝังไว้ด้วยจิงสือระดับสามจำนวนเก้าชิ้น เพื่อเป็นแหล่ง
พลังงานของยันต์ผนึกประณีต จั่วม่อหลอมสร้างกล่องหยกประณีตรวดเดียวหนึ่งร้อย
กล่อง
แค่มูลค่าของกล่องหยกเพียงอย่างเดียวก็ไม่ใช่น้อย หากมิใช่ว่ากล่องหยกเหล่านี้จะ
นำไปใช้บรรลุไฟอีกาทองคำ จั่วม่อย่อมไม่เต็มใจจะนำหยกเย็นชั้นดีมาทำเป็นกล่องอัน
เรียบง่ายธรรมดาเช่นนี้ มองไปยังกล่องประณีตที่มีรูปลักษณ์ดึงดูดใจเหล่านั้น จั่วม่อ
ตัดสินใจเพิ่มราคาขายไฟอีกาทองคำขึ้นอีกสักเล็กน้อย
ฮ่าฮ่า ไม่ว่าผู้ใดที่สามารถซื้อหาไฟอีกาทองคำ พวกมันคงไม่ถือสาหากต้องจ่ายจิงสือ
เพิ่มเติมอีกไม่กี่สิบชิ้นหรอกกระมัง!
ผูเยากลับคิดว่ายังเร็วเกินไปที่จะยินดี อดเตือนจั่วม่อไม่ได้ว่า “แล้วการแบ่งแยก
ลูกไฟเล่า?”
“ฮี่ฮี่ เจ้าเพียงแค่คอยเบิกตาดูก็พอ” ยากนักที่จะได้โอ้อวดต่อหน้าผูเยา จั่วม่อจงใจ
อมพะนำแผนการของมันเอาไว้ก่อน
อย่างไรก็ตาม เมื่อจั่วม่อหันมาเผชิญหน้ากับลูกไฟอีกาทองคำขนาดเท่ากำมือ ก็
กวาดความคิดเหลวไหลทั้งหมดทิ้งไปจากใจ
ไฟอีกาทองคำสีเหลืองทองบริสุทธิ์ดุจดั่งจักรพรรดิที่แท้จริง ลุกไหม้อย่างเงียบงัน
คล้ายราชาราชสีห์กับขนคออันฟูฟั่อง ทุกครั้งที่เปลวไฟปะทุและลุกโชน พลังสภาวะอัน
แกร่งกร้าวกดดันจะแผ่กระจายออกมาประดุจระลอกคลื่น
ด้วยพลังบำเพ็ญเพียรของจั่วม่อ หากไม่ใช่ว่ามันมีพลังจิตสำนึกเข้มแข็งมากพอ
กระทั่งยืนเผชิญหน้ากับไฟอีกาทองคำตรงๆ ยังทำไม่ได้ หนึ่งในประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ของ
จิตสำนึกที่ทรงพลัง คือจิตใจมั่นคงเข้มแข็ง ไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยภายนอก
โดยง่าย
จั่วม่อไม่ได้เริ่มลงมือแบ่งลูกไฟในทันที แต่ตอกตะปูเหล็กขนาดใหญ่จำนวนมากไว้
รายรอบลูกไฟอีกาทองคำ ตะปูเหล็กนี้ยาวหนึ่งฉื่อ หนาประมาณสามนิ้วมือ ตัวตะปูสีดำ
คล้ำ อักขระยันต์ที่เขียนด้วยชาดเป็นประกายแวววาวทั่วทั้งแท่งตะปู นี่เป็นตะปูเหล็กที่
มักใช้กันทั่วไปในค่ายกล เป็นระดับสอง มีประโยชน์ใช้สอยมากมายในค่ายกล
หลากหลายชนิด
จั่วม่อฝังตะปูเหล็กลงไปสิบสองตัว
เหยียดร่างยืนขึ้น สูดลมหายใจลึก แขวนปั้ายหยกหัวใจจักรพรรดิเพลิงไว้ที่เอว เพื่อ
เพิ่มความสามารถในการควบคุมไฟ
อย่างไรก็ตาม เวลานี้มันไม่ได้ใช้วิธีการควบคุมไฟ!
มันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทรวงอกพองขึ้น เบิ่งตาจนกลมกว้าง สองมือทันใดนั้นเริ่ม
หมุนวนดุจกำลังดีดผีผา*!
(*เครื่องดนตรีจีนชนิดหนึ่ง)
ปัง!
เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างเฉียบพลันโดยไม่มีเค้าลาง
ลูกไฟอีกาทองที่ล่องลอยกลางอากาศพลันสั่นไหว ราวกับว่ามันตื่นตกใจ เปล่งเสียง
ระเบิดดังระรัวดุจถาดไข่มุกตกพื้น ติดต่อตามกันไม่ขาดหู
หลังจากเสียงแตกปะทุจบสิ้นไปรอบหนึ่ง จั่วม่อจิตใจเขม็งเกลียว ดูเหมือนจะ
ยากเย็นกว่าที่มันคิดไว้! อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้มีเวลาจะคิดมากไปกว่านี้ สองมือเร่ง
ความเร็วขึ้นเป็นลำดับ
เพียะ เพียะ เพียะ!
เสียงระเบิดถี่กระชั้น รัวเร็วยิ่งกว่าเดิม ลูกไฟอีกาทองคำก็สั่นสะเทือนมากขึ้นเรื่อยๆ
จั่วม่อหน้าผากเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ไอน้ำระเหยขึ้นดุจคลื่นหมอกควัน ดวงตาแดง
ฉานด้วยเส้นเลือด เบิกตากลมกว้างกว่าเดิม
สองหัตถ์กับสิบดรรชนีหมุนวนเร็วสุดขีดจนกลายเป็นเงาเลือนรางกลุ่มหนึ่ง หากผู้ใด
พบเห็นภาพนี้ ย่อมไม่อาจเห็นมือและนิ้วได้ชัดตา
ไฟอีกาทองคำสั่นอย่างรุนแรงประดุจคนเป็นโรคชักกระตุกโล้ชิงช้า อาจร่วงลงมาได้
ทุกเมื่อ พลังสภาวะดุร้ายและบริสุทธิ์แผ่ออกมาอย่างเต็มที่ ราวกับคลื่นน้ำกวาดโถม ซัด
ใส่ทุกสิ่งทุกอย่างรอบด้านอย่างดุดัน
แกรก แกรก แกรก!
ภายในค่ายกลอีกาทองคำมหภาค เสียงแผ่นหยกแตกระเบิดดังระรัวไม่ขาดหู ค่าย
กลกำลังจะพังทลาย!
หากจั่วม่อแบ่งไฟไม่สำเร็จ ไฟอีกาทองคำจะหายไปในทันที เมื่อไม่มีค่ายกลคอย
หนุนเสริม ไฟอีกาทองคำย่อมสลายไปอย่างรวดเร็วดุจกระพริบตา
จั่วม่อเส้นเลือดตรงขมับโปั่งพองคล้ายไส้เดือนเขียว
“เปิด!” เสียงตวาดประหนึ่งฟั้าผ่ากลางฤดูใบไม้ผลิ สองมือเปียมด้วยพลังอย่างที่ไม่
เคยมีมาก่อน ทันใดนั้นแปรเปลี่ยนท่ามุทราอย่างหนักหน่วงกินแรง!
ตูม!
ไฟอีกาทองคำแตกระเบิด เปลี่ยนเป็นลูกไฟขนาดนิ้วหัวแม่มือหลายสิบลูก พลัง
สภาวะอันเกรี้ยวกราดที่จั่วม่อครั่นคร้ามพลันอ่อนแอลงมากอย่างกะทันหัน
เสียงแตกระเบิดต่อเนื่องอันชวนสะท้านใจพลันหยุดลง เพียงครู่เดียวก่อนที่ค่ายกล
จะพังทลาย จั่วม่อประสบความสำเร็จในการแบ่งไฟ ค่ายกลใหญ่ยังคงค้างอยู่ในสภาพ
เดิม ช่วยให้มันได้รับช่วงเวลาอันมีค่าพอจะพักหายใจ
จั่วม่อหอบหายใจอย่างหนักหน่วง สองแขนตกลู่ราวกับว่าถูกถ่วงด้วยตะกั่วหนัก ไม่
สามารถยกขึ้นได้อีก แต่ในดวงตามันมีเพียงความปลาบปลื้มยินดี!
สำเร็จแล้ว!
ข้าทำสำเร็จจริงๆ!
ผูเยาอ้าปากค้าง วิธีการที่จั่วม่อใช้เหนือความคาดหมายของมันอย่างสิ้นเชิง จั่วม่อที่
แท้ใช้วิธีแบ่งเม็ดยา!
ในกระบวนการหลอมกลั่นโอสถ เมื่อใส่วัตถุดิบทั้งหมดลงไป ผ่านกระบวนการที่
ถูกต้องจะกลายเป็นของเหลวโอสถ จากนั้นโอสถเหลวเหล่านี้จะกลายเป็นเม็ดยาใน
ท้ายที่สุด อย่างไรก็ตาม หลอมกลั่นโอสถหนึ่งกระถางจะได้รับเม็ดยาจำนวนเท่าใด
ขึ้นอยู่กับฝีมือแบ่งเม็ดยาของผู้หลอมกลั่น นักหลอมกลั่นที่มีฝีมือสูงส่ง สามารถผลิตเม็ด
ยามากกว่าหนึ่งร้อยเม็ดจากการหลอมกลั่นเพียงกระถางเดียว
สำหรับโอสถปราณระดับต่ำ หากพวกมันผลิตออกมาทีละเม็ดๆ เวลาที่ต้องใช้ก็ถึง
ขั้นน่าสะพรึงกลัวมากแล้ว ดังนั้นการแบ่งเม็ดยาเป็นหนึ่งในทักษะสำคัญที่สุดที่เหล่าผู้ร่ำ
เรียนวิชาหลอมกลั่นจะต้องเรียนรู้ แต่ผูเยาไหนเลยจะคาดคิด ว่าจั่วม่อถึงกับใช้วิธีแบ่ง
เม็ดยาอันแปลกประหลาดนี้มาแบ่งไฟอีกาทองคำ!
เจ้าคนผู้นี้…
ผูเยาจ้องมองจั่วม่อ
จั่วม่อเมื่อรู้สึกว่ามือเริ่มมีความรู้สึกขึ้นมาบ้าง ขวดโอสถปราณก็พลันปรากฏขึ้นใน
มือ เปิดฝาจุก ยกขวดขึ้นกรอกปาก รับประทานโอสถปราณทั้งขวดเกลี้ยงฉาดในรวด
เดียว มันไม่มีเวลาจะมามัวย่อยสลายพลังโอสถ ดังนั้นได้แต่ต้องใช้ปริมาณมากเข้าว่า
หลังจากรับประมานโอสถปราณเข้าไปทั้งขวด ค่อยรู้สึกดีขึ้นมาก
แต่…
พลังโอสถของเม็ดยาทั้งขวด…
จั่วม่อได้รับผลกระทบในทันที พลังปราณแตกระเบิดอย่างฉับพลันในร่างกาย
ประหนึ่งมวลน้ำทลายเขื่อน อาละวาดไปทั่วทั้งร่างในบัดดล!
บัดซบ!
จั่วม่อใบหน้าบิดเบี้ยว แต่ไม่มีเวลาจะมามัวดูดซับพลังโอสถอย่างช้าๆ มันรีบนำ
กล่องหยกประณีตออกมา เริ่มเก็บเกี่ยวเมล็ดพันธุ์ไฟอีกาทองคำอย่างเร่งด่วน
อย่างรวดเร็ว ไฟอีกาทองคำทั้งหมดถูกผนึกลงกล่องหยกประณีตแล้วเสร็จ แต่พลัง
ปราณในร่างไม่มีเค้าว่าจะลดน้อยลงแต่อย่างใด
มันคำนวณพลาด!
เทียบกับอัตราเผาผลาญพลังปราณอันน่าตระหนกในตอนแบ่งแยกไฟ การเก็บเกี่ยว
ไฟลงกล่องหยกกลับใช้พลังปราณเพียงน้อยนิดจนน่าสมเพช!
ผูเยาที่ด้านข้างกุมท้องหัวร่องอหาย
ขณะที่จั่วม่อรู้สึกว่ามันกำลังจะร่างระเบิดตาย ทันใดนั้น คนผู้หนึ่งถลาเข้ามาดุจสาย
ลมหอบหนึ่ง สุ้มเสียงสั่นสะท้านเต็มไปด้วยความพรั่นพรึง
“ศิษย์พี่ เกิดเรื่องแล้ว เกิดเรื่องแล้ว!”