สงครามสะเทือนสามภพ Realm of Cultivation - บทที่ 827 การตัดสินใจของหย่างหยวนเฮ่า

จั่วม่อหันกลับมามองหลีเซียนเอ๋อร์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หลังจาก
เงียบงันไปชั่วอึดใจ ค่อยกล่าวออกมาประโยคหนึ่ง “อะแฮ่ม ที่แท้ลายมือ
ข้าในครั้งนั้นก็อัปลักษณ์ถึงเพียงนี้!”

เพ้ย นี่ไม่ใช่คำอารัมภบทที่ดีเสียหน่อย กล่าวเช่นนี้มีแต่จะทำให้
ภาพลักษณ์ของเกอดูอ่อนปวกเปียกกว่าเดิม… …

จั่วม่อเยาะเย้ยตัวเอง แต่วาจาพอกล่าวออกมากลับรู้สึกปลอดโปร่ง
โล่งใจไม่น้อย ความกระอักกระอ่วนในใจลดน้อยลงไปมาก

หลีเซียนเอ๋อร์ตัวแข็งทื่อในทันที นางเหม่อมองจั่วม่ออย่างเหลือเชื่อ
สีหน้าราวกับพบพานผีสางกลางวันแสก ๆ ก็มิปาน

“ครั้งนั้นเจ้าเคี่ยวกรำทรมานข้าสาหัสนัก อะแฮ่ม คราวนี้นับว่ากรรม
สนองเจ้าโดยแท้ นึกไม่ถึงว่าจะมีวันที่เจ้าตกอยู่ในกำมือของเหยียจริง ๆ วา
ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า… …”

จั่วม่อพอสลัดความเก้อเขินกระอักกระอ่วนทิ้งไป มันก็กลายเป็น
กระหยิ่มยิ้มย่อง ราวกับว่าเพิ่งประสบชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่เหนือหลีเซียน
เอ๋อร์ ซ้ายังปั้นสีหน้าชั่วร้าย กวาดสายตามองเรือนร่างของนางขึ้น ๆ ลง ๆ
ขู่ขวัญนางอย่างสำราญใจ ซึ่งความจริงในใจมันแทนที่จะรู้สึกเคียดแค้น
ชิงชังหลีเซียนเอ๋อร์ กลับรู้สึกอบอุ่นใจระคนหวนหาอาวรณ์อยู่บ้าง จะว่าไป

หากพวกมันประมาทเลินเล่อแม้เพียงเล็กน้อย อาจพ่ายแพ้ทั้ง
กระดานโดยไม่ทันได้รู้ตัว

หลังจากที่ทุกคนยินดีต่อความสำเร็จอยู่ครู่ใหญ่ จงเต๋อก็ขอตัวไปก่อน
มันมีเรื่องราวมากมายให้ต้องกระทำ การตายของเจ้าสำนักซีเซวียนต้องมี
คำอธิบายที่เหมาะสมต่อผู้คน ในช่วงเวลานี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือความมั่นคง
ภายในของซีเซวียน จงเต๋อไม่ว่าร้ายกาจสักเท่าใด ยังเป็นเพียงปุถุชนที่มี
เพียงแค่สองมือ มีกองทัพเพียงทัพเดียว หากซีเซวียนตกอยู่ในความ
โกลาหลวุ่นวาย สถานการณ์คงเลวร้ายยิ่ง

นอกจากนี้ตระกูลที่ยินดีติดตามมันหรือกู่เหลียงเตา จะต้องเริ่ม
เตรียมการอพยพเข้าสู่อาณาเขตใหม่ของพวกมัน

นี่เป็นโครงการขนาดใหญ่ ที่ทั้งยุ่งยากและซับซ้อนสุดประมาณ

ม่ออวิ๋นไห่

เมื่อจั่วม่อส่งข่าวกลับมา เหล่าผู้คนระดับสูงของม่ออวิ๋นไห่ก็เดือด
พล่านขึ้นมาทันที สวรรค์ของข้า! นั่นคืออาณาจักรสามร้อยกว่าแห่ง! ทุก
คนตื่นตะลึงกับแผนการอันบ้าคลั่งนี้เป็นอย่างยิ่ง แต่ในขณะเดียวกันก็นับ
ถือเลื่อมใสจั่วม่อจนหมดใจ

สมแล้วที่เป็นลูกพี่ใหญ่ของพวกมัน!

เพียงออกไปเดินเล่นรอบหนึ่ง ทั้งที่มือเปล่า กลับหยิบฉวยสามร้อย
อาณาจักรติดมือกลับมาด้วย!

กระทั่งเปี๋ยหานยังมีสีหน้าไม่พอใจอยู่บ้าง มันต้องฉุดลากถังเฟย ม้า
ฝานและเหล่าแม่ทัพนายกอง เข่นฆ่าเปิดทางไปเกือบครึ่งแดนปิศาจ
แม้แต่กองพันบาปเคราะห์ยังล้มตายไปกว่าครึ่ง เพื่อพิชิตดินแดนเพียงแค่
สี่สิบห้าอาณาจักร แต่จั่วม่อเพียงออกไปเดินรอบหนึ่ง กลับหยิบฉวยกว่า
สามร้อยอาณาจักรติดมือกลับมาด้วยในคราวเดียว

มิหนำซ้าฝ่ายตรงข้ามยังถึงกับอ้อนวอนให้มันรับไว้ โดยไม่ต้องจ่าย
ค่าตอบแทนแม้แต่จิงสือเดียว!

ช่องว่างระหว่างผู้คน ไฉนกว้างใหญ่ไพศาลถึงเพียงนี้!

นอกเหนือจากเปี๋ยหานที่กำลังเริ่มใคร่ครวญถึงคุณค่าของแม่ทัพ
บัญชาการศึกเมื่อเทียบกับพ่อค้าใจทมิฬ เหล่าคนระดับสูงของม่ออวิ๋นไห่
พากันคึกคักฮึกเหิม อย่างรวดเร็ว ภายใต้การบัญชาการของกงซุนชา ทุก
ภาคส่วนของม่ออวิ๋นไห่เริ่มเคลื่อนไหวขนานใหญ่ ตระเตรียมรับมอบ
อาณาจักรกว่าสามร้อยอาณาจักรจากซีเซวียน

ทุกผู้คนทราบดีว่านี่เป็นภารกิจที่ไม่เคยมีมาก่อน สมควรเป็นการถ่าย
โอนดินแดนครั้งใหญ่ที่สุด และยิ่งใหญ่ที่สุดในหน้าประวัติศาสตร์ของภพ
ซิวเจ่อ

ทรัพยากร เสบียงศึก กองทัพ กำลังคน พวกมันรวบรวมทุกสิ่งอย่าง
รวดเร็วฉับไว

ด้วยระยะเวลาอันสั้นอย่างน่าตกใจ ม่ออวิ๋นไห่เสร็จสิ้นการเตรียมการ
อย่างสมบูรณ์

นอกจากจั่วม่อและกู่เหลียงเตา ไม่มีผู้ใดล่วงรู้จิตเจตนาของจงเต๋อ ทั้ง
ยังไม่มีผู้ใดจะคาดคิดไปถึง ว่าจะมีคนเสียสติที่ยกดินแดนกว่าสามร้อย
อาณาจักรให้แก่ผู้อื่นโดยไม่สนใจสิ่งตอบแทน

แต่การเคลื่อนไหวภายในของฝ่ายจั่วม่อและกู่เหลียงเตา ยังคงสะกิด
ความตื่นตัวของขุมกำลังหลายฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นการระดมพลของกองทัพ
การจัดเตรียมเสบียงและอาวุธยุทโธปกรณ์ หรือการเรียกตัวผู้รับผิดชอบ
ในสาขาต่าง ๆ ไปยังม่ออวิ๋นไห่อย่างต่อเนื่อง

สัญญาณทั้งหมดล้วนบ่งชี้ว่า ทั้งสองฝ่ายกำลังจะมีการเคลื่อนไหว
ครั้งใหญ่

หากเป็นคนที่โง่งมสักหน่อย อาจเข้าใจว่าทั้งสองฝ่ายเตรียมจะเปิด
ศึกรบราฆ่าฟันกัน แต่ผู้คนหากล่วงรู้เรื่องราวทั่วไปอยู่บ้าง ย่อมทราบว่า
ระหว่างจั่วม่อและกู่เหลียงเตาเป็นพันธมิตรที่ไม่อาจโยกคลอนได้ พวกมัน
ยังไม่เคยได้ยินว่าทั้งสองฝ่ายเกิดข้อบาดหมางกัน เห็นได้ชัดว่าไม่มีทาง
เป็นไปได้ ที่ทั้งสองฝ่ายจะเปิดศึกกัน

?

?

กับปัญหานี้มันก็ไม่ไปขบคิดมากความ หย่างหยวนเฮ่าทราบกระจ่าง
แก่ใจ ตราบใดที่เก้ามหานิกายพุทธไม่ได้เลือกยืนอยู่ข้างคุนหลุนหรือเทียน
หวนอย่างเต็มตัว ม่ออวิ๋นไห่จะไม่ลงมือต่อเก้ามหานิกายพุทธเป็นอันขาด

หลายวันมานี้ มันเฝ้าแต่ครุ่นคิดใคร่ครวญวาจาของท่านเจ้าอาวาส

ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ มันยังคาดการณ์ว่าม่ออวิ๋นไห่ต้องไม่อาจหยุดยั้ง
การรุกกระหนาบของเทียนหวน แต่จนถึงยามนี้มันค่อยเชื่อว่าม่ออวิ๋นไห่
สมควรพลิกสถานการณ์ได้แล้ว

มีบางสิ่งเกิดขึ้นไม่ผิดแน่

หย่างหยวนเฮ่ารู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบเชียบของม่อ
อวิ๋นไห่ หากม่ออวิ๋นไห่พลิกสถานการณ์ได้จริง เช่นนั้นม่ออวิ๋นไห่จะเป็น
ทางเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่มีข้อกังขา

ถึงเวลาที่ต้องตัดสินใจแล้ว

หย่างหยวนเฮ่าผุดลุกขึ้นในบัดดล

ในจดหมายนกกระเรียนกระดาษ เจ้าอาวาสวัดสำเนียงวัชระแสดง
ความจำนงอย่างชัดเจนที่จะเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งในดินแดนของม่ออวิ๋นไห่
นอกเหนือจากจดหมายจากวัดสำเนียงวัชระแล้ว จดหมายจากวัดดอกบัว
สูงศักดิ์ก็มาถึงเช่นกัน เห็นได้ว่าทั้งสองฝ่ายมีการปรึกษาหารือกันในทาง
ลับมาก่อนแล้ว

กับการตัดสินใจของวัดดอกบัวสูงศักดิ์ จั่วม่อไม่ได้ประหลาดใจมาก
นัก พวกมันฉีกหน้าเผาสะพานที่เชื่อมไปยังคุนหลุนและเทียนหวนจนหมด
สิ้น หากวัดดอกบัวสูงศักดิ์คิดมีชีวิตรอด พวกมันได้แต่ยืนอยู่ฝ่ายขุมกำลัง
ใหญ่ที่สามารถต่อสู้ช่วงชิงกับคุนหลุนและเทียนหวน

มีแต่ม่ออวิ๋นไห่ จึงเป็นทางเลือกอันเหมาะสมของพวกมัน

แต่การตกลงใจเลือกข้างของวัดสำเนียงวัชระต่างหาก ที่ทำให้เสี่ยว
ม่อเกออัศจรรย์ใจเป็นอย่างยิ่ง ควรทราบว่าวัดสำเนียงวัชระมิใช่แค่เพียง
เป็นผู้นำของเก้ามหานิกายพุทธ พวกมันยังมียอดแม่ทัพฝีมือร้ายกาจเช่น
หย่างหยวนเฮ่า พลังอำนาจของพวกมันมิใช่สิ่งที่จะประมาทดูแคลนได้

หรือว่าวาจาของมันที่กล่าวกับหย่างหยวนเฮ่าก่อนจากมา จะได้ผล
ดีกว่าที่คิด?

พวกมันจะสามารถเฉือนพื้นที่รูปลิ่มออกจากแผนที่ของเทียนหวนได้
อย่างสะดวกดาย

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่ามองจากด้านใด ยามนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ดีในการ
แบ่งแยกเก้ามหานิกายพุทธออกจากกัน

จั่วม่อคึกคักฮึกเหิม เต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ การมาของวัด
สำเนียงวัชระ ช่วยเพิ่มเบี้ยต่อรองที่มีน้าหนักไม่น้อยในมือของมัน

มันยิ่งมีความเชื่อมั่นมากขึ้นกว่าเดิม

หลังจากจัดการเรื่องราวเหล่านี้เสร็จสิ้น มันก็ฝังตัวเองกลับไปยัง
การศึกษา ‘กระสวยหญิงทอผ้า’ อีกครั้ง ระบบพลังอันพิเศษเฉพาะของ
เทียนหวนสร้างแรงบันดาลใจให้แก่มันอย่างใหญ่หลวง

หากมันสามารถศึกษาจนทะลุปรุโปร่ง จะมีส่วนช่วยอย่างมากในการ
ปรับปรุงแก้ไขระบบพลังของม่ออวิ๋นไห่ ให้สมบูรณ์พร้อมกว่าเดิม

ทางด้านการศึกษาค้นคว้าอักขระเทพ เทียนหวนก้าวหน้ากว่าม่ออวิ๋น
ไห่มาก

ระหว่างศึกษาค้นคว้า ‘กระสวยหญิงทอผ้า’ มันไม่ได้กีดกันหลีเซียน
เอ๋อร์ออกไป ยามนี้หลีเซียนเอ๋อร์เป็นสมบัติล้าค่าในกำมือของมัน เป็น
ชิ้นส่วนสำคัญในแผนการใหญ่ของมัน ไม่อาจปล่อยให้เกิดเรื่องไม่คาดคิด
ขึ้นกับนางได้

ว่ากันว่าผู้แทนจากเทียนหวนกำลังจะมาถึงในไม่ช้า แต่จั่วม่อยังทราบ
แน่แก่ใจ เทียนหวนจะไม่ยอมรามือในการหาหนทางช่วยเหลือหลีเซียน

หลีเซียนเอ๋อร์ไม่อาจบ่งบอกบรรยายอารมณ์ของนางในยามนี้ได้

นกกระเรียนกระดาษนั้นเป็นตัวแทนของความทรงจำในวัยเยาว์ของ
นาง ทุกครั้งที่นางหวนคะนึงถึงความทรงจำนี้ มักจะแย้มยิ้มโดยไม่รู้ตัว
เสมอ ว่ากันตามจริงนี่ไม่น่าจะมีอะไรมากไปกว่าการเป็นเพียงส่วนเสี้ยว
เล็ก ๆ ในชีวิตนาง แต่เมื่อใดก็ตามที่นึกถึง ‘เหยื่อ’ ที่อยู่ห่างไกล ซึ่งนางไม่
เคยรู้จักนามของมัน มักบังเกิดความหวนหาอาวรณ์อย่างเลือนราง แต่มิรู้
คลาย ไม่เคยห่างหาย

นกกระเรียนกระดาษเหล่านั้น นางไม่ได้โยนทิ้งไป ยังคงเก็บซุกไว้ใน
มุมหนึ่งของแหวนมิติ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงเรื่องราวครั้งนั้น

นางไม่รู้ว่าเป็นเพราะความดื้อรั้นและทรหดอดทนของอีกฝ่ายหรือไม่
ที่ประทับลงในใจนาง เมื่อเติบใหญ่ขึ้นกว่าเดิม นางมักจะสะทกสะท้อนอยู่
เป็นประจำ ครั้งนั้นนางใช่เล่นซุกซนหนักมือเกินไปหรือไม่?

อารมณ์ที่ยากจะบ่งบอกบรรยายนี้ ยากนักที่จะพบเห็นอยู่รอบกาย
นาง

ผู้คนที่มักจะอยู่รอบตัวนาง ล้วนแล้วแต่สง่างามเปี่ยมมารยาท พวก
มันมีความสามารถสูงล้า กิริยาวาจาล้วนไร้ข้อตำหนิ

แต่พวกมันไม่มีจิตวิญญาณอันเข้มแข็งเช่นนั้น

ทว่า…เพื่อนเล่นในวัยเยาว์ผู้นั้น ถึงกับเป็นจั่วม่อจริง ๆ!

หลายวันหลังจากนั้น นางยังคงสับสนงุนงงไม่รู้วาย