สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 419 ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่า

กาลอวกาศบิดเบี้ยว พลังของจ้าวอสูรเทียนจื้อสับสนวุ่นวายและลดลง
อย่างรวดเร็ว
แต่มันก็ยังคงหนีไปในทิศทางที่ห่างไกลจากโลกเทียนชิงอย่างบ้าคลั่ง
ในฐานะจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบที่เชี่ยวชาญด้าน “สติปัญญา”
จ้าวอสูรเทียนจื้อไม่ได้โดดเด่นในการต่อสู้โดยตรง
แต่ในเรื่องการเอาชีวิตรอดนั้น มันได้ฝึกฝนมาอย่างเต็มเปี่ยม
ในตอนนี้ มันใช้พลังของกาลอวกาศโดยไม่ลังเล
ข้าม “ล้านๆ ปีแสง” ในชั่วพริบตา
“น่ากลัวเกินไปแล้ว”
“นั่นคือบรรพชนแห่งวรยุทธ์?”
“บรรพชนแห่งวรยุทธ์แข็งแกร่งเช่นนี้เลยหรือ?”
จ้าวอสูรเทียนจื้อตกใจอย่างมาก
เดิมที
การที่จ้าวพิภพจันทราแข็งแกร่งขนาดนั้นก็เหลือเชื่อมากแล้ว
ในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด จ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบมีจำนวนไม่มาก
จู่ๆ ก็มีจ้าวพิภพจันทราที่แข็งแกร่งกว่าจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบทั่วไป
ปรากฏขึ้น?
นี้
แต่ตอนนี้
จ้าวอสูรเทียนจื้อเพิ่งตระหนักได้ว่า
จ้าวพิภพจันทราที่แข็งแกร่งจนจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบหลายคนไม่
สามารถทำอะไรได้
เป็นแค่ตัวหมากที่ถูกส่งขึ้นมาเท่านั้น
บรรพชนแห่งวรยุทธ์คือผู้อยู่เบื้องหลัง ควบคุมทุกอย่าง ผลักดันทุกอย่าง
ผู้ที่สั่นคลอนรากฐานของเทพอสูรทั้งหมดในความว่างเปล่าไร้ทีสิ้นสุด
คือบรรพชนแห่งวรยุทธ์!
แค่เหลือบมองแวบเดียวก็ทำให้จ้าวอสูรเทียนจื้อได้รับบาดเจ็บสาหัส
จ้าวอสูรเทียนจื้อไม่สงสัยเลยว่า หากมันใช้ร่างกายที่แท้จริงเข้าไปสำรวจ ก็
อาจจะถูกจับได้
และผู้ที่สามารถทำเช่นนี้ได้นั้นเป็นไปไม่ได้ที่จ้าวอสูรระดับ 9 ขั้นสมบูรณ์
แบบจะทำได้
“เทพอสูรระดับ 10 ในตำนาน? ไม่ใช่ ถ้าเป็นระดับ 10 ทำไมต้องซ่อนตัว
อยู่เบื้องหลัง? น่าจะเป็นผู้ที่ใกล้เคียงกับระดับ 10 ?”
จ้าวอสูรเทียนจื้อคิดอย่างรวดเร็ว ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย
ตราบใดที่ไม่ใช่ผู้ที่อยู่ในระดับ 10 ทุกอย่างก็ยังมีโอกาสแก้ไขได้
จนถึงตอนนี้
ในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด
สิ่งเดียวที่ยืนยันได้ชัดเจนเกี่ยวกับการมีอยู่ของระดับ 10 มีเพียงผู้สร้างดิน
แดนลับในความว่างเปล่าเท่านั้น
ที่
ผู้ที่ใช้พลังของตนเองสร้างดินแดนลับในความว่างเปล่าจากช่องว่างมิติ
ภายนอก กักขังสิ่งมีชีวิตในความว่างเปล่าจำนวนนับไม่ถ้วนไว้เป็นอาหารของ
เทพอสูร
น่าเสียดายที่
ตั้งแต่ผู้สร้างตนนั้นสร้างความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุดขึ้นมาก็หายตัวไปโดยสิ้น
เชิง
จ้าวอสูรรุ่นหลังจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็ไล่ตามรอยเท้าของผู้สร้างตนนั้น
“หากต้องการกำจัดวรยุทธ์ จ้าวพิภพจันทราเป็นเรื่องรอง ส่วนสำคัญคือ
บรรพชนแห่งวรยุทธ์”
จ้าวอสูรเทียนจื้อคิดอย่างจริงจัง
“ข้าต้องร่วมมือกับจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบทั้งหมด หรือแม้แต่ต้องปลุกผู้
นั้นขึ้นมา”
ในการจัดการกับจ้าวพิภพจันทรา จ้าวอสูรเทียนจื้อคิดว่าจ้าวอสูรขั้น
สมบูรณ์แบบ 10 ถึง 20 ตนก็เพียงพอแล้ว
แต่สำหรับบรรพชนแห่งวรยุทธ์?
จ้าวอสูรเทียนจื้อคิดว่าแม้จะเรียกจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบทั้งหมดมาก็ยัง
ไม่มั่นใจ
ในเวลาที่จำเป็น
ทำได้เพียงปลุกผู้นั้นขึ้นมา
ส่วน “ผู้นั้น”…
คือจ้าวอสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด ผู้ที่สืบทอดดิน
แดนลับในความว่างเปล่าหลังจากที่ผู้สร้างดินแดนลับในความว่างเปล่าหายตัว
ไป
ทั้
ที่
ที่
นี้
ควบคุมดินแดนลับในความว่างเปล่าทั้งหมด จ้าวอสูรที่แข็งแกร่งที่สุดตนนี้
สามารถแสดงพลังที่ใกล้เคียงกับระดับ 10 ออกมาได้
อย่างน้อยในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด เว้นแต่ผู้สร้างตนนั้นจะกลับมา มิ
ฉะนั้นก็ไม่มีใครเอาชนะได้
“หืม?”
หลังจากหายใจเข้าออกหลายสิบครั้ง สีหน้าของจ้าวอสูรเทียนจื้อก็เปลี่ยน
ไปเล็กน้อย
หนีมาเป็นเวลานาน ตามหลักแล้วก็น่าจะมาถึงความว่างเปล่าทีคุ้นเคยอีก
แห่งหนึ่งแล้ว
แต่ในตอนนี้ สภาพแวดล้อมของความว่างเปล่าที่จ้าวอสูรเทียนจืออยู่ดู
เหมือนจะไม่เปลี่ยนแปลงเลย
ความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุดราวกับว่าไม่เคยเคลื่อนที่ไปไหนเลย
“นี่?”
จ้าวอสูรเทียนจื้อมีสีหน้าไม่สู้ดี
ในวินาทีถัดมา
กาลอวกาศเปลี่ยนแปลง
จ้าวอสูรเทียนจื้อกลับมาที่โลก “สีฟ้าคราม” อีกครั้ง
ปรากฏตัวต่อหน้าร่างที่ทำให้มันหวาดกลัวอย่างมากอีกครั้งในส่วนลึกที่สุด
ของวิหารวรยุทธ์
แต่ครั้งนี้ จ้าวอสูรเทียนจื้อไม่ได้ใช้ร่างอวตาร แต่ใช้ร่างกายทีแท้จริงมาเอง
“ไม่”
ที่
จื้
ก่อนที่จ้าวอสูรเทียนจื้อจะทันได้ตอบสนอง สติของมันก็ดับวูบลงไปใน
ความมืด
ส่วนลึกของวิหารวรยุทธ์
หลินหยวนนั่งขัดสมาธิ
มองจ้าวอสูรเทียนจื้อที่หมดสติอยู่ไม่ไกล
จริงๆ แล้ว
ตอนที่จ้าวอสูรเทียนจื้อแยกร่างอวตารออกมาเข้าไปในโลกเทียนชิง
หลินหยวนก็ตรวจพบมันแล้ว เหตุผลที่ไม่ได้ลงมือขัดขวางในตอนนั้น
คือเพื่อล็อกร่างกายที่แท้จริงของจ้าวอสูรเทียนจื้อ
จนกระทั่งร่างอวตารของจ้าวอสูรเทียนจื้อมาถึงหน้าวิหารวรยุทธ์และเริ่ม
สอดแนม
หลินหยวนจึงยืนยันร่างกายที่แท้จริงของจ้าวอสูรเทียนจื้อได้ ใช้ความ
เข้าใจในกฎการหลอมรวมกาลอวกาศ กระตุ้นพลังศักดิ์สิทธิ์
“โลก” ย้ายมันเข้ามาในโลกภายในร่างกายของตนเองอย่างเงียบๆ
จ้าวอสูรเทียนจื้อหนีอย่างสุดชีวิต หายใจเข้าออกหลายสิบครั้งก็คิดว่าตัว
เองหนีไปได้หลายล้านปีแสง จริงๆ แล้วมันอยู่ในโลกภายในร่างกายของหลิน
หยวนตลอดเวลา
โลกภายในร่างกายของหลินหยวนมีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 200 ล้านลี้
แต่มีชั้นของกาลอวกาศแผ่ขยายออกไป ก่อตัวเป็นเขาวงกตของกาล
อวกาศ อย่าว่าแต่จ้าวอสูรเทียนจื้อจะหนีไปได้หลายสิบครั้ง
ต่อให้หนีไปหลายสิบปี หลายร้อยปี หลายพันปี ก็หนีออกไปไม่ได้
ที่นี่
“มันหาที่นี่เจอได้ยังไง?”
หลินหยวนรู้สึกประหลาดใจ วิญญาณจันทราเดินทางไปในความว่างเปล่า
ไร้ที่สิ้นสุด ยึดครองโลกทีละโลก เผยแพร่วรยุทธ์ แต่ไม่ได้พูดถึงต้นกำเนิดของ
วรยุทธ์ และหลินหยวนผู้เป็นบรรพชนแห่งวรยุทธ์
ส่วนการที่วรยุทธ์เจริญรุ่งเรืองในโลกเทียนชิงในช่วงหลายแสนปีที่ผ่าน
มา?
เมื่อเทียบกับความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุดทั้งหมดแล้ว ก็เล็กน้อยเกินไป
มีต้นอสูรบรรพกาลคอยปกปิด วรยุทธ์ถูกจำกัดอยู่แค่ในโลกเทียนชิง จึง
ยากที่จะดึงดูดความสนใจของจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบ
“ยังคงปกปิดไม่ได้ทั้งหมด”
หลินหยวนคิดกับตัวเอง ก็พอจะคาดการณ์ไว้แล้ว
เมื่อวรยุทธ์แพร่กระจายออกไป การที่จ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบหาที่นี่เจอ
เป็นเพียงเรื่องของเวลา
หลินหยวนก็ไม่เคยคิดที่จะปกปิดตัวเองโดยสิ้นเชิง แต่มันกำลังถ่วงเวลา
หาเวลาฝึกฝนเพิ่มเติมให้กับตัวเอง
“ด้วยเจตจำนงแห่งจิตใจในปัจจุบันของเรา บวกกับวิธีการสร้างภาพลวงตา
เราสามารถทำให้จ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบตนนี้ตกอยู่ในห้วงนิทราได้โดย
สมบูรณ์”
หลินหยวนคิดกับตัวเอง
หลินหยวนสามารถรับรู้ได้จากความเชื่อมโยงของเหตุและผลว่าจ้าวอสูร
เทียนจื้อได้ทิ้ง “ร่างแยก” หรือวิธีการเอาชีวิตรอดไว้ที่อื่นในระยะไกล
ที่นั่นน่าจะอยู่ในส่วนลึกของดินแดนลับในความว่างเปล่า แม้แต่วิญญาณ
สุริยะของหลินหยวนก็ไม่สามารถบุกเข้าไปได้
ที่
จื้
นั้
การฆ่าร่างกายที่แท้จริงของจ้าวอสูรเทียนจื้อโดยตรงนั้นไม่สามารถกำจัด
“ร่างแยก” ของมันได้
แต่การทำให้ร่างกายที่แท้จริงของจ้าวอสูรเทียนจื้อตกอยู่ในห้วงนิทรา
ร่างกายหลักและร่างแยกใช้ความทรงจำร่วมกัน การที่ร่างกายหลักตกอยู่ใน
ห้วงนิทรา หมายความว่าร่างแยกก็ตกอยู่ในห้วงนิทราเช่นกัน
แม้ว่าหลินหยวนจะเตรียมพร้อมสำหรับการที่ตัวเองถูกค้นพบในโลกเทียน
ชิง แต่ยิ่งช้าก็ยิ่งดี
จริงๆ แล้ว เจตจำนงแห่งจิตใจของจ้าวอสูรเทียนจื้อนั้นแข็งแกร่งมาก ถึง
ขั้นแข็งแกร่งกว่าหลินหยวน แต่วิธีการใช้เจตจำนงแห่งจิตใจของมันนั้นค่อน
ข้างหยาบ
ผู้แข็งแกร่งสูงสุดคนหนึ่งของอารยธรรมมนุษย์ของจักรวาลหลักหวี่เตี๋ย สิ่ง
ที่เธอถนัดที่สุดคือภาพลวงตา เป็นสิ่งมีชีวิตในขอบเขตสูงสุดที่ใช้ภาพลวงตา
เป็นรากฐาน
หลินหยวนได้ศึกษาเส้นทางวิวัฒนาการของหวี่เตี๋ยอย่างละเอียดแล้ว
เข้าใจวิธีการสร้างภาพลวงตาต่างๆ การทำให้จ้าวอสูรเทียนจื้อตกอยู่ในห้วง
นิทราโดยสมบูรณ์นั้นไม่ใช่เรื่องยาก
“เราจะดูความทรงจำของมัน…”
หลินหยวนใช้เจตจำนงแห่งจิตใจอันแข็งแกร่งของตนเอง สร้าง
“ภาพลวงตา” ที่สมจริงให้กับจ้าวอสูรเทียนจื้อ ทำให้มันจมดิ่งลงไป
ตราบใดที่ต้องการ ก็สามารถเรียกดูความทรงจำของจ้าวอสูรเทียนจื้อได้
ผ่าน “ภาพลวงตา”
ครู่ต่อมา
หลินหยวนมีสีหน้าครุ่นคิด
ที่สิ้
ที่
“ความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด…ผู้สร้างดินแดนลับในความว่างเปล่าที่หายตัว
ไป…และผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่า หรือที่เรียกว่าจ้าวอสูรแห่งความว่าง
เปล่า?”
จากการเรียกดูความทรงจำของจ้าวอสูรเทียนจื้อ ความเข้าใจของหลิน
หยวนเกี่ยวกับความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุดทั้งหมดก็เพิ่มขึ้นอย่างมากในทันที จ้าว
อสูรเทียนจื้อรู้ความลับมากมาย ตอนนี้ทั้งหมดตกเป็นของหลินหยวนแล้ว
“จ้าวอสูรแห่งความว่างเปล่า?”
หลินหยวนมีสีหน้าจริงจังเล็กน้อย
สิ่งที่เรียกว่าจ้าวอสูรแห่งความว่างเปล่าคือผู้ควบคุมดินแดนลับในความ
ว่างเปล่าในปัจจุบัน
ผู้สร้างดินแดนลับในความว่างเปล่าเป็นเทพอสูรระดับ 10 เพียงคนเดียวที่
รู้จักในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด สร้างดินแดนลับในความว่างเปล่า เป็น
ประโยชน์ต่อเทพอสูรรุ่นหลังจำนวนนับไม่ถ้วน
ส่วนจ้าวอสูรแห่งความว่างเปล่านั้นถูกเรียกว่าผู้สืบทอดแห่งความว่าง
เปล่า เป็นผู้ที่ควบคุมดินแดนลับในความว่างเปล่าอีกครั้งหลังจากที่ผู้สร้างดิน
แดนลับในความว่างเปล่าหายตัวไป
ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าไม่ใช่เทพอสูรระดับ 10 แต่ด้วยดินแดนลับใน
ความว่างเปล่า มันสามารถแสดงพลังที่น่าสะพรึงกลัวทีใกล้เคียงกับระดับ 10
ออกมาได้ เป็นเทพอสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด
“การควบคุมดินแดนลับในความว่างเปล่า นี่เป็นเรื่องที่ลำบากจริงๆ”
หลินหยวนคิดอย่างจริงจัง
อย่างน้อยหากอีกฝ่ายใช้ชั้นกาลอวกาศในดินแดนลับในความว่างเปล่า ใช้
อำนาจเจ้าบ้าน ต่อให้หลินหยวนใช้ไพ่ตายทั้งหมดออกมาก็ไม่สามารถฆ่าอีก
ฝ่ายได้
ดิ์
ธิ์
ที่
แม้แต่การใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ “โลก” ตราบใดที่อีกฝ่ายซ่อนตัวอยู่ในดินแดน
ลับในความว่างเปล่า ก็ทำอะไรไม่ได้
ดินแดนลับในความว่างเปล่าทั้งหมดก็สามารถมองว่าเป็นโลกขนาดใหญ่ได้
เช่นกัน
และขอบเขตอิทธิพลของดินแดนลับในความว่างเปล่านั้นกว้างใหญ่มาก
สามารถเชื่อมโยงไปถึงความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุดทั้งหมดได้
“ตามความทรงจำของจ้าวอสูรเทียนจื้อ จ้าวอสูรแห่งความว่างเปล่านั้นใช้
เวลาส่วนใหญ่ตกอยู่ในห้วงนิทรา ทำความเข้าใจแก่นแท้ของดินแดนลับใน
ความว่างเปล่าอย่างลึกซึ้ง เพื่อที่จะก้าวเข้าสู่ระดับ 10”
หลินหยวนคิดกับตัวเอง
สำหรับผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าแล้ว ทุกอย่างในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้น
สุดอยู่ในกำมือ สิ่งที่มันแสวงหาคือการเป็นผู้สร้างดินแดนลับในความว่างเปล่า
ตนที่สอง เป็นเทพอสูรระดับ 10
“สมบัติก็มีไม่น้อย”
หลินหยวนหยิบสมบัติต่างๆ ของจ้าวอสูรเทียนจื้อออกมา
หลังจากตรวจสอบคร่าวๆ แล้วก็เก็บไว้ในโลกภายในร่างกาย
วางแผนว่าจะใช้พลังต้นกำเนิดเพื่อกลับคืนสู่พลังบริสุทธิ์ทีดั้งเดิมที่สุด
แล้วหลอมรวมเข้ากับระฆังแห่งต้นกำเนิดเมื่อการข้ามมิติสิ้นสุดลง
นำกลับไปที่จักรวาลหลักทางอ้อม
“ทำความเข้าใจวิชาลับ《แม่น้ำแห่งสวรรค์》ต่อไป เรารู้สึกว่าเราอยู่ไม่ไกล
จากการเข้าใจกฎการหลอมรวมกาลอวกาศระดับ 6 แล้ว”
หลินหยวนหลับตาลง “แม่น้ำแห่งสวรรค์” ที่ประกอบขึ้นจากกาลอวกาศก็
เริ่มปรากฏขึ้นรอบๆ ตัวมันอีกครั้ง
ที่
ที่สิ้
ที่ไหนสักแห่งในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด
จ้าวอสูรตงอี้และจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบอีกสิบกว่าตนรวมตัวกัน
“ทำไมเทียนจื้อถึงยังไม่ตอบกลับข้า?”
จ้าวอสูรตงอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย
มันทำตามคำสั่งของจ้าวอสูรเทียนจื้อ รวบรวมจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบตน
อื่นๆ เพื่อจัดการกับจ้าวพิภพจันทราที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน
ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้ว แต่กลับติดต่อจ้าวอสูรเทียนจื้อไม่ได้?
เรื่องนี้ทำให้จ้าวอสูรตงอี้ปวดหัว
ตามแผนการเดิม การล้อมสังหารจ้าวพิภพจันทรานั้นต้องมีจ้าวอสูรเทียน
จื้อเป็นผู้บัญชาการ
มีเพียงการอนุมานและแผนการของจ้าวอสูรเทียนจื้อเท่านั้นที่จะปราบ
ปรามจ้าวพิภพจันทราได้อย่างสมบูรณ์โดยใช้ต้นทุนน้อยที่สุด
มิฉะนั้น หากจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบสิบกว่าตนบุกเข้าไป ต่อให้จ้าวพิภพ
จันทราจะโง่แค่ไหน ก็ต้องหนีไปก่อน ความว่างเปล่าไร้ที
สิ้นสุดนั้นกว้างใหญ่มาก หากจ้าวพิภพจันทราตั้งใจจะหนี สุดท้ายก็อาจ
กลายเป็นสงครามยืดเยื้อ
สิ่งนี้ไม่สอดคล้องกับแผนการของจ้าวอสูรเทียนจื้อที่จะปราบปรามจ้าว
พิภพจันทราอย่างรวดเร็วและกำจัดวรยุทธ์
ท้ายที่สุด หากสถานการณ์ยืดเยื้อ ก็อาจเกิดอุบัติเหตุต่างๆ ได้
“บางทีเทียนจื้ออาจติดธุระ”
จ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบตนหนึ่งข้างๆ พูด
ชื่
มันชื่อจ้าวอสูรเสินเอียน มีดวงตาสิบแปดข้าง ในสถานะปกติจะมีเพียง
ดวงตาข้างเดียวที่ลืมอยู่
เมื่อดวงตาทั้งสิบแปดข้างลืมขึ้นพร้อมกัน นั่นคือสถานะทีแข็งแกร่งที่สุด
ของจ้าวอสูรเสินเอียน และเป็นเวลาที่มันจะสู้ตาย
ในช่วงเวลาอันยาวนานในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด จ้าวอสูรเสินเอียนไม่
เคยลืมดวงตาทั้งสิบแปดข้างพร้อมกัน จ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบแทบจะไม่สู้
ตายกัน
“ติดธุระ?”
จ้าวอสูรตงอี้ขมวดคิ้ว จากความเข้าใจของมันที่มีต่อจ้าวอสูรเทียนจื้อ
ความเป็นไปได้นี้มีน้อยมาก
แล้วเรื่องอะไรกันที่ทำให้จ้าวอสูรเทียนจื้อไม่สามารถตอบกลับมันได้?
ไม่ว่าเรื่องจะใหญ่แค่ไหน แค่บอกกับจ้าวอสูรตงอี้ก็พอ
จะเสียเวลามากแค่ไหนกัน?
“งั้นก็รอก่อน”
แม้ว่าจ้าวอสูรตงอี้จะไม่คิดว่าจ้าวอสูรเทียนจื้อจะติดธุระ แตในเมื่อติดต่อ
ไม่ได้ ก็มีเพียงความเป็นไปได้นี้เท่านั้น
“ครั้งสุดท้ายที่จ้าวอสูรเทียนจื้อติดต่อกับข้า มันบอกว่าพบร่องรอยของต้น
กำเนิดวรยุทธ์”
“บางทีอาจติดธุระในการค้นหาต้นกำเนิดวรยุทธ์”
จ้าวอสูรตงอี้เดาในใจ ตลอดเวลามันไม่เคยคิดว่าจ้าวอสูรเทียนจื้อจะเกิด
อุบัติเหตุ
จ้าวอสูรเทียนจื้อเป็นจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบ มีวิธีการเอาชีวิตรอดที่
แข็งแกร่งมาก ผู้ใดจะสามารถฆ่าจ้าวอสูรเทียนจื้อได้โดยที่ไม่มีผู้ใดรู้?
จื้
ที่
และจ้าวอสูรเทียนจื้อยังมี “ร่างแยก” อยู่ในส่วนลึกที่สุดของดินแดนลับใน
ความว่างเปล่า เพื่อเอาชีวิตรอด หากจ้าวอสูรเทียนจื้อเกิดอุบัติเหตุจริงๆ ร่าง
แยกก็สามารถติดต่อกับมันได้
“งั้นพวกเรารอกันก่อน”
จ้าวอสูรเสินเอียนและจ้าวอสูรตนอื่นๆ มองหน้ากัน
หากไม่มีจ้าวอสูรเทียนจื้อเป็นผู้นำ พวกมันจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบสิบ
กว่าตนก็ไม่มีความมั่นใจเต็มร้อยที่จะล้อมสังหารจ้าวพิภพจันทราได้
และหากล้มเหลว ผลที่ตามมาจะร้ายแรงมาก ต้องเผชิญกับการแก้แค้น
อย่างเต็มที่ของจ้าวพิภพจันทรา
“รอกันเถอะ”
จ้าวอสูรตงอี้พยักหน้า
มาถึงตอนนี้ นอกจากรอต่อไปแล้ว ก็ไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า
50 ปีผ่านไปในพริบตา
ยังคงเป็นความว่างเปล่าเดิม จ้าวอสูรตงอี้และจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบอีก
สิบกว่าตนยังคงรวมตัวกันอยู่ที่นี่
“เกิดอะไรขึ้น?”
“50 ปีผ่านไปแล้ว ทำไมเทียนจื้อถึงยังไม่ติดต่อข้า?”
จ้าวอสูรตงอี้รู้สึกไม่สบายใจมากขึ้น 50 ปีนั้นเป็นเพียงแค่พริบตาเดียว
สำหรับเทพอสูร แต่ในช่วงเวลาสำคัญของการล้อมสังหารจ้าวพิภพจันทรา
จ้าวอสูรเทียนจื้อกลับไม่ส่งข่าวคราวกลับมาเลยเป็นเวลา 50 ปีเห็นได้ชัด
ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
จื้
ที่
ต่อให้จ้าวอสูรเทียนจื้อจะยุ่งแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีเวลาตอบกลับ
พวกมันเลยใน 50 ปีนี้?
“แล้วจะทำยังไง?”
จ้าวอสูรเสินเอียนมีสีหน้าจริงจัง มองไปที่จ้าวอสูรตงอี้แล้วถาม
“ข้าจะไปหาร่างแยกเพื่อเอาชีวิตรอดของจ้าวอสูรเทียนจื้อ”
จ้าวอสูรตงอี้กล่าว
จ้าวอสูรเทียนจื้อหายตัวไปอย่างลึกลับจนถึงตอนนี้ จ้าวอสูรตงอีหา
ร่างกายที่แท้จริงของมันไม่พบ แต่มันรู้ว่าร่างแยกเพื่อเอาชีวิตรอดอยู่ที่ไหน
นั่นคือส่วนลึกที่สุดของดินแดนลับในความว่างเปล่า ที่นั่นถือเป็นแก่นแท้
ของดินแดนลับในความว่างเปล่า เป็นสถานที่ที่ปลอดภัยอย่างยิ่งในทางทฤษฎี
ด้วยเหตุนี้ “ร่างแยก” ที่จ้าวอสูรเทียนจื้อทิ้งไว้ที่นั่นจึงสามารถเรียกว่า “ร่าง
แยกเพื่อเอาชีวิตรอด” ได้
“ไปหาร่างแยกเพื่อเอาชีวิตรอดของเทียนจื้อ?”
จ้าวอสูรเสินเอียนตกตะลึงเล็กน้อย รีบพูด
“พวกเราเข้าไปในส่วนลึกที่สุดของดินแดนลับในความว่างเปล่าไม่ได้”
หากตำแหน่งของร่างแยกเพื่อเอาชีวิตรอดสามารถเข้าไปได้โดยจ้าวอสูร
ขั้นสมบูรณ์แบบตนใดก็ได้ ก็ไม่สามารถเรียกว่า “เอาชีวิตรอด” ได้
“ข้ารู้”
“ดังนั้นข้าจึงคิดจะปลุกผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นมา”
จ้าวอสูรตงอี้เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูด
“ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่า?”
อื่
ลี่
จ้าวอสูรเสินเอียนและจ้าวอสูรตนอื่นๆ มีสีหน้าเปลี่ยนไป
ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าคือผู้ควบคุมดินแดนลับในความว่างเปล่า
พวกมันไม่สามารถเข้าไปในส่วนลึกที่สุดของดินแดนลับในความว่างเปล่าได้ แต่
ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าสามารถทำได้
เหตุผลที่จ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบส่วนใหญ่ในปัจจุบันสามารถวางร่างแยก
ไว้ในส่วนลึกที่สุดของดินแดนลับในความว่างเปล่าเพื่อเป็น “ร่างแยกเพื่อเอา
ชีวิตรอด” ได้ก็เพราะได้รับอนุญาตจากผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่า
นอกจาก “ร่างแยกเพื่อเอาชีวิตรอด” จะติดต่อกับโลกภายนอกเองแล้ว มี
เพียงผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าเท่านั้นที่สามารถติดต่อกับ “ร่างแยกเพื่อเอา
ชีวิตรอด” ได้โดยบังคับ
“เจ้าแน่ใจหรือ?”
จ้าวอสูรเสินเอียนถามอย่างจริงจัง
การปลุกผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าไม่ใช่เรื่องเล็ก
การปลุกโดยไม่มีเหตุผลจะถูกลงโทษจากผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่า
“ข้าแน่ใจ”
จ้าวอสูรตงอี้พยักหน้า การที่จ้าวอสูรเทียนจื้อหายตัวไปเป็นเวลานาน
ขนาดนี้ แน่นอนว่าต้องเกิดปัญหาใหญ่ มันยอมรับการลงโทษจากผู้สืบทอดแห่ง
ความว่างเปล่าเพื่อที่จะสืบหาความจริง
“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็ไปที่ดินแดนลับในความว่างเปล่ากันเถอะ”
จ้าวอสูรเสินเอียนพูดทันที
ส่วนลึกของดินแดนลับในความว่างเปล่า
ที่นี่ถือเป็นขีดจำกัดที่เทพอสูรทั่วไปสามารถสำรวจได้ หากเลยไปกว่านี้
พวกมันก็ไม่สามารถเข้าไปได้ เป็นสถานที่หลับใหลของจ้าวอสูรที่แข็งแกร่ง
ที่
ที่สิ้
ที่สุดในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด
“ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าผู้ยิ่งใหญ่”
จ้าวอสูรตงอี้เริ่มเรียกผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าทันที
ในฐานะจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบ จ้าวอสูรตงอี้ย่อมมีวิธีเรียกผู้สืบทอดแห่ง
ความว่างเปล่า จ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบส่วนใหญ่ก็มีวิธีนีเช่นกัน
แต่ไม่มีจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบตนไหนใดใช้วิธีนี้โดยพลการเพราะนี่คือผู้
สืบทอดแห่งความว่างเปล่า
ฮึ่ม~
พลังที่มองไม่เห็นเริ่มรวมตัวกัน
ร่างอันยิ่งใหญ่ปรากฏขึ้นจากส่วนลึกที่สุดของดินแดนลับในความว่างเปล่า
อย่างเลือนราง
“ผู้ใด? ผู้ใดกล้าปลุกข้า?”
ดินแดนลับในความว่างเปล่าทั้งหมดสั่นสะเทือนเล็กน้อย ในชั่วขณะนี้ จ้าว
อสูรขั้นสมบูรณ์แบบทั้งหมดมองมาที่นี่ด้วยความตกใจพวกมันตระหนักได้ทันที
ว่าผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าตื่นขึ้นมาแล้ว
ฮึ่ม
พลังของดินแดนลับในความว่างเปล่าจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มรวมตัวกัน ก่อ
ตัวเป็นร่างอันสง่างาม มองลงมาที่จ้าวอสูรตงอี้และจ้าวอสูรอีกสิบกว่าตน
“คารวะผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่า”
จ้าวอสูรตงอี้พูดด้วยความเคารพทันที
แม้ว่าผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าจะเป็นจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบเช่นกัน
แต่ด้วยการควบคุมดินแดนลับในความว่างเปล่า พลังของผู้สืบทอดแห่งความ
นั้
ขั้
ทั้
ว่างเปล่านั้นเหนือกว่าจ้าวอสูรขั้นสมบูรณ์แบบทั้งหมด
สำหรับจ้าวอสูรตงอี้และจ้าวอสูรคนอื่นๆ ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าไม่
ต่างจากเทพอสูรระดับ 10
“พูด”
ร่างอันสง่างามที่ประกอบขึ้นจากเจตจำนงของผู้สืบทอดแห่งความว่าง
เปล่ามองอย่างสงบ
“ขอรับ”
จ้าวอสูรตงอี้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมาอย่างรวดเร็ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการหายตัวไปของจ้าวอสูรเทียนจื้อ ยิ่งเน้นย้ำว่าเกิด
ปัญหาใหญ่ขึ้น
“จ้าวพิภพจันทรา?”
“ระบบการฝึกฝนวรยุทธ์?”
ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มออกมา
“น่าสนใจดีนี่ ข้าไม่เคยได้ยินชื่อจ้าวพิภพจันทรามาก่อน”
“ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าผู้ยิ่งใหญ่ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน?”
จ้าวอสูรตงอี้ตกตะลึงเล็กน้อย เดิมทีมันคิดว่าจ้าวพิภพจันทราตกลงไปใน
ส่วนลึกที่สุดของดินแดนลับในความว่างเปล่าโดยไม่ได้ตั้งใจ บ่มเพาะจนถึง
ระดับ 9 ขั้นสมบูรณ์แบบที่นั่น จึงไม่มีร่องรอยใดๆ ในความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด
แต่แม้แต่ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าก็ยังไม่รู้จักจ้าวพิภพจันทรา ความ
เป็นไปได้นี้ก็ไม่สมเหตุสมผล
“พวกเจ้าอยากถามเรื่องเทียนจื้อ? ข้าจะถามร่างแยกเพื่อเอาชีวิตรอดของ
เทียนจื้อเดี๋ยวนี้”
ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าแยกเจตจำนงเล็กน้อยออกมา ลงไปยังส่วน
ลึกที่สุดของดินแดนลับในความว่างเปล่า ไปยังตำแหน่งของร่างแยกเพื่อเอา
ชีวิตรอดของจ้าวอสูรเทียนจื้อ
“หืม?”
ผู้สืบทอดแห่งความว่างเปล่าเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ