สวรรค์บันดาล: ข้าพเจ้าสร้างวิถี - บทที่ 568 ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น

ต้นไม้แห่งความโกลาหลในฐานะสมบัติล้ำค่าระดับ 12 ขอบเขตมหา
ปราชญ์
เมื่อหยั่งรากในจักรวาลภายในร่างกาย จึงมีผลทันที
“จักรวาลภายในร่างกายของเรา?”
หลินหยวนตกใจทันที รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างของจักรวาลภายใน
ร่างกาย
อิทธิพลของต้นไม้แห่งความโกลาหลต่อจักรวาลภายในร่างกายนั้นมีหลาย
ด้าน เช่น กาลอวกาศมั่นคงขึ้น กฎทำงานอย่างสมบูรณ์แบบมากขึ้น
สิ่งเหล่านี้อยู่ในความคาดหมายของหลินหยวน
นอกจากนี้ หลังจากที่ต้นไม้แห่งความโกลาหลหยั่งรากแล้ว ยังทำให้
จักรวาลภายในร่างกายมีพลังแห่งความโกลาหลแผ่ซ่านเหมือนกับพลังแห่ง
ความโกลาหลที่กระจายอยู่ทั่วความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล
พลังแห่งความโกลาหลเล็กน้อยนี้ ทำให้จักรวาลภายในร่างกายของหลิน
หยวนเกิดการเปลี่ยนแปลงในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
วูบ
ขอบของจักรวาลภายในร่างกายเริ่มขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง
เดิมทีจักรวาลภายในร่างกายของหลินหยวน หลังจากฝึกฝน 《 สุญญา
อนันต์》 สำเร็จ ก็มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 ล้านปีแสงแล้ว
นี่ก็ใกล้เคียงกับขนาดสูงสุดของจักรวาลภายในร่างกายของหลินหยวนแล้ว
ถ้าต้องการเพิ่มขึ้นอย่างมาก คงมีแต่การต้องก้าวเข้าสู่ขอบเขตปกครอง หรือ
สาระสำคัญของชีวิตได้รับการยกระดับ ถึงจะทำได้
แต่ตอนนี้
จักรวาลภายในร่างกายที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 ล้านปีแสง กลับ
เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
21 ล้าน
23 ล้าน
25 ล้าน
ในเวลาไม่นาน ก็มาถึง 30 ล้านปีแสง
31 ล้าน
32 ล้าน
เมื่อใกล้ถึง 33 ล้านปีแสง การขยายตัวของจักรวาลภายในร่างกายก็ค่อยๆ
ช้าลง
แม้ว่าจะยังคงขยายตัว แต่ความเร็วลดลงอย่างเห็นได้ชัด คาดว่าจะมีขนาด
เส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 33 ล้านปีแสงเล็กน้อย
“สมกับเป็นต้นไม้แห่งความโกลาหล”
หลินหยวนตกตะลึง การที่ต้นไม้แห่งความโกลาหลเพิ่มขนาดจักรวาล
ภายในร่างกายนั้นเหลือเชื่อมาก แค่พื้นที่ก็เพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว
ต้องรู้ว่า ด้วยขนาดของจักรวาลภายในร่างกายของหลินหยวนในตอนนี้ ถ้า
ต้องการเพิ่มขึ้นเช่นนี้ ต้องใช้เวลาการบ่มเพาะอย่างยาวนานหลายสิบยุค
จักรวาล หลายร้อยยุคจักรวาล จักรวาลภายในร่างกายถึงจะค่อยๆ ขยายตัว
เมื่อนั้นสามารถเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณเป็นเชิงคุณภาพได้
หรือต้องก้าวข้ามขอบเขตใหญ่ หรือการยกระดับสาระสำคัญของชีวิต จะมี
ผลอย่างมากต่อทุกด้านของตัวเอง
“มหาปราชญ์ถัวหลงใส่ใจในการฝึกฝนผู้สืบทอดจริงๆ”
หลินหยวนคิดในใจ
มหาปราชญ์ถัวหลง คือร่างจริงของวิญญาณแยกมหาปราชญ์ในตัวชังหยู
หลง
เมื่อหลินหยวนดูภาพความทรงจำการบ่มเพาะของอีกฝ่าย ก็จำมหา
ปราชญ์โบราณคนนี้ได้
มหาปราชญ์ทุกคน เส้นทางที่เลือกนั้นแตกต่างกันอย่างมาก และชื่อเสียง
ของมหาปราชญ์มักจะแพร่กระจายไปทั่วอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า เว้นแต่
จะผ่านไปนานมาก มิฉะนั้นย่อมต้องมีการสืบทอดต่อๆ กันมา
มหาปราชญ์ถัวหลง เป็นมหาปราชญ์แห่งความโกลาหลทีเชี่ยวชาญด้าน
ร่างกาย
ในด้านพลังต่อสู้ แม้ว่าจะเทียบไม่ได้กับมหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แต่ยัง
แข็งแกร่งกว่ามหาปราชญ์อิงโม่ มหาปราชญ์จิ่วเฟิ่ง ซึ่งเป็นมหาปราชญ์คนใหม่
“น่าเสียดาย…”
หลินหยวนส่ายหัวเล็กน้อย ต้นไม้แห่งความโกลาหลนี้ตกไปอยู่ในมือของ
เขาในที่สุด
อันที่จริงก็ไม่น่าเสียดาย ถ้าหลินหยวนไม่ลงมือ ภายใต้การทรมานของ
ปราชญ์จิ่วเสวียน ในที่สุดชังหยูหลงก็จะมอบทุกอย่างให้อยู่ดี ในตอนนั้นไม่
เพียงแต่ต้นไม้แห่งความโกลาหลและพื้นที่สืบทอดจะหายไป แม้แต่ชังหยูหลงก็
อาจจะไม่รอด
อันที่จริง ถ้าไม่ใช่เพราะต้นไม้แห่งความโกลาหล หลินหยวนก็คงไม่เสี่ยง
สร้างความแค้นกับปราชญ์
นี้
จิ่
“ด้วยความแข็งแกร่งของเราในตอนนี้ ถ้าประลองกับปราชญ์จิ่วเสวียนอีก
ครั้ง คงไม่จำเป็นต้องใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ ‘ฉีกฟ้า’ แล้ว”
หลินหยวนคิดในใจ
แค่พลังศักดิ์สิทธิ์ ‘โลก’ ก็เพียงพอที่จะบีบให้ปราชญ์จิ่วเสวียนใช้สมบัติ
ป้องกันชีวิต จักรวาลภายในร่างกายได้รับการขยาย สิ่งที่ได้รับประโยชน์มาก
ที่สุดคือพลังศักดิ์สิทธิ์ ‘โลก’
พลังศักดิ์สิทธิ์ทางร่างกายนี้ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของจักรวาลภายใน
ร่างกายของหลินหยวน
แน่นอนว่า นี่เป็นการประลอง ถ้าเป็นการต่อสู้ถึงชีวิต ก็ไม่จำเป็นต้องออม
มือใดๆ ต้องใช้ไพ่ตายทั้งหมด
ในขณะที่จักรวาลภายในร่างกายของหลินหยวนขยายตัว ความผันผวน
ของกฎก็มั่นคงขึ้น
ในส่วนลึกของจักรวาลภายในร่างกาย น้ำเต้าหยกสั่นเล็กน้อยเด็กหญิงชุด
แดงที่มัดผมแกละสองข้างปรากฏตัวขึ้น
“ทำไมจักรวาลภายในร่างกายนี้…”
เด็กหญิงชุดแดงสังเกตจักรวาลภายในร่างกายทั้งหมด ในฐานะจิต
วิญญาณของน้ำเต้าหยก ผู้พิทักษ์เคล็ดวิชาสืบทอด 《สุญญาอนันต์》 ระดับ 13
เธอให้ความสำคัญกับจักรวาลภายในร่างกายของหลินหยวนมาก
เพราะเคล็ดวิชาสืบทอด 《สุญญาอนันต์》 อยู่ในจักรวาลภายในร่างกาย
“เป็นต้นไม้แห่งความโกลาหล?”
เด็กหญิงชุดแดงค้นพบต้นตอของทุกสิ่งทันที
วูบ
หลินหยวนรวมตัวเป็นร่างปรากฏตัวข้างๆเธอ
ลี่
ในฐานะผู้สร้างจักรวาลภายในร่างกาย หลินหยวนรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงทุก
อย่างของจักรวาลภายในร่างกาย จึงรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของน้ำเต้าหยก
“ผู้อาวุโส ท่านก็รู้จักต้นไม้แห่งความโกลาหล?”
หลินหยวนถาม
“ข้ารู้จักต้นไม้แห่งความโกลาหลแน่นอน”
เด็กหญิงชุดแดงเหลือบมองหลินหยวน
“สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ส่วนใหญ่ตกลงมาจากดินแดนต้นกำเนิดของความว่าง
เปล่าแห่งความโกลาหล ล้ำค่ามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการยกระดับจักรวาล
ภายในร่างกาย…”
“สำหรับผู้ฝึกฝนสายเลือด ‘จักรวาลอนันต์’ ต้นไม้แห่งความโกลาหลยิ่งมี
ผลอย่างมาก”
เด็กหญิงชุดแดงพูด
“ตกลงมาจากดินแดนต้นกำเนิดของความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล?”
หลินหยวนมองเด็กหญิงชุดแดง
ต้นไม้แห่งความโกลาหลมาจากดินแดนต้นกำเนิด?(เดี๋ยวนะ?)
เมื่อหลินหยวนก้าวสู่ระดับ 10 11 และ 12 เขาได้รับการหล่อเลี้ยงจากดิน
แดนต้นกำเนิดของความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล รับรู้ถึงพลังอันกว้างใหญ่
ข้างใน(อ่อออออ พลังต้นกำเนิดที่ได้รับ มาจากดินแดนต้นกำเนิด)
ต้นไม้แห่งความโกลาหลมาจากที่นั่น?
“นอกจากดินแดนต้นกำเนิดแล้ว ไม่มีที่ใดสามารถสร้างต้นไม้แห่งความ
โกลาหลที่แท้จริงได้”
เด็กหญิงชุดแดงส่ายหัว
“ข้ารู้ว่าเจ้าอาจจะเคยได้ยินว่า ต้นไม้โลกมีโอกาสพัฒนาเป็นต้นไม้แห่ง
ความโกลาหล แต่โดยพื้นฐานแล้วทำไม่ได้”
“เข้าใจแล้ว”
หลินหยวนมองไปยังอีกทิศทางหนึ่งของจักรวาลภายในร่างกาย
มีต้นไม้ขนาดใหญ่อยู่ที่นั่นเช่นกัน เป็นต้นไม้โลก
ตั้งแต่หลินหยวนฝึกฝน 《สุญญาอนันต์》 ขั้นแรกสำเร็จจักรวาลภายใน
ร่างกายมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 ล้านปีแสงประโยชน์ของต้นไม้โลกก็ลด
ลงมาก
เพราะด้วยพลังของต้นไม้โลก ไม่สามารถครอบคลุมจักรวาลภายใน
ร่างกายที่ใหญ่ขนาดนี้ได้
ตอนที่สำรวจความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลใหม่ๆ หลินหยวนยังคิดที่จะ
เพาะเลี้ยงต้นไม้โลกให้เป็นต้นไม้แห่งความโกลาหล แต่หลังจากลองมานาน ก็
พบว่าไม่ได้ผลมากนัก
“แต่การที่เจ้าได้ต้นไม้แห่งความโกลาหล ถือเป็นโอกาสที่ดี”
เด็กหญิงชุดแดงชื่นชม
เธอไม่ได้สนใจว่าต้นไม้แห่งความโกลาหลจะล้ำค่าแค่ไหน แต่สมบัติล้ำค่า
เช่นต้นไม้แห่งความโกลาหล เหมาะกับผู้ฝึกฝนที่มีรากฐานจักรวาลภายใน
ร่างกายที่แข็งแกร่งมากเช่นหลินหยวน
ผลของต้นไม้แห่งความโกลาหลในมือของผู้ฝึกฝนที่แตกต่างกันก็แตกต่าง
กัน
สำหรับปราชญ์แห่งความโกลาหลทั่วไป อาจจะแค่ทำให้จักรวาลภายใน
ร่างกายมั่นคงขึ้น ใช้เวลาน้อยลงในการก้าวสู่ขอบเขตโกลาหลขั้นสูงสุด
ไม่ได้เพิ่มพลังต่อสู้มากนัก
แต่ในมือของหลินหยวน?
ผลลัพธ์นั้น น่ากลัวกว่ามาก อย่างน้อยจากผลลัพธ์ในปัจจุบันพลังต่อสู้โดย
รวมของหลินหยวน เพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับก่อนที่จะได้ต้นไม้แห่งความ
โกลาหล
นี่เป็นแค่อิทธิพลเริ่มต้น เมื่อเวลาผ่านไป การสนับสนุนของต้นไม้แห่ง
ความโกลาหลจะมากขึ้นเรื่อยๆ ขอบเขตปกครอง และขอบเขตโกลาหล
“แค่โชคดี”
หลินหยวนมีรอยยิ้มบนใบหน้า เขาไม่คิดว่าการส่งร่างแยกไปยังอาณาเขต
แห่งความว่างเปล่าว่านเซียง จะได้รับโอกาสที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้
หลังจากสังเกตต้นไม้แห่งความโกลาหลอยู่ครู่หนึ่ง ยืนยันว่าไม่มีปัญหา
หลังจากหยั่งรากแล้ว หลินหยวนก็หันไปมองพื้นที่สืบทอดแห่งนั้น
พื้นที่สืบทอดแห่งนี้สร้างขึ้นโดยมหาปราชญ์ถัวหลง จุดประสงค์คือเพื่อ
ฝึกฝนผู้สืบทอด
ต้นไม้แห่งความโกลาหลเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุด แต่ไม่ใช่สิ่งเดียวนอกจาก
ต้นไม้แห่งความโกลาหลแล้ว ยังมีสมบัติอื่นๆ อีกมากมาย
และการสืบทอดของมหาปราชญ์ถัวหลง
อันที่จริง สิ่งที่สำคัญที่สุดในพื้นที่สืบทอดทั้งหมด ไม่ใช่ต้นไม้แห่งความ
โกลาหล แต่เป็นวิญญาณแยกของมหาปราชญ์ถัวหลง
สำหรับผู้บ่มเพาะส่วนใหญ่ ผลของต้นไม้แห่งความโกลาหลอย่างมากก็แค่
ทำให้จักรวาลภายในร่างกายของพวกเขามั่นคงขึ้น มีความได้เปรียบในการต่อสู้
กับผู้แข็งแกร่งในระดับเดียวกัน
แต่วิญญาณแยกของมหาปราชญ์ถัวหลง?
นั่นคือความหวังที่จะทำลายอุปสรรค ก้าวไปอีกขั้น
คำแนะนำของมหาปราชญ์ ไม่มีประโยชน์สำหรับการจากปราชญ์ไปสู่มหา
ปราชญ์ แต่มีผลอย่างมากสำหรับการจากขอบเขตบุกเบิกวิถีไปสู่ขอบเขต
ปกครอง การจากขอบเขตปกครองไปสู่ปราชญ์
หรือแม้แต่สำหรับปราชญ์แห่งความโกลาหล?
มีวิญญาณแยกของมหาปราชญ์คอยชี้แนะ แม้ว่าจะยังไม่สามารถก้าวเข้า
สู่ขอบเขตมหาปราชญ์ได้ แต่สามารถมองเห็นเส้นทางข้างหน้าได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
แต่หลินหยวนแตกต่าง
คำแนะนำของวิญญาณแยกมหาปราชญ์ ไม่ได้ช่วยอะไรเขามาก
เส้นทางที่หลินหยวนเลือก ใช้กฎของมิติที่แตกต่างกันเป็นรากฐาน มหา
ปราชญ์จึงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องนี้
และวิญญาณแยกมหาปราชญ์ จะชี้แนะเฉพาะผู้สืบทอดที่เขาเลือก หลิน
หยวนเห็นได้ชัดว่าไม่เหมาะกับเส้นทางของมหาปราชญ์ถัวหลง
หลังจากที่พื้นที่สืบทอดลึกลับถูกหลอมรวมแล้ว ก็กลายเป็นขนาดเท่า
ฝ่ามือ ลอยอยู่หน้าหลินหยวน
“ขอดูหน่อย…”
หลินหยวนเริ่มตรวจสอบทันที ตอนนี้เขาเป็นผู้ครอบครองพื้นทีแห่งนี้แล้ว
ควบคุมได้อย่างสมบูรณ์
“ร่างมังกรถัวหลงเก้าภัยพิบัติ?”
หลินหยวนดูการสืบทอดนี้อย่างละเอียด
คล้ายกับ “ร่างจักรวาล” “ร่างหยกอมตะ” การสืบทอดนี้เป็นเคล็ดวิชา
ฝึกฝนร่างกาย
มหาปราชญ์ถัวหลงเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งปาฏิหาริย์ “มังกรถัวหลง” ที่เกิดใน
ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล ร่างกายแข็งแกร่งมาก ยิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขต
ยิ่
มหาปราชญ์ยิ่งแข็งแกร่ง
มหาปราชญ์ถัวหลงอาศัยร่างกายที่แข็งแกร่งเช่นนี้ และวิธีการอื่นๆ ทำให้
มหาปราชญ์ในระดับเดียวกันต้องปวดหัว
ส่วน “ร่างมังกรถัวหลงเก้าภัยพิบัติ” นี้ โดยพื้นฐานแล้วเป็นการใช้วิธีการ
ฝึกฝนร่างกายแบบพิเศษ ทำให้ร่างกายของตัวเองเข้าใกล้สิ่งมีชีวิตแห่ง
ปาฏิหาริย์ “มังกรถัวหลง”
ในระหว่างนั้นต้องผ่านภัยพิบัติเก้าครั้ง หลังจากผ่านภัยพิบัติเก้าครั้ง เคล็ด
วิชาฝึกฝนร่างกายนี้ก็ถือว่าสำเร็จ ในตอนนั้นผู้บ่มเพาะก็จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิต
แห่งปาฏิหาริย์ “มังกรถัวหลง” ตัวใหม่
จนถึงตอนนี้ ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลอันกว้างใหญ่มี “มังกรถัว
หลง” เกิดขึ้นแค่ตัวเดียว
ดังนั้นมหาปราชญ์ถัวหลงจึงโดดเดี่ยวมาตั้งแต่เกิด ไม่มีญาติพีน้องพึ่งพา
ใช้ความพยายามอย่างมากในการสร้างการสืบทอดนี้ ก็เพราะไม่ต้องการให้เผ่า
“มังกรถัวหลง” หายไปเพราะเขาพยายามก้าวสู่ระดับ 13
ตราบใดที่ฝึกฝนเคล็ดวิชาฝึกฝนร่างกายนี้จนสำเร็จ ก็จะสามารถกลาย
เป็นสิ่งมีชีวิตแห่งปาฏิหาริย์ “มังกรถัวหลง” ตัวใหม่
“มีหลายอย่างที่น่าสนใจ”
หลินหยวนดูอย่างละเอียด สีหน้าครุ่นคิด
ในแง่ของระดับ เคล็ดวิชาฝึกฝนร่างกายนี้เทียบไม่ได้กับ “ร่างจักรวาล”
“ร่างหยกอมตะ” เพราะเมื่อฝึกฝนจนสำเร็จ ก็แค่กลายเป็นร่างกายของ “มังกร
ถัวหลง”
ไม่ว่าจะเป็น “ร่างจักรวาล” หรือ “ร่างหยกอมตะ” เมื่อฝึกฝนจนสำเร็จ แค่
ร่างกายก็เพียงพอที่จะต่อกรกับมหาปราชญ์แห่งความโกลาหลได้
แต่ในฐานะเคล็ดวิชาฝึกฝนร่างกายระดับมหาปราชญ์ ในรายละเอียด
เล็กๆ น้อยๆ ยังคงทำให้หลินหยวนประหลาดใจ หรือแม้แต่สามารถหลอมรวม
เข้ากับร่างกายของเขา ทำให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น
“มังกรถัวหลง…”
โครงสร้างร่างกายโดยละเอียดของสิ่งมีชีวิตแห่งปาฏิหาริย์
“มังกรถัวหลง” ปรากฏขึ้นในใจของหลินหยวน เป้าหมายสูงสุดของ
“ร่างมังกรถัวหลงเก้าภัยพิบัติ” คือการกลายเป็นมังกรถัวหลง ดังนั้นจึงมี
ข้อมูลโดยละเอียดของสิ่งมีชีวิตแห่งปาฏิหาริย์นี้
“ความว่างเปล่าแห่งความโกลาหลสร้างสิ่งมีชีวิตแห่งปาฏิหาริย์จักรวาล
เต็มไปด้วยดวงดาวสร้างสิ่งมีชีวิตพิเศษ ล้วนเป็นการสร้างโดยกำเนิด ล้วนมี
พรสวรรค์ทางสายเลือดที่แข็งแกร่ง…”
หลินหยวนครุ่นคิด จักรวาลเต็มไปด้วยดวงดาวและความว่างเปล่าแห่ง
ความโกลาหลมีความคล้ายคลึงกันมากในหลายๆ ด้าน
ในพื้นที่สืบทอด นอกจาก “ร่างมังกรถัวหลงเก้าภัยพิบัติ” แล้วยังมีการสืบ
ทอดอื่นๆ อีกมากมาย
หลินหยวนดูและซึมซับทีละอย่าง หลอมรวมส่วนที่เป็นประโยชน์เข้ากับ
เส้นทางของตัวเอง
วูบ
ร่างกายของหลินหยวนในระดับจุลภาคยังคงเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่าง
เชื่องช้า แม้แต่องค์จักรพรรดิ’เซียนฮวง’ซึ่งเป็นมหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ก็ยากที่จะ
จับสิ่งมีชีวิตแห่งปาฏิหาริย์ระดับมหาปราชญ์ที่เชี่ยวชาญด้านร่างกายมาศึกษา
ในฐานะมหาปราชญ์ แม้ว่าองค์จักรพรรดิ’เซียนฮวง’จะเป็นมหาปราชญ์ผู้
ยิ่งใหญ่ แข็งแกร่งกว่ามหาปราชญ์แห่งความโกลาหล แต่การจับมหาปราชญ์
เป็นๆ นั้นยากมาก
แม้ว่าจะทำได้ แต่อีกฝ่ายมีวิธีการเอาชีวิตรอด สามารถทำลายร่างกายและ
วิญญาณได้ในพริบตา แล้วฟื้นคืนชีพด้วยวิธีการอื่น
ผู้แข็งแกร่งทุกคนไม่ต้องการให้ร่างกายของตัวเองถูกผู้อื่นศึกษา
ในขณะที่หลินหยวนดูและซึมซับการสืบทอดต่างๆ ที่มหาปราชญ์ถัวหลง
ทิ้งไว้
ก็เริ่มตรวจสอบสมบัติและทรัพยากรต่างๆ ในพื้นที่สืบทอด
วูบ
หลินหยวนคิดในใจ สมบัติล้ำค่าต่างๆ ที่แผ่พลังหลากหลายก็บินออกมา
จากตำหนักต่างๆ ในพื้นที่สืบทอด
มีผลึกสีม่วงขนาดใหญ่สิบเมตร สามารถมองเห็นของเหลวสีม่วงไหลอยู่
ข้างในได้ด้วยตาเปล่า
“รังหยกม่วง?”
หลินหยวนรู้สึกยินดี รังหยกม่วงนี้เป็นสมบัติระดับขอบเขตโกลาหล แค่ชิ้น
เล็กๆ นี้ก็มีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 1 ล้านผลึกโกลาหล
ต้องรู้ว่า ‘โลกเศษเสี้ยว’ หินน้ำตาดาวที่หลินหยวนซื้อ มีขนาดใหญ่หลาย
ปีแสง สุดท้ายแล้วจึงมีมูลค่ามากกว่า 100 ล้านผลึกโกลาหล
ส่วนรังหยกม่วง แค่สิบกว่าเมตร ก็มีราคานี้แล้ว
หลินหยวนมองไปยังสมบัติล้ำค่าอื่นๆ
มีลูกปัดสีเหลืองหลายลูก ชนกัน แผ่พลังที่ทำให้จิตใจสงบ
มีหญ้าเก้าสีที่งอกใบเก้าใบที่แตกต่างกัน…
“สมบัติล้ำค่าเหล่านี้ ถ้าคิดเป็นผลึกโกลาหล น่าจะมีมูลค่า 38 ล้านผลึก
โกลาหล…”
พื้
ที่
พื่
หลินหยวนพอใจมาก มหาปราชญ์ถัวหลงสร้างพื้นที่สืบทอดนีเพื่อฝึกฝนผู้
สืบทอด การฝึกฝนผู้สืบทอด แค่คำแนะนำอย่างเดียวไม่มีประโยชน์ ต้องใช้
ทรัพยากรจำนวนมาก
ทรัพยากรมหาศาลเกือบ 40 ล้านผลึกโกลาหล เพียงพอสำหรับสิ่งมีชีวิต
ระดับ 12 ทั่วไป ไม่ขาดแคลนทรัพยากรใดๆ ก่อนที่จะก้าวสู่ขอบเขตโกลาหล
“ทรัพยากรเหล่านี้ ถ้ากลืนกินโดยตรง ก็ค่อนข้างสิ้นเปลือง เอาไปแลกเป็น
ผลึกโกลาหล แลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรอื่นๆ น่าจะคุ้มกว่า”
หลินหยวนคิดในใจ
เช่น หญ้าเก้าสี มีผลในการทำให้ร่างกายและจักรวาลภายในร่างกายมั่นคง
มีประโยชน์อย่างมากสำหรับปราชญ์ที่เพิ่งก้าวสู่ระดับสูงสุด ร่างกายและ
จักรวาลภายในร่างกายกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
แต่ถ้ากลืนกินโดยตรง?
คุณค่าย่อมต้องลดลงอย่างมาก เป็นการทำลายสมบัติ
หลินหยวนยังห่างไกลจากการก้าวสู่ขอบเขตโกลาหลขั้นสูงสุดและด้วย
รากฐานของเขา ไม่จำเป็นต้องใช้วัตถุภายนอกเพื่อช่วยในการทำให้มั่นคงเมื่อ
ก้าวเข้าสู่ขอบเขตโกลาหล
ดังนั้นการขายทิ้ง แลกเปลี่ยนเป็นสมบัติและทรัพยากรทีเหมาะสมกับตัว
เอง ถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
ทวีปแห่งความโกลาหลกู่หมิง
“น้องหยินเหอ”
ผู้ปกครองว่านฉวี่มองหลินหยวนด้วยรอยยิ้ม
เนื่องจากคำสั่งของอาจารย์ ปราชญ์กู่หมิง ผู้ปกครองว่านฉวี่จึงให้ความ
สำคัญกับหลินหยวนมาก
ที่
ตราบใดที่หลินหยวนต้องการพบเขา แม้ว่าจะยุ่งแค่ไหนก็จะมา
“พี่ว่านฉวี่”
หลินหยวนจิบสุราชั้นดีตรงหน้า
“ครั้งนี้ข้ามาหาท่าน เพราะต้องการขายสมบัติล้ำค่า”
“ขายสมบัติล้ำค่า?”
ผู้ปกครองว่านฉวี่มีรอยยิ้มบนใบหน้า
“ตราบใดที่น้องหยินเหอนำออกมา ข้ารับซื้อทั้งหมด”
ก่อนหน้านี้หลินหยวนก็เคยขายสมบัติและอาวุธให้เขา การร่วมมือระหว่าง
ทั้งสองราบรื่นมาก
มาตรฐานของผู้ปกครองว่านฉวี่ที่มีต่อตัวเองคือ ยอมกำไรน้อยลง หรือ
แม้แต่ไม่กำไร ก็ต้องทำให้หลินหยวนพอใจ
อันที่จริง จากสมบัติและอาวุธที่หลินหยวนขายก่อนหน้านี้ผู้ปกครองว่าน
ฉวี่ก็ได้กำไรมาบ้าง
“ให้ท่านดูก่อน”
หลินหยวนพลิกมือ นำทรัพยากรบางส่วนในพื้นที่สืบทอดออกมา
รังหยกม่วงขนาดใหญ่สิบเมตร หญ้าเก้าสี ฯลฯ
“หืม?”
สีหน้าของผู้ปกครองว่านฉวี่เปลี่ยนไปทันที
สมบัติล้ำค่าต่างๆ ที่หลินหยวนนำออกมา ล้วนเป็นระดับขอบเขตโกลาหล
หรือแม้แต่มีมูลค่าไม่น้อยในระดับขอบเขตโกลาหล
ล้ำ
“สมบัติล้ำค่ามากมาย…”
ผู้ปกครองว่านฉวี่รู้สึกตกใจเล็กน้อย
หรือว่าหลินหยวนไปปล้นถิ่นของปราชญ์แห่งความโกลาหล?
“มีปัญหาอะไร?”
หลินหยวนมองผู้ปกครองว่านฉวี่
“ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา”
ผู้ปกครองว่านฉวี่ส่ายหัวทันที
“แต่สมบัติล้ำค่าเหล่านี้ล้ำค่ามาก ข้าต้องขอคำแนะนำจากอาจารย์”
เกี่ยวกับสมบัติล้ำค่าระดับขอบเขตโกลาหล ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถตัดสินใจ
ได้ ต้องได้รับความเห็นชอบจากปราชญ์กู่หมิง
“ข้าเข้าใจ รบกวนท่านด้วย”
หลินหยวนก็เข้าใจ พูด
“จะให้คำตอบน้องหยินเหอในไม่ช้า”
ผู้ปกครองว่านฉวี่ส่งจิตสำนึกออกไป รวมตัวเป็นร่างแยก ไปยังสถานที่บ่ม
เพาะของปราชญ์กู่หมิงด้วยตัวเอง
“ท่านอาจารย์ น้องหยินเหอต้องการขายสมบัติล้ำค่า…”
ผู้ปกครองว่านฉวี่พบปราชญ์กู่หมิง ก็บอกเรื่องทั้งหมดทันที
“เหล่านี้รึ?”
ปราชญ์กู่หมิงก็ตกใจเช่นกัน สมบัติล้ำค่าต่างๆ ที่หลินหยวนนำออกมา
บางอย่างแม้แต่ปราชญ์แห่งความโกลาหลก็ยากที่จะได้พบ
ซื้
“ท่านอาจารย์ เรารับซื้อดีหรือไม่?”
ผู้ปกครองว่านฉวี่ถามทันที
“รับซื้อ แน่นอนว่าต้องรับซื้อ”
ปราชญ์กู่หมิงพูดอย่างหนักแน่น
“สมบัติมากมายขนาดนี้ หลายอย่างหายากมาก แม้ว่าจะขายไม่ได้ ข้าก็รับ
ซื้อ”
ปราชญ์กู่หมิงมีสีหน้าจริงจัง กำหนดราคาของสมบัติล้ำค่าแต่ละชิ้นทันที
เมื่อเทียบกับราคาตลาด ปราชญ์กู่หมิงรับซื้อในราคาสูงสุด
หนึ่งคือสมบัติล้ำค่าเหล่านี้หายากมาก
สองคือคำทำนายของสัตว์อสูรระดับขอบเขตโกลาหลเกี่ยวกับหลินหยวน
นั้นน่ากลัวมาก ปราชญ์กู่หมิงยังอยากผูกมิตรด้วย
จะกดราคาได้อย่างไร?
หลังจากที่ผู้ปกครองว่านฉวี่จากไป
สีหน้าของปราชญ์กู่หมิงก็สงบลงอย่างรวดเร็ว
“กู่หมิง”
ชายหนุ่มชุดดำปรากฏตัวข้างๆ
“‘หยินเหอ’ คนนี้ น่าจะเป็นมหาปราชญ์กลับชาติมาเกิด”
ชายหนุ่มชุดดำพูดเบาๆ เมื่อกี้เขาได้ยินการสนทนาระหว่างปราชญ์กู่หมิ
งกับผู้ปกครองว่านฉวี่
“ใช่”
ปราชญ์กู่หมิงพยักหน้า
ในคำทำนายของชายหนุ่มชุดดำ การล่วงเกินหรือเป็ศัตรูกับหลินหยวนจะ
ต้องตายอย่างแน่นอน
นั่นหมายความว่า
ในอนาคตหลินหยวนเกือบจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตมหาปราชญ์ได้อย่าง
แน่นอน
มิฉะนั้นจะพูดว่าต้องตายได้อย่างไร?
แต่ไม่ต้องพูดถึงขอบเขตบุกเบิกวิถี ขอบเขตปกครอง หรือแม้แต่ปราชญ์
แห่งความโกลาหล
ใครกล้ามั่นใจว่าตัวเองจะกลายเป็นมหาปราชญ์ได้อย่างแน่นอน?
มีแต่มหาปราชญ์กลับชาติมาเกิดเท่านั้น ถึงจะมั่นใจได้ว่าตัวเองจะ
สามารถกลับสู่ขอบเขตมหาปราชญ์ได้
ดังนั้นปราชญ์กู่หมิงและชายหนุ่มชุดดำ จึงเดาว่าหลินหยวนเป็นมหา
ปราชญ์กลับชาติมาเกิด
ตอนนี้เห็นหลินหยวนนำสมบัติล้ำค่าระดับขอบเขตโกลาหลมากมายออก
มา
การคาดเดาของปราชญ์กู่หมิงและชายหนุ่มชุดดำที่ว่าหลินหยวนเป็นมหา
ปราชญ์กลับชาติมาเกิด เกือบจะมั่นใจแล้ว
สมบัติล้ำค่าเหล่านี้ ล้วนเป็นระดับขอบเขตโกลาหล และเป็นประเภทที่หา
ยากมาก
การที่หลินหยวนสามารถนำออกมาได้ คำอธิบายเดียวคือ——
ฟื้นความทรงจำบางส่วนในระดับมหาปราชญ์ ได้รับมรดกทีตัวเองวางไว้
ในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุด
“มหาปราชญ์…”
ปราชญ์กู่หมิงและชายหนุ่มชุดดำมองหน้ากัน รู้สึกตกใจอย่างมาก
(จบตอน)
เพราะพลังต้นกำเนิดที่หล่อเลี้ยงหลินหยวนได้รับตอนก้าวเข้าสู่ระดับ 10
11 และ 12 มาจากดินแดนต้นกำเนิด จึงทำให้ระดับพลังในความว่างเปล่าแห่ง
โกลาหลและ โลกต้นกำเนิดเหมือนกัน สำหรับในตอนนี้นะครับ ถ้ามีอะไร
เปลี่ยนแปลงอีกเดี๋ยวผมมาบอก