สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 345 ความจริง

บทที่ 345 ความจริง

เฉินต้านเยว่รู้สึกถึงลางร้าย แม้จะรีบโจมตีเหลียงเฟยทันที แต่ก็ถูกเหลียงเฟยที่เตรียมพร้อมไว้แล้วป้องกันไว้ได้

เมื่อพวกเขาเตรียมโจมตีระลอกที่สอง ทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ว

สำหรับเหลียงเฟยในตอนนี้ ซึ่งเป็นยอดฝีมือที่ไม่อ่อนแอเกินไป เวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจแม้จะสั้น แต่ก็สามารถทำอะไรได้มากมาย

เห็นได้ว่าหลังจากเซียวหนิงเสวี่ยตามหลังเหลียงเฟยพุ่งเข้าไปในค่ายอักษรเสวียนของสำนักเทียนเซี่ย ไม่นานก็เห็นเหลียงเฟยมีแสงเจ็ดสีพุ่งออกมาจากร่าง ต้านการโจมตีระลอกที่สองจากโจรสำนักเทียนเซี่ยของเฉินต้านเยว่ได้ จากนั้นจานเจ็ดดาวก็ขยายใหญ่ขึ้นและแยกออกเป็นเจ็ด กลายเป็นเข็มทิศขนาดใหญ่เจ็ดอัน

เข็มทิศทั้งเจ็ดกระจายออกในชั่วพริบตา ทำให้ยอดฝีมือของสำนักเทียนเซี่ยหลายสิบคนถูกล้อมไว้ในวงล้อมของเข็มทิศทั้งเจ็ด

ทันทีที่เหลียงเฟยรู้สึกถึงพลังชั่วร้ายนั้น เขาก็รีบสบตากับเซียวหนิงเสวี่ยพร้อมรอยยิ้ม แล้วค่อย ๆ เริ่มร่ายท่าแสงจันทร์อาทิตย์ ขั้นที่ห้าของวิชาหยื่อยี่ต้วนเทียน

ในตอนนั้นเอง เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น!

คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในที่เกิดเหตุต่างตกตะลึง บางคนถึงกับส่ายหน้าไม่หยุด แทบไม่เชื่อว่าภาพตรงหน้าเป็นเรื่องจริง

ที่จริงคนที่ไม่มีปฏิกิริยาแบบนี้ก็มีแค่เย่หลิวซูกับเสี่ยซือเท่านั้น!

พวกนางได้เห็นความเข้ากันของเหลียงเฟยและเซียวหนิงเสวี่ยครั้งแล้วครั้งเล่า เข้าขั้นรู้ใจกันโดยไม่ต้องพูด ทำให้พวกนางตระหนักว่า บางทีพวกเขาอาจเป็นคู่ที่เหมาะสมที่สุดก็ได้

แต่กลับมาที่เรื่องเดิม ภาพอะไรกันแน่ที่ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายไหน ต่างรู้สึกตกใจกับเหลียงเฟยถึงเพียงนี้!

ที่แท้ โจรส่วนใหญ่ที่ถูกล้อมด้วยเข็มทิศขนาดใหญ่ทั้งเจ็ดที่แยกออกมาจากจานเจ็ดดาว ต่างทำท่าแสงจันทร์อาทิตย์ตามเหลียงเฟยพร้อมกัน

แม้ว่าโจรสำนักเทียนเซี่ยหลายสิบคนนั้น บางส่วนจะถูกเข็มทิศเจ็ดดาวล้อมไว้ แต่ไม่ได้ยืนอยู่บนจุดทั้งเจ็ดของกระบวนท่าเจ็ดดาวแปรป่า

แต่เนื่องจากวรยุทธ์ของพวกเขาไม่สูงนัก จึงไม่สามารถต้านทานแรงผลักหรือแรงดูดที่มีอยู่ในกระบวนท่าเจ็ดดาวแปรป่าได้ ไม่ก็ถูกดูดไปยังจุดทั้งเจ็ด ก็ถูกแสงที่พุ่งออกมาจากเข็มทิศกวาดจนสลายเป็นผุยผง

ต้องรู้ว่าที่เหลียงเฟยสามารถทำลายกระบวนท่าเจ็ดดาวแปรป่าได้ก่อนหน้านี้ เพราะเขามีลูกแก้วประหารเทพ สามารถโจมตีระยะไกลได้โดยไม่คาดคิด และเขาก็เป็นคนพิเศษสำหรับคนอื่น

แต่สิ่งที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าคือ เนื่องจากเหลียงเฟยมีพื้นฐานที่แน่นมาก พวกเขาทุกคนจึงทำท่าวิชาหยื่อยี่ต้วนเทียนที่ซับซ้อนและยากได้อย่างมาตรฐาน จนค่อย ๆ ลื่นไหลไร้จุดบกพร่อง

เมื่อเป็นเช่นนี้ ผลลัพธ์สุดท้ายก็เป็นที่คาดเดาได้!

เห็นได้ว่าหลังจากเหลียงเฟยและเซียวหนิงเสวี่ยนำทุกคนในกระบวนท่าเจ็ดดาวแปรป่าทำท่าขั้นที่ห้าของวิชาหยื่อยี่ต้วนเทียนเสร็จ ก็แสดงพลังอันยิ่งใหญ่ของแสงจันทร์อาทิตย์ออกมาอย่างไม่น่าแปลกใจ แต่ละคนมีลูกแก้วแสงสีขาวขนาดใหญ่ปรากฏตรงหน้า

และด้วยพลังอันแปลกประหลาดของกระบวนท่าเจ็ดดาวแปรป่า ลูกแก้วแสงสีขาวขนาดมหึมาหลายสิบดวงก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ค่อย ๆ ใหญ่ขึ้น จนกลายเป็นลูกแก้วแสงสีขาวขนาดมหึมาที่ใหญ่กว่าจวนโหลวทั้งหลัง

ต้องรู้ว่าจวนโหลวในฐานะตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในสามตระกูลใหญ่แห่งเมืองหลวง มีสามสิบสองเรือนหลัก แปดสิบแปดศาลา ครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยไร่!

จากนี้ก็พอจะจินตนาการได้ว่าลูกแก้วแสงสีขาวนี้ทรงพลังแค่ไหน!

ลูกแก้วแสงสีขาวแขวนอยู่เหนือจวนโหลวราวกับสิ่งมหึมาที่บดบังดวงอาทิตย์ กดทับจวนโหลวทั้งหลัง แสงสว่างจ้าส่องให้ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองหลวงสว่างราวกับกลางวัน พลังอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวของมันเป็นที่คาดเดาได้

ตามตำนาน กระบวนท่าเจ็ดดาวแปรป่า หนึ่งในกระบวนท่าโบราณ สามารถรวมพลังอันไร้ขีดจำกัด แสดงพลังออกมาได้อย่างไร้ขีดจำกัด

ดูเหมือนว่าจะเป็นความจริงเสียด้วย!

เผิงอิงซงที่อยู่ใกล้กับกับดักเจ็ดดาวเปลี่ยนป่าที่สุด ในขณะนี้ ดูเหมือนจะพิสูจน์คำพูดของเหลียงเฟยที่ว่าเขาเป็นเหมือนหมีได้เป็นอย่างดี โดยพาผู้มีฝีมือสองคนหนีไปก่อน ทิ้งพวกตระกูลโหลวและพวกพ้องที่เหลือจากหอตัวอักษรหวางของสำนักเทียนเซี่ยไว้เบื้องหลัง!

อันอวิ่นเห็นภาพนั้นแล้ว รีบพาลูกน้องที่เก่งกาจสามคนหนีไปอย่างรวดเร็ว วิ่งหนีอย่างรวดเร็วและดูอเนจอนาถจนไม่ต้องพูดถึง

ในขณะเดียวกัน เฉินต้านเยว่ก็ไม่สนใจสิ่งอื่นใด รีบพุ่งเข้าไปเพื่อพาลูกชายที่ไร้ความสามารถของนางหนีไปไกล ๆ

ผลลัพธ์ที่ทำให้นางในฐานะมารดาต้องหัวเราะและร้องไห้ไปพร้อมกันก็คือ โหลวอวี้ตี๋เจ้าหนูนี่ไม่กระตือรือร้นในการต่อสู้ แต่กลับกระตือรือร้นมากในการแสดงอำนาจและการหลบหนี

เห็นได้ชัดว่าโหลวอวี้ตี๋เจ้าหนูนั่นหนีไปอย่างอเนจอนาถตั้งแต่ตอนที่เหลียงเฟยและคนอื่น ๆ เพิ่งจะใช้แสงจันทร์อาทิตย์เสร็จ!

อย่างไรก็ตาม เฉินต้านเยว่ก็รู้สึกโล่งอกเพราะเรื่องนี้ นางหันไปมองลูกหลานตระกูลโหลวคนอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นลูกพี่ลูกน้องหรือหลานชายหลานสาว นางไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป เพียงแค่กัดฟันถอนหายใจยาว ๆ แล้วเร่งความเร็วหนีไปไกล ๆ

ท้ายที่สุดแล้ว นอกจากเหลียงเฟยและเซียวหนิงเสวี่ยที่อยู่ในกับดักเจ็ดดาวเปลี่ยนป่าแล้ว ยังมีผู้มีฝีมือจากตระกูลเย่อีกมากมาย นางโชคดีมากแล้วที่สามารถหนีรอดไปได้ จะพาคนอื่นไปด้วยได้อย่างไร?

เมื่อทุกคนต่างก็เหมือนพระพุทธรูปดินข้ามแม่น้ำ ยากที่จะรักษาตัวเองให้ปลอดภัย ก็ควรดูแลตัวเองให้ดีเถิด!

ส่วนเผิงอิงซงและอันอวิ่นที่พาคนอื่นหนีไปด้วยนั้น เฉินต้านเยว่ไม่คิดเลยว่าพวกเขามีคุณธรรมดี

ความจริงก็พิสูจน์มุมมองของนางอย่างรวดเร็ว