สู่ชีวิตนิรันดร์ - บทที่ 346 ข่าวลือไม่ได้เป็นเท็จอ

บทที่ 346 ข่าวลือไม่ได้เป็นเท็จอ

เห็นได้ชัดว่าเมื่อกองทัพตระกูลเย่ เสียซือ และเย่หลิวเห็นว่าผู้มีฝีมือจากตระกูลโหลวและสำนักเทียนเซี่ยต่างพากันหนีไป พวกเขาตระหนักว่ามีเพียงไม่กี่คนที่สามารถหนีไปได้ จึงรีบไล่ตามไป เผิงอิงซงและอันอวิ่นต่างก็ใช้คนที่พาไปด้วยเป็นโล่กำบังอย่างไม่ต้องสงสัย ช่างน่ารังเกียจอย่างยิ่ง!

แต่ผลลัพธ์สุดท้ายที่แตกต่างกันคือ เนื่องจากสองคนที่เผิงอิงซงพาไปด้วยนั้นมีวิทยายุทธ์สูงส่ง ทั้งคู่มีวรยุทธ์ระดับจักรพรรดิยุทธ์ขึ้นไป เมื่อรวมพลังกันก็มีอานุภาพมหาศาล ทำให้นายพลหลายคนยากที่จะหยุดพวกเขาได้ และพวกเขาก็หนีไปด้วยกันอย่างรวดเร็ว

ส่วนทางด้านของอันอวิ่น สองคนที่อยู่กับเขาตายในมือของเย่หลิวซูและเสียซืออย่างรวดเร็ว พวกเขาเพียงแค่ช่วยให้อันอวิ่นมีเวลาหนีเพิ่มขึ้นเล็กน้อย และคนเจ้าเล่ห์ที่สวมชุดดำนี้ก็ไม่มีความอาลัยต่อลูกน้องทั้งสองคนแม้แต่น้อย

ส่วนทางด้านของเฉินต้านเยว่ เย่เทียนฉงและลุงหัวไล่ตามไป แม้จะเกือบจับนางได้ แต่เพราะกลัวถูกพลังของลูกแสงสีขาวทำร้ายโดยไม่ตั้งใจ และเฉินต้านเยว่เองแม้จะสู้พวกเขาสองคนไม่ได้ แต่ก็สามารถรับประกันได้ว่าตัวเองจะหนีไปได้อย่างปลอดภัย

น่าโมโหจริง ๆ !

อันอวิ่น เฉินต้านเยว่ และผู้มีฝีมือสูงสามคนจากหอตัวอักษรเสวียน แม้แต่โหลวอวี้ตี๋เจ้าหนูนั่นก็หนีไปได้ ช่างทำให้คนรู้สึกผิดหวังจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกคนเห็นลูกแสงสีขาวขนาดมหึมาตกลงมาในที่สุด ความเสียใจทั้งหมดก็หายไปในชั่วพริบตา

เห็นได้ชัดว่าพวกตระกูลโหลวที่กำลังหนีอย่างวุ่นวาย ปีศาจจากสำนักไป่ตู๋และโจรที่เหลือจากสำนักเทียนเซี่ย พร้อมกับคฤหาสน์ตระกูลโหลวที่หรูหราทั้งหมด ถูกพลังมหาศาลของลูกแสงสีขาวเปลี่ยนเป็นเถ้าธุลีในชั่วพริบตา จากนั้นเถ้าธุลีก็กลายเป็นควันสีเขียว และในที่สุดแม้แต่ควันสีเขียวก็หายไป สลายเป็นเถ้าถ่านและหายไปอย่างสิ้นเชิง

และสิ่งที่น่ายินดียิ่งกว่าคือ อันอวิ่น เฉินต้านเยว่ และผู้มีฝีมือสูงสามคนจากหอตัวอักษรเสวียน แม้พวกเขาจะหนีไปได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่อาจหนีพ้นโชคร้าย

บางทีพวกเขาอาจไม่เคยคิดฝันเลยว่า พลังของกับดักเจ็ดดาวเปลี่ยนป่านี้ยังมีความฉลาดบางอย่าง แสงสีขาวมหึมาหลายสายหลบเย่หลิวซูและนายพลหลายคน แล้วเปลี่ยนเป็นลำแสงสีขาวนับไม่ถ้วน เหมือนสายฝนลูกธนูที่ตกลงมาจากท้องฟ้า พุ่งเข้าใส่พวกเขาอย่างบ้าคลั่ง

อันอวิ่นคนเลวนี้ หลังจากต้านทานลำแสงสีขาวได้บ้าง ก็ถูกลำแสงหลายสายเจาะร่างจนเป็นรูพรุนอย่างไม่ต้องสงสัย และสิ้นใจ!

ส่วนคนอื่น ๆ แม้พวกเขาจะอาศัยวิทยายุทธ์อันแข็งแกร่งและระยะทางที่ไกลพอ สุดท้ายก็หนีรอดไปได้อย่างหวุดหวิด แต่ไม่มีใครที่ไม่บาดเจ็บสาหัส

เผิงอิงซงและผู้มีฝีมือระดับจักรพรรดิยุทธ์อีกสองคนจากหอตัวอักษรเสวียน เผชิญหน้ากับการโจมตีของลำแสงสีขาว แม้พวกเขาจะร่วมมือกันหนีไปได้ แต่ผู้ที่มีวิทยายุทธ์ต่ำที่สุด คือจักรพรรดิยุทธ์ขั้นต้น ก็ยังคงได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงชีวิต คาดว่าเมื่อกลับถึงสำนักเทียนเซี่ย ก็คงเป็นเพียงศพแล้ว!

เฉินต้านเยว่เพื่อปกป้องลูกชายที่นางไล่ตามทัน ใช้ร่างกายเป็นโล่ บาดเจ็บจนแทบขยับไม่ได้ หลังจากการโจมตีของลำแสงสีขาวหายไป นางรีบใช้พลังจริงสุดท้ายถ่ายทอดวิทยายุทธ์ทั้งชีวิตให้กับโหลวอวี้ตี๋เจ้าหนูนั่น

โหลวอวี้ตี๋หลังจากดูดซับพลังของเฉินต้านเยว่แล้ว มองกลุ่มของเหลียงเฟยอย่างเย็นชา ก็โกรธจัดจนคำรามออกมา

เพียงแต่มีเรื่องตลกอยู่บ้าง หลังจากที่เขาคำรามเสียงดังน่าเกรงขามไปหลายครั้ง เขากลับรีบหันหลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต วิ่งหนีอย่างทุลักทุเลอย่างที่สุด!

ความจริงแล้วโหลวอวี้ตี๋ก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย แม้ว่าตอนนี้เขาจะได้รับพลังจากมารดา แต่มันกลับเป็นพลังที่แลกมาด้วยชีวิตของมารดาเขา และหลังจากที่เขาไปแจ้งข่าวที่ค่ายเทียนเซี่ย เดิมทีเขาตั้งใจจะตามมารดาและคนอื่น ๆ มาดูเหลียงเฟยถูกรังแก ไม่คิดว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้

ความแค้นความเกลียดนี้ สำหรับคนอย่างเขาที่ไม่เคยตอบแทนบุญคุณแต่จะต้องแก้แค้นให้ได้ ย่อมเป็นความแค้นที่ฝังลึกถึงกระดูก!

และโหลวอวี้ตี๋เชื่อมั่นว่าตนเองได้รับพลังวิชาจากลุงโหลวอิงเหวินและมารดาเฉินตั้นเยว่ ซึ่งเป็นเซียนยุทธ์ระดับกลางทั้งคู่ หากเขาสามารถหลอมรวมพลังเหล่านี้เข้าสู่ร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ ในอนาคตเขาจะต้องสามารถแก้แค้นเหลียงเฟยและเรียกคืนทุกสิ่งที่สูญเสียไปได้อย่างแน่นอน

เซียวหนิงเสวี่ยเห็นโหลวอวี้ตี๋ไอ้หนูคนนี้หนีรอดไปได้อีกครั้งอย่างโชคดี นางกัดฟันด้วยความเคียดแค้นในใจ แต่ก็ไม่รู้สึกเสียดายอะไรมากนัก

อย่างไรก็ตาม เฉินตั้นเยว่ตายแล้ว ทั้งจวนโหลวก็ถูกทำลาย ความแค้นที่ตระกูลโหลวทำให้ตระกูลของนางแตกสลาย บัดนี้ถือว่าได้แก้แค้นด้วยมือของนางเองแล้ว

สิ่งสำคัญที่สุดคือโหลวอิงเหวินไอ้แก่บ้านั่นตายแล้ว ตอนนี้นางสามารถแต่งงานกับเหลียงเฟยและอยู่ด้วยกันอย่างเปิดเผยได้แล้ว!

สิ่งเหล่านี้ทำให้เซียวหนิงเสวี่ยรู้สึกเหมือนได้ระบายความอัดอั้นที่เก็บกดมานาน รู้สึกสะใจอย่างยิ่ง

ส่วนคนอื่น ๆ ก็ไม่รู้สึกเสียดายที่ปล่อยให้คนบาดเจ็บสาหัสเหล่านั้นหนีไป

เพราะพวกเขาชนะศึกนี้แล้ว และเป็นชัยชนะที่งดงามมาก!

ตระกูลโหลวเหลือคนรอดชีวิตอยู่เพียงไม่กี่คน ส่วนใหญ่ถูกกำจัดหมดสิ้น สามารถเรียกได้ว่าพังทลายอย่างสิ้นเชิง ถอนตัวออกจากเวทีประวัติศาสตร์ที่เคยยืนอยู่สามเส้าในเมืองหลวงร่วมกับตระกูลเยี่ยและตระกูลลู่

นับจากนี้ ตระกูลเยี่ยไม่เพียงแต่กำจัดศัตรูที่แข็งแกร่งได้ แต่ยังทำลายแผนการอันแยบยลทั้งหมดของตระกูลลู่ได้อย่างราบคาบ!

ชัยชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ ความจริงแล้วช่างน่าประหลาดใจยิ่งนัก

หากไม่มีเหลียงเฟยพวกเขาคงไม่เลือกที่จะจัดการกับตระกูลโหลวก่อน ซึ่งเป็นการเดินหมากที่ยอดเยี่ยมที่สุด

ในขณะเดียวกัน หากไม่มีเหลียงเฟยพวกเขาก็คงไม่สามารถใช้กลยุทธ์เจ็ดดาวแปรป่าปล่อยพลังอันทรงพลังเช่นนี้ออกมา จนสามารถทำลายกำลังหลักของตระกูลโหลวเกือบทั้งหมดได้ในคราวเดียว ทำให้กองเสวียนของค่ายเทียนเซี่ยที่เคยโอ้อวดว่าแข็งแกร่งเหลือเพียงสองคน

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเหลียงเฟย!

ข่าวลือไม่ได้เป็นเท็จ ที่ใดมีเหลียงเฟยที่นั่นย่อมมีตำนาน มีเรื่องเหนือธรรมชาติ มีปาฏิหาริย์!

ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ต่างนึกถึงพลังชั่วร้ายบนจานเจ็ดดาว พวกเขารีบมองไปที่เหลียงเฟยด้วยความกังวล คิดในใจว่าเขาปล่อยพลังมหาศาลออกมาจากกลยุทธ์เจ็ดดาวแปรป่า คงถูกพลังอันชั่วร้ายนั้นย้อนกลับมาทำร้ายอย่างรุนแรงแน่