สู่วิถีอมตะ - บทที่ 412 วิชาคะนึงทิพย์

ในมิติอันเต็มไปด้วยหมึกสีขาวด า มวลกฎเกณฑ์ร่ายร าบ้าระห ่า

ต่อหน้าการโจมตีอย่างบ้าคลั่งของเจียงผิงอัน มหาจักรพรรดิยืน
นิ่งไม่ขยับบนบรรพตน ้าหมึก

กฎโกลาหลเจ็ดสีเรืองรองเจิดจรัสเช่นหมู่ดาว

ความเร็วและพละก าลังของเจียงผิงอันสิ้นความหมายในขณะนี้

เฉียนฮวั่นโหรวถอนใจส่ายหน้า มหาจักรพรรดิแข็งแกร่งเกินไป
มิอาจสยบลงได้เลย

จุดแข็งที่สุดของกฎโกลาหลคือ ท าให้วิชาแข็งแกร่งใด ๆ
กลายเป็นธรรมดาได้ทั้งสิ้น

วรยุทธ์ชั้นสูงทั้งหลายล้วนเกิดจากกฎเกณฑ์ เหมือนเช่นหมัด
ท าลายล้างของเจียงผิงอันซึ่งผสานกฎท าลายล้าง กฎแห่งแรงโน้ม
ถ่วง กฎจ านงสัประยุทธ์และกฎแห่งก าลังเข้าด้วยกัน…

ทว่า อ านาจกฎเกณฑ์ที่ผสานกันก็ถูกอิทธิพลของกฎโกลาหล
สลายตัวแยกส่วน สิ้นอ านาจดั้งเดิมของมัน

ขณะที่เจียงผิงอันคิดว่าตนมิอาจเทียบมหาจักรพรรดิได้อยู่นั้น
เขาพลันค้นพบว่ามีหนึ่งอ านาจกฎเกณฑ์ที่ไม่ถูกกฎโกลาหลสลาย
ลงได้

กฎนั้นก็คือกฎจ านงสัประยุทธ์

เพราะเหตุใด?

ท าไมกฎเกณฑ์อื่น ๆ กระทั่งกฎท าลายล้างยังได้รับผลจากกฎ
โกลาหล มีเพียงกฎจ านงสัประยุทธ์เท่านั้นที่ไม่สั่นคลอน

“เพราะกฎจ านงสัประยุทธ์มิใช่กฎเกณฑ์ในธรรมชาติ แต่เป็น
พลังความเชื่ออันเกิดจากความเชื่อของมนุษย์ จึงมิได้รับผลกระทบ
จากอิทธิพลกฎธรรมชาติ กฎโกลาหลจึงส่งผลมิได้”

หนึ่งเสียงทุ้มลึกดังขึ้น

เป็นเสียงที่เย็นชาดุจเทวาเจ้าสวรรค์ แต่ก็ให้ความรู้สึกอบอุ่น
ปลอดภัยเยี่ยงบิดาผู้อาทร

หัวใจของเจียงผิงอันเต้นกระหน ่ารุนแรง

ปรากฏว่าจ านงที่มหาจักรพรรดิทิ้งไว้นี้ปริปากพูด!

แปลกนัก อีกฝ่ายรู้สิ่งที่เขาก าลังคิดได้เช่นไร?

เฉียนฮวั่นโหรวผู้พินิจศึกอยู่ไกล ๆ ตกใจอย่างยิ่ง นี่เป็นเพียง
ภาพวาดที่มหาจักรพรรดิวาดไว้ แต่เขาถึงกับมีสติรู้คิดด้วยหรือ?

สิ่งที่ท าให้เจียงผิงอันงุนงงก็คือ เหตุใดจ านงจักรพรรดิจึงบอก
เรื่องนี้กับเขา?

ในเมื่อกฎจ านงสัประยุทธ์ไม่ถูกผลกระทบ เจียงผิงอันก็นึกหาวิธี
รับมือได้หนึ่งอย่างทันที่

นั่นคือการพัฒนาจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ พัฒนาฤทธิ์กฎ
จ านงสัประยุทธ์ต่อไป กฎจ านงสัประยุทธ์ที่เขามีอยู่ในขณะนี้ยังไม่พอ
รับกฎโกลาหลของอีกฝ่ายได้

ขอเพียงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้แข็งแกร่งพอ ผสานจิต
วิญญาณแห่งการต่อสู้เข้ากับตัว ก็จะสามารถหยุดกฎโกลาหล และ
ใช้อ านาจ ‘หมัดท าลายล้าง’ ได้!

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เจียงผิงอันก็เห็นชัยชนะริบหรี่ จิตวิญญาณแห่ง
การต่อสู้โถมทะลวงสู่ฟ้า เข้าปะทะกับมหาจักรพรรดิอย่างบ้าคลั่ง

ทุกการปะทะ เจียงผิงอันรู้สึกได้ว่าอ านาจจิตวิญญาณแห่งการ
ต่อสู้ของตนโถมทะยานไต่สูง

แม้ร่างของเขาจะโชกเลือด เจียงผิงอันก็ยังไม่ยอมแพ้ โจมตีครั้ง
แล้วครั้งเล่า จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ในกายแข็งแกร่งขึ้นตามกาล

ตู้ม!

ไม่รู้ว่าปะทะกันกี่ครั้งหน อ านาจแข็งแกร่งเกินบรรยายสายหนึ่ง
แผ่ออกมาจากร่างของเจียงผิงอัน

ขณะนี้ วิญญาณศึกสีด าบนร่างเด่นชัดขึ้น ราวก่อตัวเป็นสสาร
ผนวกเข้ากับกาย

กฎจ านงสัประยุทธ์ขั้นสองบรรลุเป็นกฎจ านงสัประยุทธ์ขั้นสาม
แล้ว!

ขณะที่กฎจ านงสัประยุทธ์ขั้นสามก่อตัว อิทธิพลของกฎโกลาหล
ก็ถูกกีดกั้นออกไป

ยามเฉียนฮวั่นโหรวเห็นเช่นนี้ นางก็ดูตกใจไม่อยากเชื่อ

“กฎเกณฑ์ขั้นสาม… มิใช่เจียงผิงอันถูกสาป ไม่อาจท าความ
เข้าใจกฎเกณฑ์ระดับสูงขึ้นแล้วหรือ? อย่าบอกนะว่า… ค าสาปบน
ร่างเขาคลายแล้ว?”

เฉียนฮวั่นโหรวตกใจสุดขีด หากเจียงผิงอันปลดค าสาปได้ มิได้
หมายความหรือว่าเขาจะเติบโต แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมได้

เจ้าเด็กตัวเหม็นนี่เก็บเงียบจริง ๆ เห็นได้ชัดว่าปลดค าสาป
แล้วแต่ก็ไม่ยอมพูด ท าชาวบ้านเป็นห่วงเสียเปล่าแท้ ๆ

เจียงผิงอันตัดสินใจ เตรียมชี้ชัดแพ้ชนะเสียเดี๋ยวนี้ วิญญาณเท
วะสามร้อยหกสิบดวงพวยพุ่งออกมา พร้อมใจใช้วิชาดึงดาราตรึงตัว
มหาจักรพรรดิ

จริงเช่นนั้น กฎโกลาหลรอบตัวมหาจักรพรรดิคลับคล้ายถูก
ผนึกนิ่ง

เจียงผิงอันฉวยโอกาสใช้หมัดท าลายล้างอีกครั้ง รวบรวมพลัง
ทั้งหมดไว้กับหมัดนี้

พลังในกายหดหายเฉียบพลัน หมัดนี้จะเป็นตัวตัดสินชัยชนะ!

ท้องนภาคลับคล้ายถูกหมัดนี้เคลื่อนโคลง โลกหล้าอันก่อจาก
น ้าหมึกเริ่มสั่นสะท้านรุนแรง หมัดของเขาคลับคล้ายกลายเป็น
ศูนย์กลางโลกา

เฉียนฮวั่นโหรวเผลอตัวกลั้นใจ ก าหมัดแน่น

หมัดนี้แข็งแกร่งเกินไป หากชกถูกอีกฝ่าย ก็น่าจะชนะแน่!

มหาจักรพรรดิเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาลึกล ้าเกินจักรวาล
เอ่ยวาจาเช่นเทวาประกาศิต

“พิทักษ์”

สิ้นค า กฎเกณฑ์ฟ้าดินพลันก่อตัว เกิดเป็นโล่มหึมาตรงหน้าเขา

ตู้ม!

หมัดของเจียงผิงอันกระแทกลงใส่มัน อ านาจรุนแรงท าให้โล่
แหลกร้าว ทว่าก็มิได้แตกออก

ม่านตาของเจียงผิงอันสั่นสะท้านรุนแรง ใบหน้าปรากฏสีหน้าตื่น
ตะลึง

เกิดอะไรขึ้น?

พลังในตัวอีกฝ่ายถูกสะกดไว้แล้วแท้ ๆ เหตุใดเขาจึงยังใช้วรยุทธ์
ได้อีก?

มิเพียงเท่านั้น วิชาป้องกันนี้ยังแข็งแกร่งจนหมัดนี้ทะลวงไม่ได้!

ยามเฉียนฮวั่นโหรวเห็นวิชาที่มหาจักรพรรดิใช้ นางก็เหมือนนึก
ถึงบางอย่างได้ หัวใจคล้ายถูกหัตถ์ใหญ่ขย าคั้น เจียนมิอาจหายใจ
ทั่ว

เจียงผิงอันคิดจะหลบเลี่ยง แต่มหาจักรพรรดิก็พูดขึ้นอีกครั้ง

“ผนึก”

น ้าเสียงของเขาเยือกเย็นเหลือเชื่อ แต่กลับแฝงอ านาจยิ่งใหญ่

ตรวนชั้นแล้วชั้นเล่ารัดพันกายเจียงผิงอัน ผนึกพลังทั้งหมดใน
กายเขาไว้

สีหน้าของเจียงผิงอันนิ่งค้าง

มิใช่นี่คือวิชาลับพลังวิญญาณ ‘ผนึกสรวง’ หรือ? ไม่ใช่ นี่มิใช่
ผนึกสรวง แต่แข็งแกร่งยิ่งกว่า ‘ผนึกสรวง’ ของเขาอีก!

“วิชาคะนึงทิพย์! ว่าแล้วเชียว นี่คือวิชาคะนึงทิพย์อันสาบสูญ!”
เฉียนฮวั่นโหรวรู้จักวิชานี้ นางอุทานอย่างประหลาดใจ อกหอบ
กระเพื่อมถี่รัว

หนึ่งค านึงพลิกทะเล หนึ่งค านึงรวนนภา

‘วิชาคะนึงทิพย์’ เป็นวิชาลับพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งสูงสุดใน
ประวัติศาสตร์ สร้างขึ้นโดยมหาจักรพรรดิ

สามารถใช้จิตสัมผัสสื่อสารกับกฎเกณฑ์ใด ๆ ในฟ้าดิน เอ่ย
วาจาอาญาสิทธิ์ออกมาได้

จากค าร ่าลือ ขอเพียงมหาจักรพรรดิมีจ านงในใจ สิ่งนั้นก็จะ
ประจักษ์แท้ เขาสามารถควบคุมกฎฟ้าดินได้ตามใจ แข็งแกร่งจน
ชวนขนลุก

นับแต่มหาจักรพรรดิจากจร ‘วิชาคะนึงทิพย์’ ก็ไร้ผู้สืบทอด
กลายเป็นวิชาสาบสูญ

แต่ยอดฝีมือบางคนได้สร้างวิชาลับระดับสูงสุดและอ านาจ
ศักดิ์สิทธิ์มากมายโดยอิงจาก ‘วิชาคะนึงทิพย์’

ในหมู่พวกมัน ‘ผนึกสรวง’ ‘ชะตาสวรรค์’ ‘กระบี่วิญญาณ’ ‘เคล็ด
เทียนซา’ และวิชาลับพลังวิญญาณสูงสุดทั้งหลายล้วนมีเค้าลางของ
‘วิชาคะนึงทิพย์’!

นี่มิน่าใช่ ‘วิชาคะนึงทิพย์’ ยามสมบูรณ์พร้อม หาก ‘วิชาคะนึง
ทิพย์’ อยู่ในยามสมบูรณ์เลิศ เพียงหนึ่งค านึง เจียงผิงอันก็ตายแล้ว!

แต่ถึงเช่นนั้น มันก็ยังแข็งแกร่งสุดขั้วอยู่ดี

“สับ”

อีกหนึ่งวจีถูกขาน กฎฟ้าดินก่อตัวเป็นกระบี่สีทอง รูปลักษณ์
เหมือนกับกระบี่ประหารเซียนไม่มีผิด

กระบี่นี้ฟาดฟันใส่เจียงผิงอัน สาดประกายเรืองปลาบคล้ายจะผ่า
ได้ทุกสิ่ง

“หลบเร็ว!” เฉียนฮวั่นโหรวแผดเสียงอย่างลนลาน

หากถูกกระบี่นี้เข้า เจียงผิงอันตายแน่!

วิญญาณเทวะนับร้อยของเจียงผิงอันร่วมกันใช้วิชาดึงดารา
ขวางตรงหน้าเจียงผิงอัน

เจียงผิงอันฉวยโอกาสนี้ทลายตรวนวิญญาณบนร่างแล้วรีบเลี่ยง
หลบ

ขณะนั้นเอง กระบี่มายาสับลง วิญญาณเทวะทั้งสามร้อยหกสิบ
ดวงถูกสับสะบั้นตามกัน

ท้ายที่สุด ก็เหลือเพียงร่างต้นของเจียงผิงอัน

แม้วิญญาณเทวะเหล่านี้จะก่อได้ใหม่ในภายหน้า แต่ปราณใน
กายเจียงผิงอันในขณะนี้ก็เหือดหายหมดสิ้น

เป็นช่วงกาลอันหายากที่ปราณในกายของเขาจะเหือดหาย นับ
แต่ได้ ‘วิชาซ่อนจักรวาล’ มา

ครั้งก่อนที่สู้กับบรรพชนจระเข้ แม้ปราณจะเหือดแห้ง อีกฝ่ายก็
บาดเจ็บเช่นกัน

แต่ครั้งนี้…

เจียงผิงอันเงยหน้าขึ้นมองภาพฉายจ านงมหาจักรพรรดิที่ยอด
เขา และตระหนักเสียทีว่ามหาจักรพรรดิเป็นตัวตนน่าสะพรึงกลัว
เพียงไร

นับแต่เริ่มศึก อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะขยับจากที่ แต่ก็เล่นงานเขาเสีย
น่วมเละสิ้นปราณ

เฉียนฮวั่นโหรวหลับตาลง

จบแล้ว จบสิ้นของจริงแล้ว

เป็นเช่นนางคาดไว้ตั้งแต่ต้น เจียงผิงอันเอาชนะมหาจักรพรรดิ
ไม่ได้เลย

หนีไม่ได้ สู้ก็ไม่ได้ วันนี้คงต้องตายที่นี่จริง ๆ แล้ว