สู่วิถีอมตะ - บทที่ 714 ราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย

เยี่ยเจิ้นมิคาดเลยว่าโชคของตนจะดีเพียงนี้

เขามารับคนที่แดนจันทร์มายา แต่แล้วก็ได้ยินว่ามีเคหาชั้นเลิศ
ปรากฏที่นี่

นี่แหละโชคชะตาฟ้าลิขิต ไปที่ใดก็ประสบแต่โชคดี

ได้ยินว่าที่นี่คือเคหาของเผ่าวิหคศักดิ์สิทธิ์ และเยี่ยเจิ้นย่อมไม่
ยอมพลาดมันไป

เผ่าวิหคศักดิ์สิทธิ์เคยอยู่ร่วมกับราชวงศ์เซียนจันทร์มายา เผ่านี้
มีความเร็วสูงยิ่งนัก ลือนามขจรไกลทั่วหลายแดนดินรอบข้าง ยากจะ
มีผู้ใดในระดับเดียวกันไล่ตามทัน

ครั้งหนึ่ง เคยมียอดฝีมือจากราชวงศ์เซียนจันทร์มายาทำความ
เข้าใจกฎเกณฑ์ของเผ่าวิหคศักดิ์สิทธิ์เป็นเวลาแสนปี บรรลุ
พรสวรรค์ของเผ่าวิหคศักดิ์สิทธิ์ สร้าง ‘วิชาปีกเทวะ’ ขึ้นมา ทำให้
ราชวงศ์เซียนจันทร์มายายกระดับความแข็งแกร่งไปอีกขั้น

ภายหลัง ยอดฝีมือผู้สร้าง ‘วิชาปีกเทวะ’ นี้ก็เปลี่ยนชื่อเป็นอวี่ห
วง

หลังชั่วกาลผ่านไป ไม่รู้ราชวงศ์เซียนจันทร์มายาไปล่วงเกินผู้ใด
ไว้ จู่ ๆ ก็ถล่มราบชั่วข้ามคืน ‘วิชาปีกเทวะ’ ฉบับสมบูรณ์สูญหาย
หลงเหลือเพียงฉบับไม่สมบูรณ์ร่อยหรอ

แต่ถึงอย่างนั้น ทายาทของอวี่หวงก็ใช้ ‘วิชาปีกเทวะ’ สร้างสำนัก
เซียนอวี่หวงขึ้นมา กลายเป็นหนึ่งในห้าสำนักเซียนใหญ่ของแดน
จันทร์มายาต่อไป

เกินคาดยิ่งนัก หลังกาลผ่านเนิ่นนาน เคหาของเผ่าวิหค
ศักดิ์สิทธิ์ก็หวนปรากฏ ณ ถิ่นที่อยู่เดิมของเผ่าวิหคศักดิ์สิทธิ์

ยามเยี่ยเจิ้นทราบข่าว เขาก็เร่งรุดมาทันที

“เยี่ยเจิ้น ที่นี่ถูกทิ้งไว้โดยราชวงศ์เซียนจันทร์มายา คนจากแดน
ดินอื่นห้ามเข้ามา รีบไปเสีย” ประมุขเมืองหลิงเยว่กล่าวเสียงเย็น

เมืองหลิงเยว่ก่อตั้งขึ้นโดยทายาทเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์เซียน
จันทร์มายา และราชวงศ์เซียนจันทร์มายากับราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย
ต่างกระทบกระทั่งกันมานานจนบัดนี้ พวกเขาย่อมไม่ยินดีเมื่อเห็นอีก
ฝ่ายมาชิงโอกาสกันถึงที่

“แล้วหากเซียนผู้นี้ไม่ไปเล่า?” เยี่ยเจิ้นไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะยินดี
หรือไม่

มาแดนจันทร์มายาทั้งที ก็ย่อมต้องมีของติดไม้ติดมือกลับไป

“เช่นนั้นก็ต้องรอดูแล้ว ว่าเจ้าจะนำสิ่งใดจากแดนจันทร์มายา
ของข้าไปได้จริงหรือ”

เซียนจากเมืองหลิงเยว่และขุมกำลังหลักอื่น ๆ จ้องตรงที่เยี่ยเจิ้น
ปราณทรงพลังบนกายเดือดพล่าน

ขณะนี้ต้องผนึกกำลังเผชิญโลกภายนอก มีเพียงทำเช่นนี้จึง
รักษาผลประโยชน์ของแดนจันทร์มายาไว้ได้ หากระส ่าระสายยาม
เผชิญคนนอก แดนจันทร์มายาคงถูกราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยยึดครอง
ไปนานแล้ว

ที่นี่มีเซียนสวรรค์อยู่มากมาย อีกฝ่ายมีเพียงหนึ่ง ความต่างชั้น
มองปราดเดียวก็ประจักษ์ชัด

แม้เซียนสวรรค์จะตายได้ยากเหลือ แต่ก็ใช่ว่าจะตายมิได้

สองฝ่ายตึงเครียด

โอวหยางหงอวิ้น เจ้าสำนักเซียนเทียนหลานมองเยี่ยเจิ้นสลับกับ
เจียงผิงอันแล้วพลันนึกอะไรออก ใบหน้าของเขาก็คลายความบึ้งตึง
ลงทันที

“ไม่เห็นต้องสู้รบตบมืออะไรกันเลย หากเราสู้กัน ดินแดนลับแห่ง
นี้รับไม่ไหวแน่ เยี่ยเจิ้น หากเจ้าอยากได้โอกาส ก็ทำตามกฎของฝั่ง
เรา”

“เจ้าส่งผู้ฝึกตนคนหนึ่งมา ขอเพียงเอาชนะเจียงผิงอันได้ เช่นนั้น
สำนักเซียนเทียนหลานของข้าก็หมดวาจาจะพูดแล้ว”

ว่าพลาง โอวหยางหงอวิ้นก็ชี้เจียงผิงอัน

ความแข็งแกร่งของราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยสูงกว่าราชวงศ์เซียน
จันทร์มายาในกาลก่อน ต้องมีผู้ฝึกตนชั้นเลิศอันแข็งแกร่งสุดขั้วเป็น
แน่

ราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยอยากครอบครองแดนจันทร์มายามา
ตลอด ทั้งรุกรานทั้งกดข่ม ไม่มีทางยอมให้อัจฉริยะแข็งแกร่งผู้ใดของ
แดนจันทร์มายาเติบโตแน่แท้

ดังนั้น หากราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยกับเจียงผิงอันเปิดศึก พวกเขา
จะฆ่าเจียงผิงอันแน่นอน

โอวหยางหงอวิ้นไม่สนใจเคหาอะไรนั่นแล้ว เขาแค่อยากกำจัด
ปีศาจร้ายเจียงผิงอันนี่เสีย หาไม่แล้ว หากปล่อยเขาเติบโตเป็นเซียน
จะเป็นภัยมหาศาลต่อสำนักเซียนเทียนหลานอย่างแน่นอน

“โอ้?”

เยี่ยเจิ้นหันมองเจียงผิงอันอย่างประหลาดใจ ผู้ฝึกตนเช่นไรกันที่
ทำให้เจ้าสำนักเซียนเทียนหลานมั่นใจจนกล้าให้สู้กับศิษย์ราชวงศ์
เซียนสกุลเยี่ยของพวกเขา

เมื่อเห็นปราณบนร่างทั้งสองของเจียงผิงอัน ม่านตาของเยี่ยเจิ้น
ก็หดตัวเล็กน้อย

ในฐานะเซียนสวรรค์ เขาประจักษ์ความแข็งแกร่งของพรสวรรค์
เจียงผิงอันในทันที

คนผู้นี้ถึงกับมีร่างศึก!

อวตารกลืนสวรรค์นั่นก็ใช่ย่อย มิได้แย่กว่าร่างศึกเลย!

แดนจันทร์มายามีผู้น้อยชั้นดีเช่นนี้ ต้องกำจัดทิ้งเสีย

“เราสำนักเซียนอวี่หวงไม่เห็นด้วย”

เซียวเหลียงเหยียนชำเลืองโอวหยางหงอวิ้นอย่างเฉยชา ลูกไม้
เด็กน้อยของอีกฝ่าย อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่

เซียวเหลียงเหยียนรู้จากเหมียวจิ่งแล้วว่าอวตารกลืนสวรรค์ของ
เจียงผิงอันอยู่ในสถานะบาดเจ็บ ที่เจียงผิงอันทำตัวห้าวหาญในยามนี้
ก็เพื่อช่วยสำนักเซียนอวี่หวงชิงเคหานี้เท่านั้น

ผู้ประเสริฐซึ่งคิดถึงสำนักเป็นสำคัญเช่นนี้ เขาหรือจะปล่อยให้
เกิดอุบัติเหตุได้

อัจฉริยะจากราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยมิใช่ผู้ที่ผู้ฝึกตนจากแดน
จันทร์มายาจะเทียบเคียงได้เป็นแน่ และมิใช่ผู้ที่เจียงผิงอันจะสู้ด้วยได้
มิต้องพูดถึงว่ายามนี้เจียงผิงอันบาดเจ็บอยู่ด้วย

“พวกเจ้าสำนักเซียนอวี่หวงพูดไปมีประโยชน์หรือ? หากไม่เห็น
ด้วย เซียนผู้นี้ก็เรียกคนมาปราชันฤทธิ์ระหว่างเซียนได้นะ”

ดวงดาราเรืองรองเบื้องหลังเยี่ยเจิ้น ก้มลงมองเหล่าเซียนของ
แดนจันทร์มายาดุจผู้เหนือกว่า

เคหานี้ เขาเยี่ยเจิ้นหมายตาแล้ว และเจ้าคนชื่อเจียงผิงอันนั่นก็
ต้องฆ่าเสีย!

ขณะมองท่าทีถือตัวของเยี่ยเจิ้น ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนอวี่หวง
ก็เดือดดาลทว่าไร้วาจา กล้ามาทำกร่างกำแหงที่ถิ่นพวกเขา จะ
เกินไปแล้วจริง ๆ

แต่อีกฝ่ายก็แข็งแกร่งพอให้ถือตัว

“ข้าไม่มีปัญหา”

เจียงผิงอันผู้เกี่ยวข้องเอ่ยปากกล่าวกับเยี่ยเจิ้น “เรียกคนมาสิ
หวังว่าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ”

เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าอัจฉริยะจากต่างแดนแข็งแกร่งเพียงไร

“ผิงอัน อย่าวู่วาม เจ้าไม่รู้จักราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ย ยอดอัจฉริยะ
ราชวงศ์นี้แข็งแกร่งกว่าคนของแดนจันทร์มายาเราหลายเท่า มีมรดก
เก่าแก่มากมาย สภาพเจ้ายามนี้ไม่ดี สู้อีกฝ่ายไม่ไหวหรอก”

มิใช่เหมียวจิ่งยกผู้อื่นมาข่มพวกเดียวกัน แต่ราชวงศ์เซียน
สกุลเยี่ยแข็งแกร่งจริง ๆ

หากให้ยกตัวอย่างง่ายที่สุด หากคนจากแดนจันทร์มายาได้เข้า
สำนักศึกษาชางจือเพียงสองสามคนในรอบพันปี ราชวงศ์เซียน
สกุลเยี่ยก็มีได้สองสามคนในรอบร้อยปี ยังไม่รวมปีศาจร้ายที่ถูก
รับเข้าด้วยวิธีพิเศษอีก

“อาจารย์โปรดวางใจเถิด ข้ารู้ประมาณดี ข้าอยากช่วยสำนักให้
ได้เคหานี้ขอรับ”

เจียงผิงอันตื้นตันใจกับความเป็นห่วงของอาจารย์ยิ่ง เขายิ่ง
อยากได้เคหานี้เข้าไปใหญ่ สำหรับสำนักเซียนอวี่หวง เคหาแห่งนี้
สำคัญอย่างยิ่ง

เหมียวจิ่งมองสีหน้าเด็ดเดี่ยวของเจียงผิงอัน ก่อนจะนำโอสถอัน
เรืองประกายสุกสว่างเม็ดหนึ่งโยนใส่มือเจียงผิงอัน

“นี่เป็นโอสถที่สำนักให้อาจารย์มาเยียวยารากฐาน แต่มันใช้
ไม่ได้ รักษาได้เพียงบาดแผลบนกายเท่านั้น”

รากฐานของเหมียวจิ่งก็เสียหาย โอสถทั่วไปใช้ไม่ได้กับเขา แต่มี
ประโยชน์กับเจียงผิงอัน

เหมียวจิ่งกล่าวกับเจ้าสำนักเซียวเหลียงเหยียน “เจ้าสำนัก เรื่อง
ถึงขนาดนี้แล้ว ให้ผิงอันลองเถอะ”

เซียวเหลียงเหยียนเงียบไปครู่หนึ่งจึงพยักหน้า “รักษาชีวิตเป็น
สำคัญ เสียเคหาไปได้ แต่เจ้าต้องเอาชีวิตตัวเองให้รอด”

หากเจียงผิงอันเติบโต คุณค่าของเขาไม่มีทางด้อยไปกว่าเคหานี้

เจียงผิงอันมองโอสถล ้าค่าในมือด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ข้าจะไม่
ทำให้สำนักผิดหวังขอรับ!”

“เจ้ารักษาความหวังนั่นมิได้หรอก”

หนึ่งเสียงอันแปร่งหูทว่าคุ้นเคยดังขึ้น

เจียงผิงอันหันขวับมองตามเสียง

ข้างตัวเซียนสวรรค์เยี่ยเจิ้น หนึ่งบุคคลคุ้นหน้าปรากฏขึ้น

เขามีเส้นผมยาวสีทอง รูปกายสูงใหญ่ แผ่ปราณทรงพลังเกินใด
เปรียบ

เยี่ยเฮ่าเทียน!

เซียนกลับชาติที่เขาพบในภพบุกเบิก ไฉนมาอยู่ที่นี่ได้!

การฝึกฝนของเยี่ยเฮ่าเทียนก็อยู่ในขั้นต้นระดับเขตแดน หรือคู่
ต่อสู้ของเขาจะเป็นคนผู้นี้!