สู่วิถีอมตะ - บทที่ 803 ท ำลำยฤทธิ์ฉำงหง

เหตุที่เจียงผิงอันไม่จัดกำรฉำงหงเสียแต่แรก ก็เพรำะอยำกท ำ
ร้ำยจิตใจฉำงหง

เทียบกับก ำจัดกำยหยำบ ให้อีกฝ่ำยรวดร้ำวใจสลำยคือกำรล้ำง
แค้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ขณะนั้น ท้องนภำเกิดเสียงเลื่อนลั่น

“ปล่อยศิษย์ส ำนักเซียนเทียนหลำนของข้ำเสีย!”

ชำยชุดด ำซึ่งมีปรำณมหำเต๋ำปรำกฏตัวขึ้นบนเวหำ พร้อมกัน
นั้น โลกหล้ำก็เหมือนกลำยเป็นของเขำล ำพัง

“เดนเซียน!”

หวังหยำงซึ่งยังไม่ทันได้ดีใจที่ชีวิตรอดพ้นวิกฤติเห็นคนผู้นี้
อำรมณ์ก็ดิ่งสู่ก้นเหวไปอีกครั้ง

เดนเซียนคือผู้มิอำจข้ำมทัณฑ์เซียนได้ส ำเร็จ แต่ใช้วิธีกำรต่ำง
ๆ รอดชีวิตมำได้

แม้คนเหล่ำนี้จะเสียโอกำสท ำควำมเข้ำใจกฎเต๋ำเซียน ก็ยังท ำ
ควำมเข้ำใจมหำเต๋ำได้

อันที่จริง กฎมหำเต๋ำนั้นแข็งแกร่งยิ่ง ลือกันว่ำเต๋ำเซียนและมหำ
เต๋ำเป็นสองกฎเกณฑ์อันแตกต่ำง จุดแข็งจุดอ่อนเท่ำเทียม แต่ผู้คน
ยังหำทำงสัญจรต่อบนเส้นทำง ‘มหำเต๋ำ’ มิได้ก็เท่ำนั้น

ควำมต่ำงจุดใหญ่ที่สุดระหว่ำงเต๋ำเซียนและมหำเต๋ำอยู่ตรงที่
มหำเต๋ำมิอำจเลื่อนขั้นได้ หรือก็คือไร้หนทำงสู่ขอบเขตถัดไป แต่เต๋ำ
เซียนท ำได้

เดนเซียนผู้แข็งแกร่งก็เทียบชั้นยอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์ได้

ทว่ำ เนื่องจำกควำมต่ำงชั้นด้ำนพลังชีวิตและปรำณในกำยเดน
เซียน เดนเซียนที่เทียบชั้นเซียนมนุษย์ได้จึงมีแสนจะน้อย

หวังหยำงมิคำดเลยว่ำพวกตนจะแสนอับโชค พบเดนเซียนจำก
ส ำนักเซียนเทียนหลำนเข้ำเสียได้

“ศิษย์น้องเจียง รีบจับฉำงหงไว้!”

ยำมนี้ต้องจับฉำงหงเป็นตัวประกัน หำไม่แล้ว เดนเซียนลงมือ
พวกเขำตำยแน่

แม้สองขุมก ำลังจะทรำบตรงกันอย่ำงไม่เป็นลำยลักษณ์อักษรว่ำ
ห้ำมให้ผู้ฝึกตนระดับสูงโจมตีผู้ฝึกตนระดับต ่ำ แต่ก็มีผู้ฝืนกฎข้อนี้
เกิดขึ้นเสมอ

จับตัวประกันปลอดภัยที่สุด

ทว่ำ เจียงผิงอันออกฝ่ำมือใส่ท้องฉำงหงกระเด็นไป

หวังหยำงตะลึง ปกติแล้วศิษย์น้องเจียงฉลำดจะตำย แต่วันนี้เกิด
อะไรขึ้น ไฉนยังผลักคนออกห่ำง?

ไม่มีตัวประกัน พวกเขำก็ต้องตั้งรับสถำนเดียว

ฉำงหงถูกฟำดกระเด็น ปำกกระอักเลือด แต่ก็สุดยินดี

เพรำะเขำรอดแล้ว

“เจียงผิงอัน หวังหยำง คอยก่อนเถอะ…”

ขณะที่ฉำงหงก ำลังจะกล่ำวอำฆำต เสียงของเขำก็หยุดลง
กะทันหัน เพรำะเขำตกใจเมื่อพบว่ำรำกเซียนในกำยถูกกฎท ำลำย
ล้ำงบดขยี้ลงแล้ว!

ขอบเขตของเขำร่วงหล่นอย่ำงรวดเร็ว จำกขั้นปลำยระดับเขต
แดน หล่นวูบสู่ระดับกฎเกณฑ์ขั้นหนึ่ง

นี่คือขอบเขตต ่ำสุดของภพเซียน เทียบได้กับขอบเขตวิญญำณ
แรกก ำเนิดของภพแร้นแค้น

รำกเซียนถูกท ำลำย ชำตินี้ไม่อำจฝึกฝนได้อีก เว้นแต่จะใช้
โอสถสุดแสนล ้ำค่ำเพื่อแลกโอกำสสร้ำงเมล็ดพันธุ์เซียนขึ้นใหม่

“เจียงผิงอัน! แกไอ้เลว!”

ฉำงหงแผดเสียงสุดคอ ใบหน้ำบิดเบี้ยวดุจผีร้ำย มองเจียงผิงอัน
รำวจะกินเลือดกินเนื้อ

เมื่อกลำยเป็นคนไร้ประโยชน์ ลำภยศชื่อเสียงก็ย่อมสลำยหำย

เจียงผิงอันผู้อ ำมหิตคิดทรมำนเขำอย่ำงเห็นได้ชัด จึงไม่ฆ่ำเขำ

เดนเซียนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำน เกำเยี่ยปิงซึ่งเร่งรุดเข้ำมำ
สังเกตพบกำรเปลี่ยนแปลงของฉำงหง ก็ทรำบว่ำเกิดอะไรขึ้น

เกำเยี่ยปิงตกใจอย่ำงยิ่ง เจียงผิงอันผู้นี้แข็งแกร่งเสียจนท ำลำย
ฤทธิ์ศิษย์เอกรุ่นปัจจุบันของส ำนักเซียนเทียนหลำนลงได้

นอกจำกนั้น จิตสังหำรชวนขนลุกจำกตัวเจียงผิงอันยังท ำให้เดน
เซียนอย่ำงเขำรู้สึกขนพองสยองเกล้ำ

“ฆ่ำเขำ! ฆ่ำเขำซะ!”

ฉำงหงตะคอกสั่งเกำเยี่ยปิง ขณะนี้เขำเปี่ยมควำมแค้นทะลักล้น
ต่อเจียงผิงอัน

เกำเยี่ยปิงขมวดคิ้ว หำกเป็นฉำงหงในกำลก่อน เขำก็อำจยังฟัง
ค ำสั่ง เพรำะถึงอย่ำงไรฉำงหงก็เป็นอัจฉริยะมำกศักยภำพ ไม่ช้ำก็เร็ว
ก็จะบรรลุเซียน สถำนะสูงส่งยิ่ง

แต่ขณะนี้ ฉำงหงกลำยเป็นคนไร้ประโยชน์ไปแล้ว

ป้ำบ!

เกำเยี่ยปิงตบหน้ำฉำงหงฉำดใหญ่ “คิดว่ำตัวเองเป็นใคร กล้ำมำ
ชี้นิ้วสั่งเซียนผู้นี้?”

ก่อนหน้ำนี้ยำมพบฉำงหงในส ำนัก เขำต้องคำรวะอีกฝ่ำย แต่อีก
ฝ่ำยหำเหลือบแลเขำไม่ ไม่เห็นหัวเดนเซียนอย่ำงเขำสักนิด เรื่องนี้
ตรำตรึงในใจเขำไม่ลืม ในที่สุดวันนี้ก็สบโอกำสทวงแค้น

ดวงตำของฉำงหงดับวูบชั่วขณะ ซี่ฟันกระเด็นไปหลำยซี่

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลำยปีนักที่เขำถูกผู้ใดตบหน้ำ ก่อนหน้ำนี้
ต่อให้เป็นเซียน พบหน้ำเขำก็ยังสุภำพให้เกียรติ

ฉำงหงเดือดดำลยิ่งทว่ำมิกล้ำพูด เขำในยำมนี้มิใช่อัจฉริยะเลิศ
ล ้ำเช่นที่เคยเป็น แต่เป็นเพียงผู้ฝึกตนทั่วไปที่ถูกท ำลำยฤทธิ์คนหนึ่ง
เท่ำนั้น

หำกเขำล่วงเกินอีกฝ่ำย เขำได้ตำยที่นี่แน่

เกำเยี่ยปิงไม่สนใจคนไร้ค่ำอย่ำงฉำงหงมำกนัก สำยตำมองตรง
มำที่เจียงผิงอัน

เนิ่นนำนก่อนที่เจียงผิงอันจะมุ่งหน้ำสู่ส ำนักศึกษำชำงจือ เขำก็มี
ชื่อติดสิบอันดับแรกของท ำเนียบค่ำหัวในส ำนักเซียนเทียนหลำน
ค่ำหัวของเขำสูงเกินกว่ำเซียนหลำยคนด้วยซ ้ำ

และไม่นำนนี้ ก็ลือกันว่ำเจียงผิงอันกับเหมียวเสียผนึกก ำลัง
ขนำบสังหำรโอวหยำงจั๋วรื่อ บุตรเจ้ำส ำนัก ค่ำหัวของเจียงผิงอัน
กระโดดขึ้นเป็นอันดับสี่

ขอเพียงฆ่ำเจียงผิงอันได้ เขำก็จะได้ศำสตรำเซียนระดับเซียน
ปฐพี โอสถเซียนระดับปฐพีอย่ำงละชิ้น รวมถึงผลึกเซียนมหำศำล

นี่เป็นรำงวัลก้อนมหึมำ กระทั่งเซียนปฐพียังหวั่นไหว เกำเยี่ยปิง
ย่อมตื่นเต้น

ปัญหำขณะนี้คือ ผู้ฝึกตนระดับสูงมิอำจลงมือกับผู้ฝึกตนระดับ
ต ่ำอย่ำงอิสระได้

เขำมองเจียงผิงอันสลับกับหวังหยำงผู้บำดเจ็บ ลังเลเพียง
ประเดี๋ยว สุดท้ำยควำมโลภก็ยังอยู่เหนือเหตุผล

หำกจัดกำรเจียงผิงอันได้ ก็เสวยสุขได้จนได้โดยมิต้องหำเงิน
เพิ่มอีก

เกำเยี่ยปิงพุ่งเข้ำใส่เจียงผิงอัน ตั้งใจรีบจัดกำรอีกฝ่ำยแล้ว
ท ำลำยหลักฐำน เพื่อที่ส ำนักเซียนอวี่หวงจะได้ไม่รู้ว่ำเป็นฝีมือเขำ

ในฐำนะเดนเซียน เขำบรรลุอ ำนำจมหำเต๋ำ แม้จะเลิศล ้ำมิสู้เซียน
มนุษย์ แต่กำรพิชิตผู้ฝึกตนขั้นปลำยระดับเขตแดนสองคนนั้นกล้วย
ๆ

นอกจำกนั้น หนึ่งในนั้นยังบำดเจ็บอยู่ ยิ่งหวำนกรอบไปใหญ่

หวังหยำงหัวใจสะท้ำน ว่ำแล้วเชียว อีกฝ่ำยยังไม่รำมือ

“ศิษย์น้องเจียง! รีบหนีไป! ข้ำจะอยู่ถ่วงเวลำให้!”

อีกฝ่ำยเป็นเดนเซียน แม้เจียงผิงอันจะแข็งแกร่งมำก แต่ก็ยังไร้
หนทำงเผชิญเดนเซียนผู้บรรลุกฎมหำเต๋ำแล้วอยู่ดี

หวังหยำงพร้อมสังเวยตนเอง สู้เพื่อเปิดโอกำสให้เจียงผิงอันหนี
ไป

แต่ไม่ว่ำเขำจะเร็วแค่ไหน ก็มิอำจแข่งควำมเร็วกับเดนเซียนได้
เกำเยี่ยปิงเหวี่ยงหมัดใส่ศีรษะเจียงผิงอันแล้ว

เกำเยี่ยปิงเป็นผู้ฝึกกำยำ เหตุที่เขำอยู่รอดจำกทัณฑ์เซียนได้ใน
ขณะนั้นก็เพรำะร่ำงกำยอันแข็งแกร่งนี้

หมัดอันแข็งแกร่งของเขำแปรเปลี่ยนเป็นสัตว์ร้ำย อ้ำปำกค ำรำม
ใส่เจียงผิงอัน

เจียงผิงอันเงื้อหมัดเข้ำรับกำรโจมตี

เห็นเช่นนี้ เกำเยี่ยปิงก็เกือบหลุดข ำ นี่หรืออัจฉริยะ? พวกสมอง
ตำยมำกกว่ำกระมัง? ถึงกับคิดประชันเดนเซียนอย่ำงเรำ นี่มันต่ำง
อะไรกับหำที่ตำย?

เปรี้ยง!

หมัดของทั้งสองประสำนฤทธิ์ รอยยิ้มบนใบหน้ำเกำเยี่ยปิงค่อย ๆ
เปลี่ยนสู่ขวัญผวำ

พลังอันรุนแรงเสียดสีระหว่ำงหมัดของทั้งสอง แผ่ซ่ำนไปรอบทิศ
สำดคลื่นคลุมฟ้ำดับตะวัน กวำดน ้ำทะเลรำยล้อมและฉำงหงซึ่งก ำลัง
สับขำวิ่งหนีตลบดิ่งลงสู่ก้นบึ้ง

เกำเยี่ยปิงเบิกตำกว้ำง หัวใจตกตะลึง เจียงผิงอันถึงกับหยุดหมัด
ของเขำได้

ไม่มีทำง!

ผู้ฝึกตนระดับเขตแดนจะหยุดกฎมหำเต๋ำได้อย่ำงไร?

เกำเยี่ยปิงเชื่อไม่ลง โจมตีเข้ำมำอีกครั้ง

เจียงผิงอันเงื้อหมัดเข้ำรับ

เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!

เสียงเลื่อนลั่นดังระรัวในทะเล สุญตำแหลกร้ำว คลื่นยักษ์ตลบ
โถม

ร่ำงของเจียงผิงอันขยำยลักษณ์มหึมำ เหยียบบนน ้ำทะเล
ดวงดำวลอยเหนือศีรษะ ห้ำเขตแดนคลี่ตัว ทะเลโลหิตคลุมท้องนภำ
จิตสังหำรชวนสะท้ำนคลับคล้ำยจะแช่แข็งสรรพสิ่งรอบทิศ

ทั้งสองระดมโจมตีใส่กันอย่ำงบ้ำคลั่ง

หวังหยำงและฉำงหงผู้ถูกคลื่นกวำดกระเด็นมองเจียงผิงอันซึ่งดู
รำวเทพมำร ร่ำงแน่นิ่งกับที่

เจียงผิงอัน… ประมือเดนเซียนได้!