หมอหญิงกับลูกลิงทั้งสาม - บทที่ 408 เฉดหัวออกจากบ้าน ทดสอบตัวตน

ซือคงอวิ๋นล้มก้นจํ้าลงกับพื้น!

นี่ไม่ใช่ใบหน้าของเขา!

ไม่ใช่แน่

ยามที่อิ่งลิ่วช่วยเขาแปลงกาย เขาสวมใบหน้าทั้งหมดสามชั้น ชั้นที่หนึ่งเป็นเยี่ยนจิ่วเฉา ชั้นที่สองเป็นตัวเขาเอง และชั้นสุดท้าย ก็คือใบหน้าที่ปั้นขึ้นตามรูปลักษณ์ของชิงเหยียน เยว่โกวและอา เว่ย ใบหน้านั้นช่างน่าเกลียดและดูไม่คุ้นเลยแม้แต่น้อย

หน้ากากหนังมนุษย์สองชั้นแรกถอดออกง่ายกว่า ทว่าชิ้น สุดท้ายสร้างขึ้นด้วยวิธีการเดียวกับอวี๋หวั่นและสตรีศักดิ์สิทธิ์ ต้อง รอจนถึงสิบวันจึงจะสามารถถอดออกมาได้

เยี่ยนจิ่วเฉาก็ใช้วิธีเดียวกัน เมื่อครู่จึงไม่ถูกเปิดเผยจุด บกพร่อง

แทบจะในทันที สตรีศักดิ์สิทธิ์เข้าใจถึงกุญแจสำคัญของเรื่อง นี้ แต่สิ่งที่นางไม่เข้าใจคือเยี่ยนจิ่วเฉาคิดกลอุบายเช่นนี้ได้อย่างไร กัน? เขาคิดได้แม้กระทั่งว่า นางจะล่วงรู้ตัวตนของซือคงอวิ๋น และ พาซือคงอวิ๋นกลับมาที่สกุลซือคงเพื่อเปิดโปงสตรีผู้นั้นและเขา

ความคิดของบุรุษผู้นี้…ช่างลึกลํ้าเสียจริง!

สตรีศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยเกรงกลัวผู้ใดนอกจากปรมาจารย์ซือคง

แต่เกรงว่านับจากนี้ไปเยี่ยนจิ่วเฉาจะเป็นอีกหนึ่งคนที่เพิ่มขึ้นมา

สตรีศักดิ์สิทธิ์นึกเสียใจ หากยามแรกรู้ว่าสตรีผู้นี้จะสร้าง ปัญหาให้ตนไม่จบสิ้น ตนก็น่าจะฆ่านางอย่างไร้ปรานีทิ้งเสียตั้งแต่ พานางกลับไปที่จวนสกุลซือคงแล้ว!

แต่ก็หาได้มีประโยชน์ใดที่จะพูดอะไรในตอนนี้ ก่อนที่หน้ากาก จะหลุดออก นางและซือคงอวิ๋นยากที่จะเปลี่ยนตัวตนของพวกเขา กลับคืนมา!

“ไปกันเถอะ!” สตรีศักดิ์สิทธิ์คว้าตัวซือคงอวิ๋นไป ด้วยความ สัตย์จริง วันนี้ที่พวกเขาต้องตกมาอยู่ในสภาพเช่นนี้ ก็เป็นเพ ราะซือคงอวิ๋นสมองหมูนี่ หากเขาไม่ติดกับแผนการของเยี่ยนจิ่ว เฉาและสายลับผู้นั้น มีหรือพวกเขาจะถูกคนอื่นยึดจวนไป? หาก ไม่ใช่เพราะวันหน้ายังมีโอกาสได้ใช้ประโยชน์จากพื้นที่ของซือคงอ วิ๋น ยามนี้นางก็คงทิ้งเขาไว้ที่นี่ ปล่อยให้เผชิญชะตากรรมด้วย ตนเองไปแล้ว!

วันนี้เป็นวันมงคลของบุตรชายทูนหัวของเขา ผู้นำตระกูลซือ คงไม่อยากทำลายบรรยากาศของงานวิวาห์ จึงปิดตาข้างหนึ่ง ปล่อยให้หัวขโมยที่มาก่อกวนทั้งสองจากไปโดยดี

“เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่? เมื่อครู่เจ้าโจรชั่วนั่นได้ทำร้ายเจ้าหรือ ไม่?” ผู้นำตระกูลซือคงมองไปที่เยี่ยนจิ่วเฉา พลางถามด้วยความ กังวล

กล่าวอย่างเป็นกลาง ระหว่างผู้นำตระกูลซือคงและฮูหยินคน

ก่อนเป็นการคลุมถุงชน กับฮูหยินคนถัดมาเขารักใคร่ด้วยใจจริง เขาจึงมอบความรักอย่างเต็มที่แก่บุตรชายคนรองที่ฮูหยินคนถัด มาเป็นผู้ให้กำเนิด

เยี่ยนจิ่วเฉากล่าวอย่างเฉยชา “เปล่า”

นํ้าเสียงนี้ไม่นับว่าให้ความเคารพ แต่เมื่อนึกได้ว่ามีเหตุการณ์ เช่นนี้เกิดขึ้นในวันแต่งงาน คุณชายรองคงยากที่จะไม่โกรธ ผู้นำ ตระกูลซือคงจึงไม่ได้เก็บไปใส่ใจ เขาตบบ่าบุตรชายอย่างเอ็นดู เดินกลับจวนไปพร้อมบุตรชายและสะใภ้

ผู้นำตระกูลซือคงไม่พอใจสะใภ้เช่นสตรีศักดิ์สิทธิ์นัก แม้ว่าซือ คงฉางเฟิงจะไม่ใช่บุตรชายคนโปรดของเขา แต่เขาก็เป็นคุณชาย ใหญ่ สตรีศักดิ์สิทธิ์ยกเลิกการแต่งงานกับคุณชายใหญ่ หันไปหา คุณชายรองของเขา คุณธรรมเป็นเช่นไรไม่ต้องกล่าวถึง แต่ความ ทะเยอทะยานไม่น้อยเป็นแน่

หากไม่ใช่เพราะคุณชายรองรั้นอยากแต่งงานกับนาง เขาก็ไม่ เต็มใจจะรับสะใภ้เช่นนี้เข้าจวน

ทว่า…คืนนี้เป็นภาพลวงตาของเขาเองหรือไม่?

เหตุใดจึงรู้สึกว่าสะใภ้ผู้นี้ดูทึ่มเขลาลงเล็กน้อย?

อวี๋หวั่นอุ้มโถขนมถั่วตัดเดินตามหลังเยี่ยนจิ่วเฉาไปอย่างช้าๆ จ๊อบแจ๊บ จ๊อบแจ๊บ!

พิธีแต่งงานในวันนี้ แขกทั้งหลายต่างมีความสุขยิ่ง ไม่เพียง แต่รู้สึกว่าคุณชายรองซือคงดูเป็นคนไร้มารยาทมากขึ้นเท่านั้น

แต่แม้กระทั่งสตรีศักดิ์สิทธิ์ก็ยังเดินลงจากแท่นบูชาอันสูงส่งมา อยู่บนพื้นดิน

แต่ก่อนด้วยตัวตนและนิสัยใจคอของสตรีศักดิ์สิทธิ์ ทำให้บร รดาฮูหยินและบุตรีทั้งหลายไม่กล้าเข้าไปเสวนาพาที แต่ในที่สุดวัน นี้ก็ได้รับนํ้าใจของสตรีศักดิ์สิทธิ์แล้ว

…ความจริงคือ ขณะนั้นอวี๋หวั่นกินอาหารอย่างมีความสุข แล้วเงยหน้ามองขึ้นไปก็พบว่ามีคนกลุ่มหนึ่งกำลังมองมาที่เธอ อย่างไม่กะพริบตา เธอสงสัยว่าเธอไม่ควรกินคนเดียวหรือเปล่า จึง ยื่นขวดโหลให้พวกเขาอย่างไม่เห็นแก่ตัว และเชิญพวกเขามากิน ด้วยกัน

สตรีศักดิ์สิทธิ์เป็นทูตสวรรค์ ของที่นางมอบให้ไหนเลยทุกคน จะกล้ากิน? พวกเขาต่างก็ตัดสินใจนำกลับไปบูชาที่จวน!

หลังจากอวี๋หวั่นกินอิ่ม เยี่ยนจิ่วเฉาก็จูงมือกลับไปที่ห้องเจ้า สาว

ห้องเจ้าสาวของสกุลซือคงกว้างใหญ่ยิ่งนัก ใหญ่ยิ่งกว่าห้อง ชั้นดีของสกุลเห้อเหลียน ภายในห้องเต็มไปด้วยผ้าไหมทองสีดำสี แดง เมื่อเทียบกับอักษรยินดี ที่นี่มีตราสัญลักษณ์แห่งสตรี ศักดิ์สิทธิ์อันลึกลับและน่าหลงใหลแปะไว้มากกว่า ซึ่งให้ความรู้สึก ศักดิ์สิทธิ์แก่ผู้คน อวี๋หวั่นเองก็รู้สึกว่าตนตัวใหญ่ขึ้นมาในทันที

เธอเชิดคาง ขึ้นมาบนเตียงอย่างสงบและล้มตัวลงนอน

นุ่มจัง…แต่ยังขาดของจำพวกถั่วลิสงพุทราจีน…

เมื่อเธอนอนลงไปสักพัก อวี๋หวั่นก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ พวก เขามาที่หมิงตูเพื่อหายารักษาเยี่ยนจิ่วเฉา แต่เมื่อครู่เป็นโอกาสที่ ดียิ่ง เธอกลับลืมให้เยี่ยนจิ่วเฉานำเลือดสตรีศักดิ์สิทธิ์ออกมาสัก หน่อย

“พึมพำอันใด?” ร่างสูงใหญ่ของเยี่ยนจิ่วเฉาครอบคลุมลงมา

ทันทีที่อวี๋หวั่นจ้องมอง เลือดกำเดาก็แทบพุ่งออกจากจมูก

เยี่ยนจิ่วเฉาเพิ่งอาบนํ้าเสร็จ ถอดชุดแต่งงานอันหรูหราสง่า งาม เปลี่ยนเป็นชุดนอนผ้าไหมนํ้าแข็งสีดำแวววาว เรือนร่างอัน แข็งแกร่งไม่อาจหลบซ่อนภายใต้ชุดนอนนั้น เดิมก็คิดว่าเขารูป ร่างดีแล้ว หลังจากกลายเป็นอ๋องเผ่าปีศาจ ยิ่งดีจนผู้คนต้องกรีด ร้อง

ยิ่งไม่ต้องพูด ยามที่คอเสื้อแหวกออกเล็กน้อย เผยให้เห็น แผ่นอกแกร่งและไหปลาร้านวลเนียนชิ้นเล็กๆ

สายตาของอวี๋หวั่นจ้องมองไปตรงๆ

“เจ้าพึมพำอันใด?” เยี่ยนจิ่วเฉาถามอีกครั้ง

เมื่อครู่พึมพำอะไร? อวี๋หวั่นลืมไปหมดแล้ว! อวี๋หวั่นกลืน นํ้าลาย “ไม่ ไม่ ไม่…ไม่ใช่ว่าต้องลงโทษข้าหรือ?”

มาสิ!

อวี๋หวั่นวางตนเป็นคำพูดตัวใหญ่!

เยี่ยนจิ่วเฉาฉีกยิ้มที่หางตา “…”

…

หลังจากนั้น คนทั้งหมดในสกุลซือคงก็ได้รับไข่สีแดงสวยงาม สองฟอง ซือคงฉางเฟิงพิเศษกว่า เขาได้รับเพิ่มอีกสองฟอง

เมื่ออวี๋หวั่นบอกเยี่ยนจิ่วเฉาด้วยความตื่นเต้น “ลืมบอกท่าน ไปเลย ลูกดิ้นแล้ว!”

เยี่ยนจิ่วเฉาไม่เชื่อ “ยังเล็กเพียงนี้ ดิ้นได้อย่างไร?”

อวี๋หวั่นกล่าวว่า “หากท่านไม่เชื่อก็ไปถามซือคงฉางเฟิงสิ! เขา สัมผัสได้แล้ว!”

หนึ่งเค่อต่อมา ไข่สีแดงระลอกใหญ่พุ่งเข้าใส่ ซือคงฉางเฟิง ถูกไข่สีแดงทับจนท่วมท้นสีหน้างุนงง…

…

แต่ว่ากันว่าหลังจากสตรีศักดิ์สิทธิ์และซือคงอวิ๋นไปจากจวน สกุลซือคงด้วยความอับอาย ไร้ที่ให้ไป ผู้นำตระกูลซือคงเนื่องจาก ทราบว่ามีคนแอบอ้างเป็นซือคงอวิ๋นและสตรีศักดิ์สิทธิ์ เขาจึงส่ง ยอดฝีมือมาดูแลทรัพย์สินทั้งหมดภายใต้ชื่อของซือคงอวิ๋น พวก เขาไม่อาจเข้าไปได้แม้กระทั่งประตูใหญ่ของจวน สุดท้ายหมด หนทาง ทำได้เพียงกลับไปที่จวนสกุลหลานก่อน

หลานเจียวหนีออกมาจากเงื้อมมือของนางหลานได้ไม่นาน ภายในใจยังคงหวาดกลัว เมื่อเห็นใบหน้าของอวี๋หวั่นนางใคร่จะพุ่ง เข้าไปฉีกมันเป็นชิ้นๆ เสียทันที!

“นางผู้นี้ เจ้ายังมีหน้ามาอีก!”

“ท่านแม่! ข้าเอง!”

หลานเจียวสะดุ้งกับนํ้าเสียงที่คุ้นเคยนี้ “หลาน…หลานจี?”

“ข้าเอง ท่านแม่” สตรีศักดิ์สิทธิ์พยักหน้า

“เหตุใดเจ้าทำให้ตนเองกลายเป็นเช่นนี้? เจ้าไม่ได้อยู่ในพิธี แต่งงานที่สกุลซือคงหรอกหรือ? ไยถึงมีใบหน้าของสตรีตัวเหม็นผู้ นั้นละ?” หลานเจียวคล้ายกับเชื่อแล้วว่านี่คือบุตรสาวของนาง

ส่วนเหตุใดนางถึงเชื่อ หนึ่งเพราะมารดากับบุตรสาวหัวใจ เชื่อมกัน สองคือการทำหน้ากากหนังมนุษย์นี้ก็เป็นวิธีการลับของ บรรพบุรุษสกุลหลาน ในฐานะที่นางเป็นผู้นำตระกูลหลาน แม้ไม่ เชี่ยวชาญ แต่อย่างน้อยก็เคยได้ยินมา

ยามนั้นที่พี่สาวของนางออกไปมาจากหมิงตู ก็ปลอมตัวด้วย วิธีนี้

หลานเจียวมองซือคงอวิ๋นข้างๆ บุตรสาวด้วยความประหลาด ใจ “แล้วบุรุษผู้นี้เป็นใคร?”

“อะแฮ่ม” ซือคงอวิ๋นกระแอมในลำคอ เผยให้เห็นใบหน้า หัวหมูนั้น “ข้าเอง”

“กรี๊ด!” หลานเจียวตกใจกับใบหน้าอัปลักษณ์นี้ ยกมือขึ้นโดย สัญชาตญาณ ฟาดลงบนใบหน้าของซือคงอวิ๋นจนสลบ

สตรีศักดิ์สิทธิ์ถอนหายใจ “ท่านแม่ เขาคือซือคงอวิ๋น”

หลานเจียว”…”

หลานเจียวรีบขอให้คนสนิทอุ้มบุตรเขยของนางไปที่ห้องพัก ด้านข้าง จากนั้นจึงพาบุตรสาวไปที่ห้อง

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? รีบบอกแม่มา” หลานเจียวถามด้วย ความกังวล

สตรีศักดิ์สิทธิ์เล่าเรื่องหน้ากากหนังมนุษย์ให้หลานเจียวฟัง โดยหลีกเลี่ยงที่จะกล่าวถึงจุดสำคัญ ข้ามเรื่องจิตใจที่ฝักใฝ่และ ความรู้สึกดีของนางที่มีต่อเยี่ยนจิ่วเฉา เพียงแต่บอกว่าเปลี่ยน หน้าเป็นอวี๋หวั่นเพื่อเข้าใกล้เยี่ยนจิ่วเฉา

หลานเจียวคิดว่าบุตรสาวจะลอบสังหารอีกฝ่าย นางจึงไม่ สงสัยอะไร

เมื่อสตรีศักดิ์สิทธิ์รู้ว่าเยี่ยนจิ่วเฉาและอวี๋หวั่นปลอมตัวเป็นทั้ง สองเข้าไปในจวนซือคง หลานเจียวก็ตกใจ “นี่ไม่แย่แล้วหรือ?!!”

สตรีศักดิ์สิทธิ์ขมวดคิ้วกล่าวว่า “แย่ ทว่าไร้หนทาง ทางที่เลว ร้ายที่สุดคือปล่อยให้พวกเขามีชีวิตอยู่ถึงสิบวันไปก่อน หลังจากสิบ วัน ฤทธิ์ยาสลายไป พวกเขาก็จะไม่มีทางปลอมเป็นข้ากับซือคงอ วิ๋นได้อีก”

ในคำพูดของนาง นางเปลี่ยนจากคุณชายรองเป็นซือคงอวิ๋น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าในใจของนาง ซือคงอวิ๋นไม่น่าพอใจและรู้สึก ดูถูกเหยียดหยามมากเพียงใด

หลานเจียวกดดันร้อนใจ จนไม่สังเกตเห็นความผิดปกติเล็กๆ เหล่านี้ นางเพียงแต่พยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ หลังจากฤทธิ์ยาสลาย

ไป จะไม่สามารถใช้ได้อีกครั้งในเร็ววัน ถึงยามนั้น ทุกคนก็จะรู้ว่า พวกมันเป็นตัวปลอม”

“ข้ากำลังพูดถึงทางที่เลวร้ายที่สุด” สตรีศักดิ์สิทธิ์กล่าว

“เจ้าหมายความว่า เจ้ายังมีวิธีอื่นที่จะเปิดโปงพวกเขาก่อน อย่างนั้นหรือ?” หลานเจียวถามด้วยความแปลกใจ

สตรีศักดิ์สิทธิ์ชะงักและกล่าวว่า

“เยี่ยนจิ่วเฉา ข้าไร้หนทางจะเปิดโปง”

บุรุษผู้นั้นแข็งแกร่งและน่ากลัวเกินไป ซือคงอวิ๋นทำได้ มอง ปราดเดียวเขาก็ทำได้ ซือคงอวิ๋นทำไม่ได้ เขาก็สามารถแสร้งเป็น ทำไม่ได้

ยามแรกที่ตนรู้สึกถึงกลิ่นอายของเขาบนร่างกายซือคงอวิ๋น ก็ เพราะเขาใส่พลังภายในของเขาเข้ากับร่างของซือคงอวิ๋นไปเล็ก น้อย แต่กำลังภายในนั้นค่อนข้างอ่อนกำลัง ทว่านางก็ไม่ได้สงสัย เลยแม้แต่น้อย เพียงคิดว่าเป็นเพราะไอสังหารของเขาลดลง เท่านั้น

“เช่นนั้นเจ้าคิดว่า…”

หลานเจียวมองไปที่บุตรสาวด้วยความประหลาดใจ

สตรีศักดิ์สิทธิ์กำมือแน่น เอ่ยอย่างเหยียดหยาม

“สตรีผู้นั้นไม่ได้ปลอมตัวเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์หรอกรึ? สตรี ศักดิ์สิทธิ์ตัวจริงหาได้มีดีเพียงเปลือกนอก วรยุทธ์ของข้า กำลัง

ภายในของข้า-

-กระทั่งสายเลือดสตรีศักดิ์สิทธิ์ของข้า ล้วนไม่ใช่สิ่งที่นาง สามารถปั้นแต่งได้! วันที่สามคู่สามีภรรยากลับจวนฝ่ายสตรี นาง จะกลับมาที่จวนสกุลหลาน ถึงยามนั้นท่านแม่ก็ตามผู้อาวุโสของ สกุลหลานมา หยิบศิลาสตรีศักดิ์สิทธิ์ บังคับให้นางทดสอบตัวตน อีกครั้งต่อหน้าทุกคน!”