หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 376 มูลค่ามากมายมหาศาล

บทที่ 376 มูลค่ามากมายมหาศาล

ขอความเมตตา?

แม่เฒ่าเทียนจี้ ต้วนชิงเฟิง และฉงฉี ทั้งสามคนไม่แปลกใจเลยที่งูหลามมังกรที่มีความแข็งแกร่งเทียบได้กับบรรพจารย์ยุทธ์จะเบิกสติปัญญาแล้ว และยังบ่มเพาะจิตจนสามารถสื่อสารกับพวกเขาได้

ทว่าการโจมตีของทั้งสามไม่ได้หยุดลงตามที่มันอ้อนวอน แต่กลับรุนแรงมากขึ้น

พวกเขาเคยต่อสู้กับสัตว์อสูรมานับครั้งไม่ถ้วน ดังนั้นพวกเขาจึงเข้าใจธรรมชาติของพวกสัตว์อสูรเป็นอย่างดี พวกเขาจำเป็นต้องทุบตีมันจนกว่ามันจะยอมแพ้อย่างราบคาบ ต้องทำให้มันยอมรับชะตากรรมของมันเท่านั้น พวกเขาจึงจะสามารถเอาสัตว์อสูรแบบนี้มาใช้งานได้

ตัวอย่างเช่นไอ้เจ้างูหลามมังกรตัวนี้ที่ร้องขอความเมตตา หากพวกเขาปล่อยมันเป็นอิสระ ในอนาคตก็จะมีโอกาสสูงมากที่มันจะวกกลับมาลอบแก้แค้น หรือถ้าพวกเขาเอามันมาใช้งาน มันอาจจะหาโอกาสกินนายของมันทันทีเมื่อมีโอกาสแล้วหนีหายไปตลอดกาล

ต้องทุบตีมัน!

ทุบตีให้มันกลัวจนหัวหด!

ทุบตีให้มันยอมเป็นทาสรับใช้!

ทุบตีให้มันจำฝังใจว่าหากมันกล้าทรยศ มันจะมีเพียงความเจ็บปวดที่ยิ่งกว่าความตายรอมันอยู่!

ทั้งสามโจมตีงูหลามมังกรอย่างไร้ความปรานี

ในที่สุดงูหลามมังกรที่มีแผลฉกรรจ์ทั่วร่างก็หยุดดิ้นรนและล้มลงบนโขดหินเหมือนคนยอมแพ้ ปล่อยให้ปราณดาบทั้งหลายฉีกเกล็ดแข็งของมันและทิ้งบาดแผลลึกเอาไว้

เมื่อเห็นภาพนี้ ทั้งสามคนจึงหยุด

ฉู่เทียนฮุ่ยปรากฏตัวต่อหน้างูหลามมังกรและถามอย่างเย็นชาว่า “เจ้าเต็มใจที่จะยอมจำนนแล้วหรือยัง? เจ้าจะไม่มีวันทรยศต่อสำนักเราแล้วใช่ไหม?”

“น…แน่นอน…” งูหลามตัวนี้รู้ว่าอีกฝ่ายคงจะไม่ฆ่ามันแล้ว ดังนั้นมันจึงถ่ายทอดความคิดของมันเองเพื่อแสดงการยอมจำนนทันที

“จำคำสัญญานี้ของเจ้าไว้ หากเจ้าฝ่าฝืนมัน ข้าจะถลกผิวหนังของเจ้า เอาโลหิตและเนื้อของเจ้ามาหลอมเป็นโอสถ!” ฉู่เทียนฮุ่ยแผ่กลิ่นอายอันน่าสยดสยอง ซึ่งทำให้งูหลามมังกรไม่สามารถยกหัวขึ้นมาได้เลย

แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

ความกลัวปรากฏขึ้นในแววตาของงูหลามมังกร

ในเวลาเดียวกัน มันรู้สึกขมขื่นอย่างมาก เพราะหากมนุษย์ที่ทรงพลังคนนี้ปรากฏตัวต่อหน้ามันตั้งแต่แรก มันคงไม่ต่อต้านแม้แต่น้อย และมันคงจะไม่ต้องมาทรมานแบบนี้ จริงไหม?

ฉู่เทียนฮุ่ยมองเห็นความกลัวในแววตาของงูหลามและลอบยิ้มในใจ แต่ภายนอกเธอยังคงเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง “แน่นอน ถ้าเจ้ายินยอมเชื่อฟังเรา เจ้าจะได้รับการสนับสนุนจากสำนักของเรา เจ้าจะได้รับโอสถที่สามารถช่วยเร่งการฝึกฝนของเจ้าได้ ช่วยให้เจ้าลอกคราบงูหลามมังกรออกได้เร็วกว่าเดิม และพัฒนากลายเป็นมังกรปฐพี!”

งูหลามรู้สึกว่าแรงกดดันที่ทับถมมันอยู่นั้นค่อย ๆ หายไป มันจึงเงยหน้าขึ้นมองมนุษย์ผู้หญิงตรงหน้า

มนุษย์คนนี้จะให้โอสถกับมันงั้นเหรอ?

มันเคยได้ยินเรื่องโอสถของพวกมนุษย์มาก่อนว่าเป็นของดีที่พวกมนุษย์สร้างขึ้น

โอสถเหล่านั้นสามารถเร่งให้มันแปลงร่างเป็นมังกรปฐพีได้จริง ๆ น่ะเหรอ?

โจวอี้ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ เขามองไปที่อาจารย์และผู้อาวุโสหลายคนของสำนักและแอบรู้สึกตลกกับวิธีการ “ตบหัวแล้วลูบหลัง” ที่ใช้กับงูหลามมังกรตัวนี้

บางครั้งวิธีนี้ก็ใช้ได้ผลกับมนุษย์ด้วยกันเองได้อย่างดีเลิศ แล้วนับประสาอะไรกับงู?

เมื่อได้รับโอสถแบบนั้นไปแล้ว ในอนาคตคงเป็นไปไม่ได้ที่งูหลามตัวนี้จะได้รับอิสรภาพกลับคืนจากสำนักของเขา

“เสี่ยวอี้ พาเราไปที่สายแร่ผลึกศักดิ์สิทธิ์!” ฉู่เทียนฮุ่ยกล่าว

“ครับอาจารย์!”

โจวอี้เป็นผู้นำทาง

เพียงครู่เดียว ทุกคนก็ไปถึงรูด้านบนของถ้ำที่โจวอี้เคยตกลงไป

“อาจารย์ ผนังในถ้ำนี้แปลกมาก มันถูกปกคลุมด้วยชั้นไขมันบางอย่างที่โคตรจะลื่น จนผมเองก็ไม่อาจเกาะยึดเพื่อปีนขึ้นมาเองได้”

“อืม!” ฉู่เทียนฮุ่ยหันไปหาชายชราฉงฉีที่สวมหน้ากากและพูดว่า “เจ้าอยู่ข้างนอก คอยเฝ้าระวัง ถ้ามีอะไรผิดปกติให้รีบบอกเราทันที”

จากนั้น

ทุกคนก็ปีนเชือกที่เซี่ยหลู่ทิ้งเอาไว้ลงไปจนถึงก้นถ้ำ

สิ่งแรกที่เข้ามาในสายตาของฉู่เทียนฮุ่ยคือสระน้ำเย็นที่แผ่ความเย็นอย่างยิ่งยวด เมื่อพวกเขาเดินไปที่ริมสระและลองวักน้ำมาตรวจสอบดู สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที

“สระเย็นชำระกระจ่าง? มีสระเย็นชำระกระจ่างที่นี่ได้ยังไง?” แม่เฒ่าเทียนจี้เผยแววตาที่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

แม้แต่ฉู่เทียนฮุ่ยและฮั่วเทียนหลินก็ยังตกใจ

สระเย็นชำระกระจ่าง!

น้ำในสระเย็นนี้มีผลในการบำรุงหยินและหยาง ล้างไขกระดูก และเบิกขยายเส้นลมปราณ ทว่าคุณสมบัติที่มีประโยชน์ที่สุดคือสามารถนำน้ำในสระมาเป็นส่วนผสมในการหลอมโอสถซึ่งจะทำให้โอสถนั้น ๆ มีคุณภาพสูงขึ้นได้!

ในสายตาของนักหลอมโอสถทั้งหลาย สระน้ำนี้เป็นเหมือนสระศักดิ์สิทธิ์ที่ต้องครอบครองให้ได้!

“ต่อให้ที่นี่จะไม่มีสายแร่ผลึกศักดิ์สิทธิ์ และมีแค่เพียงสระเย็นชำระกระจ่างเท่านั้น… แต่การมาถึงที่นี่ของเรานั้นก็ถือว่าคุ้มค่ามาก! สำหรับสำนักโอสถของเราแล้ว มันคือสิ่งที่มีมูลค่าหาสิ่งใดเปรียบไม่ได้ ดี! ดี! ดี!” ฮั่วเทียนหลินหัวเราะเสียงดัง

“อ้อเหรอ แล้วไหนใครกันที่ตอนแรกไม่ชอบเสี่ยวอี้ของฉัน?” แม่เฒ่าเทียนจี้พ่นลมหายใจเยาะเย้ย

“เอ่อ…” รอยยิ้มบนใบหน้าชราของฮั่วเทียนหลินแข็งค้าง เขามองไปที่แม่เฒ่าเทียนจี้ จากนั้นก็มองไปที่โจวอี้ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มแห้ง “ฮ่า ฮ่า ข้าไม่ชอบโจวอี้ซะที่ไหนกัน เจ้าฟังผิดแล้ว ข้าบอกว่าในบรรดาคนรุ่นเยาว์ของสำนักเรา ข้าชอบโจวอี้ที่สุดต่างหาก!”

“เหอะ…”

แม่เฒ่าเทียนจี้กลอกตาและไม่สนใจที่จะด่าชายชราไร้ยางอายคนนี้อีก

ฉู่เทียนฮุ่ยยิ้มด้วยความพึงพอใจ หลังจากพยักหน้าให้โจวอี้แล้ว เธอก็มองไปรอบ ๆ สายตาของเธอเฉียบคมกว่าคนอื่นทั้งหมด ดังนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายที่เธอจะเห็นผลึกศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากบนพื้น

เมื่อกวาดสายตามองไปรอบ ๆ จนครบ แม้เธอจะเคยเห็นความมั่งคั่งมามากมาย แต่ภาพตรงหน้าก็ยังทำให้เธอตกอยู่ในภวังค์ท่ามกลางความรู้สึกที่พลุ่งพล่าน

ผลึกศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดนี้…

ฉู่เทียนฮุ่ยสะบัดมือ ทันใดนั้นดาบยาวบนหลังของเธอก็บินออกจากฝัก และด้วยการฟาดฟันเพียงหนึ่งครั้ง มันก็กลายเป็นคลื่นปราณดาบที่เรียงซ้อนกันตัดพื้นดินใกล้เคียงราวกับไถคราด เผยให้เห็นผลึกศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างชัดเจน

“เรารวยแล้ว!…” ฉู่เทียนฮุ่ยเก็บดาบของเธอเข้าฝักพลางอุทาน

ทุกคนต่างตกตะลึงยกเว้นเพียงโจวอี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตกใจกับสายแร่ผลึกศักดิ์สิทธิ์จำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งปราณดาบที่เพิ่งเปิดให้เห็นส่วนหนึ่งของก้อนผลึกศักดิ์สิทธิ์ที่น่าจะหนักอย่างน้อยหนึ่งร้อยกิโลกรัม

ร้อยกิโลกรัม!

และนี่เป็นแค่ก้อนเดียวที่พวกเขาลองสุ่มตรวจดู!

จากนั้นพวกเขาก็ลองขุดลึกลงไล่ลงไปตามขอบของผลึกศักดิ์สิทธิ์ก้อนใหญ่ แล้วจึงพบว่าแม้จะขุดลึกลงไปหนึ่งเมตรแล้ว แต่มันก็ยังมีผลึกศักดิ์สิทธิ์ถูกฝังอยู่อีก

สายแร่แห่งนี้…

พวกเขาไม่สามารถอธิบายความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดได้อีกต่อไป

หลังจากผ่านไปนาน

แม่เฒ่าเทียนจี้ก็หันมาจ้องมองฮั่วเทียนหลินด้วยแววตาเป็นประกาย เธอตะโกนว่า “เฒ่าฮั่ว ถ้านับกันแต่คนรุ่นเยาว์ของสำนักโอสถ มีใครบ้างไหมที่สร้างผลงานให้กับสำนักเรามากกว่าที่เสี่ยวอี้ทำ?”

“ไม่” ฮั่วเทียนหลินรู้สึกว่าใบหน้าของเขาร้อนผ่าว

เขาเสียใจ!

ตอนนั้นเขาไม่ควรพูดอะไรไร้สาระแบบนั้นเลย!

ใครที่มีส่วนร่วมกับสำนัก? ใครสร้างผลงานมากที่สุดในบรรดาคนรุ่นเยาว์?

แน่นอนว่าเป็นโจวอี้!

แม้แต่คนปัญาอ่อนก็เข้าใจเรื่องนี้ได้ดี

อย่าว่าแต่สระเย็นชำระกระจ่างเลย แค่ผลึกศักดิ์สิทธิ์ที่เห็นอยู่ทั้งหมดนี้ก็น่าจะขุดขึ้นได้เป็นหมื่น ๆ ก้อน ไม่สิ บางทีมันอาจขุดออกมาได้หลายแสนก้อนเลยด้วยซ้ำ

มันมากมายมหาศาลเหลือเกิน!

แม้เขาจะมีอายุมากกว่า 160 ปี ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย หัวใจของเขาก็ยังสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

มุมปากของฉู่เทียนฮุ่ยยกยิ้ม และต้วนชิงเฟิงก็มองไปที่โจวอี้ด้วยสายตาพึงพอใจและอ่อนโยนมากขึ้น

ริมฝีปากของฮั่วเทียนหลินบิดเบี้ยว แต่ในที่สุดเขาก็กล่าวอย่างเด็ดเดี่ยวว่า “ในอนาคตเสี่ยวอี้คือคนรุ่นเยาว์ที่จะเป็นเจ้าสำนักคนต่อไป ซึ่งข้าจะให้การสนับสนุนเขาอย่างสุดตัว และถ้าใครกล้าดูหมิ่นเขา ดาบของข้าผู้นี้จะลงทัณฑ์มันผู้นั้นทันที!”

“ดีมาก!” แม่เฒ่าเทียนจี้พูดอย่างภาคภูมิใจ

อีกด้านหนึ่ง

เซี่ยหลู่และอู๋ซินเยว่มองไปที่โจวอี้ด้วยดวงตาที่สดใสและมีร่องรอยของความคาดหวัง

ในขณะที่โจวอี้ยิ้มและพูดว่า “อาจารย์ครับ เซี่ยหลู่และอู๋ซินเยว่ก็มีส่วนช่วยผมหาสายแร่ผลึกศักดิ์สิทธิ์นี้ ซึ่งผมสัญญากับพวกเธอเอาไว้ว่า ไม่ว่าที่นี่จะมีผลึกศักดิ์สิทธิ์อยู่มากแค่ไหน พวกเธอสองคนจะได้ส่วนแบ่ง 10% ของจำนวนทั้งหมด”