หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 396 คนหลอกลวง

บทที่ 396 คนหลอกลวง

เกาเซียงอธิบายความสำคัญของการเล่นสกีให้คนในครอบครัวนี้เข้าใจเป็นอย่างแรก หลังจากอธิบายไปไม่กี่นาที เขาก็ปล่อยให้ทั้งสามคนทำความคุ้นเคยกับอุปกรณ์ และเพื่อแสดงความเป็นมืออาชีพ เขาจึงตัดสินใจที่จะสาธิตด้วยตัวเอง

แต่แล้วหลังจากที่เขาไถลตัวออกไปได้เจ็ดแปดเมตร จู่ ๆ เขาก็รู้สึกชาที่ขาพับข้างซ้าย การทรงตัวของเขาเสียหลักทันที ร่างกายของเขาจึงเซล้มลงไปบนหิมะ

การสาธิตของเขาทำให้สมาชิกสามคนในครอบครัวนี้ถึงกับงุนงง

ล้ม?

โค้ชที่สอนพวกเขาเล่นสกีล้มลงง่าย ๆ อย่างกับมือใหม่?

นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย?

เกาเซียงตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากหิมะ เขาหันไปมองครอบครัวที่ตัวเองกำลังสอนและพบว่าสายตาของพวกเขาดูแปลกไป เกาเซียงรู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

“ผ…ผิดพลาดทางเทคนิคน่ะครับ! ผมแค่เสียสมาธิไปก็เลยล้มลง เดี๋ยวต่อไปผมจะแสดงให้พวกคุณเห็นถึงเทคนิคที่แท้จริงแน่นอน!” เกาเซียงโบกมือและเริ่มสาธิตอีกครั้ง

โจวอี้ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย และเมื่อเกาเซียงสาธิตอีกรอบ ก้อนน้ำแข็งที่หว่างนิ้วของเขาก็พุ่งออกไปอีกครั้ง

ฟิ้ว!

ก้อนน้ำแข็งพุ่งไปกระทบขาขวาของเกาเซียงอย่างแม่นยำ

เกาเซียงซึ่งเคลื่อนตัวออกไปได้หกเจ็ดเมตรถึงกับล้มลงกับพื้นอีกครั้ง

ห่าอะไรเนี่ย!

เกาเซียงถูขาพับข้างขวาของเขาด้วยสีหน้างุนงง พยายามที่จะลุกขึ้นด้วยท่าทางกระวนกระวาย เขามองไปรอบ ๆ อยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่พบอะไรที่น่าสงสัย

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมจู่ ๆ ขาพับของฉันถึงรู้สึกชาได้ล่ะ? ฉันควรทำยังไงดี?

สมาชิกสามคนที่ยืนมองอยู่ไม่ไกลถึงกับพูดไม่ออก

พวกเขาจะต้องจ่ายเงินให้โค้ชระดับขยะแบบนี้เหรอ?

นี่ไม่ใช่แค่คนหลอกลวงหรือไง?

ชายที่เป็นหัวหน้าครอบครัวก้าวออกมาข้างหน้าและตะโกนว่า “คุณเป็นโค้ชจริง ๆ หรือเปล่าเนี่ย?! คุณไม่ได้กำลังจะโกงเราใช่ไหม? ทำไมไถลสกีออกไปยังไม่ถึงสิบเมตรแล้วคุณกลับล้มลงแบบนั้นล่ะ คุณต้องการสอนให้เราตีลังกาเล่นเหรอ?”

“ผิดพลาดครับ! มันคือความผิดพลาดทางเทคนิคล้วน ๆ คุณคอยดูผมอีกทีนะ!” เกาเซียงยังคงแก้ตัวอย่างหน้าด้าน ๆ เพื่อรักษาโอกาสในการทำเงิน เขาค้ำไม้สกีลุกขึ้นอีกครั้งและไถลสกีออกไปอย่างรวดเร็ว

คราวนี้เขาไปได้ไกลหน่อย

ไกลกว่าเดิมราวห้าหกเมตร แต่หลังจากนั้นก็รู้สึกว่าจู่ ๆ ขาพับทั้งสองข้างก็งอพับลงและรู้สึกชา จนทำให้ร่างกายล้มหัวคะเมนไปข้างหน้า เขาสไลด์ไปกับพื้นหิมะไปข้างหน้าราว ๆ หกเมตร

“พ่อ! แม่! ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ครูฝึกสกีแน่นอน เขาเป็นแค่คนโกหก!” เด็กชายอายุราวสิบขวบชี้ไปที่เกาเซียงแล้วตะโกนขึ้นมา

“ใช่เลยลูก! เขาเป็นแค่ไอ้คนโกหก เขาต้องการแกล้งเป็นโค้ชสกีเพื่อโกงเงินจากเราด้วยทักษะบ้า ๆ บอ ๆ ของเขา! พ่ออยากจะโทรแจ้งตำรวจจับไอ้สารเลวนี้เข้าคุกจริง ๆ!” ชายคนนั้นโกรธจัด

แม้ว่าคนเป็นแม่จะไม่ได้พูดอะไร แต่การสนทนาระหว่างลูกชายและสามีของเธอก็ทำให้เธอมองโค้ชสกีคนนั้นด้วยสีหน้ารังเกียจ

แขกที่มาเล่นสกีเห็นเกาเซียงล้มและยังได้ยินคำพูดของครอบครัวนี้อย่างชัดเจน

เวลานี้เกาเซียงยังไม่ได้ลุกจากพื้น และเมื่อเสียงของพ่อและลูกชายจากครอบครัวนี้เงียบลง ผู้คนรอบ ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ

โค้ช?

เล่นได้แค่ระดับนี้เนี่ยนะ โค้ชบ้าอะไร!

ผู้ชายคนนั้นพูดถูก โค้ชคนนี้จะสอนให้คนอื่นเล่นท่าตีลังกาลงพื้นหรือยังไง?

“สกีรีสอร์ตนี้ดูมีระดับมาก แถมค่าตั๋วก็แพงมาก แต่ทำไมพนักงานถึงแย่จัง? แม้แต่คนขี้โกงก็ยังเข้ามาเป็นโค้ชได้?”

“ระดับนี้เหรอเป็นโค้ช? ฉันรู้สึกว่าเขายังเก่งไม่เท่ามือใหม่เลย!”

“โค้ชที่ล้มสามครั้งติดต่อกัน เขาเมามาทำงานหรือไง?”

“ฝีมือแบบนี้เนี่ยนะจะมาเป็นโค้ชเล่นสกี? กลับบ้านไปนอนเหอะ!”

“จะว่าไปแล้วไอ้อ้วนกับลูกชายนั่นโง่จริง ๆ ที่ไปซ้อมกับโค้ชสิบแปดมงกุฎคนนี้ได้นานขนาดนั้น”

“ไม่แปลกใจเลยที่ไอ้อ้วนนั่นเรียนรู้ตั้งนานแล้วแต่กลับยังเล่นไม่ได้เลย ไอ้โค้ชคนนี้ต่างหากที่ขี้โกง!”

“พวกหลอกลวง…”

คำพูดเสียดสีเหล่านี้ดังเข้าหูเกาเซียงอย่างต่อเนื่อง

เกาเซียงอยากจะร้องไห้แต่ก็ไร้น้ำตา ใบหน้าของเขาแดงซ่านด้วยความอับอาย

เขามีใบรับรองการฝึกอบรมและเป็นผู้เชี่ยวชาญการเล่นสกีอย่างแท้จริง อย่าว่าแต่เล่นสกีในลานฝึกซ้อมเลย ต่อให้เล่นที่ลานสกียาก ๆ เขาก็สามารถทำได้ดี

แต่วันนี้ฉันโดนผีอำหรือไง?

หรือว่าขาฉันมีอะไรผิดปกติ?

มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง? ร่างกายของเขาปกติมาโดยตลอด มันจะเจ็บปวดและชาอย่างกะทันหันแบบนี้ได้ยังไง?

โจวอี้ยืนอยู่ไม่ไกล เขาคอยฟังเสียงของผู้คนรอบตัวเขาอย่างมีความสุข และใช้โอกาสนี้สุมเพลิงทันที “ไม่นึกเลยว่าวันนี้ผมจะได้เห็นตัวตลกมาแสร้งทำตัวเป็นโค้ช นี่มันโคตรดูถูกชื่อเรียกของ ‘โค้ช’ ซะเหลือเกิน โชคดีที่ผมมองออกตั้งแต่แรกและไม่โดนต้มตุ๋นไป ไม่งั้นผมคงไม่ได้ดีไปกว่าชายอ้วนคนนั้นมากนัก”

คำพูดของเขาได้รับการปรบมือ

เกาเซียงยันตัวลุกขึ้นหลังจากได้ยินคำพูดของโจวอี้และคนอื่น ๆ เขาต้องการที่จะเปิดปากพูดเพื่อโต้แย้งและพิสูจน์ตัวเองอีกครั้งด้วยการปฏิบัติจริง

แต่!

เขาล้มลงสามครั้งแล้ว ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกอับอายเกินไป

สุดท้ายเขาก็ไม่ได้เอ่ยแก้ตัวหรืออยากจะสาธิตซ้ำอีก แต่รีบเดินออกจากลานฝึกซ้อมด้วยความสิ้นหวังท่ามกลางสายตาของสาธารณชน

“พ่อคะ โค้ชคนนั้นโง่มาก เขายังเล่นไม่เก่งเท่าเหมียวเหมี่ยวเลย!” ถังเหมียวเหมี่ยวพูดด้วยรอยยิ้มขณะที่ไถลสกีเข้ามาหาโจวอี้

“ใช่แล้ว ผู้ชายคนนั้นไร้ยางอายจริง ๆ ที่กล้าอ้างตัวเป็นโค้ช ลูกรัก ลูกห้ามเรียนรู้จากคนแบบนี้เด็ดขาด เราต้องซื่อสัตย์ต่อทุกคนและเป็นคนดี เข้าใจไหม?” โจวอี้ถือโอกาสนี้สอนลูกสาวของเขาไปในตัว

“อื้ม! เหมียวเหมี่ยวจะเป็นเด็กที่ซื่อสัตย์!” ถังเหมียวเหมี่ยวพยักหน้าอย่างหนักแน่น

พ่อและลูกสาวเล่นสกีอยู่หลายชั่วโมงตลอดทั้งช่วงเช้า ถังเหมียวเหมี่ยวมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่องจนโจวอี้พาเด็กน้อยไปเล่นที่ลานสกีหลักนานกว่าครึ่งชั่วโมง

ในที่สุดถังเหมียวเหมี่ยวก็ถูกโจวอี้พาออกจากสกีรีสอร์ตพร้อมเม็ดเหงื่อบนหน้าผาก

สำหรับมื้อกลางวันนั้น พ่อและลูกสาวรับประทานอาหารจากร้านที่อยู่ในเมืองใกล้ ๆ พวกเขาเพลิดเพลินกับของว่างแสนอร่อยทุกชนิด

อย่างไรก็ตาม ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือถังเหมียวเหมี่ยวอาจสนุกมากเกินไปในตอนเช้า หลังจากกินและดื่มจนอิ่ม เธอก็ผล็อยหลับไปในอ้อมแขนของโจวอี้

แทนที่จะกลับบ้าน โจวอี้กลับตรงไปที่โรงแรมใกล้ห้างสรรพสินค้าและเปิดห้อง หลังจากวางลูกสาวนอนลงบนเตียงใหญ่ในห้องนอน เขาก็ออกไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อเสื้อผ้า

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เขากลับมาที่ห้องพักในโรงแรมพร้อมเสื้อผ้าใหม่สองชุด

ในขณะที่ถังเหมียวเหมี่ยวยังคงหลับอยู่ โจวอี้ก็อาบน้ำสวมเสื้อผ้าใหม่ที่สะอาด และหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเล่น

ก่อนหน้านี้เขาได้ถ่ายภาพและบันทึกวิดีโอการเล่นสกีที่แสนสุขระหว่างเขาและลูกสาว เขาจึงเลือกวิดีโอที่แสดงทักษะการเล่นสกีของพวกเขาที่ดีที่สุด

ตัดต่อแล้วตัดต่ออีก จากนั้นก็อัปโหลดไปยังแอปฯโต่วอิน

ทันใดนั้น! บัญชีของ ‘ซูเปอร์แด๊ดดี้’ ที่มีแฟน ๆ เกือบ 5 ล้านคนและมีจำนวนไลก์มากกว่า 10 ล้านก็ได้มีการอัปโหลดวิดีโอการเล่นสกีเพิ่มเข้ามาอีกสี่คลิป

“มีข้อความส่วนตัวส่งเข้ามาเยอะแยะขนาดนี้เลยเหรอ?”

โจวอี้อ่านข้อความส่วนตัวเหล่านั้นที่ถูกส่งมา ส่วนใหญ่ชื่นชมทักษะการในการเล่นกู่เจิงของเขาและชื่นชมความงามและความน่ารักของลูกสาวทั้งสอง

แน่นอน!

นอกจากนี้ยังมีเจ้าของกิจการบางรายที่ต้องการจ่ายเงินให้โจวอี้เพื่อจ้างโฆษณาสินค้าให้พวกเขาในแอปฯโตว่อินด้วย

คนเหล่านั้นเสนอราคามาให้เขาไม่น้อย โดยเฉพาะข้อเสนอหนึ่งที่ดีที่สุดนั่นก็คือขอเพียงโจวอี้สัญญาว่าจะโฆษณาของเล่นให้พวกเขา พวกเขาก็ยินดีที่จะจ่ายเงินให้มากกว่าแสนหยวน!