หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 435 เทียนชิน เบย์ วิลล่า

บทที่ 435 เทียนชิน เบย์ วิลล่า

ภายในพื้นที่เทียนชิน เบย์ วิลล่า

ภูเขาทั้งลูกเป็นพื้นที่ของคฤหาสน์หรูหลายหลัง ภูเขานี้สูงประมาณ 130 เมตร มีคฤหาสน์เดี่ยว 48 หลังในพื้นที่วิลล่าทั้งหมด และแต่ละหลังมีสไตล์ที่แตกต่างกัน

เชาหมิงคุนอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เลขที่ 24 ซึ่งตั้งอยู่ครึ่งทางขึ้นไปบนภูเขา

รถ SUV สุดหรูสองคันขับเข้าประตูทางทิศตะวันออกของพื้นที่วิลล่า และขับไปตามถนนที่มีต้นไม้เรียงรายรอบภูเขา ใช้เวลาประมาณห้าหรือหกนาทีในการขับรถขึ้นไปถึงคฤหาสน์เลขที่ 24

“ที่นี่ก็ไม่เลวนะ! จากตีนเขามาถึงที่นี่ เราต้องผ่านเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคน นี่มันก็เที่ยงคืนแล้ว มีหน่วยตรวจรักษาความปลอดภัยปฏิบัติหน้าที่อยู่ตลอด” โจวอี้กล่าวด้วยความประหลาดใจหลังจากลงจากรถ

“ที่นี่มีการรักษาความปลอดภัยที่รัดกุมมาก” เชาหมิงคุนหัวเราะ

“ผมเดาว่าราคาคฤหาสน์ของพี่เชาคงไม่น้อยเลยใช่ไหม?” โจวอี้ถามขณะยืนอยู่ในลานกว้าง สายตากวาดมองไปยังคฤหาสน์สองชั้นที่อยู่ข้างหน้า

“คฤหาสน์ของฉันขนาดกำลังดี ราคารวมตกแต่งทั้งหมดเพียง 120 ล้านหยวน แต่ที่แพงจริง ๆ คือคฤหาสน์ข้างบนต่างหาก” เชาหมิงคุนชี้ไปที่ยอดเขาและอธิบายว่า “ยิ่งคฤหาสน์สร้างอยู่ในจุดที่สูง ราคาของคฤหาสน์ก็จะยิ่งสูงขึ้น และคฤหาสน์บนยอดเขานั้นมีราคาถึง 888 ล้านหยวน มันว่างมาเกือบสามปีแล้วยังขายไม่ได้เลย”

โจวอี้เงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาเหลือเชื่อ

บ้านราคา 888 ล้านหยวน?

เป็นไปได้ไหมที่คฤหาสน์หลังนั้นจะสร้างด้วยอิฐทองคำ?

เชาหมิงคุนมองท่าทางของโจวอี้ดูที่งุนงง เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “น้องโจว คฤหาสน์บนยอดเขานั่นน่ะไม่ธรรมดา มันเป็นคฤหาสน์ที่มีสามชั้นเหนือพื้นดิน และมีชั้นใต้ดินอีกสองชั้น มีพื้นที่ใช้สอยทั้งหมด 4,800 ตารางเมตร ยิ่งไปกว่านั้น ลานหน้าคฤหาสน์ยังมีขนาดเท่าสนามฟุตบอลและนั่นยังไม่รวมลานจอดรถ มันเรียกได้ว่าเป็นคฤหาสน์อันดับต้น ๆ ในเซินเจิ้น ไม่สิ เรียกว่าวังจะเหมาะกว่า”

“คฤหาสน์ใหญ่ขนาดนั้น อยู่แล้วจะไม่เหงาเหรอ?” โจวอี้พูดด้วยรอยยิ้มขมขื่นพลางส่ายหัว

“เหงา? จะเหงาได้ยังไง? คนที่สามารถซื้อคฤหาสน์หลังนั้นได้ก็แสดงว่าไม่ได้ขาดเงินแน่นอน เพราะงั้นไหนจะจำนวนแม่บ้าน คนรับใช้ คนขับรถ คนสวน และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่จำเป็นต้องอยู่ร่วมกันในคฤหาสน์ก็คงไม่ต่ำกว่าสิบคนแล้วล่ะ การอยู่ที่นั่นคือการใช้ชีวิตแบบราชา!” เชาหมิงคุนหัวเราะ

“สุดยอด!” โจวอี้กล่าวชม จากนั้นยิ้มและถามว่า “พี่เชา คุณก็น่าจะซื้อได้ ทำไมคุณไม่ซื้อมันล่ะ?”

“ฉัน? ฉันสามารถซื้อได้จริง ๆ นั่นแหละ แต่เงินส่วนใหญ่ของฉันเอาไปลงทุนในธุรกิจ ฉันไม่สะดวกเหมือนกันนะถ้าต้องควักเงินสดจำนวนมากขนาดนั้นเพื่อซื้อคฤหาสน์หรูราคา 888 ล้าน” เชาหมิงคุนกล่าวด้วยรอยยิ้มแห้ง

โจวอี้ได้แต่ยิ้มและไม่พูดอะไร

เขาเองก็สามารถซื้อคฤหาสน์หลังนั้นได้ แต่เขาไม่ได้อาศัยอยู่ในเซินเจิ้น ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมีคฤหาสน์หรูหราอยู่ที่นี่

เชาหมิงคุนเดินนำโจวอี้เข้าไปในคฤหาสน์ตรงของตัวเอง

การตกแต่งภายในนั้นหรูหรามาก คฤหาสน์ทั้งหลังสว่างไสว อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลที่โจวอี้รู้มา เชาหมิงคุนมีภรรยาและลูกสองคน ทว่าพวกเธอกลับไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่ พวกเขาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ใกล้โรงเรียนเพื่อที่เด็ก ๆ ทั้งสองจะได้ไม่ต้องเดินทางไปกลับโรงเรียนหลายสิบกิโลเมตรทุกวัน

เสียของ!

นี่คือความรู้สึกของโจวอี้

แต่โจวอี้ก็รู้ว่าพวกคนรวยนั้นเอาแต่ใจ ดังนั้นบางทีการมีของที่ไม่จำเป็นก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตพวกเขา

ภายในห้องหนังสือบนชั้นสอง

โจวอี้เห็นต้นหม่อนชิงเหมือนกับที่เขาเห็นในวิดีโอแช็ตก่อนหน้านี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้มาเห็นด้วยตาของตัวเองตอนนี้ เขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าต้นไม้นี้มีพลังแห่งฟ้าดินโอบล้อมรอบทุกทิศทุกทาง และมันก็ค่อย ๆ หลั่งไหลเข้าไปในต้นหม่อนชิงต้นนี้

โจวอี้ยกกระถางกระเบื้องเคลือบออกมาและจ้องสำรวจต้นหม่อนชิงอย่างระมัดระวัง เขาใช้เวลาอยู่นานในการระงับความตื่นเต้น

“พี่เชา คุณรู้จักยาต้มอี้เฉินไหม?” จู่ ๆ โจวอี้ก็ถามขึ้น

“ฉันรู้! มันเป็นของดีมาก ฉันใช้ความพยายามอย่างมากเลยนะกว่าจะหาซื้อมันมาได้สองขวด” เชาหมิงคุนหัวเราะ

“เพื่อตอบแทนเรื่องต้นหม่อนชิงที่คุณยกให้ผม ผมจะสั่งให้คนของผมมาส่งยาต้มอี้เฉินหนึ่งร้อยขวดให้คุณนะ หลังจากที่คุณรับมันไปเรียบร้อยแล้วก็บอกผมด้วย” โจวอี้ยิ้ม

“หมายความว่าไง ยาต้มอี้เฉิน… นายมีหลายขวดเหรอ?” เชาหมิงคุนถามด้วยความงุนงง

“มีมากกว่านั้นเยอะเลย ยาต้มอี้เฉินเป็นยาที่ผมทำเอง ผมก็เลยมีมันได้ไม่จำกัดตราบเท่าที่ผมต้องการน่ะนะ” โจวอี้หัวเราะ

“…”

เชาหมิงคุนตกใจสุดขีด

เขาพยายามกว้านซื้อยาต้มอี้เฉินมา และเขาก็รู้ว่าผลของยาต้มอี้เฉินนั้นวิเศษมาก ในแวดวงเพื่อน ๆ ของเขานั้น เป็นที่รู้กันว่ายาต้มอี้เฉินเป็นยาวิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ชาย มันเป็นยาล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้ และเป็นที่มาของความสุขทางเพศของผู้ชาย

แต่ยาวิเศษนั้นกลับผลิตจากโจวอี้?

“น้องโจว จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกว่าฉันเนี่ยโชคดีจริง ๆ” เชาหมิงคุนพึมพำ

เขาพูดมันออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

เขาตัดสินใจมอบต้นหม่อนชิงให้กับโจวอี้เพราะแค่ต้องการกระชับไมตรีกับโจวอี้เท่านั้น

แต่ใครจะไปคิดล่ะ!

ใครจะไปคิดว่าการตัดสินใจครั้งนี้ไม่เพียงแค่ช่วยชีวิตเขาได้เท่านั้น แต่ยังทำให้เขาได้รับยาต้มอี้เฉินมาอีกหนึ่งร้อยขวด

หนึ่งร้อยขวดเชียวนะ!

ก่อนหน้านี้มีพ่อค้าผู้มั่งคั่งในเซินเจิ้นต้องการซื้อมันในราคา 1.5 ล้านหยวนต่อขวด แต่กลับไม่มีใครขายให้เลยสักคน

ถ้าเขาสามารถมีพวกมันเป็นร้อยขวด และหากเรื่องนี้แพร่กระจายไปยังแวดวงเพื่อน ๆ ของเขา มันจะต้องสร้างความฮือฮาอย่างมาก และทำให้เพื่อน ๆ ของเขาอิจฉาตาร้อนแน่นอน

“พี่เชา จริง ๆ แล้วเป็นผมต่างหากที่โชคดีมาก คุณไม่ใช่นักหลอมโอสถ ดังนั้นจึงไม่เข้าใจว่าต้นหม่อนชิงนี้มีความหมายต่อคนอย่างผมมากขนาดไหน” โจวอี้หัวเราะ

“ฮ่า ฮ่า นายต้องการในสิ่งที่ฉันไม่ต้องการ และฉันต้องการในสิ่งที่นายไม่ต้องการ เราทุกคนโชคดีและมีผลประโยชน์มากมายร่วมกัน” เชาหมิงคุนเองก็หัวเราะ

คืนนี้โจวอี้ค้างคืนที่นี่

เช้าวันต่อมา

โจวอี้ตื่นขึ้นมาในเวลาหกโมงเช้า แต่ทั้งคฤหาสน์กลับยังคงเงียบสงัด ทั้งเชาหมิงคุนและแม่บ้านในคฤหาสน์ยังไม่ตื่น มีเพียงบอดี้การ์ดสองคนที่ดูแลเรื่องความปลอดภัยซึ่งกำลังซ้อมต่อสู้กันในสนามเพื่อออกกำลังกาย

เมื่อพวกเขาเห็นโจวอี้ พวกเขาก็หยุดทันทีและพยักหน้าให้ด้วยความเคารพ

เมื่อวานนี้พวกเขาเห็นความสามารถของโจวอี้แล้ว และโจวอี้ยังสนิทกับเซี่ยหลู่ซึ่งเป็นหัวหน้าใหญ่ของเซิงเซี่ยกรุ๊ป และได้ช่วยชีวิตเจ้านายของเขาทางอ้อม ดังนั้นพวกเขาจึงเคารพโจวอี้จากใจ

“ที่นี่อากาศดี ฉันจะออกไปวิ่งข้างนอกสักรอบหน่อยน่ะ” โจวอี้ยิ้ม

“เราจะพาคุณไปดูรอบ ๆ เองครับ”

“ไม่เป็นไร ๆ”

สภาพแวดล้อมของเทียนชิน เบย์ วิลล่านั้นดีมาก ถึงจะใกล้สิ้นปีที่อากาศค่อนข้างหนาว แต่ก็ยังมีต้นไม้ที่เขียวขจีอยู่มากมาย

โจวอี้เปิดโทรศัพท์มือเช็กสภาพภูมิศาสตร์ของพื้นที่แห่งนี้จากอินเทอร์เน็ต ซึ่งเขาพบว่าตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ที่นี่ดีมาก มันล้อมรอบด้วยแกรนด์แคนยอนที่มีชื่อเสียงในเซินเจิ้น และอยู่ใกล้กับจุดชมวิวต้าเหม่ยชาและเสี่ยวเหม่ยชา แม้ว่าคุณจะอยู่เพียงแค่ครึ่งทางขึ้นเขา แต่คุณก็สามารถมองเห็นมันได้

นอกจากนี้ อัตราพื้นที่สีเขียวที่นี่ก็ถือได้ว่ามากถึง 90%

โจวอี้นึกถึงประโยคหนึ่งขึ้นมาได้ ‘หันหน้าไปทางทะเล ดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิก็ผลิบาน’

เขาออกจากคฤหาสน์เลขที่ 24 และวิ่งไปตามถนนกว้างบนภูเขาในยามเช้า

และสิ่งต่อมาที่ทำให้โจวอี้ประหลาดใจก็คือนอกจากคฤหาสน์หรูหราโอ่อ่าที่เชาหมิงคุนพูดเมื่อคืนนี้แล้ว ยังมีอาคารสามชั้นอยู่ไม่ไกลจากยอดเขา ทางแยกด้านหน้าทางทิศตะวันตกคือทางนำไปสู่คฤหาสน์หรูราคา 888 ล้านหยวน แต่ถ้าเลี้ยวไปทางทิศตะวันออกก็จะพบกับอาคารสโมสรสามชั้นของวิลล่าแห่งนี้

“ที่นี่เป็นสโมสรเหรอ คนนอกเข้าไปดูข้างในได้ไหม?”

โจวอี้เดินไปตามถนนฝั่งตะวันออกด้วยความสนใจ แต่ไม่นานเขาก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสี่คนหยุดไว้ที่หน้าทางเข้าสโมสร