หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 440 ลูกค้าชายคนแรก
บทที่ 440 ลูกค้าชายคนแรก
เมื่อถังป๋อได้ยินคำถามของจินชิงหลง สีหน้าของเขาก็แปลกไป
เขาครุ่นคิดอยู่นาน แต่ก็คิดไม่ออกว่าชายหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ เซี่ยหลู่คือใคร สุดท้ายเขาจึงส่ายหัวและพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น “พูดตามตรง ผมไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่การที่เขาสามารถทำให้เซี่ยหลู่เชื่อฟังได้ขนาดนั้น ผมคิดว่าภูมิหลังของชายคนนั้นคงไม่ธรรมดา”
“คนในร้านนี้น่าจะรู้?” จินชิงหลงถามอย่างรอบคอบ
“ก็จริง!” ถังป๋อตบหน้าผากตัวเองทันที
หลังจากนั้นไม่นาน พนักงานเสิร์ฟสองคนที่เสิร์ฟเครื่องดื่มก็เข้ามาในห้อง
“น้องสาวคนสวย ผมอยากจะขอบคุณสุภาพบุรุษที่ยืนข้างเจ้านายของคุณที่ช่วยผมไว้น่ะ แต่ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ช่วยบอกผมทีได้ไหม ถ้าผมเจอเขาอีก ผมจะได้แสดงความขอบคุณ” ถังป๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ขอโทษค่ะ ฉันเองก็ไม่รู้รายละเอียด ฉันรู้แค่นามสกุลของเขาคือโจว” พนักงานเสิร์ฟพูดเบา ๆ
“นามสกุลโจว?” ถังป๋อขมวดคิ้ว
“ชื่อของเขาคือ โจวอี้ ฉันได้ยินผู้จัดการพูดถึงเขาโดยบังเอิญค่ะ” พนักงานเสิร์ฟอีกคนพูด
โจวอี้?
เขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
“คนสวย คุณโจวเป็นคนจังหวัดนี้เหรอ?” จู่ ๆ จินชิงหลงก็ถามขึ้น
“ไม่ค่ะ เพราะเขามาที่เซินเจิ้น เจ้านายของเราก็เลยพาเขามาที่นี่เพื่อทานมื้อเที่ยง” พนักงานเสิร์ฟยิ้ม
จินชิงหลงพยักหน้า
เขาเคยได้ยินชื่อ ‘โจวอี้’ เมื่อไม่นานมานี้
ตอนที่เขาไปเป็นแขกของตระกูลเจิ้งในเมืองหลวง เขาได้ยินชื่อนี้จากเจิ้งซวง แน่นอนว่าคงมีคนชื่อโจวอี้มากมายทั่วประเทศจีน แต่เกรงว่าจะมีเพียงไม่กี่คนที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวแบบนี้
ดังนั้นเขาจึงเดาอย่างคลุมเครือว่าชายคนนี้อาจเป็นสามีของศิลปินดังถังหว่านคนนั้น
“ประธานถัง คุณมีเพื่อนที่คุ้นเคยที่สนามบินบ้างไหม?” จินชิงหลงคิดอยู่ครู่หนึ่งและถามขึ้นทันที
“ครับ! ทำไมเหรอ?” ถังป๋อสงสัย
“ช่วยผมหน่อยสิ ขอให้เพื่อนของคุณตรวจดูว่าวันนี้มีคนชื่อโจวอี้จองตั๋วเครื่องบินไว้ไหม ถ้าใช่ ขอให้เขาส่งหมายเลขเที่ยวบินที่โจวอี้จองตั๋วนั้นมาให้ผมที”
“ไม่มีปัญหา แล้วผมจะโทรให้ทีหลัง” ถังป๋อพยักหน้า แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย เขาถามว่า “คุณชิง คุณต้องการทำอะไรกันแน่?”
“ผมอยากรู้จักเขา!” จินชิงหลงไม่ได้ปกปิดแต่อย่างใด
“ทำไมล่ะ?”
“เพราะตัวตนของเขาน่าจะพิเศษมาก ถ้าเขาใช่คนที่ผมคิด ภูมิหลังของเขานั้นต้องยิ่งใหญ่มาก ใหญ่ซะจนแม้แต่ผมยังต้องเงยหน้ามองเขาเลย” จินชิงหลงกล่าว
“เป็นไปได้เหรอ?” ถังป๋อถามด้วยสีหน้าโง่งม
คนอื่นไม่รู้ตัวตนของจินชิงหลง แต่เขารู้ดีว่าจินชิงหลงเป็นสมาชิกของตระกูลจินในเมืองหลวง และเป็นลูกชายคนโตของผู้นำตระกูลจิน เป็นคนที่สถานะและอิทธิพลที่ยิ่งใหญ่
ขนาดคนอย่างจินชิงหลงยังต้องเงยหน้าขึ้นมอง ตัวตนและภูมิหลังของคนที่ชื่อโจวอี้นั้นสูงส่งแค่ไหนกันแน่?
ภายในรถลีมูซีนคันยาว
โจวอี้นั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารด้านหลังอย่างสบายใจและเรอออกมา
ในท้องของเขาเต็มไปด้วยอาหาร
เหตุการณ์แบบนี้ไม่ค่อยเกิดขึ้นกับเขามากนัก
มีเพียงอาหารที่อร่อยจริง ๆ เท่านั้นที่สามารถทำให้เขาควบคุมความอยากอาหารไม่ได้แบบนี้
“คนสวยเซี่ย อาหารพวกนั้นคุณไปได้สูตรมาจากไหน?” โจวอี้ถาม
“ฉันคิดค้นขึ้นมาเอง แล้วฉันยังเป็นคนเตรียมวัตถุดิบในการทำอาหารเหล่านั้นด้วย และแม้แต่อาหารจานอร่อยที่คุณกินในวันนี้ ฉันก็ทำเองทั้งหมดนั่นแหละ” เซี่ยหลู่ยิ้ม
“คุณทำเอง? ฝีมือการทำอาหารของคุณดีขนาดนี้เลยเหรอ?” โจวอี้ประหลาดใจ
“แน่นอน ฉันเป็นผู้หญิงที่ฉลาด และฉันรู้ว่าถ้าฉันจะมัดหัวใจคุณ ฉันต้องมีอิทธิพลต่อท้องคุณก่อน แน่นอนว่าตอนนี้ฉันสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่งใช่ไหม?” เซี่ยหลู่ยิ้ม
“…”
โจวอี้ไม่ได้แสดงออก แต่เขานึกชื่นชมเซี่ยหลู่ในใจ
เขาเองก็ศึกษาเกี่ยวกับการทำอาหารมาหลายอย่าง ดังนั้นอาหารที่เขาปรุงจึงมีรสชาติดี แต่ก็ยังมีความแตกต่างกันเมื่อเทียบกับอาหารที่เซี่ยหลู่ปรุง
จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าต่อให้เซี่ยหลู่จะไม่ได้ทำธุรกิจเกี่ยวกับการแพทย์ แต่ทำธุรกิจร้านอาหารเพียงอย่างเดียว เธอก็อาจจะกลายเป็นผู้นำในวงการร้านอาหารก็ได้
ร้านเหล้าดีย่อมไม่กลัวตรอกลึก!
ไม่มีใครไม่ชอบของอร่อย!
ผู้หญิงคนนี้จะเป็นภรรยาและแม่ที่ดีได้จริง ๆ ถ้าเธอเลิกเจ้าชู้และทิ้งด้านโหดร้ายของเธอไป
“เราจะไปที่ไหนกันต่อ?” โจวอี้มองออกไปนอกหน้าต่างรถแล้วถามขึ้น
“คุณคงเหนื่อยมากหลังจากที่มาถึงเมืองเซินเจิ้น ฉันจะพาคุณไปผ่อนคลาย” เซี่ยหลู่ยิ้ม
“ผ่อนคลาย? ผ่อนคลายแบบไหน?” โจวอี้ถามด้วยความระแวง
“คุณจะรู้เองเมื่อไปถึง”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถแล่นเข้าไปในคฤหาสน์และหยุดอยู่หน้าอาคารสองชั้น
โจวอี้ลงจากรถ เขามองขึ้นไปที่อาคารและเห็นตัวอักษรสีทองขนาดใหญ่สองสามตัว
“ฟลาวเวอร์ วัลเลย์ สปา คลับ”
โจวอี้หันไปมองเซี่ยหลู่และพบว่าเธอยิ้มพลางโบกมือมาให้
“ที่นี่คือที่ไหน?” โจวอี้ถาม
“ทำไมคุณต้องถามอะไรเยอะแยะนักล่ะ แค่มากับฉันแล้วคุณจะรู้เอง!” เซี่ยหลู่ควงแขนของเขาและเดินเข้าไปหลังจากที่ผู้หญิงหน้าตาดีสองคนเปิดประตูให้
“สวัสดีค่ะเจ้านาย คุณโจว” ผู้จัดการทั่วไปในชุดสูทหญิงทักทายพวกเขาด้วยความเคารพ
“ทุกอย่างพร้อมไหม?” เซี่ยหลู่ถาม
“ทุกอย่างพร้อมแล้วตามที่เจ้านายสั่งค่ะ” อวี้เหวินฮุ่ยซึ่งเป็นผู้จัดการทั่วไปกล่าวด้วยความเคารพ
โจวอี้ไม่รู้ว่าเซี่ยหลู่มีความคิดอะไรอยู่ แต่หลังจากเข้าไปแล้วเขาก็ถึงกับประหลาดใจ
ที่นี่มีดอกไม้นานาชนิดบานสะพรั่งมากมาย กลิ่นหอมของดอกไม้ทุกชนิดลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ
หลังจากผ่านไปกว่าสิบนาที โจวอี้จึงรู้แล้วว่าที่นี่คืออะไร
สถานที่นวดเพื่อสุขภาพ!
หรือถ้าเรียกให้ตรงกับระดับของสถานที่ก็คือสโมสรสปาระดับสูง
โจวอี้ต้องการที่จะออกไป เพราะเขารู้สึกว่าด้วยพื้นฐานการฝึกฝนและความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขา เขาไม่ต้องการบริการเช่นนี้เลย
แต่เซี่ยหลู่ไม่ให้โอกาสเขาหนี
พนักงานหญิงที่กระตือรือร้นสี่คนไม่เพียงแต่ล้อมเขาไว้ในห้องแต่งตัวเท่านั้น แต่ยังเกือบจะถอดเสื้อผ้าของเขาออกด้วย แต่ท้ายที่สุดเขาก็สามารถไปซ่อนตัวอยู่ในห้องเล็ก ๆ และเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยตัวเอง
อาบน้ำ!
พร้อมกับสาวสวยสี่คน!
นอกจากนี้ หญิงทั้งสี่คนยังนวดศีรษะ แขน และขาให้ผ่อนคลาย ในขณะที่ริมขอบอ่างจากุชชี่ขนาดใหญ่มีจานผลไม้ที่ตัดแต่งมาอย่างดี และเสิรฟ์โดยผู้หญิงทั้งสี่คน
“คุณโจว นี่คือซิการ์คิวบาที่ดีที่สุดที่เจ้านายเตรียมไว้ให้คุณ เช่นเดียวกับไวน์แดงหายากจากบอร์กโดซ์” หญิงสาวที่ชื่อเซียวเซียงเป็นคนที่กระตือรือร้นที่สุด และระดับการบริการก็น่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง
โจวอี้รู้สึกว่าเมื่อเขากินองุ่น อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะต้องการเอาเปลือกและเมล็ดองุ่นออกให้ แล้วยังแทบจะป้อนเขาแบบปากต่อปากด้วยซ้ำ
“นี่คือวิธีที่คุณให้บริการแขกที่นี่?” โจวอี้ยอมรับซิการ์คิวบาทันที แต่รู้สึกแน่นเล็กน้อยหลังจากสูบมัน
“คุณเป็นลูกค้าชายคนแรกของที่นี่ค่ะ” เซียวเซียงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
คนแรก?
พูดง่าย ๆ ก็คือ คนที่สามารถมาใช้บริการที่นี่ก่อนหน้านี้มีแต่ผู้หญิง?
เซี่ยหลู่กำลังทำอะไร?
เธอต้องการฝังฉันให้อยู่ในหมู่ดอกไม้งามแบบนี้เหรอ?