หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 441 การล่อลวงของมนุษย์
บทที่ 441 การล่อลวงของมนุษย์
โจวอี้จมดิ่งเข้าไปท่ามกลางหมู่ดอกไม้ที่แสนหอมหวน แต่เขาบอกตัวเองซ้ำ ๆ ในใจว่า ‘อย่ากังวล’ ตราบใดที่เขายังรักษาความซื่อสัตย์ไว้ได้ ต่อให้มีลมแรงหรือเหล่าผีเสื้อจะสวยงามสักแค่ไหนก็ไม่เป็นปัญหาทั้งนั้น
อ่างจากุชชี่นี้เป็นทรงเหมือนถ้วยซุป
กลิ่นหอมของดอกไม้และน้ำนมที่ผสมอยู่ในอ่างน้ำทำให้คนเริ่มมึนเมา
ไวน์ ซิการ์ เมลอน และผลไม้
ดื่มด่ำกับชีวิต
ช่างเพลิดเพลินเหลือเกิน!
คำที่เรียบง่ายนี้ตรงกับความรู้สึกของโจวอี้ได้อย่างเหมาะเจาะ
ทันใดนั้น จู่ ๆ เขาก็รู้สึกสะเทือนใจขึ้นมา และเริ่มพิจารณาเกี่ยวกับคฤหาสน์หรูหราบนยอดเขาในเทียนชิน เบย์ วิลล่า
ซื้อดีไหมนะ?
คุณต้องการที่จะมีความฝันเยี่ยงจักรพรรดิหรือไม่?
แม้ว่าจะไม่มีสระไวน์และสาวสวยจัดไว้ที่นั่น ไม่มีงานฉลองอลังการ มีเพียงแค่เพลิดเพลินไปกับการบริการของคนรับใช้ เพลิดเพลินกับไวน์และอาหารเลิศรส และเพลิดเพลินกับความสุขของครอบครัวที่มีภรรยาและลูก ๆ ของเขา แค่นั้นมันก็ดูดีมากแล้ว
ดี! เยี่ยมไปเลย!
ก็แค่ 888 ล้านหยวน
ซื้อ!
เงินเป็นเพียงปัจจัยภายนอกเท่านั้น!
เงินจำนวนแค่นั้น กลับไปทำงานหนักสักสองสามวันเพื่อทำยาต้มอี้เฉินอีกชุดหนึ่งก็ได้เกินนั้นแล้ว!
เดี๋ยวนะ!
ไม่จำเป็นต้องทำยาต้มอี้เฉินเลยก็ได้ คุณสามารถเอาต้นหม่อนชิงไปปรุงโอสถที่มีคุณภาพดีได้ จากนั้นคุณก็สามารถนำไปขายให้กับผู้ฝึกยุทธ์ที่ต้องการได้ มันน่าจะได้ราคามากกว่า 888 ล้านหยวนเยอะเลย จริงไหม?
โจวอี้คิดเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วนและยิ้มอย่างพึงพอใจที่มุมปาก เวลานี้เขารู้สึกง่วงนอนทีละน้อย
“คุณโจว ถึงเวลาทำกิจกรรมถัดไปแล้วค่ะ” เซียวเซียงพูด ก่อนจะผลักไหล่ของโจวอี้เบา ๆ
ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบของโจวอี้ และมองไปที่ผิวขาว ๆ ของเขา เธอก็แทบอยากจะถามโจวอี้ว่ามีการบำรุงรักษาอย่างไร?
“ยังมีบริการอื่นอีกเหรอ?” โจวอี้ลืมตาขึ้นและถามด้วยความสงสัย
“คุณโจว บริการของวันนี้เพิ่งเริ่มขึ้นเองค่ะ เรามีทั้งเสริมความงาม บำบัดเท้า นวด แคะหู… สรุปคือยังมีอีกหลายรายการที่ต้องทำ!” เซียวเซียงพูดด้วยรอยยิ้ม
โอเค ยังมีความบันเทิงอีกหลายอย่างที่รออยู่!
เขาลุกขึ้นและก้าวออกจากอ่างจากุชชี่ เปลี่ยนชุดชั้นในภายในห้องเดี่ยวที่อยู่ติดกัน สวมชุดคลุมอาบน้ำ แล้วไปที่ห้องนวดสปาตามคำแนะนำของเซียวเซียง
ภายในห้องที่กว้างขวาง
เซี่ยหลู่แต่งกายด้วยชุดรูปแบบเดียวกันกับของโจวอี้ มันดูคล้ายกับเสื้อคลุมอาบน้ำของคู่รัก เธอกำลังเอนกายอยู่บนโซฟานุ่ม ๆ อย่างเกียจคร้าน มือเรียวสวยถือแก้วคริสตัลไวน์แดงพลางยิ้มออกมา
“เป็นไงบ้าง สบายไหม?” เซี่ยหลู่ถาม
“ดีมาก ผมตั้งตารอโปรแกรมต่อไปแล้วเนี่ย” โจวอี้กล่าวอย่างใจเย็น
ตอนนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าหัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้น และการไหลเวียนของเลือดก็ยังเพิ่มขึ้น แม้แต่วิญญาณที่มั่นคงก็เริ่มริบหรี่ ราวกับเปลวไฟที่กำลังถูกลมโหมกระหน่ำ
โลกนี้สวยงาม แต่เขารู้สึกว่าสิ่งที่สวยงามที่สุดต่อหน้าเขาตอนนี้คือเซี่ยหลู่ ซึ่งเธอมีความงดงามอย่างยากที่จะปฏิเสธ
ผิวพรรณขาวผ่อง กระดูกไหปลาร้าขึ้นรูปทรงที่ชัดเจน เรียวขายาวนวลเนียนของเธอนั้นราวกับงานศิลปะที่สร้างขึ้นมาอย่างวิจิตรโดยปรมาจารย์เอก โดยเฉพาะใบหน้าที่ไม่มีใครเทียบได้นั้นส่งผลต่อการมองเห็นของโจวอี้เป็นอย่างยิ่ง
ทั้งมีเสน่ห์ และชวนหลงใหล
โจวอี้ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าถ้าเซี่ยหลู่กระดิกนิ้วเรียกเขาในเวลานี้ เขาจะสามารถห้ามใจตัวเองได้ไหวหรือไม่
“ไม่เลว ๆ คุณไม่ใช่คนหัวโบราณ” เซี่ยหลู่พอใจกับคำตอบของโจวอี้ เธอลุกขึ้นยืนโชว์เรือนร่างอันเย้ายวน ก่อนจะค่อย ๆ ปลดเชือกที่เอวออกแล้วถอดชุดคลุมอาบน้ำ
ชุดนอนผ้าไหมสีม่วงเกือบโปร่งใสปรากฏให้เห็นแก่สายตา
โจวอี้มองจนเห็นทะลุไปถึงชุดชั้นในอันเซ็กซี่ของเธอเลยทีเดียว
เธอแย้มยิ้มออกมา ก่อนจะนอนลงบนเตียงขนาดเดี่ยวเพื่อรอรับการนวดต่อหน้าโจวอี้
จากนั้นพนักงานหญิงสองคนก็เข้าไปยืนอยู่ข้างเตียงของเธอ
“รออะไร นอนลงสิ” เซี่ยหลู่ชี้ไปที่เตียงเดี่ยวอีกเตียงหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปราว ๆ หนึ่งเมตร
“ได้!”
โจวอี้จึงเดินไปนอนที่เตียงเดี่ยว จากนั้นพนักงานหญิงอีกสองคนที่เหลือก็เดินเข้ามาใกล้
ที่นี่มีโปรแกรมสปาสำหรับร่างกายมากมาย เช่น การดูแลระบบทางเดินอาหาร การดูแลกระดูกสันหลัง รักษาความสมดุลของเส้นลมปราณ 12 เส้น การล้างพิษในระบบน้ำเหลือง รวมไปถึงอโรมาเธอราพีเพื่อดูแลผิวหน้า ดูแลดวงตา ดูแลไต และการนวดหลังด้วยน้ำมันหอมระเหย
หลังจากขั้นตอนต่าง ๆ เสร็จสิ้น โจวอี้ก็หลับไปด้วยความสบายใจ
ถูกต้อง!
เขาหลับ!
เสียงกรนที่ดังออกมาเล็กน้อยทำให้เซี่ยหลู่ยิ้มออกมา และยังทำให้พนักงานหญิงหลายคนถึงกับภูมิใจ
16.30 น.
โจวอี้ตื่นขึ้นจากการหลับลึกและยังคงรู้สึกผ่อนคลาย
ราวกับว่ามีกลิ่นหอมสบาย ๆ ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ
เซี่ยหลู่บนเตียงเดี่ยวข้าง ๆ เขานั้นได้หายไปแล้ว และพนักงานหญิงทั้งหมดก็หายไปแล้วเช่นกัน
โจวอี้สวมชุดนอนที่เตรียมไว้และเดินออกจากห้อง ก่อนที่เขาจะเห็นพนักงานหญิงเดินเข้ามา
“เซี่ยหลู่ล่ะ?”
“เจ้านายมีเรื่องเร่งด่วนต้องกลับไปก่อนค่ะ แต่เธอได้ฝากข้อความเอาไว้ว่า ถ้าคุณยังไม่อยากกลับ คืนนี้จะค้างที่นี่ หรือไปหาเธอที่บ้านก็ได้ค่ะ” พนักงานหญิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อืม ผมเข้าใจแล้ว”
โจวอี้ไม่มีความคิดที่จะพักค้างคืนที่นี่อยู่แล้ว นับประสาอะไรกับไปที่บ้านของเซี่ยหลู่!
เขาใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากสถานที่แห่งนี้ทันที
โจวอี้กลับไปที่เทียนชิน เบย์ วิลล่าและพบกับเชาหมิงคุนในคฤหาสน์หมายเลขที่ 24
“น้องโจว ดูเหมือนนายจะสดใสกว่าเมื่อเช้าเยอะเลยนะ!” เชาหมิงคุนถามขณะกวาดสายตามองโจวอี้
“ใช่!” โจวอี้ยิ้มและถามว่า “พี่เชา ถ้าผมต้องการซื้อคฤหาสน์บนยอดเขานี้ ผมต้องทำยังไงบ้าง?”
“นายต้องการซื้อคฤหาสน์หลังที่ 1 เหรอ?!” เชาหมิงคุนถึงกับประหลาดใจ
“ถูกต้อง!”
“เยี่ยมมาก ถ้านายซื้อคฤหาสน์หลังนั้น เราจะได้เป็นเพื่อนบ้านกันในอนาคต” เชาหมิงคุนยิ้มร่า “ฉันจะติดต่อคนให้นายทันทีเลย คนที่รับผิดชอบการขายวิลล่าจะมาที่นี่ได้ภายในหนึ่งชั่วโมง แต่ว่านายคิดที่จะจ่ายเงินสดเต็มจำนวนหรือทำสัญญากู้ล่ะ?”
“ผมสามารถซื้อได้ด้วยการกู้เงินเหรอ?” โจวอี้ถาม
“ใช่! แต่ขั้นตอนการซื้อจะยุ่งยากขึ้นนิดหน่อย เราต้องผ่านการตรวจสอบต่าง ๆ และออกใบรับรองต่าง ๆ…”
“ไม่ล่ะ ผมจะจ่ายเต็มจำนวน” โจวอี้ขัดจังหวะเชาหมิงคุน
“งั้นมันก็ง่ายกว่ามาก” เชาหมิงคุนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรออก เขาคุยกับปลายสายสักพัก หลังจากวางสายแล้ว เขาก็ยิ้มและพูดว่า “เป็นเรื่องบังเอิญที่ผู้รับผิดชอบอยู่ที่สโมสรบนยอดเขาพอดี เราเข้าไปคุยกับเขากันเถอะ!”
จัดไป!
บนยอดเขา ด้านนอกคฤหาสน์หมายเลข 1
หลิวเจี่ยแต่งตัวอย่างดีรออยู่อย่างเงียบ ๆ พร้อมกระเป๋าเอกสาร ในขณะที่พนักงานสองคนในบริเวณคฤหาสน์กำลังกระซิบกระซาบกัน
“นายว่าคราวนี้จะแห้วอีกไหม?”
“ฉันคิดว่าเป็นไปได้ ทุกวันนี้คนในจีนที่สามารถจ่ายเงินมากมายเพื่อซื้อคฤหาสน์นี้มีน้อยมาก คนที่มาเยี่ยมชมคฤหาสน์ วันนี้อาจเป็นเพียงแค่คนที่อยากจะมาดูเท่านั้นแหละ”
“ใช่แล้ว กี่ครั้งแล้วล่ะ? ถ้าไม่ถึงห้าสิบครั้งก็ต้องสี่สิบเก้าครั้ง? ตอนนี้คฤหาสน์หลังอื่น ๆ ขายได้หมดแล้ว เหลือเพียงคฤหาสน์หลังที่ 1 นี้เท่านั้น”
“มารอดูกัน ฉันหวังว่าพวกเขาจะมาเร็วหน่อย เพราะเราจะได้เลิกงานเร็วด้วย”
“อืม!”
หลิวเจี่ยเงียบไป และไม่อยู่ในอารมณ์ที่ดีนัก
เจ้านายใหญ่กำชับมาอย่างหนักแน่น ไม่ว่าจะใช้วิธีใด คฤหาสน์หลังที่ 1 นี้จะต้องขายออกไปให้ได้ภายในหกเดือน ไม่อย่างนั้นเขาจะถูกไล่ออก
ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งเดือนก่อนจะถึงเส้นตายที่หัวหน้าใหญ่กำหนด และเขารู้สึกว่าความเป็นไปได้ที่จะทำภารกิจนี้ได้สำเร็จนั้นน้อยมาก
คฤหาสน์หลังที่ 1 นี้ราคาเกือบเก้าร้อยล้านหยวน แม้ว่าจะมีเศรษฐีในประเทศมากมาย แต่ก็ไม่มีใครยอมควักเงินซื้อมันง่าย ๆ แน่!
‘ประธานเชาเป็นคนร่ำรวย เพื่อนของเขาก็น่าจะเป็นเศรษฐีด้วยใช่ไหม? ฉันหวังว่าอีกฝ่ายจะตั้งใจซื้อจริง ๆ มากกว่าเจ้าพวกคนรวยคนอื่น ๆ ที่มาเยี่ยมชมเท่านั้น จากนั้นก็อ้างลมอ้างฝนแล้วจากไป’ หลิวเจี่ยครุ่นคิดอยู่กับตัวเอง
ทันใดนั้น เขาก็เห็นเชาหมิงคุนเดินเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่ง
ชายหนุ่มคนนั้น… เป็นเพื่อนของเชาหมิงคุนหรือเปล่า? คนที่เชาหมิงคุนพูดทางโทรศัพท์ว่าต้องการซื้อคฤหาสน์หลังที่ 1 คือชายหนุ่มคนนี้น่ะเหรอ?
เวลานี้หลิวเจี่ยเต็มไปด้วยความผิดหวัง
อีกฝ่ายยังดูเด็กเกินไป เขาคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะสามารถซื้อคฤหาสน์หลังนี้ได้