หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 455 พ่อตาอิจฉา

บทที่ 455 พ่อตาอิจฉา

คฤหาสน์ตระกูลฮัว

ฮัวเยว่ถิง นั่งอย่างเกียจคร้านบนระเบียงบนชั้นสอง อาบแดด และสงสัยว่าถังชงจะสามารถรู้ได้ไหมว่าใครเป็นคนทำยาต้มอี้เฉิน

เธอเป็นผู้หญิงที่มีความทะเยอทะยาน

เธอคิดว่าถ้าเธอรู้ว่าใครเป็นคนทำยาต้มอี้เฉิน เธอสามารถไปหาอีกฝ่ายด้วยตนเอง และใช้วิธีการข่มขู่หรือไม่ก็เกลี้ยกล่อมอีกฝ่ายเพื่อให้ได้รับสูตรยาต้มอี้เฉิน และทำเงินได้มากมายจากยาต้มนี้

“ไม่คิดเลยว่าเด็กโง่คนนั้นจะมีประโยชน์อยู่บ้าง”

“ถ้าเขาสามารถช่วยฉันได้จริง ๆ ฉันจะทำให้เขามีความสุขสักนิดหน่อยไปกินอาหารกับเขาสักมื้อ

ฮัวเยว่ถิงคิดอย่างมีความสุข

ทันใดนั้น

เธอเห็นชายหญิงเจ็ดหรือแปดคนบุกเข้ามาในลานบ้านของเธอ ใบหน้าของเธอเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เธอลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เธอเห็นพี่ชายคนที่สี่ของเธอฮัวเย่โหลวเข้ามาจากประตู

เขามาทำอะไรที่นี่?

เขาไม่เคยมาเหยียบที่นี่หลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ?

ฮัวเยว่ถิงกลัวพี่ชายคนที่สี่ของเธอมาก เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกระโดดจากระเบียงไปที่สนามหญ้า จากนั้นก้าวไปข้างหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “พี่สี่ คุณมาหาฉันด้วยเรื่องอะไรคะ”

“เพี๊ยะ!”

ฮัวเย่โหลวตบหน้าฮัวเยว่ถิงmeให้เธอเซและเกือบล้มลงกับพื้น

“พ…พี่สี่…” ฮัวเยว่ถิงตกตะลึง

เธอกุมหน้าของเธอ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

“เธอมีความสัมพันธ์กับถังชงใช่ไหม! และขอให้เขาช่วยค้นหาว่าใครเป็นคนทำยาต้มอี้เฉินใช่ไหม!” ฮัวเย่โหลวถามอย่างเย็นชา

“หา? ฉ…ฉันไม่ได้มีความสัมพันธ์กับถังชง มันเป็นแค่ชายโง่คนนั้นคิดไปเองคนเดียว… แต่…ฉันสอบถามเขาเรื่องยาต้มอี้เฉินจริง…” ฮัวเยว่ถิง ยอมรับ

“นังโง่!”

ฮัวเย่โหลวตวาดอย่างเย็นชาและเดินไปที่ห้องโถงคฤหาสน์

สักครู่ต่อมา

ฮัวเย่โหลวนั่งลงบนโซฟาในห้องโถงชั้นหนึ่งและมองไปที่ลูกพี่ลูกน้องที่ตกใจกลัวที่เดินเข้ามาหา เขาหยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบเงียบ ๆ ก่อนค่อย ๆ พูดว่า “ถ้าเธอชอบถังชงจริง ๆ เธอก็จงจัดการกับเขาให้ดีและพร้อมที่จะแต่งงานกับเขา แต่ถ้าเธอไม่ชอบเขาก็อย่าหลอกใช้เขา! ไม่เช่นนั้นเธอจะตายอย่างอนาถแม้แต่ฉันก็ช่วยเธอไม่ได้!”

“พี่…หมายความว่าอย่างไร?” ฮัวเยว่ถิง ถามอย่างสับสน

“เธอคิดว่าครอบครัวของถังชงเป็นครอบครัวเล็ก ๆ ธรรมดาใช่ไหม?”ฮัวเย่โหลวถาม

“ไม่ใช่เหรอ?” ฮัวเยว่ถิงถาม

“เป็นแบบนั้นจริงในอดีต! พวกเขาเป็นคนธรรมดาในครอบครัวเล็ก ๆ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว จำให้ขึ้นใจไว้เลยว่าตอนนี้ถังชงไม่สามารถหลอกใช้ได้ หรือทั้งตระกูลฮัวของเราก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เหมือนกัน!” ฮัวเย่โหลวพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

เมื่อครู่นี้ฮัวกูเฟิงรู้ว่าฮัวเย่โหลวมาที่บ้านลูกสาวของเขา ดังนั้นเขาจึงรีบตามมาทันที เขาเพิ่งได้ยินสิ่งที่ฮัวเย่โหลวพูด

“เย่โหลว นายกำลังล้อเล่นหรือเปล่า ฉันตรวจสอบตระกูลถังแล้ว พวกเขาไม่มีภูมิหลังเลย” ฮัวกูเฟิงกล่าวด้วยความงุนงง

“อาสาม สามีของถังหว่านเป็นศิษย์ของสำนักโอสถและมีตำแหน่งเป็นเค่อชิงของคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง! ระดับของเขาสูงกว่าผมหลายระดับ!” ฮัวเย่โหลวกล่าวย้ำชัด

สีหน้าของฮัวกูเฟิงเปลี่ยนไปทันที

ศิษย์สำนักโอสถ?

เค่อชิงของคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง?

แค่ตัวตนทั้งสองนี้ก็พอแล้วที่ตระกูลฮัวของเขาไม่อาจล่วงเกินอีกฝ่ายได้!

ทันใดนั้นฮัวกูเฟิงหันศีรษะมองไปที่ลูกสาวของเขาซึ่งสีหน้าของเธอเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาตะโกน “ถ้าลูกสนใจถังชงก็แต่งงานกับเขาซะ แต่ถ้าไม่รู้สึกอะไรด้วยก็จงรีบบอกเขาอย่างมีชั้นเชิงว่าไม่เหมาะสมกัน เข้าใจไหม!”

“น…หนูเข้าใจแล้ว…” ฮัวเยว่ถิงพูดด้วยเสียงสั่นเครือ

เพ้นท์เฮ้าส์ครอบครัวถัง

ถังชงออกจากอาคารด้วยความงุนงง แต่ทันใดนั้นเขาถูกฟื้นสติด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่ดังขึ้น

เมื่อกี้นี้…

พี่เขยของฉันพูดว่าอะไรนะ?

เขารู้จักฮัวเย่โหลวผู้นำคนปัจจุบันของตระกูลฮัว? และมีมิตรภาพเล็กน้อย?

สิ่งนี้เป็นไปได้อย่างไร?

ตระกูลฮัวเป็นตระกูลใหญ่ในซูโจว และผู้นำของตระกูลฮัวก็เป็นคนใหญ่โตที่กระทืบเท้าครั้งเดียวก็เขย่าเมืองได้ พี่เขยของฉันรู้จักคนที่มีอำนาจเช่นนี้ได้อย่างไร?

“อาจจะเป็นพี่เขยของฉันที่โม้?”

ถังชงส่ายหัว หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดู เขาพบว่าเป็นฮัวเยว่ถิงที่โทรหาเขา

โทรมาเร็วเกินไปแล้ว!

ฉันยังไม่ได้รู้จากพี่เขยเลยว่าใครเป็นคนทำยาต้มอี้เฉิน!

ถังชงตบหน้าผากตัวเอง หันกลับและรีบวิ่งไปที่ทางเดินพลางรับโทรศัพท์และรีบพูดว่า “เยว่ถิง ไม่ต้องกังวล ผมจะไปหาพี่เขยของผมเดี๋ยวนี้ และผมจะช่วยคุณค้นหา…”

“อย่าถามอะไรพี่เขยของนายอีก” เสียงของฮัวเยว่ถิงดังมาจากปลายสาย

“อ๊ะ ทำไม?” ถังชงหยุดกะทันหันและถามด้วยความสับสน

“จู่ ๆ ฉันก็หมดความสนใจเรื่องนั้นแล้วตอนนี้นายมีเวลาไหม? จู่ ๆ ฉันก็อยากจะออกไปหาอะไรกิน” ฮัวเยว่ถิงถาม

“ครับ ว่างครับ!” ถังชงดูประหลาดใจและรีบพูด “คุณยังอยู่ที่บ้านไหม ผมจะขับรถไปรับคุณ”

“ไม่ นายบอกที่อยู่ร้านอาหารใหม่ให้ฉันทราบ แล้วฉันจะไปที่นั่นเองทันที”

“ไม่มีปัญหา! ผมจะไปที่นั่น”

“อืม แล้วเจอกัน”

เมื่อโจวอี้กลับเข้าไปในห้อง เขาเห็นถังหว่านมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ถังชงอยู่ที่ไหน?” ถังหว่าน ถาม

“เขาไปแล้ว” โจวอี้กล่าว

“คุณบอกเขาเหรอ?

“ไม่ ผมบังเอิญรู้จักผู้นำตระกูลฮัว ผมจึงโทรหาเขาและขอให้เขาเตือนลูกพี่ลูกน้องของเขาว่าอย่าอยากรู้อยากเห็นมากนัก” โจวอี้หัวเราะ

“คุณรู้จักผู้นำตระกูลฮัวด้วยเหรอ? จริงเหรอเนี่ย? ตระกูลฮัวเป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ที่สุดในซูโจว ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับฮัวเย่โหลว เขาเป็นคนที่มืดมนมาก” ถังหว่านกล่าว

“จริง ๆ แล้ว พ่อของฮัวเย่โหลวเคยป่วยหนักมาก่อน และตระกูลฮัวเคยขอให้ผมไปรักษาพ่อของเขา” โจวอี้พูดความจริงครึ่งเดียว

ทันทีที่ถังหว่านได้ยินคำพูดนี้

เธอก็ชื่นชมทักษะทางการแพทย์ของโจวอี้

แม้แต่ครอบครัวใหญ่อย่างตระกูลฮัวยังต้องมาหาโจวอี้ เขายอดเยี่ยมจริง ๆ

“ฉันคิดว่าถ้าฉันไม่ร้องเพลงในอนาคต ฉันก็น่าจะพึ่งพาทักษะทางการแพทย์ของคุณเพื่อสนับสนุนฉันได้” ถังหว่านหัวเราะและพูดติดตลก

“แม้ผมจะไม่มีทักษะทางการแพทย์ ผมก็สามารถสนับสนุนคุณได้อยู่ดี” โจวอี้ยิ้ม

“คุณเก่งที่สุด!” ถังหว่านกล่าวด้วยความปีติยินดี

“นั่นคือผู้ชายของคุณ ไงล่ะ”

“อืม!” ถังหว่าน พยักหน้า

“อะแฮ่ม ๆ”

ที่ด้านข้าง ถังเจิ้นกำลังทำหน้าตามืดหม่นในขณะที่ฉินฮุ่ยเฟินขบขัน

“คู่รักหนุ่มสาวสองคนนี้ถ้าอยากแสดงความรักก็เอาไว้ตอนกลับไปที่บ้านพวกเธอไหม เสี่ยวหว่าน ถ้าลูกชมเสี่ยวอี้ต่อหน้าพ่อของลูกอีกครั้ง แม่คิดว่าพ่อของลูกอาจจะอิจฉาจนความดันแน่ ๆ ฮ่าฮ่า” ฉินฮุ่ยเฟิน กล่าวอย่างร่าเริง

“อา?” ถังหว่าน ตกตะลึงและทำหน้าแดงทันที

เธอลืมไปเลยว่าพ่อแม่ของเธอยังอยู่ที่นั่น!

โจวอี้มองไปที่ถังหว่านและถังเจิ้น เขาแอบรู้สึกตลก หลังจากไอเล็กน้อย เขาถามถังเจิ้นและฉินฮุ่ยเฟินว่า “พ่อกับแม่ไม่อยากไปจินหลิงกับเราจริง ๆ เหรอครับ เสี่ยวหว่านมีงานต้องทำเลยกลับมาฉลองที่ซูโจวไม่ได้ แต่พ่อกับแม่ไปกับเราได้เพื่อที่ครอบครัวของเราจะได้ใช้เวลาช่วงปีใหม่ด้วยกันไม่ดีเหรอ?”

“เสี่ยวอี้ เราคงไม่ไปฉลองที่นั่น คุณย่าไม่ชอบไปอยู่ในสถานที่แปลก นอกจากนี้ ในช่วงเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ ญาติจำนวนมากจะกลับบ้าน เรายังต้องตระเวนไปรอบ ๆ เพื่อพบกับญาติและเพื่อนบ้าน” ฉินฮุ่ยเฟินกล่าว

“ผมจะไม่ปล่อยให้เสี่ยวหว่านรับงานช่วงนี้ในปีหน้าอีกแล้ว ปีหน้าเราทุกคนจะต้องได้ฉลองร่วมกันในปีใหม่” โจวอี้กล่าว

“ใช่ เสี่ยวหว่านเป็นคนบ้างาน ลูกควรใส่ใจเธอมากกว่านี้” ฉินฮุ่ยเฟินหัวเราะ

“ไม่มีปัญหา!”

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

เมื่อโจวอี้ลงมาชั้นล่างของอาคารเพื่อจะทำอะไรบางอย่าง เขาบังเอิญเห็นฮัวเย่โหลวนั่งยอง ๆ สูบบุหรี่อยู่ริมถนนด้านนอก

เขามาที่นี่ทำไม?