หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 456 จุดดอกไม้ไฟคืนนี้

บทที่ 456 จุดดอกไม้ไฟคืนนี้

ถังหว่านติดตามโจวอี้ลงมาพร้อมสิ่งของมากมายในมือของเธอ เมื่อเธอเห็นฮัวเย่โหลวดวงตาของเธอเบิกกว้าง

ฮัวเย่โหลว?

เป็นเขา?

แต่ทำไมเขาถึงมาที่นี่?

ผู้นำตระกูลฮัว ชายผู้ทรงอิทธิพลของซูโจวมาที่นี่เพราะโจวอี้?

ถังเจิ้นและฉินฮุ่ยเฟินซึ่งลงตามมาด้วยไม่รู้จักฮัวเย่โหลว ดังนั้นพวกเขาจึงแค่เหลือบมองอีกฝ่ายและไม่สนใจ

“คุณโจว…”

ฮัวเย่โหลวโยนก้นบุหรี่ทิ้งและลุกขึ้นเพื่อทักทายโจวอี้

โจวอี้ไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะแนะนำฮัวเย่โหลวให้กับครอบครัวถัง ดังนั้นเขาจึงพาฮัวเย่โหลวเดินออกไปคุยห่างมากกว่าสิบเมตร

“จู่ ๆ ก็มาหาผมมีอะไรเหรอ” โจวอี้ถาม

“ผมได้จัดการสิ่งที่คุณบอกแล้วซึ่งจะไม่ส่งผลกระทบต่อคุณหรือสร้างปัญหาให้ถังชง” ฮัวเย่โหลวกล่าว

“คุณไม่จำเป็นต้องมาที่นี่เพื่อบอกเรื่องเล็กนี้ด้วยตัวเองหรอก” โจวอี้พูดด้วยรอยยิ้ม

“อันที่จริง ก่อนหน้านี้ผมได้รับวัตถุดิบยาล้ำค่ามากมาย ผมมาที่นี่เพื่อถามคุณว่าต้องการหรือไม่ หากคุณต้องการ ผมจะส่งให้คุณในภายหลัง” ฮัวเย่โหลวหัวเราะ

“คุณ… ต้องการขอร้องอะไรผมหรือเปล่า” โจวอี้มองอีกฝ่ายแล้วถาม

“แค่ก ๆ อันที่จริงผมก็มีเรื่องอยากขอคุณจริง ๆ นั่นแหละ” ฮัวเย่โหลวพูดด้วยรอยยิ้มแห้ง “ผมรู้ว่าตอนนี้คุณกำลังฝึกสมาชิกทีมกำกับดูแลที่ 18 อยู่ คุณคิดว่าคุณพอจะช่วยผมฝึกคนของผมให้บ้างได้ไหม”

“กี่คน?” โจวอี้ถาม

“สามคน ล้วนเป็นกึ่งปรมาจารย์” ฮัวเย่โหลวกล่าวอย่างเร่งรีบ

“ได้! หลังจากนี้คุณส่งคำขอไปให้ผู้บังคับบัญชาของคุณได้เลยแล้วจากนั้นตัวคุณก็พาคนของคุณมาหาผม! ถึงตอนนั้นผมจะได้ช่วยแก้ปัญหาของตัวคุณเองให้ด้วย” โจวอี้กล่าว

“ปัญหาของผม?” ฮัวเย่โหลวงุนงง

“ใช่ คุณต้องการที่จะอยู่กับร่างกายที่ป่วยนี้ตลอดไปเหรอ? โจวอี้ถามเสียงเบา

“คุณ…คุณรักษามันได้เหรอ?” ฮัวเย่โหลวถามอย่างเร่งรีบ

“ใช่! แค่ต้องเปลืองแรงนิดหน่อยก็เท่านั้น” โจวอี้กล่าว

“ผมต้องการ! ผมจะไปเมืองจินหลิงอย่างแน่นอนเพื่อไปหาคุณหลังจากปีใหม่นี้” ฮัวเย่โหลวกล่าวอย่างตื่นเต้น

“อืม!”

โจวอี้พยักหน้า

หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาก็ส่งฮัวเย่โหลวออกไปและเดินกลับไปหาทุกคน

“โจวอี้ เขามาหาคุณทำไม? เขาต้องการอะไรเหรอ?” ถังหว่าน ถามด้วยความสงสัย

“เขาป่วย เขาจึงมาขอให้ผมรักษา ผมจึงบอกให้เขาไปที่เมืองจินหลิงเพื่อพบผมในปีหน้า” โจวอี้ยิ้ม

ถังหว่านพยักหน้า

โจวอี้มองไปที่ถังเจิ้นจากนั้นชี้ไปที่ฮัวเย่โหลวที่เดินห่างออกไปไกลแล้วและพูดว่า “พ่อครับ คนที่เพิ่งจากไปคือฮัวเย่โหลวผู้นำตระกูลฮัว ผมจะให้หมายเลขโทรศัพท์ของเขาให้พ่อในภายหลัง ถ้ามีอะไรแก้ไขไม่ได้ในอนาคต พ่อโทรไปหาเขาได้ เขาจะมาที่นี่เร็วกว่าผม”

“ฮัวเย่โหลว? เขาคือฮัวเย่โหลว?” ถังเจิ้น ตกใจมาก

“ถูกต้อง!”

โจวอี้พยักหน้าและยิ้ม “พ่อก็รู้อยู่แล้วว่าผมเป็นหมอ! ผมรักษาโรคมามากมายและช่วยชีวิตผู้คนมากมาย ฮัวเย่โหลวคนนี้มีโรคซ่อนอยู่และต้องการการรักษาของผม ดังนั้นเราจึงมีมิตรภาพที่ดีต่อกัน หากพ่อมีปัญหาอะไรแค่อ้างชื่อผมเมื่อโทรหาเขา แล้วเขาจะมาช่วยโดยไม่มีข้อแม้”

“อืม ฉันจะจำไว้” ถังเจิ้นพยักหน้าอย่างหนัก

ในตอนเย็น

ครอบครัวสี่คนกลับไปที่บ้านในจินหลิง

เหลืออีกเพียงสองวันก่อนวันส่งท้ายปีเก่าแต่โจวอี้ ซื้อของปีใหม่ก่อนกำหนดดังนั้นครอบครัวสี่คนจึงไม่ได้ออกไปไหนอีก หลังจากอาหารเย็นที่เหม่ยหลานปรุงให้ โจวอี้จัดแจงเขียนโคลงเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ

“พ่อคะ บ้านคนอื่นก็มีดอกไม้ไฟทำไมเราไม่ทำล่ะ” ถังเหมียวเหมี่ยว เดินเข้ามาที่ห้องหนังสือมองที่โจวอี้แล้วถาม

ดอกไม้ไฟ?

โจวอี้ ตกตะลึงและจำสิ่งที่เขาเห็นในทีวีได้ในทันที หลายคนจะจุดดอกไม้ไฟในช่วงเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้ไฟสว่างไสวที่ระเบิดไปทั่วเมืองในทีวีนั้นสวยงามจริง ๆ

“ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทางการไม่อนุญาตให้มีการจุดดอกไม้ไฟส่วนตัวในเมืองอีกต่อไปเพื่อหลีกเลี่ยงไฟไหม้” ถังหว่านส่ายหัวและกล่าว

“ยังมีข้อกำหนดนี้อยู่อีกเหรอ” โจวอี้ถามด้วยความประหลาดใจ

“แน่นอน! แต่ทุกวันที่สิบห้าของเดือนที่หนึ่งทุกปี จะมีงานดอกไม้ไฟในเมืองจินหลิง ดอกไม้ไฟจำนวนมากจะถูกรวบรวมและจุดในพื้นที่เฉพาะ เราสามารถไปดูพวกมันได้ด้วยกันในเทศกาลโคมไฟปีนี้” ถังหว่าน หัวเราะ

“แต่ตอนนี้หนูอยากดูแล้ว!” ถังเหมียวเหมี่ยวโค้งปากของเธอและดวงตาเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอ

“เหมียวเหมี่ยว ลูกอย่า…”

“เสี่ยวหว่าน ในเมื่อลูกอยากเห็นเราก็ต้องลองดูสิ! ผมไม่ได้อยู่กับลูกมาหลายปีแล้ว ถ้าความปรารถนาเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ของลูกผมยังทำไม่สำเร็จ งานของพ่ออย่างผมก็ล้มเหลวแล้ว” โจวอี้กล่าวอย่างจริงจัง

“แต่เราไม่ได้ซื้อดอกไม้ไฟเอาไว้ และดอกไม้ไฟไม่สามารถจุดในพื้นที่ชุมชนได้ คุณจะทำอย่างไร?” ถังหว่านถาม

“ผมจะโทรไปถาม!”

โจวอี้หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรออกหลายครั้ง

เวลาสองทุ่มรถบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ 2 คันขับเข้ามาที่ช็องเซลิเซ่ วิลล่า

โจวอี้ออกไป นำรถบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์สองคันไปหยุดที่จัตุรัสเล็ก ๆ ของหมู่บ้าน จากนั้นช่วยลูกหาบสี่คนในการเคลื่อนย้ายดอกไม้ไฟจำนวนมากลงมาและวางไว้ที่ทะเลสาบใกล้กับจัตุรัส

เมื่อวางดอกไม้ไฟทั้งหมด

โจวอี้ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดกลุ่ม WeChat ในชุมชน และส่งข้อความ

“คืนนี้ 4 ทุ่ม ดอกไม้ไฟจะถูกจุดขึ้นที่ริมทะเลสาบของชุมชน เพื่อนบ้านที่ไม่ได้พักผ่อนเร็วสามารถมาสนุกกันได้หรือจะมองดูจากที่บ้านก็ได้”

ทันใดนั้นกลุ่ม WeChat ก็ระเบิดขึ้น

คนในกลุ่ม WeChat จำนวนมากแทกหาโจวอี้อย่างตื่นเต้นและถามเขาเกี่ยวกับเรื่องดอกไม้ไฟ

“ลูกสาวของผมต้องการดูดอกไม้ไฟ ผมจึงขอให้เพื่อนช่วยซื้อดอกไม้ไฟมา 2 คันรถ และยื่นขอกับฝ่ายความมั่นคงของรัฐบาลเพื่อให้ชุมชนของเราจุดดอกไม้ไฟได้ในคืนนี้” โจวอี้พิมพ์ตอบใน WeChat

“666 หมอโจวเก่งมาก”

“เยี่ยมมาก ฉันไม่ได้เห็นดอกไม้ไฟในชุมชนของเรามาหลายปีแล้ว”

“หมอโจว คุณคือดาวของชุมชนเรา! ตั้งแต่คุณเข้ามา ชีวิตของพวกเราก็ดีขึ้นมาก”

“ฉันรักคุณ น้องโจวทำผลงานได้ดีมาก!”

“ออกไปดูดอกไม้ไฟริมทะเลสาบ!”

“ทันทีที่ลูกชายฉันรู้เรื่องนี้ เขาร้องอยากออกไปดูทันที!”

“ลูกสาวของฉันก็ร้องอยากดูเช่นกัน ฮ่าฮ่า ไปกันเถอะ”

“……”

ถังหว่านที่อยู่ในบ้านก็เห็นแชททั้งหมดเช่นกัน

เธอเฝ้าดูทุกคนพิมพ์คุยอย่างกระตือรือร้น ยกย่องโจวอี้และแม้กระทั่งขอบคุณเขา เธอรู้สึกมีความสุขมาก

ผู้ชายคนนี้…มีพลังมากกว่าที่คุณคิด!

ไม่มีใครสามารถจุดดอกไม้ไฟได้อย่างถูกกฎหมาย แต่แค่เขาโทรออกสองสามครั้งและจากนั้นก็เสร็จสิ้น

“เหมียวเหมี่ยว เสี่ยวรุ่ย ออกไปดูดอกไม้ไฟกันเถอะ” ถังหว่านเรียกหาลูกสาวทั้งสองของเธอและพูดด้วยรอยยิ้ม

ณ ขณะนี้

จู่ ๆ อิงหงก็มาหาถังหว่าน

“อาจารย์หญิง คนในครอบครัวของคุณกลับมาแล้วเขารออยู่ด้านล่าง” อิงหงกล่าว

“ใครมาเหรอ?” ถังหว่าน ถามด้วยความสงสัย

“ถังเสี่ยวถัง”

“ถังเสี่ยวถัง? ศิษย์พี่อิงหมายถึงพี่ชายของหนูเหรอ?” ถังเสี่ยวรุ่ยถามอย่างเร่งรีบ

“ใช่ พี่ชายของเธอ”

ถังเสี่ยวรุ่ยรีบวิ่งออกไปทันทีหลังจากได้ยินคำพูดนี้

ถังเหมียวเหมี่ยวอยากพบถังเสี่ยวถังเช่นกันดังนั้นเธอจึงวิ่งตามเสี่ยวรุ่ยไป

“เสี่ยวถังกลับมาแล้วหรือ?” ถังหว่านรู้สึกประหลาดใจ

เธอเคยเห็นถังเสี่ยวถังอยู่ไม่กี่ครั้งและเธอไม่คุ้นเคยกับเด็กชายคนนี้เลย เวลาที่เธอได้ใช้กับลูกชายบุญธรรมคนนี้ยังไม่ถึงสองสามวันด้วยซ้ำ!