หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 516 ใครวางแผนใคร?

บทที่ 516 ใครวางแผนใคร?

เลอาฉลาด สมองของเธอประมวลผลได้รวดเร็วมาก หลังจากหายตกใจ เธอก็รู้สึกว่าเธอมองข้ามอะไรบางอย่างไป

ใช่!

การที่ชายนามสกุลโจวคนนี้เดินทางจากจีนมายังซิดนีย์เช่นนี้ เขาคงไม่ได้พาคนมาด้วยแค่นี้แน่ ๆ เขาจะต้องมีผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่งอยู่อีกมากที่ซ่อนตัวอยู่

ใช่ มันน่าจะมีคนมากกว่านี้!

เลอาชำเลืองมองเยี่ยป๋อซางโดยไม่รู้ตัว

นี่คือผู้อาวุโสของนิกายราตรีทมิฬ เขาติดตามคุณโจวเหมือนคนรับใช้ แล้วสมุนที่แข็งแกร่งคนอื่น ๆ ของนิกายราตรีทมิฬล่ะ? แม้แต่เยี่ยป๋องซางก็มาที่นี่แล้ว ดังนั้นสมาชิกที่แข็งแกร่งคนอื่น ๆ ของนิกายราตรีทมิฬก็คงจะอยู่ใกล้ ๆ ด้วยใช่ไหม?

“คุณโจว ฉันเชื่อในความสามารถของคุณ” เลอายิ้ม

“ในเมื่อคุณเชื่อมั่นในความสามารถของผม คุณก็ช่วยบอกความลับบางอย่างให้ผมสักเล็กน้อยได้ไหม?” โจวอี้ถามด้วยรอยยิ้ม

“งั้นถามมาได้เลย ฉันไม่คิดเงิน”

“ผมอยากรู้ว่าทำไมคุณกับเฮนรี่ดั๊กถึงเกลียดกันนัก ถึงขนาดไม่อยากได้เงินร้อยล้านเหรียญที่ผมเสนอเพิ่มให้แล้วขอให้ผมฆ่าเขา?”

เลอาเงียบไป

นี่เป็นความลับและความเจ็บปวดเดียวในใจเธอ

“เฮนรี่ดั๊กเคยฆ่าพี่สาวคนเดียวของฉัน” เลอาพูดขึ้นหลังจากเงียบไปนาน

“ผมไม่เข้าใจ ในเมื่อเขาฆ่าพี่สาวของคุณ ทำไมคุณไม่แก้แค้นด้วยตัวเองล่ะ มันอาจเป็นเรื่องยากมากสำหรับคุณที่จะทำลายองค์กรซันการ์เดน แต่ผมคิดว่าถ้าแค่ลอบสังหารเฮนรี่ดั๊กคนเดียว คุณก็น่าจะทำได้ หรือถ้าคุณทำไม่ได้จริง ๆ คุณก็ยังสามารถตั้งค่าหัวอีกฝ่ายบนเครือข่ายมืดผ่าน Rain Listening Intelligence Organization ตราบเท่าที่เงินถึง ผมคิดว่าคงจะมีนักฆ่าจำนวนนับไม่ถ้วนในโลกมืดที่จะตามฆ่าเฮนรี่ดั๊กให้ทุกวิถีทาง”

“เราไม่สามารถแหวกหญ้าให้งูตื่น ถ้าเราต้องการฆ่ามัน เราต้องฆ่ามันด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว” เลอากล่าว

“ผมไม่คิดว่ามันจำเป็นหรอกนะ เพราะการที่คุณขอให้ผมฆ่าเขา มันก็อาจจะไม่ต่างจากแหวกหญ้าให้งูตื่นเหมือนกัน” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้มบาง ๆ

“แต่คุณมีเยี่ยป๋องซางอยู่ข้าง ๆ”

“แค่นั้น?”

โจวอี้หัวเราะก่อนจะยืนขึ้นแล้วถามว่า “คุณเลอาอยากจะอยู่ที่นี่ต่อหรือว่าออกไปก่อน”

“ฉันจะออกไปก่อน แล้วหลังจากนั้นคนของฉันจะติดต่อไปหาคุณ”

“ได้!” โจวอี้ยักไหล่ก่อนจะมองตามอีกฝ่ายเดินออกไปพร้อมกับคนของเธอ

ครู่ต่อมาก็เหลือเพียงโจวอี้และคนอื่น ๆ ที่อยู่ในห้อง

“เจ้านาย เธออาจไม่ได้พูดความจริง หรือบางทีเธอก็อาจพูดความจริงแค่ครึ่งเดียว” เยี่ยป๋อซางกล่าวด้วยสีหน้าสับสน

“ฉันรู้”

“คุณรู้ แต่ทำไมคุณยังยอมรับเงื่อนไขของเธอ? การฆ่าเฮนรี่ดั๊กไม่ใช่เรื่องง่าย นับประสาอะไรกับการฆ่าทั้งองค์กรซันการ์เดนไปพร้อมกับเขา” เยี่ยป๋อซางกล่าว

“เจ้านาย ผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ถึงแม้ว่าเฮนรี่ดั๊กจะไม่ใช่ตัวตนที่ใหญ่คับฟ้าของโลกมืดในซิดนีย์ได้ แต่ทุกคนก็ยอมรับว่าความแข็งแกร่งของเขาเป็นของจริง” วิลซึ่งไม่ได้พูดอะไรเลยตั้งแต่แรกกล่าวเสริมขึ้นมา

“ฉันไม่ได้วางแผนให้เราเป็นกลุ่มเดียวที่ลงมือทำลายองค์กรซันการ์เดนสักหน่อย พวกนายลองคิดสิว่าถ้าเพิ่ม Rain Listening Intelligence Organization เข้ามาจะเป็นยังไง?” จู่ ๆ โจวอี้ก็เผยรอยยิ้มชั่วร้าย

“เจ้านายหมายความว่ายังไง?” เยี่ยป๋อซางตะลึง

“แล้วใครที่ปล่อยข้อมูลค่าหัวภรรยาและลูกสาวของฉันบนแพลตฟอร์มเครือข่ายมืดล่ะ?”

“แน่นอนว่าเป็นคนที่อยู่เบื้องหลัง…เดี๋ยวนะ เจ้านายหมายถึง Rain Listening Intelligence Organization หรือเปล่า?”เยี่ยป๋อซางถามด้วยความประหลาดใจ

“ถึงแม้ว่า Rain Listening Intelligence Organization จะไม่ใช่ผู้ร้ายตัวหลักที่อยู่เบื้องหลัง แต่องค์กรนี้ก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเหมือนกัน เพราะพวกเขาจะได้รับเงินมหาศาลหากการจ้างวานนี้สำเร็จ” โจวอี้หัวเราะเยาะ

“เจ้านายคิดที่จะเล่นงานสององค์กรนี้พร้อมกันใช่ไหม?” เยี่ยป๋อซางดูประหลาดใจ

“กลัวเหรอ?”

“ครับ…องค์กรใต้ดินทั้งสองนี้ไม่ธรรมดา ส่วนเรามีกันแค่ไม่กี่คน ผมเกรงว่า…” เยี่ยป๋อซางอับอายที่จะพูดต่อ

“ฮ่าฮ่า ไม่ต้องกลัว ฉันมีแผนดี ๆ ในใจแล้ว” โจวอี้หัวเราะ

หลังจากนั้น

โจวอี้และคนอื่น ๆ ได้เดินทางไปทั่วซิดนีย์ด้วยรถลินคอล์นคันหรู ในขณะที่เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ที่สวยงามแล้ว พวกเขายังได้รับข้อมูลจาก Rain Listening Intelligence Organization อย่างต่อเนื่อง

และเมื่อถึงช่วงเย็น รถลินคอล์นสุดหรูก็ได้มาหยุดอยู่หน้าอาคารสำนักงานใหญ่ขององค์กรซันการ์เดน

ชั้นสองของอาคารแล็บ มหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์

สก็อตต์พยายามระงับความโกรธเพราะถูกปกปิดความลับ

เขาเฝ้าดูเด็กสาวคนนั้นเติบโตมาตั้งแต่เด็ก แต่เลอากลับปกปิดเรื่องที่เธอกำลังทำไว้เป็นความลับไม่ให้เขารู้ ซึ่งมันทำให้เขาโกรธจัด

ธุรกิจร้อยล้านเหรียญมาจากไหน?

ตัวตนของอีกฝ่ายคืออะไร?

และเลอาได้เปิดเผยที่อยู่ของเธอหรือไม่?

สก็อตต์คิดว่าเขาน่าจะสามารถดูแลทุกอย่างได้ แต่หลังจากถูกคนของเลอาขัดขวางเมื่อตอนเช้า เขาก็รู้ว่าสิ่งต่าง ๆ อยู่เหนือการควบคุมของเขา

เขาพยายามติดต่อเจ้านายของเขาตลอดทั้งวันแต่สุดท้ายก็ติดต่อไม่ได้ เวลานี้เขาโกรธจนแทบทำอะไรไม่ถูก

กริ๊ง!

จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือของสก็อตต์ก็ดังขึ้น

เขารีบหยิบมันมาดูหมายเลขผู้โทรเข้าและกดปุ่มรับสายทันที “เจ้านาย ตอนนี้มีเรื่องเกิดขึ้นที่บ้าน เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ คุณ…”

ภายในห้องด้านในสุด

เลอานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เคาะนิ้วลงบนแป้นพิมพ์และค้นหาข้อมูลข่าวกรองอย่างต่อเนื่อง

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งปรากฏแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ของเมืองซิดนีย์ จุดสีแดงนับสิบจุดเคลื่อนไหวบนแผนที่ และบริเวณกลางจุดสีแดงนั้นมีจุดแสงสีดำเคลื่อนที่ไปด้วย

“เจ้านาย!” หญิงในชุดคลุมสีดำซึ่งนั่งอยู่ที่โซฟาอุทานขึ้นมาทันที

“เกิดอะไรขึ้น?” เลอาหยุดเคาะแป้นพิมพ์ตรงหน้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นถาม

“ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นค่ะ” ผู้หญิงคนนั้นพูดภาษาจีนได้คล่อง

“สัมผัสที่หกอีกแล้วเหรอ?” เลอาขมวดคิ้วถาม

“ใช่ค่ะ!”

“บลูเบิร์ด สัมผัสที่หกของเธอแม่นยำเสมอ แต่ฉันคิดว่าเรื่องใหญ่ที่จะเกิดขึ้นไม่ได้อยู่ที่พวกเรา แต่อยู่ที่เฮนรี่ดั๊ก หากโจวอี้จากประเทศจีนคนนั้นได้รับชัยชนะ กองกำลังใต้ดินทั้งหมดในซิดนีย์จะตกอยู่ในความโกลาหล ซึ่งนั่นจะเป็นโอกาสทองของเรา” เลอายิ้มอย่างมั่นใจ

“แต่ว่าทุกครั้งที่สัมผัสที่หกของฉันปรากฏขึ้นมา มันก็มักจะมีสิ่งไม่ดีเข้ามาเกี่ยวข้องกับคนรอบข้างของฉันเสมอ” บลูเบิร์ดมีท่าทีลังเล

“ไม่หรอก เพราะไม่ว่าพวกเขาจะฆ่าเฮนรี่ดั๊กได้หรือไม่ได้ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา” เลอาหัวเราะอย่างเย้ยหยัน

“เข้าใจแล้วค่ะ!”

ภายในคฤหาสน์แห่งหนึ่งในยามค่ำคืน

เฮนรี่ดั๊กนั่งอยู่ในห้องหนังสือของคฤหาสน์ สูบซิการ์และดูข้อมูลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์

ทันใดนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นมาถามว่า “กลุ่มที่ลอบเข้าไปในเมืองจินหลิงของจีนส่งข่าวกลับมาหรือยัง?”

“ยังครับ พวกเขาขาดการติดต่อกับเราเมื่อสามสิบสองชั่วโมงที่แล้ว ผมสงสัยว่า…” ชายร่างใหญ่ส่ายหัว

“นายสงสัยว่าพวกเขาถูกฆ่าไปแล้วใช่ไหม?” เฮนรี่ดั๊กถามด้วยรอยยิ้ม

“ใช่ครับ น่าจะเป็นแบบนั้น ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงจะส่งข่าวกลับมาทุก ๆ หกชั่วโมง”

“การลอบสังหารครั้งนี้มีการคุ้มกันถึงสองชั้น นั่นคือพวกของคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงแห่งจีน และยังมีผู้คุ้มกันส่วนตัวของเป้าหมายด้วย แต่เนื่องจากเยี่ยซาเข้าไปทำงานนี้ด้วยตัวเอง ถ้าเขาไม่ตัดหัวของเป้าหมายมาให้ได้ เขาคงจะไม่กลับมาแน่นอน” เฮนรี่ดั๊กหัวเราะ