หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 533 ค่ายลับ

บทที่ 533 ค่ายลับ

ใต้ยอดเขาหิมะ ห่างออกไปราว ๆ เจ็ดถึงแปดกิโลเมตร มีทางเดินอยู่ในซากปรักหักพัง และเมื่อสโนว์โมบิลเข้ามาถึงที่นี่ ชายสองคนในชุดสีขาวก็ตรงมาขวางหน้าผู้ติดตามของโจวอี้

โจวอี้ไม่ได้พูดอะไรมากนัก เขายกเหรียญตราขึ้นมาเแสดงให้อีกฝ่ายเห็น

ฟุบ!

ชายทั้งสองคุกเข่าลงกับพื้นหิมะทันที

“ชื่อ?” โจวอี้ถาม

“ดินสามครับ!”

“ดินสี่ครับ!”

พวกเขาเป็นเหมือนดินเก้า เมื่อเห็นเหรียญตราที่โจวอี้ถืออยู่ พวกเขาก็คุกเข่าลงทันที

“ลุกขึ้น!” โจวอี้พยักหน้าให้

ครู่ต่อมา ประตูบานหนึ่งก็เปิดออกช้า ๆ บนผนังภูเขาที่ไม่ได้ถูกหิมะปกคลุม

โจวอี้ติดตามสมาชิกทั้งสามคนของกลุ่มธาตุดินเข้าไปด้านใน และพบว่ามีทางเดินกว้างขวางข้างหน้าทอดยาวไปประมาณหนึ่งร้อยเมตร และยังมีบันไดทอดลึกลงไปอีก ซึ่งที่ปลายบันไดนั้นมีพื้นที่ว่างขนาดใหญ่

พื้นที่ว่างดังกล่าวนี้มีขนาดเท่าสนามฟุตบอล เพดานสูงเกิน 10 เมตร ที่ผนังสองด้านข้างซ้ายขวามีระเบียงทางเดินขนาบทั้งสองข้าง

“หึ่ง…”

สัญญาณเตือนภัยสีแดงสว่างวาบขึ้นมา เสียง ‘หึ่ง’ ดังก้องไปทั่วทั้งพื้นที่ภายใน

ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!

ร่างที่รวดเร็วดุจสายฟ้าพุ่งออกมาจากรอบทิศ พวกเขาสวมชุดเครื่องแบบสีดำทั้งชายและหญิง ทุกคนสวมหน้ากากที่แก้มซ้าย หน้ากากของแต่ละคนมีลวดลายที่แตกต่างกันหกแบบ

หกลวดลายเป็นตัวแทนของสามเหลี่ยมทองคำ วงแหวนไม้ คลื่นน้ำ เปลวไฟ ลูกบาศก์โลก และเมฆขาว

หกสิบคนไม่ขาดไม่เกิน!

โจวอี้กวาดตามองทุกคนก่อนจะชูเหรียญตราอีกครั้ง และพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ดิอาโบลถูกฆ่า ก่อนที่เขาจะตาย เขาส่งเหรียญตรามาให้ฉัน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะเป็นลอร์ดคนใหม่ของพวกนาย”

“รับทราบครับ/ค่ะ ท่านลอร์ด!”

ทั้งห้าสิบห้าคนตะโกนพร้อมกันทันที พวกเขาคุกเข่า เอามือข้างหนึ่งประทับลงบนพื้นและก้มหัวโค้งคำนับ การเคลื่อนไหวของพวกเขาพร้อมเพรียงอย่างเป็นระเบียบ

มีเพียงห้าคนที่ยืนอยู่หน้าแถว ไม่ยอมขยับกาย

แทนที่จะคุกเข่าลง แววตาของพวกเขากลับให้ความรู้สึกถึงการท้าทาย

เกิดอะไรขึ้น?

โจวอี้ขมวดคิ้ว เขาเหลือบมองคนทั้งห้าแล้วถามว่า “พวกนายน่ะ หมายความว่ายังไง?”

หญิงรูปงามร่างสูงใหญ่ที่มีลายเมฆสีขาวบนหน้ากากที่แก้มซ้ายก้าวมาข้างหน้าสองก้าว ก่อนจะประสานมือพูดว่า “กฎเหล็กที่ลอร์ดดิอาโบลเคยตั้งไว้ ลอร์ดคนใหม่ที่ถือเหรียญตราจะต้องยอมรับการท้าทายจากพวกเราห้าคน หากชนะเราได้ ผู้ถือเหรียญคนใหม่จะได้เป็นลอร์ดทันที แต่ถ้าแพ้ เขาคนนั้นจะต้องอยู่ในค่ายลับเพื่อฝึกฝนจนกว่าจะสามารถเอาชนะพวกเราห้าคนพร้อมกันได้ เขาคนนั้นจึงจะได้กลายเป็นลอร์ดคนใหม่อย่างเป็นทางการ”

“กฎแบบนี้ยังมีอยู่อีกเหรอ?” โจวอี้ดูประหลาดใจ

“ใช่!”

“ก็ได้ ฉันยอมรับการท้าทาย สมาชิกของห้ากลุ่ม ทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน ถอยออกไปก่อน” โจวอี้พูดเสียงดังกังวาน

สมาชิกห้าสิบคนของทั้งห้ากลุ่มจึงถอยไปตั้งแถวห่างในระยะหลายสิบเมตรทันที

โจวอี้เก็บเหรียญตรา จากนั้นก็ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิ “พวกนายเข้ามาพร้อมกันได้เลย ขอฉันดูหน่อยว่าพวกนายมีพลังมากแค่ไหน!”

ทั้งห้าคนไม่พูดอะไร แต่พุ่งไปล้อมรอบโจวอี้ทันที

พลังอันรุนแรงปะทุออกมาจากร่างกายของพวกเขา และกระแสอากาศรอบตัวพวกเขาก็เริ่มบิดเบี้ยว ก่อตัวเป็นคลื่นที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งค่อย ๆ โอบล้อมเข้าหาโจวอี้เป็นชั้น ๆ

สีหน้าของโจวอี้เปลี่ยนไป

เขารู้สึกว่าอากาศรอบ ๆ ตัวเขาเปลี่ยนไป ราวกับว่าเขากำลังอยู่ในโคลนตม แรงกดดันที่มองไม่เห็นทำให้เขารู้สึกหายใจลำบาก

“ค่ายกลคมมีดเชือดเฉือน!”

ทันใดนั้น ชายสามคนและหญิงอีกสองคนก็เคลื่อนไหว พวกเขาเคลื่อนตัวไปรอบ ๆ โจวอี้อย่างรวดเร็ว กระแสลมที่พัดอย่างรุนแรงก่อตัวเป็นเหมือนมีดบินโปร่งแสงทีละเล่ม และไม่กี่วินาทีต่อมา มีดบินโปร่งแสงก็ลอยเข้ามาล้อมรอบโจวอี้ไว้อย่างแน่นหนา มีดบินแต่ละเล่มเล็งมาที่โจวอี้

ห่างออกไปกว่าสิบเมตร

เยี่ยป๋อซางจ้องไปที่ฉากข้างหน้า หัวใจของเขาถึงกับกระตุกไปสองสามครั้ง

เขาหันไปหาเฉินซานที่มีสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน จึงอดไม่ได้ที่จะถามเสียงเบาว่า “มีดโปร่งแสงนับร้อยเหล่านั้นดูเหมือนจะเกิดจากการควบแน่นของพลังจิต… พลังจิตของคนเหล่านั้นแข็งแกร่งมาก ถ้าเปลี่ยนฉันไปอยู่ในตำแหน่งเจ้านายตอนนี้ เกรงว่าจะเป็นการยากที่จะรับการโจมตีนี้ได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ”

“ใช่” เฉินซานพยักหน้าด้วยรอยยิ้มขมขื่น

“เจ้านายจะไม่เป็นไรแน่เหรอ? เผื่อเกิดอุบัติเหตุ…”

“อย่าห่วงเลย! อาจารย์ลุงน้อยแข็งแกร่งมาก การโจมตีสำหรับเราอาจรับมือได้ยาก แต่สำหรับเขาแล้วก็อาจไม่เป็นแบบนั้นเลยก็ได้” เฉินซานกล่าวด้วยความมั่นใจ

“ทำไมคุณดูมั่นใจนัก?”

“เพราะด้านพลังจิตของอาจารย์ลุงน้อยน่ะน่ากลัวมาก” เฉินซานยิ้มแปลก ๆ

โจวอี้ยืนอยู่ท่ามกลางคนทั้งห้า ทว่าทันใดนั้นพลังแห่งฟ้าดินก็ถูกดึงดูดเข้ามาหาเขาอย่างบ้าคลั่ง และทั่วทั้งตัวของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยพายุหมุนในทันที

“แตก!”

ในขณะที่มีดบินโปร่งแสงพุ่งเข้ามาพร้อมกัน โจวอี้ก็ตะโกนขึ้นมาเสียงดัง และพายุที่หมุนรอบตัวเขาก็พลันขยายตัวออกไปทันที มีดบินทั้งหมดถูกกระแทกอย่างรุนแรงและแตกสลายไปในพริบตา

“กรงจิต!”

คนทั้งห้าลอยขึ้นไปกลางอากาศ ทำมือด้วยท่าทางแบบมุทราชี้ไปที่โจวอี้ และปลดปล่อยพลังจิตมหาศาลโจมตีออกไปทันที

“น่าสนใจ!”

โจวอี้ค่อย ๆ หลับตาลง ญาณสัมผัสของเขากวาดออกไปอย่างฉับพลัน

เขาไม่คิดโจมตีด้วยพลังจิต แต่ใช้ญาณสัมผัสที่เกิดจากอำนาจพลังจิตอันมหาศาลในการตอบโต้ เมื่อเผชิญกับพลังจิตที่ยิ่งใหญ่กว่า ดวงจิตของคนทั้งห้าจึงพ่ายแพ้ไปทันที ราวกับคนธรรมดาวิ่งชนกำแพงเหล็กหนาสองฟุต…

“พรูด…”

“อัก…”

คนทั้งห้ากระเด็นไปคนละทิศคนละทางและกระอักเลือด ในขณะที่กำลังจะร่วงลงถึงพื้นนั้น พวกเขากดนิ้วลงบนพื้นและเหยียบพื้นลากยาว

ร่างกายของพวกเขาสั่นเทา ใบหน้าของพวกเขาก็ซีดจัด พลางมองไปที่โจวอี้ด้วยแววตาเหลือเชื่อ

โจวอี้เองก็รู้สึกวิงเวียนเช่นกัน ทะเลจิตสำนึกของเขาสัมผัสได้ถึงความปั่นป่วน

อย่างไรก็ตาม เท้าของเขาไม่ขยับถอย ร่างกายของเขายังคงยืนนิ่ง เมื่อความรู้สึกปั่นป่วนนั้นหายไป เขาก็มองไปยังคนทั้งห้าที่มีคราบเลือดบนริมฝีปาก เขาถามอย่างใจเย็นว่า “พวกคุณใช้การโจมตีทางจิตใช่ไหม? ผลที่ได้ดีมาก แต่มันง่ายที่จะถูกโต้กลับ พวกคุณต้องการท้าทายฉันต่ออีกรึเปล่า?”

“พวกเราเคารพท่านลอร์ด!”

ทั้งห้าคนสบตากันอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็คุกเข่าลงต่อหน้าโจวอี้

พวกเขาทดสอบโจวอี้แล้ว แน่นอนว่าโจวอี้มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็นผู้นำตามกฎเหล็กของค่ายลับ!

“เคารพท่านลอร์ด!” คนที่เหลืออีก 55 คนก้มลงคุกเข่าอีกครั้ง

“ลุกขึ้น! นับจากนี้อย่าคุกเข่าง่าย ๆ แบบนี้อีก!” โจวอี้โบกมือ

“ท่านลอร์ด นี่คือกฎที่อดีตลอร์ดตั้งขึ้น เราไม่กล้าฝ่าฝืน” พวกเขากล่าวด้วยความเคารพ

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คำสั่งของฉันคือกฎ” โจวอี้พูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

“รับทราบ!”

ทุกคนตอบพร้อมกัน

ต่อมาโจวอี้จึงได้รู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของค่ายลับโดยละเอียด ซึ่งคล้ายกับที่ดินเก้าเล่ามาก่อนหน้านี้ และยังรู้เพิ่มเติมด้วยว่าค่ายลับนี้เต็มไปด้วยนักรบเดนตาย

พวกเขามีชีวิตอยู่เพื่อจุดประสงค์เดียวคือการรับใช้ลอร์ด ซึ่งเป็นแนวความคิดที่เหลือเชื่อมากในสังคมปัจจุบัน

โจวอี้นึกชื่นชมดิอาโบลทันที ชายชราใช้เวลากว่า 30 ปีในการสร้างค่ายลับนี้ เห็นได้ชัดว่าทรัพยากรที่องค์กรซันการ์เดนหามาได้แทบทั้งหมดน่าจะเอามาทุ่มกับค่ายลับนี้อย่างบ้าคลั่ง ความมั่งคั่งเกือบทั้งหมดที่ดิอาโบลมีน่าจะโยนเข้าใส่ที่นี่

ยิ่งไปกว่านั้น ดิอาโบลยังล้างสมองคนเหล่านี้ตั้งแต่เด็ก และฝึกฝนให้พวกเขาเป็นเครื่องจักรสังหารที่เย็นชาและบ่มเพาะราวกับคนบ้า พวกเขาไม่มีความรู้สึกเหมือนมนุษย์ มีเพียงการเชื่อฟังกฎเหล็กเท่านั้น