หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 593 หาคน
บทที่ 593 หาคน
โจวอี้คุยกับหลานอวี้หรงอยู่พักหนึ่งก็ได้รู้ว่าสาเหตุที่ร้านเธอจะเจ๊งก็เพราะหลานอวี้หรงเจอพวกเฒ่าหัวงู
“บอสหลาน แสดงว่าคุณยังมีเสน่ห์!” โจวอี้ยิ้ม
“อย่าสนเรื่องตลกของฉันเลย บอกฉันทีว่าคราวนี้มีเรื่องอะไร” หลานอวี้หรงถามโจวอี้ขณะที่ชงชาด้วยตัวเอง
“ถ้าผมซื้อสมุนไพรทั้งหมดที่นี่ คุณมีแผนยังไงต่อล่ะ?” โจวอี้ถาม
“ฉันจะทำอะไรได้อีก นอกเหนือจากเรื่องสมุนไพร ฉันก็ไม่เก่งธุรกิจอะไรอีกเลย เพราะงั้นฉันควรให้วันหยุดตัวเองหลังจากขายร้านนี้ แล้วค่อยหางานใหม่”
“ผมจะซื้อสมุนไพรทั้งหมดที่นี่ แล้วคุณทำงานให้ผมไหม ผมจะจ่ายให้คุณปีละล้าน” โจวอี้หัวเราะ
“อะไรนะ ทำงานให้คุณเหรอ?!” หลานอวี้หรงถามด้วยความสงสัย
“ผมกำลังซื้อสมุนไพรจำนวนมาก และต้องการความช่วยเหลือ” โจวอี้กล่าว
“คุณต้องการซื้อสมุนไพรกี่ชนิด?”
“ไม่มีข้อจำกัด ยิ่งมากยิ่งดี ตอนนี้ผมได้เตรียมเงินที่จะซื้อสมุนไพรไว้หลายพันล้าน” โจวอี้กล่าว
“หลาย…พันล้าน?” หลานอวี้หรงโง่งมไปในทันที
“หากเป็นสมุนไพรที่มีค่า ไม่กี่พันล้านก็นับว่าไม่มากเท่าไหร่ แต่ถ้าคุณเน้นซื้อแต่สมุนไพรธรรมดา เรียกได้ว่าเหลือเฟือ หมอโจว ฉันขอถามคุณหน่อยได้ไหมว่าคุณซื้อสมุนไพรมากมายขนาดนี้ไปเพื่ออะไร?” หลานอวี้หรงถาม
“อาจารย์ของผมต้องการใช้ และผมเองต้องการใช้เช่นกัน” โจวอี้กล่าว
สำนักโอสถ?
หลานอวี้หรงสอบถามเกี่ยวกับตัวตนของโจวอี้มาแล้ว เธอจึงรู้ว่าโจวอี้เป็นศิษย์ของสำนักโอสถ
ตอนนี้เมื่อเผชิญกับข้อเสนอของโจวอี้ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดใจเล็กน้อย
เธอไม่สนใจเกี่ยวกับเงินเดือนหลักล้าน แต่เธอสนเกี่ยวกับสถานะของโจวอี้ในฐานะศิษย์ของสำนักโอสถ
เท่าที่เธอรู้ สำนักโอสถมีโรงปรุงโอสถมากมาย และพวกเขายังหลอมปรุงโอสถได้ด้วย
ถ้าเธอทำได้ เธอต้องการซื้อโอสถที่ช่วยยืดอายุของเธอได้ แม้กระทั่งโอสถที่ช่วยคงความเยาว์!
“หมอโจว ฉันขอซื้อโอสถจากคุณได้ไหม?” หลานอวี้หรงถามอย่างคาดหวัง
“คุณเป็นผู้ฝึกยุทธ์?” โจวอี้ถามกลับ
“ไม่!”
“แล้วทำไมคุณถึงซื้อโอสถ โอสถทุกเม็ดมีผลรุนแรงมาก แม้แต่โอสถที่แย่ที่สุด คนธรรมดาก็ไม่อาจทนพลังที่มหาศาลของมันได้” โจวอี้อธิบายด้วยเสียงหัวเราะ
“…”
หลานอวี้หรงดูผิดหวัง
ทว่าในที่สุดเธอก็ตกลงตามคำเชิญของโจวอี้
“บอสหลาน คุณ…”
“เจ้านาย คุณจะเป็นเจ้านายของฉันในอนาคต อย่าเรียกฉันว่าบอสหลาน”
“ผมจะเรียกคุณว่าพี่สาวหลาน!” โจวอี้ยิ้มและพูดว่า “เนื่องจากปริมาณของสมุนไพรที่ผมต้องการซื้อมีจำนวนมาก ดังนั้นผมจึงต้องรับสมัครคนเพิ่ม รับคนที่มีความรู้เกี่ยวกับสมุนไพร”
“เหล่าจางเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพร เขารู้จักคนอาชีพเดียวกันหลายคน ดังนั้นรื่องหาคนไม่น่าจะยาก” หลานอวี้หรงยิ้ม
“ถ้างั้นเรื่องนี้ผมจะปล่อยให้คุณจัดการ ผมให้เวลาคุณ 2 วัน แล้วพาคนมาพบผม” โจวอี้กล่าว
“ไม่มีปัญหา!”
หลังจากนั้น โจวอี้ก็ซื้อสมุนไพรทั้งหมดในห้องหมื่นยา และจ่ายเงินให้หลานอวี้หรงจำนวนหนึ่ง
สมุนไพรถูกส่งไปที่โกดังโดยเฉิงฮ่าว ในขณะที่โจวอี้ขับ Knight XV ออกไปจากตลาดสมุนไพรจินหลิง และรีบกลับไปที่ช็องเซลิเซ่ ลานติง วิลล่า
ที่ประตูทิศใต้
เหลียงเสี่ยวปู้ซึ่งปฏิบัติหน้าที่อยู่เห็น Knight XV หยุดอยู่ที่ประตูและรู้ว่านั่นคือโจวอี้ ดังนั้นเขาจึงออกมาจากป้อมยามและทักทายด้วยรอยยิ้ม “พี่โจว นี่เพิ่งกลับมาเหรอ?”
“อืม”
โจวอี้หยิบบุหรี่ออกมาแล้วยื่นบุหรี่ให้เหลียงเสี่ยวปู้ “พี่จี้อยู่ที่ไหน?”
“กัปตันกำลังตรวจตราบริเวณบ้านพักกับพวกพี่น้อง! คุณอยากพบกับเขาเหรอ?” เหลียงเสี่ยวปู้จุดบุหรี่และถามด้วยรอยยิ้ม
“ใช่ผมมีเรื่องจะคุยกับเขา ช่วยติดต่อเขาให้ทีและขอให้เขามาคุยกับผมหน่อย”
“ได้ เดี๋ยวจะติดต่อให้ทันที”
ราว ๆ เจ็ดหรือแปดนาทีต่อมา
จี้หมิงเจิ้นรีบไปที่ประตูทางทิศใต้
โจวอี้เรียกเขาและเหลียงเสี่ยวปู้ออกไป
“ต้องการให้รับใช้อะไรเหรอ?” เหลียงเสี่ยวปู้ถามด้วยความสงสัย
“พี่จี้ พี่เหลียง พวกคุณทำงานในพื้นที่วิลล่ามากี่ปีแล้ว?” โจวอี้ถาม
“เกือบสามปี”
“มีความคิดที่จะเปลี่ยนงานไหม?” โจวอี้ถาม
“เปลี่ยนงานเหรอ น้องโจวมีงานดี ๆ แนะนำไหมล่ะ?” จี้หมิงเจิ้นถามอย่างสงสัย
“ผมขาดคน ต้องการกลุ่มคนที่ต่อสู้ได้และมีบุคลิกที่ดี อยากทำงานให้ผมไหม?” โจวอี้ถาม
“งานอะไรล่ะ?” จี้หมิงเจิ้นถาม
“เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมซื้อสมุนไพรมาจำนวนมาก แต่โกดังที่เก็บสมุนไพรจำเป็นต้องได้รับการดูแลโดยคนของผมเอง หากพวกคุณเต็มใจช่วย ผมจะเพิ่มเงินเดือนให้สามเท่าตามเงินเดือนปัจจุบันของคุณ” โจวอี้กล่าว
เงินเดือนสามเท่า?
จี้หมิงเจิ้นและเหลียงเสี่ยวปู้มองหน้ากัน
ตอนนี้พวกเขามีรายได้เกือบ 10,000 หยวนต่อเดือน มันเป็นไปได้เหรอที่จะได้รับ 20,000 หยวนหรือ 30,000 หยวนต่อเดือนซึ่งถือเป็นสามเท่าของรายได้ต่อเดือนในขณะนี้?
“งานนี้ไม่นานใช่ไหม?” จี้หมิงเจิ้นถาม
“ไม่แน่ใจว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน แต่แน่ใจว่าถ้าเต็มใจที่จะทำงานให้ผม ผมจะตั้งบริษัทรักษาความปลอดภัยหลังจากที่ซื้อสมุนไพรจนครบ จากนั้นพวกคุณก็สามารถทำงานในบริษัทรักษาความปลอดภัยของผมได้ต่อไปอีกนะ ซึ่งยังจะได้เงินเดือนสูงเหมือนเดิม” โจวอี้ยืนยัน
“เราขอพิจารณาดูก่อนได้ไหม?” จี้หมิงเจิ้นลังเล
“ได้ แต่หวังว่าจะให้คำตอบโดยเร็วที่สุด เพราะตอนนี้ผมขาดคนด่วนมาก”
“อืม เข้าใจแล้ว”
2 ทุ่ม โจวอี้ก็ได้รับคำตอบ
จี้หมิงเจิ้นและเหลียงเสี่ยวปู้ต่างเห็นพ้องต้องกัน และสมาชิกทีมรักษาความปลอดภัยของช็องเซลิเซ่ ลานติง วิลล่า สี่คนก็ยังต้องการติดตามพวกเขาไปทำงานให้กับโจวอี้
เมื่อโจวอี้เดินออกจากบ้าน เขาเห็นจี้หมิงเจิ้นและพรรคพวกรออยู่ข้างนอก
“พวกคุณคิดดีแล้วใช่มั้ย?” โจวอี้ถาม
“คิดดีแล้วครับ”
จี้หมิงเจิ้นและคนอื่น ๆ พยักหน้าอย่างหนักแน่น
“ผมดีใจที่เต็มใจช่วยผม ผมจะปฏิบัติต่อพวกคุณอย่างดีแน่นอน แต่ตอนนี้มันมีปัญหาอยู่” โจวอี้กล่าว
“มีปัญหาอะไร?” จี้หมิงเจิ้นถาม
“มีคนไม่มากพอ พอจะรู้จักคนเก่ง ๆ ที่เป็นพวกระดับหัวกะทิของหน่วยรบพิเศษที่เกษียณแล้วบ้างไหม?” โจวอี้ถาม
“เอากี่คนล่ะ?” จี้หมิงเจิ้นถาม
“อย่างน้อย 50 คน”
“มากขนาดนั้นเลยเหรอ!” จี้หมิงตกใจ
“ใช่ ผมซื้อโกดังที่ใหญ่ที่สุดในจินหลิงมาแล้ว ซึ่งมันครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่และต้องการบุคลากรที่มีทักษะอย่างน้อย 50 คนในการดูแล”
“ไม่รับปากนะว่าจะหาได้คนมากขนาดนั้น แต่จะลองดูก็แล้วกัน” จี้หมิงเจิ้นกล่าว
“ได้เลย ผมจะรอข่าวดีนะ”