หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 738 ลูกหมาป่า

บทที่ 738 ลูกหมาป่า

เสียงการเสนอราคาอย่างกะทันหันทำให้สีหน้าของซิงโฮ่วอี้แข็งทื่อ

4,000 แก่นวิญญาณ?

ขึ้นราคาเป็นพันเลย?

ใครกันที่ใจกล้าขนาดนี้?

ซิงโฮ่วอี้เริ่มอยากรู้อยากเห็น แต่มีความรำคาญเสียมากกว่า เขาหันไปมองเฉินหย่งเทาซึ่งมีสีหน้าแปลก ๆ และต้องการประมูลต่อ แต่ราคาผลวิญญาณทองคำคำในตอนนี้ไม่คุ้มค่ากับราคาเลยสักนิด

“ยอมแพ้! ถ้าอีกฝ่ายเสนอไปขนาดนั้น มันก็ช่วยไม่ได้” เฉินหย่งเทาส่ายหัว

“ช่างเถอะ กว่าจะได้มาแต่ละแก่นวิญญาณนั้นไม่ง่าย อย่าเอาไปใช้แบบนั้นจะดีกว่า” ซิงโฮ่วอี้ พูดอย่างโกรธเคือง

แท้จริงแล้ว 4,000 แก่นวิญญาณนั้นไม่มากเกินไปสำหรับเขา แม้ว่าเขาจะใช้เวลารวบรวมแก่นวิญญาณมานานในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา แต่เขาก็ยังมีแก่นวิญญาณนับหมื่นอยู่ในมือ

ทว่ามันไม่คุ้มเลยสำหรับเหลนสะใภ้และลื่อ[1] ที่ยังไม่เกิด

ภายในห้องเดี่ยว 206

โจวอี้ผู้ที่เพิ่งเสนอราคาประมูลออกไปนั้นเผยสีหน้าราวกับผู้ชนะ

สำหรับผลวิญญาณทองคำนั้น เขาจะต้องชนะอย่างแน่นอน เพราะผลวิญญาณทองคำไม่เพียงแต่ดีต่อสตรีมีครรภ์เท่านั้น แต่ยังดีต่อเด็กในครรภ์อีกด้วย

“โจวอี้ นายบ้าไปแล้วเหรอ? ผลวิญญาณทองคำนั่นมูลค่าสูงขนาดนี้ได้เหรอ?” เซี่ยหลู่ถามอย่างประหลาดใจ

“ผมไม่ได้บ้า สำหรับผมแล้วก่อนหน้านี้มันอาจไม่คุ้มกับ 4,000 แก่นวิญญาณ แต่ตอนนี้มันคุ้มแล้ว” โจวอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เซี่ยหลู่เงียบไป

เธอไม่เข้าใจว่าโจวอี้หมายความว่าอย่างไร แต่เธอเข้าใจท่าทีที่โจวอี้แสดงออกในยามนี้ว่าอีกฝ่ายน่าจะจริงจังไม่น้อย

ในที่สุดก็ไม่มีใครยอมขึ้นราคาอีกต่อไป ผลวิญญาณทองคำถูกโจวอี้ประมูลไปในราคา 4,000 แก่นวิญญาณ

“เซี่ยหลู่ ผมมีเรื่องอยากจะถาม”

“ถามมา!”

“ถ้าผมอยากได้บางอย่างจากการประมูลในครั้งนี้ คุณจะให้ผมยืมแก่นวิญญาณได้เท่าไหร่?” โจวอี้ถาม

“บางอย่างที่อยากได้?” เซี่ยหลู่ถาม

“ถูกต้อง”

“งั้นก็สัก 50,000! แก่น” เซี่ยหลู่ยิ้มอย่างมีเลศนัย

50,000?

โจวอี้ตกตะลึง เขาไม่ได้คาดหวังว่าเซี่ยหลู่จะมีแก่นวิญญาณมากมายขนาดนี้ นับประสาอะไรกับการที่เธอเต็มใจให้เขายืมแก่นวิญญาณมากมายเหล่านี้ด้วย

นอกจากคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงและแปดนิกายหลักในโลกผู้ฝึกยุทธ์ของจีนแล้ว กองกำลังอื่นก็อาจมีแก่นวิญญาณไม่ถึง 50,000 แก่นใช่ไหม?

“อย่าคิดเล็กคิดน้อยเกินไปน่า ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นผู้หญิงของนาย แต่เราก็ต้องสะสางบัญชีกันนะ” เซี่ยหลู่ปัดปอยผมบนหน้าผากและพูดอย่างสื่อความนัย “ถ้าคุณหย่ากับผู้หญิงคนอื่นแล้วละก็ ทรัพย์สมบัติทั้งหมดของฉันจะเป็นของคุณ รวมถึงตัวฉันด้วย”

“…”

โจวอี้พูดไม่ออก

จริงอยู่ที่เขาจะไม่หย่ากับภรรยาของเขาเพียงเพื่อความมั่งคั่ง

ในขณะที่เซี่ยหลู่นั้น เธอมีแก่นวิญญาณมากกว่า 50,000 แก่น!

เธอควบคุมเหมืองแก่นวิญญาณอยู่สินะ

การประมูลดำเนินต่อไป และภายในห้านาที ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกเคาะ

“เผิงรุ่ย ไปเปิดประตู” เซี่ยหลู่กล่าว

“รับทราบ!”

เผิงรุ่ยเปิดประตูและเชิญทั้งสามคนจากโรงประมูลเข้ามา

“สวัสดีครับ กล่องหยกนี้บรรจุผลวิญญาณทองคำที่คุณประมูลได้ และคุณจะต้องจ่ายสี่พันแก่นวิญญาณ” ชายวัยกลางคนที่อยู่ด้านหน้ากล่าวขึ้น

“ผู้อาวุโสหม่า ส่งแก่นวิญญาณให้พวกเขา!” โจวอี้กล่าว

“อืม!”

หม่าเทียนฝูที่สวมหน้ากากอยู่นั้นพยักหน้า ก่อนจะเปิดกระเป๋าเดินทางสีดำที่วางอยู่บนพื้น นับแก่นวิญญาณสี่พันแก่นให้อีกฝ่าย แล้วส่งคนเหล่านั้นออกจากห้องส่วนตัว

โจวอี้ตรวจสอบผลวิญญาณทองคำแล้วก็เก็บมันไว้กับตัว

ผลวิญญาณทองคำมีประโยชน์อย่างมากสำหรับสตรีมีครรภ์และทารกในครรภ์

ตอนนี้ทั้งถังหว่านและอู๋ซินเยว่กำลังตั้งครรภ์

แม้ว่าถังหว่านจะดำรงตำแหน่งสูงสุดในใจเขา แต่เขาก็คิดที่จะมอบผลวิญญาณทองคำนี้ให้กับ อู๋ซินเยว่

เหตุผลนั้นง่ายมาก

นั่นก็เพราะเขาสามารถอยู่เคียงข้างถังหว่านได้ตลอดเวลา ดูแลเธอและลูกได้เป็นอย่างดี แต่เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นกับอู๋ซินเยว่ได้

ดังนั้นผลวิญญาณทองคำนี้จึงเป็นการชดเชยให้กับอู๋ซินเยว่

การประมูลนี้ผ่านไปสามชั่วโมงภายในพริบตา

เมื่อเด็กหนุ่มร่างผอมเตี้ยผิวคล้ำถูกพามาที่เวทีประมูล หม่าเทียนฝูก็เตือนโจวอี้ทันทีว่า “นี่คือลูกหมาป่า! ข้าเดาไว้ไม่มีผิด คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงส่งเขามาที่นี่เพื่อประมูล”

“เข้าใจแล้ว” โจวอี้พยักหน้า

ผู้ฝึกยุทธ์ไม่สนใจที่จะซื้ออาชญากร แม้ว่าหญิงสาวผู้เปิดประมูลจะมีคำพูดที่ไพเราะจับใจเพื่อโน้มน้าว แต่ก็ยังมีคนจำนวนน้อยมากที่ยอมจ่ายเงินเพื่อประมูลลูกหมาป่า

“800 แก่นวิญญาณ!”

“800 แก่นวิญญาณ ครั้งที่หนึ่ง”

ทันใดนั้น โจวอี้ได้เอ่ยออกไปผ่านอุปกรณ์ในการเสนอราคาประมูล

“1,000 แก่นวิญญาณ”

“ให้ตายเถอะ นายอยากแย่งคนงั้นหรือ? งั้นฉัน 1200!” เสียงที่ไม่พอใจของผู้ประมูลอีกคนดังเข้ามาให้ได้ยิน

“1500” โจวอี้พูดอีกครั้ง

“ก็ได้ ๆ ไม่เอาก็ได้วะ” อีกฝ่ายพูดอย่างโกรธจัด

รอยยิ้มกระจายไปทั่วใบหน้าของโจวอี้ แม้ว่าอีกฝ่ายจะดูรำคาญมากและพูดจาไม่สุภาพ แต่เขาก็ไม่สนใจ

เพราะนี่เป็นการประมูล!

ในขณะที่ผู้เสนอราคาสูงสุดเป็นผู้ชนะ ข้อพิพาทก็อาจเกิดขึ้นได้เช่นกัน การที่อีกฝ่ายไม่สบถออกมามากกว่านี้ก็แสดงถึงความยับยั้งชั่งใจในระดับหนึ่งแล้ว

ไม่กี่นาทีต่อมา ลูกหมาป่าที่ถูกล่ามโซ่ไว้ก็มาอยู่ต่อหน้าโจวอี้

โจวอี้จ่ายแก่นวิญญาณ และขอให้ปลดพันธนาการให้เด็กหนุ่ม เขาสังเกตดูแล้วก็พบว่าอีกฝ่ายมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างแท้จริง

เด็กหนุ่มผู้มีฉายาว่าลูกหมาป่าคนนี้อายุประมาณสิบสี่หรือสิบห้าปี มีรูปร่างหน้าตาธรรมดา แต่แววตาของเขาสงบนิ่งไม่หวั่นไหว แม้ว่าโจวอี้จะซื้ออีกฝ่ายมา แต่เด็กคนนี้ก็ไม่ได้แสดงความประหลาดใจใด ๆ สายตาที่มองมายังโจวอี้นั้นราวกับว่ากำลังมอง… คนตาย

ถูกต้อง!

แววตาของเด็กหนุ่มคนนี้ช่างปราศจากอารมณ์

และเขายังมองคนอื่น ๆ ในลักษณะเดียวกันนี้ด้วย

“ตั้งแต่วินาทีที่นายถูกคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงจับได้ นายก็ตายไปแล้ว ฉันช่วยชีวิตนายไว้ ให้โอกาสนายอีกครั้ง นายจะยอมติดตามฉันและทำงานให้ฉันต่อจากนี้ไหม?” โจวอี้ถาม

“อ่า…”

เสียงแหบแห้งดังมาจากลูกหมาป่า แต่ท่าทางของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง

โจวอี้ยิ้มจาง ๆ โดยไม่ใส่ใจและนั่งลงบนโซฟา

ลูกหมาป่าขยับตัวกะทันหัน เขาอยู่ห่างจากโจวอี้เพียงไม่กี่เมตร และในพริบตาเขาก็ชกไปที่หัวของโจวอี้

หวือ!

โจวอี้ยกมือขึ้นคว้ากำปั้นของลูกหมาป่าไว้ได้ทันทีโดยที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม

สามวินาทีต่อมา เขาดึงกำปั้นนั้นมาข้างหน้าอย่างแรง จากนั้นชกลูกหมาป่าเข้าที่อก ทำให้เด็กหนุ่มกระเด็นออกไป

“นี่เป็นครั้งแรก และฉันหวังว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายด้วย” โจวอี้มองไปที่ลูกหมาป่าอย่างเย็นชา และพูดต่อ “ตอนนี้ฉันออกคำสั่งแรกให้นาย ห้ามทำร้ายใครก็ตามที่อยู่รอบตัวฉันเป็นอันขาด เข้าใจไหม?”

“ครับ!”

ลูกหมาป่าพยายามลุกขึ้น เขาก้มศีรษะ ถอยร่นไปที่มุมกำแพงเงียบ ๆ

โจวอี้ส่ายหัวและไม่สนใจลูกหมาป่าอีกต่อไป

เขามองผ่านผนังกระจกที่งานประมูลด้านนอกและพบว่าการประมูลนั้นกำลังดุเดือดมาก

จำนวนแก่นวิญญาณที่เสนออยู่นั้นพุ่งสูงมาก!

“28,000 แก่นวิญญาณ”

“30,000 แก่นวิญญาณ”

“35,000 แก่นวิญญาณ”

“36,000…”

โจวอี้ฟังการเสนอราคาที่ดุเดือดข้างนอกและค่อนข้างตกใจ

“เซี่ยหลู่ สมบัติอะไรที่กำลังประมูลอยู่ตอนนี้? มันแพงมาก!” โจวอี้ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

“สมบัติที่ฉันคิดว่านายน่าจะอยากได้สุด ๆ ยังไงล่ะ” เซี่ยหลู่ตอบโดยที่สายตายังคงจับจ้องไปที่การประมูล

“มันคืออะไร?”

[1] ลื่อ หมายถึง ลูกของเหลน