หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 804 เปลี่ยนบรรยากาศ

บทที่ 804 เปลี่ยนบรรยากาศ

เช้าวันต่อมา

เหลียงเหล่ยและเวิงหลิวกุ้ยกลับจากจินหลิงและรีบกลับมาที่โลกตงเทียน ซึ่งมีสำนักโอสถคอยเฝ้าระวังมนุษย์ต่างดาวอยู่ ในขณะที่มีจ้านหลิงอวิ๋นคอยหนุนหลัง

ด้วยเหตุนี้ บริเวณลานบ้านจึงกลายเป็นอาณาเขตในการฝึกของเขา ส่วนเฉินซานและอิงหงเข้าไปฝึกเป็นครั้งคราวเท่านั้น

วันที่ 10 กรกฎาคม

สภาพอากาศที่เมืองจินหลิงร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ดวงอาทิตย์ร้อนระอุบนฟ้าทำให้โลกนี้ไม่ต่างจากเตาอบขนาดใหญ่

อัลบั้มใหม่ของถังหว่านเพิ่งปล่อยออกไป เธอไปออกรายการต่าง ๆ บ้างบางรายการ ตลอดจนเดินสายโปรโมต และกลับมาเลี้ยงลูกที่บ้าน

โจวเหมียวเหมี่ยวปิดเทอมและไม่ได้ไปฝึกข้างนอก แต่เรียนกับหลี่เล่ยเล่ยและฉู่ซือซือที่บ้าน เดิมทีเธอก็เก่งและเฉลียวฉลาดอยู่แล้ว เมื่อกินยาเม็ดตื่นรู้เข้าไปก็ยิ่งทำให้ฉลาดขึ้นมาก เธอจึงเรียนรู้และเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว และตอนนี้เธอเรียนหลักสูตรของชั้นประถมศึกษาปีที่สามแล้ว

ช่วงบ่าย โจวอี้อยู่เป็นเพื่อนลูกสาวเพื่อเขียนพู่กัน เขาเห็นถังหว่านเดินเข้ามาพร้อมแกงถั่วงอกสองชาม เขาจึงรีบรับชามมาและถามด้วยความเป็นห่วง “ที่รัก อยู่แต่ที่บ้านแบบนี้อึดอัดบ้างหรือเปล่าครับ?”

“ก็ไม่เท่าไหร่นะคะ ก็แค่แอร์ตัวกลางที่บ้านดูเหมือนจะไม่ค่อยเย็นเท่าไหร่” เธอบอก

“คุณอยากให้ผมพาไปเที่ยวที่อื่นช่วงหน้าร้อนนี้ไหม?” โจวอี้ชวน

“ที่ไหนคะ?” เธอถาม

“มีสามที่ให้เลือกครับ ที่แรก ไปเรือนสี่ประสานในเมืองหลวง อีกที่คือวิลล่าที่ผมซื้อเอาไว้ที่เซินเจิ้น และที่สุดท้ายคือเกาะซ่อนหมอกครับ”

“ช่วงนี้ผมมีธุระต้องไปทำ คุณเลือกมาแล้วผมจะไปส่งคุณพรุ่งนี้เอง” โจวอี้บอก

ถังหว่านครุ่นคิดเงียบ ๆ

แม้ว่าเรือนสี่ประสานในเมืองหลวงจะดูดี แต่เธอไม่อยากอยู่ที่นั่นกับลูกสาว

ถ้าพ่อสามีอยู่ที่เกาะซ่อนหมอก การที่เธอไปที่นั่นโดยไม่มีโจวอี้อยู่ด้วยก็คงจะอึดอัด

ส่วนวิลล่าในเซินเจิ้น…

แม้ว่าที่นั่นจะร้อนกว่าจินหลิง แต่ถ้าแอร์เย็นก็พอไหวอยู่ ช่วงกลางวันอยู่ในบ้าน แล้วค่อยพาลูกสาวออกมาเดินเล่นตอนกลางคืน

“ไปที่เซินเจิ้นกันค่ะ!” ถังหว่านบอก

“ได้ครับ!”

โจวอี้รับคำก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นได้จึงกล่าวว่า “ครูเล่ยเล่ยกับครูซือซือเหมือนจะลาพักร้อนอยู่พอดี ให้พวกเธอไปอยู่เป็นเพื่อนคุณสิครับ! เหมียวเหมี่ยวจะได้ไม่เสียการเรียนด้วย”

“งั้นฉันจะโทรไปถามพวกเธอแล้วกันค่ะ”

“อืม บอกพวกเธอด้วยนะครับว่าถ้ายอมตามเราไปเซินเจิ้น เราจะเพิ่มค่าแรงช่วงนี้ให้เป็นเท่าตัวเลย!” โจวอี้ยิ้ม

“ค่ะ”

ตกเย็น ใครบางคนก็มาหาถึงหน้าประตู

โจวอี้มองอวี้เฟิงที่มาพร้อมกับเฉิงฮ่าวด้วยแววตาแปลกใจ

เขาพบกับอวี้เฟิงตอนไปหาเฉิงฮ่าวที่เซียงจางวิลล่า และได้ตรวจรักษาให้เธอผู้ขี้โรค นอกจากนั้นแล้ว ครั้งนี้ก็ได้พบกันเป็นรอบที่สองเท่านั้น

“สวัสดีครับพี่สะใภ้ ยินดีต้อนรับครับ” โจวอี้ทักทายอย่างเป็นมิตร

“สวัสดีค่ะพี่สะใภ้” ถังหว่านเองก็ทักทายพร้อมรอยยิ้มเช่นกัน

“ขอรบกวนด้วยนะคะ” อวี้เฟิงเอ่ยด้วยท่าทีอ่อนโยนพลางยกยิ้ม เธอมองเหมียวเหมี่ยวก่อนจะพูดว่า “นี่เหมียวเหมี่ยวใช่ไหมคะ น่ารักกว่าที่เฉิงฮ่าวเล่าให้ฟังอีกค่ะ”

“สวัสดีค่ะ” โจวเหมียวเหมี่ยวทักทายอย่างมีมารยาท

“สวัสดีจ้ะ มีลูกอมมาฝากหนูด้วยนะ…”

“ขอบคุณค่ะ…”

หลังจากพูดคุยกันไม่นาน

เฉิงฮ่าวก็คลี่ยิ้มก่อนจะเอ่ยว่า “ได้ยินมาว่านายหญิงอยากพาเหมียวเหมี่ยวไปเซินเจิ้น ผมฝากภรรยาไปด้วยได้ไหม พอดีช่วงนี้ผมยุ่งมาก ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวมาตลอดเลย เธอคงเบื่อแย่”

เฉิงฮ่าวบอกพลางชี้ไปที่หน้าท้องของอวี้เฟิง โจวอี้จึงรู้ทันทีว่าเธอท้อง

ทว่าให้อวี้เฟิงไปด้วยอาจไม่สะดวกนัก เขาจึงหันไปมองถังหว่าน

“เอาสิคะ! พี่สะใภ้มากับเราสิ อยู่ด้วยกันคงจะครื้นเครงดีนะคะ!” ถังหว่านยิ้ม

อันที่จริงเธอเองก็ไม่ได้ชอบอยู่กับคนแปลกหน้า ทว่าความสัมพันธ์ระหว่างเฉิงฮ่าวกับโจวอี้ทำให้ต่อไปนี้เธอคงได้เจอกับอวี้เฟิงบ่อย ๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้ เธอจึงถือโอกาสนี้ทำความคุ้นเคยกับอวี้เฟิง

“งั้นก็รบกวนด้วยนะคะ” อวี้เฟิงยิ้ม

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ”

เช้าวันต่อมา

หลี่เล่ยเล่ยและฉู่ซือซือรีบมาพร้อมกระเป๋าสัมภาระ ในขณะที่เฉิงฮ่าวพาภรรยามาส่ง

โจวอี้ให้เฉินซานอยู่เฝ้าบ้าน ในขณะที่ตัวเขา จ้านหลิงอวิ๋น และอิงหงขนกระเป๋าสัมภาระใบน้อยใหญ่ขึ้นรถและไปส่ง ‘บรรดาหญิงสาว’ ที่ท่าอากาศยานจินหลิง

เครื่องบินโดยสารแล่นลงจอดที่เซินเจิ้นในช่วงเที่ยง

เนื่องจากโจวอี้ได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว จึงมีรถสามคันมาจอดรอพวกเธอที่สนามบิน

ณ​ เทียนชิน เบย์ วิลล่า

เถิงเฉียนเหลียนไม่สบายใจ เธอได้รับสายจากโจวอี้และรู้ว่านายหญิงและลูกสาวจะมาอยู่ที่นี่ช่วงหนึ่ง

เธอรู้จักถังหว่านและโจวเหมียวเหมี่ยว เพียงแค่ไม่รู้ว่าจะเข้ากันได้หรือไม่

“เตรียมข้าวของที่จำเป็นเรียบร้อยหรือยัง?” เถิงเฉียนเหลียนถามขณะมองสาวใช้ที่มารวมตัวกัน

“เราเตรียมไว้ตามคำสั่งเรียบร้อยแล้วค่ะ ของใช้ทุกอย่างเป็นแบรนด์หรูที่สุด หลังจากนายหญิงกับคุณหนูมาถึง ถ้าขาดเหลืออะไรเราจะไปซื้อเพิ่มค่ะ” สาวใช้บอกด้วยท่าทีนอบน้อม

“อื้ม!” เถิงเฉียนเหลียนพยักหน้าเงียบ ๆ

เธอยืนรออยู่หน้าประตูรั้วที่ค่อย ๆ เปิดออก ก่อนที่รถสามคันจะแล่นเข้ามาจอดในลานจอดรถ

เถิงเฉียนเหลียนรีบก้าวเข้ามา “สวัสดีค่ะคุณโจว นายหญิง คุณหนู…” เถิงเฉียนเหลียนทักทายด้วยความเคารพ

“สามีคะ นี่ใครเหรอคะ?” ถังหว่านถามอย่างงุนงง

“เธอชื่อเถิงเฉียนเหลียน เป็นหัวหน้าแม่บ้านที่ผมเคยเล่าให้ฟังไงครับ ระหว่างที่คุณอยู่ที่นี่ ถ้าต้องการอะไรก็บอกเธอได้เลย เดี๋ยวเธอจะให้คนจัดการให้” โจวอี้ยิ้ม

“สวัสดีค่ะ คุณหัวหน้าแม่บ้านเถิง” ถังหว่านยิ้ม

ทันใดนั้น เธอก็หันไปเห็นคฤหาสน์ที่ใหญ่ราวกับปราสาท

ความรู้สึกแรกของเธอคือใหญ่! ใหญ่มากเสียด้วย!

หลังจากนั้น ทุกคนก็เดินตามโจวอี้เข้าไปในวิลล่าซึ่งตกแต่งอย่างหรูหรา ความโอ่อ่าภายในทำให้ทุกคนตกตะลึง แม้แต่ถังหว่านที่ไม่ได้สนใจสภาพแวดล้อมก็ยังตื่นเต้นกับความอลังการของที่นี่

หลังจากนั้นไม่นาน โจวอี้ก็นำทุกคนเดินชมบ้านด้วยตัวเอง

“เหมียวเหมี่ยว ลูกชอบที่นี่ไหม?” โจวอี้ถามพลางส่งยิ้มและอุ้มลูกสาวเอาไว้

“พ่อคะ ที่นี่ใหญ่มาก มีสระว่ายน้ำด้วย! หนูชอบที่นี่” โจวเหมียวเหมี่ยวหัวเราะ

“ชอบก็ดีแล้ว ที่นี่เองก็เป็นบ้านของเหมียวเหมี่ยวเหมือนกัน ทำตัวเหมือนอยู่บ้านตัวเอง เหมือนที่อยู่บ้านที่จินหลิงนั่นแหละ เข้าใจไหมลูก” เขายิ้ม

“อื้ม”

ในขณะเดียวกัน หลี่เล่ยเล่ยและฉู่ซือซือกลับรู้สึกกดดันเพราะคฤหาสน์หรูแห่งนี้

พวกเธอรู้ว่าโจวอี้ร่ำรวย แต่นึกไม่ถึงว่าจะรวยจนถึงขั้นมีคฤหาสน์หรูขนาดนี้ อีกทั้งยังอยู่ในหัวเมืองอย่างเซินเจิ้นอีก ราคาต้องแพงหูฉี่อย่างแน่นอน

ทว่าพวกเธอเองก็ดีใจเช่นกัน เพราะรู้ดีว่าชีวิตนี้ตนเองคงไม่มีปัญญาได้อยู่คฤหาสน์หรูแบบนี้ ตอนนี้การดูแลโจวเหมียวเหมี่ยวทำให้พวกเธอได้มีประสบการณ์กับที่นี่

เถิงเฉียนเหลียนทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดี หลังจากพาทุกคนไปส่งที่ห้องพัก เธอก็ถามความต้องการและสิ่งที่ขาดเหลือก่อนจะรีบจัดการให้โดยเร็ว

การทำหน้าที่ของเธอทำให้ถังหว่านรู้สึกไม่เหมือนมาบ้านใหม่ แต่เหมือนโรงแรมเจ็ดดาวในจีนที่มีบริกรชั้นเยี่ยม

ไม่มีใครรู้แม้กระทั่งโจวอี้ว่าหลังจากที่พวกเขาเข้าคฤหาสน์ไป ก็มีคนสองคนออกมาจากคฤหาสน์และมุ่งหน้าไปทางท้องทะเลกว้างใหญ่

สองคนนี้คือจางอู๋เซี่ยที่คอยตามคุ้มกันถังหว่าน และจ้านหลิงอวิ๋นที่รับผิดชอบคุ้มกันโจวอี้

ทั้งสองคนกำลังจะประลองกันกลางท้องทะเลกว้าง