หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 852 วูดูและยาแก้พิษ
บทที่ 852 วูดูและยาแก้พิษ
พิษวูดู?
ผิวของโจวอี้เปลี่ยนไปอย่างมาก แต่ร่างกายของเขามีความทนทานต่อพิษ และยังได้กลืนโอสถแก้พิษเข้าไปจึงไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ มากนัก ทว่าเฉินซานกลับมีรอยคล้ำระหว่างคิ้ว
เห็นได้ชัดว่าเฉินซานถูกวางยาพิษ
โจวอี้และเฉินซานจึงล่าถอยไปอีกหลายร้อยเมตรก่อนจะหยุดพัก เขาหยิบยาเม็ดสีดำออกมาและให้เฉินซานกลืนมันลงไป
“ผู้อาวุโส พวกเราไม่มีความขุ่นเคืองใจต่อกัน ทำไมคุณต้องลอบวางยาพิษพวกเราด้วย”โจวอี้ถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมพลางกำไม้เท้าหัวมังกรแน่นขณะจ้องมองอีกฝ่ายที่ตามมาทัน
“เมื่อก่อนเราไม่มีความขุ่นเคืองใจกัน แต่ตอนนี้ฉันวางยาพวกนายแล้ว นี่ไม่ใช่ความขุ่นเคืองใจหรอกหรือ?” ชายแก่ชุดดำถามกลับ
ทันใดนั้น! ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “ทำไมนายไม่แสดงอาการถูกพิษเลย?”
“ผมมีภูมิคุ้มกันต่อพิษทุกชนิด” โจวอี้ตอบเสียงเรียบ
“ต้านทานพิษทั้งหมดเหรอ? ไร้สาระจริง ๆ วูดูที่ฉันใช้ก่อนหน้านี้ไม่แรงนัก ถ้าฉันใช้พิษที่รุนแรงที่สุดตอนนี้ นายคงกลายเป็นแอ่งเลือดไปแล้ว” ชายแก่ชุดดำเย้ยหยัน “ได้เวลาแล้ว เจ้าตัวเล็กข้าง ๆ นายน่ะ คงทนได้ไม่เกินครึ่งนาทีเท่านั้น”
“ส่งยาแก้พิษมา” โจวอี้สั่งเสียงเข้ม
“ถ้าอยากได้ยาแก้พิษก็มารับไปเลย!” อีกฝ่ายหยิบขวดหยกออกมาจากอกเสื้อพลางหัวเราะ
“อย่าไปนะ” เฉินซานคว้าแขนของโจวอี้ไว้
“ไปกันเถอะ”
“อาจารย์ลุงน้อย ผมถูกวางยาพิษก็จริง แต่หลังจากที่คุณให้ยาเม็ดสีดำนั่นมาแล้ว ผมก็รู้สึกดีขึ้นมาก” เฉินซานกล่าว
“จริงเหรอ?” โจวอี้ถามอย่างร้อนใจ
“ใช่ ผมรู้สึกได้ว่าพิษในร่างกายถูกระงับแล้ว ขอเวลาสักระยะ ผมน่าจะสามารถขับพิษออกจากร่างกายได้”
“เป็นไปไม่ได้!”
ชายแก่ชุดดำพุ่งมาด้านหน้าทันที แต่ก็หยุดลงและพูดอย่างเย็นชาว่า “พิษวูดูที่ฉันเพิ่งใช้ ในโลกนี้มีแค่ฉันเท่านั้นที่สามารถรักษามันได้ แม้แต่นักหลอมโอสถที่เก่งกาจในสำนักโอสถก็ยังต้องใช้เวลาอีกมากเพื่อค้นหายาแก้พิษ”
โจวอี้ไม่ถอย เขาวางไม้เท้าหัวมังกรไว้แนบอกและพูดอย่างเย็นชาว่า “ถึงแม้ว่าสิ่งที่คุณพูดจะจริง แต่ก็ให้ยาแก้พิษผมมาเถอะ แล้วผมจะให้โอสถระดับสวรรค์”
“พวกนายทั้งคู่ตายไป โอสถระดับสวรรค์จะเป็นของฉันอยู่ดี” อีกฝ่ายตอบ
“ผู้อาวุโส การมีมิตรย่อมดีกว่าการมีศัตรู”
“หึ หึ” ผู้อาวุโสในชุดดำเย้ยหยัน
เขาไม่เร่งรีบที่จะเคลื่อนไหว เพื่อรอให้พิษที่รุนแรงในร่างกายของเฉินซานมีผล
ทว่าหลายนาทีต่อมา เขาก็ขมวดคิ้วแน่น
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น?
ถึงแม้ว่าเด็กคนนั้นจะสบายดี แต่อีกคนล่ะ?
เป็นไปได้ไหมว่ายาที่เด็กนั่นกลืนไปก่อนหน้านี้ล้างพิษได้?
แต่จะเป็นไปได้อย่างไร?
“เจ้าเด็กสำนักโอสถ ขอฉันดูยาเม็ดนั้นหน่อย” ชายแก่ชุดดำพูดเสียงเข้ม
“ส่งยาแก้พิษมาให้ผมสิ” โจวอี้กล่าว
“ถ้าฉันให้ยาแก้พิษไป แล้วนายจะกล้าใช้ไหมล่ะ?” อีกฝ่ายเย้ยหยัน
โจวอี้เงียบไป
ถูกต้อง!
ฝ่ายตรงข้ามไร้ความปรานี ไม่ว่าจะเป็นผู้คนจากนิกายอเวจีโลหิตหรือนิกายเร้นลับ ชายคนนี้ก็ไม่ลังเลเลยที่จะฆ่าหรือวางยาพิษทั้งเขาและเฉินซาน
โจวอี้หันไปมองเฉินซาน และถามด้วยเสียงที่มีแต่พวกเขาสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน “คุณต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน?”
“อย่างน้อยครึ่งชั่วโมง” เฉินชานพูดอย่างขมขื่น
ครึ่งชั่วโมง?
ความรู้สึกสิ้นหวังลึก ๆ เกิดขึ้นในใจของโจวอี้
เขารอได้ แต่ชายชรานั่นคงรอไม่ได้แน่นอน ถ้าอีกฝ่ายโจมตี ด้วยความสามารถของอีกฝ่ายที่สามารถฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นปลายได้ทันทีแบบนั้น แม้ว่าเขาจะต่อสู้กลับอย่างสิ้นหวัง แต่เขาก็คงไม่สามารถยืนหยัดได้นาน แม้แต่การหลบหนีก็ดูเหมือนจะเป็นไปได้ยาก
“แน่ใจนะว่าคุณจะขับพิษออกจากร่างกายได้จริง ๆ?” โจวอี้ถามพลางกัดฟัน
“แน่ใจครับ”
“ถ้าอย่างนั้นคุณออกไปเดี๋ยวนี้เลย ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ผมจะขวางเขาไว้” โจวอี้สั่ง
“ไม่ ผมจะรั้งเขาไว้เอง คุณไปเถอะ” เฉินซานพูดพลางกัดฟัน
“เขาสามารถฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นปลายได้ง่าย ๆ คุณคิดว่าจะรั้งเขาไว้ได้เหรอ แทนที่พวกเราทั้งคู่จะถูกขังอยู่ที่นี่ คุณควรจะหนีไป ถึงแม้ว่าผมจะเอาชนะเขาไม่ได้ แต่ผมก็มีความมั่นใจอยู่บ้างในการหลบหนี” โจวอี้กล่าว
เฉินซานเงียบไป
เขารู้ว่าโจวอี้มีเหตุผล แต่จะให้เขาหนีไปคนเดียวก็ทำไม่ได้
“ไปเดี๋ยวนี้ นี่เป็นคำสั่ง” โจวอี้พูดด้วยความโกรธ
“ผม…”
เฉินซานกัดฟันก่อนจะตัดสินใจออกจากที่นี่ไปในที่สุด
โจวอี้หันกลับมามองชายแก่ในชุดดำ เขายกไม้เท้าหัวมังกรขึ้นมา สาตาของเขาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีอย่างฉับพลันจากผู้อาวุโสในชุดดำคนนี้
“ฮะฮะ!”
อีกฝ่ายเย้ยหยันแต่ไม่ได้เคลื่อนไหวขณะมองดูเฉินซานหนีไปไกล
“ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย เอายาเม็ดสีดำนั่นมาให้ฉันดู ไม่งั้นแกก็ตายอยู่ที่นี่ซะ!”
โจวอี้ชำเลืองมองไปยังทิศทางที่เฉินซานวิ่งออกไป จากนั้นจึงหยิบขวดหยกออกมาอีกครั้ง เทยาเม็ดสีดำและโยนให้อีกฝ่าย
ชายแก่ชุดดำคว้าเอายาเม็ดสีดำนั้นมาไว้ในมือ
หลังจากสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง แววตาของเขาก็วาววับ ก่อนจะถามโจวอี้ว่า “ได้ยาแก้พิษนี้มาจากไหน?”
“มีคนเอามาให้” โจวอี้ตอบอย่างระแวดระวัง
“ใครให้มา?”
“หนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของผม ผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อบราม่า”
“บราม่า? ไอ้สารเลว! นี่แกกล้าโกหกฉันเหรอ?” ชายแก่คว้าดาบยาวออกมาจากอากาศและพุ่งเข้าหาโจวอี้ทันที
แสงดาบยาวหลายสิบเมตรราวกับว่ามันสามารถฉีกทะลุอากาศได้
โจวอี้เหวี่ยงไม้เท้าหัวมังกร มังกรส่งเสียงคำรามและกระแทกเข้ากับแสงดาบนั้น
ทว่ามังกรกลับสลายตัวไปในทันที และแสงดาบนั้นได้มาถึงตรงหน้าโจวอี้แล้ว
“ปิดกั้น!”
โจวอี้โคจรพลังแห่งดวงดาวภายในร่างกายของเขา อักขระแห่งสวรรค์ถูกนำมาใช้ทันที ชายหนุ่มเหวี่ยงไม้เท้าหัวมังกรเพื่อโจมตีออกไป ปราณดาบส่วนใหญ่ของอีกฝ่ายจึงแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ แต่ก็ยังมีหลายส่วนที่ยังคงพุ่งเข้าใส่ร่างของโจวอี้
ขณะนั้นนั้น เสื้อผ้าชั้นนอกของโจวอี้ก็ถูกทำลาย เผยให้เห็นเสื้อคลุมต่อสู้สีดำอยู่ข้างใต้ ปราณดาบที่แหลมคมอย่างหาที่เปรียบมิได้นั้นถูกปิดกั้นโดยเสื้อคลุมดังกล่าว
โจวอี้รู้สึกว่าเลือดในร่างกายของเขาเดือดพล่าน หลังจากถอยหลังไปหลายเมตรเพื่อให้ตัวเองทรงตัวได้ เขาก็ตะโกนอย่างดุดัน “ผมไม่ได้โกหก! บราม่าเป็นคนให้ยาแก้พิษนี้มา และเธอยังให้ยาพิษอีกสองชนิดมาด้วย”
เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้อาวุโสในชุดดำก็หยุดโจมตีโจวอี้ทันที
“ยาพิษอะไร?”
“เทพฝังศพและมิแอสมา” โจวอี้ตอบ
“เอาออกมาให้ฉันดู”
“นี่…”
โจวอี้หยิบขวดหยกสองขวดออกมาและโยนมันอย่างแรงไปที่อีกฝ่าย
ชายแก่ชุดดำคว้ามันมาตรวจสอบอย่างรวดเร็ว และพบว่าเป็นอย่างที่โจวอี้พูดไว้ไม่มีผิด ยาพิษทั้งสองนี้คือเทพฝังศพและมิแอสมา
“เจ้าหนู เท่าที่ฉันรู้ บราม่าน่ะตายไปหลายปีแล้ว นายซื้อยาพิษพวกนี้มาจากโลกใต้ดิน หรือไม่ก็นายเป็นคนฆ่าเธอ ก็เลยได้ยาพิษทั้งสองชนิดนี้กับยาแก้พิษมาหลังจากที่ฆ่าเธอแล้ว”
“ผมไม่มีนิสัยชอบฆ่าลูกน้องของตัวเอง!” โจวอี้ตะคอก
อีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป
เขาสามารถเดาได้ว่าอย่างน้อยอีกฝ่ายคงเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับผสานเต๋าขั้นกลางหรือไม่ก็ขั้นปลาย
เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งเช่นนี้คงไม่มีทางสู้ได้ ต้องหนีเท่านั้น!
เขาเตรียมจะหนีอีกครั้ง ตราบใดที่ผู้อาวุโสในชุดดำคนนี้แสดงสัญญาณการโจมตี เขาจะใช้กำลังทั้งหมดที่มีเพื่อหลบหนีอย่างสิ้นหวัง
“หมายความว่าเธอยังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ?” ชายแก่ชุดดำถามอย่างกังวลใจ
“แน่นอน เธอยังมีชีวิตอยู่” โจวอี้กล่าว
“ศิษย์ผู้ดื้อรั้นคนนั้นอยู่ที่ไหน?” อีกฝ่ายถาม
ศิษย์ผู้ดื้อรั้น?
ผู้อาวุโสชุดดำคนนี้เป็นอาจารย์ของบราม่างั้นเหรอ?
ก็เป็นไปได้!
ไม่แปลกใจที่เฉินซานสามารถระงับพิษของชายชราผู้นี้ได้หลังจากที่กินยาแก้พิษเม็ดสีดำนั้น
YOU MAY ALSO LIKE
