หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 859 คร้านจะเข้าไปแทรกแซง

บทที่ 859 คร้านจะเข้าไปแทรกแซง

เมื่อลี่ไห่รุ่ยหยิบบอลโลหะสีดำขึ้นมา โจวอี้ก็ถึงกับตกใจ แม้เขาจะไม่รู้ว่ามันทรงพลังแค่ไหนแต่ก็จำได้ว่าตนเองเคยถูกบอลเหล็กที่คล้ายกันนี้โจมตี และมันก็มีพลังทำลายล้างที่น่ากลัว

อีกทั้งเขายังนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ลูกบอลโลหะนั้นสามารถปล่อยลำแสงได้

ตอนที่เขาถูกผู้แข็งแกร่งจากนิกายอสูรดำโจมตีที่เมืองเยี่ยเฉิง มันได้ปล่อยลำแสงที่ทำร้ายผู้แข็งแกร่งและทำให้เขาต้องหนีออกมา

ซ่อนตัว!

ต้องไปซ่อนตัว!

โจวอี้หยุดโจมตีและกลายร่างเป็นศรคมกริบพุ่งตรงไปยังผู้แข็งแกร่งของนิกายอสูรดำที่อยู่ห่างออกไปนับร้อยเมตร

บอลโลหะสีดำในมือลี่ไห่รุ่ยถูกใช้งาน เมื่อเจ้าตัวขว้างออกมา มันก็ปลดปล่อยพลังทำลายล้างอันน่าเกรงขาม

ทว่ากลับต้องมาโมโหเพราะโจวอี้เลิกโจมตี และพุ่งไปหลบทางกลุ่มสมาชิกนิกายอสูรดำและนิกายอเวจีโลหิตแทน

แล้วจะทำอย่างไร?

หากบอลโลหะสีดำนี้ถูกใช้งาน ต่อให้โจวอี้จะตาย แต่สมาชิกนิกายอสูรดำและนิกายอเวจีโลหิตก็จะถูกฆ่าและบาดเจ็บไปด้วย

“ให้ตายเถอะ!”

“เวรเอ๊ย!”

ลี่ไห่รุ่ยโมโหแต่ยังไม่ได้สติแตก คนเหล่านั้นต่างก็เป็นพี่น้องและเพื่อนฝูงของเขา

เขาทั้งโกรธและรู้สึกขัดใจ ทว่าท้ายที่สุดก็กัดฟันโจมตีไปทางคนสำนักดาบซูซันและสำนักสดับลม

บอลโลหะสีดำโจมตีเป้าหมายที่อยู่ในระยะห่างออกไปไม่ถึงร้อยเมตร

ตู้ม!

แรงระเบิดรุนแรงทำให้ผู้แข็งแกร่งจากสำนักดาบซูซันและสำนักสดับลมถึงกับร่างกระเด็นไปตาม ๆ กัน

เพียงไม่กี่อึดใจ สมาชิกจากสำนักดาบซูซันสองคนและจากสำนักสดับลมอีกหนึ่งคนก็เสียชีวิต ส่วนคนอื่น ๆ นั้นหากไม่บาดเจ็บสาหัสก็ยังได้รับบาดเจ็บมาบ้าง

เลี่ยหยงป้าเองก็บาดเจ็บเช่นกัน ทว่าเป็นคนที่บาดเจ็บน้อยที่สุด

เนื่องจากเขาเป็นคนที่มีระดับการฝึกยุทธ์ต่ำที่สุดในกลุ่ม จึงยืนอยู่ด้านหลัง

หลังจากการระเบิด เขาพยายามข่มความเดือดดาลในใจและมองดูความสูญเสียตรงหน้าด้วยสายตาหวาดหวั่น

เขาจินตนาการไม่ออกว่าหากยืนอยู่ด้านหน้าจะมีสภาพอย่างไร

อาจจะ… ถูกระเบิดจนไม่เหลือชิ้นดี

ลี่ไห่รุ่ยตายแล้ว

เขาไม่ได้ตายเพราะแรงระเบิด แต่ตายเพราะถูกโจมตีก่อนหน้านี้และยิ่งบาดเจ็บหนักจากฝีมือของโจวอี้ อย่างไรก็ตาม ผลกระทบจากระเบิดยังทำให้เปลวไฟติดเสื้อผ้าของเขาและมอดไหม้จนจำร่างไม่ได้

โจวอี้คลี่ยิ้ม

เขามองภาพอันน่าตื่นตาตื่นใจตรงหน้าก่อนจะหันไปมองจ้านเฟิง เกาหาน และพรรคพวก

ตั้งแต่เลื่อนระดับครั้งล่าสุด เขาก็พบว่าตนเองแข็งแกร่งขึ้นมาก

‘ต่อไปนี้ถ้าเจอผู้แข็งแกร่งจากนิกายอสูรดำอีก ต่อให้ฆ่าไม่ได้ก็มั่นใจว่าจะหนีได้’

‘ถึงแม้ตาแก่นั่นจะแข็งแกร่งมาก แต่ก็ยังห่างชั้นกับบรามี่’

‘ต่อไปนี้เราต้องตั้งใจฝึกยุทธ์และไปให้ถึงอีกระดับให้ได้’

‘ถึงตอนนั้น ต่อให้เจอผู้แข็งแกร่งระดับผสานเต๋าจากนิกายอสูรดำก็ยังมีกำลังพอจะสู้ได้’

โจวอี้ครุ่นคิดเงียบ ๆ

จ้านเฟิง เกาหาน และกลุ่มดาบดาราทั้งสี่คนต่างมองมาที่โจวอี้ด้วยแววตาประหลาดใจ

เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นอยู่เหนือความคาดหมายของพวกเขา

โจวอี้หลบระเบิดจากบอลโลหะนั้นได้ เห็นได้ชัดว่าลี่ไห่รุ่ยจากนิกายอสูรดำไม่ต้องการให้คนของนิกายอสูรดำและนิกายอเวจีโลหิตตายไปพร้อมกับโจวอี้ ในชั่วขณะสุดท้ายจึงได้โยนระเบิดลูกนั้นไปทางคนสำนักดาบซูซันและสำนักสดับลม ทำให้คนจากสองสำนักบาดเจ็บและล้มตาย

“โจว… โจวอี้ เราควรช่วยคนอื่นหรือเปล่า?” จ้านเฟิงถามขึ้นหลังจากนึกลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

ช่วยคนเหรอ?

โจวอี้ได้สติทันทีเมื่อถูกเรียกขัดความคิด

ในฐานะศิษย์สำนักโอสถและแพทย์แผนจีน ย่อมเป็นหน้าที่ของพวกเขาที่จะช่วยชีวิตคนและรักษาอาการบาดเจ็บ

“ช่วยสิครับ!” โจวอี้รีบเข้าไปหาคนจากสำนักดาบซูซันและสำนักสดับลม

ขณะนี้ศิษย์สำนักดาบซูซันและสำนักสดับลมมีสภาพไม่สู้ดีนัก พวกเขาแทบจะกระอักเลือดออกมา

อีกทั้งยังรู้ว่าเดิมทีลี่ไห่รุ่ยต้องการจะใช้ระเบิดเพื่อฆ่าโจวอี้ แต่กลับโยนมาทางพวกเขาเพราะโจวอี้หลบไปทางนิกายอสูรดำและนิกายอเวจีโลหิต

ทว่าจะโทษใครได้?

โทษโจวอี้อย่างนั้นหรือ?

พวกเขารู้ดีแก่ใจว่าไม่ใช่ความผิดของโจวอี้

โจวอี้มาที่นี่เพื่อช่วยพวกเขา ทว่าสุดท้ายกลับต้องสู้กับลี่ไห่รุ่ยจากนิกายอสูรดำเพียงลำพัง

“รับโอสถฟื้นฟูนี่ไปสิครับ”

โจวอี้มาหาคนที่บาดเจ็บสาหัสที่สุดสามคน ทว่าเขายื่นโอสถฟื้นฟูให้เพียงสองเม็ด เพราะถึงอย่างไรคนจากสำนักดาบซูซันคนหนึ่งที่บาดเจ็บสาหัสก็ยังมีเกล็ดมังกรคอยปกป้อง เขาจึงไม่ได้ให้โอสถไป

ยิ่งคนเคารพเขาเท่ามากไหร่ เขาก็เคารพกลับไปมากเท่านั้น

ผู้อาวุโสจากสำนักดาบซูซันไม่ไว้ใจเขา ทว่าเขาก็คร้านจะสนใจความเป็นความตายของอีกฝ่ายเช่นกัน

เขาฝังเข็มและรมยาเพื่อรักษาบาดแผลให้คนอื่น ๆ

ใช้เวลาร่วมสี่ห้านาทีในการปฐมพยาบาลให้คนที่เหลือ

ตอนนี้เองที่เขาเห็นว่าคนจากนิกายอสูรดำและนิกายอเวจีโลหิตพุ่งเข้ามาหา ในขณะที่กองกำลังอื่นมีสีหน้ามาดร้ายคล้ายพร้อมจะจู่โจมได้ทุกเมื่อ

“ส่งเกล็ดมังกรมา ไม่อย่างนั้นจะฆ่าโดยไม่มีการปรานีอะไรทั้งนั้น!” ผู้แข็งแกร่งจากนิกายอเวจีโลหิตกล่าว

“เราไม่มีทางให้เกล็ดมังกรหรอก!” ชายชราจากสำนักดาบซูซันที่ได้รับการปกป้องจากเกล็ดมังกรตะคอกกลับ แม้จะไม่พอใจโจวอี้และบาดเจ็บสาหัสอยู่ ทว่าเขาก็ไม่คิดจะส่งเกล็ดมังกรให้

“งั้นก็ตายซะ!” ผู้แข็งแกร่งจากนิกายอเวจีโลหิตมองมาทางโจวอี้

โจวอี้ส่งสัญญาณให้จ้านเฟิงและเกาหาน รวมถึงดาบดาราทั้งสี่ พวกเขาทั้งเจ็ดรีบออกห่างจากกลุ่มคนจากสำนักดาบซูซันและสำนักสดับลมพลางเอ่ยเสียงเรียบ “เราไม่สนใจการต่อสู้ของพวกคุณหรอกนะ ถึงยังไงเราก็เห็นเขาเป็นมิตร แต่พวกเขากลับไม่เชื่อใจเรา”

สายตาเขาจับจ้องไปที่เลี่ยหยงป้าและยิ้มให้ “นายเป็นน้องชายฉันนี่นา นายจะเรียกฉันว่าพี่ใหญ่ตั้งสามครั้งโดยเปล่าประโยชน์เหรอ? อยากตามฉันมาไหมล่ะ?”

“ผม…”

เลี่ยหยงป้ามองผู้อาวุโสในสำนักและศิษย์คนอื่น ๆ แม้จะซึ้งใจในคำพูดของโจวอี้แต่ก็ส่ายหน้าปฏิเสธ “ผมจะอยู่กับผู้อาวุโสในสำนัก ต่อให้ต้องสู้จนตัวตายก็ตาม”

“เยี่ยมมาก”

โจวอี้ยกนิ้วให้ขณะยกยิ้ม “สมกับเป็นน้องชายของฉัน ถ้าคราวนี้ไม่ตาย ต่อไปก็ไม่ต้องเรียกฉันว่าพี่ใหญ่สามครั้งแล้ว เรียกแค่ครั้งเดียวพอ”

“อืม!” เลี่ยหยงป้าพยักหน้าให้

โจวอี้นึกบางอย่างขึ้นได้เมื่อตั้งท่าจะจากไป เขาหันมามองกลุ่มของผู้อาวุโสเฮยเฉอและถามขึ้นพลางกำหมัด “พวกคุณเป็นใครกันแน่?”

“พันธมิตรสวรรค์” อีกฝ่ายตอบเสียงเข้ม

พันธมิตรสวรรค์เหรอ?

มีกองกำลังนี้ในโลกผู้ฝึกยุทธ์ด้วยเหรอ?

โจวอี้หันไปมองจ้านเฟิงและเกาหานที่อยู่ข้างตัว และเห็นทั้งสองคนส่ายหน้าพร้อมกัน

“พันธมิตรสวรรค์เป็นการรวมตัวกันของแปดองค์กรผู้ฝึกยุทธ์ชั่วร้ายชั้นรองในจีน พวกเขามารวมตัวกันเป็นกลุ่มพันธมิตรสวรรค์ ความแข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่านิกายอสูรดำและนิกายอเวจีโลหิต คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงเลยหารือกับกองกำลังหลักกันว่าจะรับรองพวกเขาอย่างเป็นทางการ” เลี่ยหยงป้าอธิบายแทน

โจวอี้จึงเข้าใจในทันที! เขารู้ว่ามีองค์กรผู้ฝึกยุทธ์ชั่วร้ายชั้นรองหลายกลุ่ม และเคยฆ่าคนจากองค์กรเหล่านั้นมาก่อน อย่างเช่นคนจากองค์กรอีกาดำ และคนที่เคยหมายหัวซีซิงอิ่งจากองค์กรเพลิงคลั่ง

เขาเกลียดผู้ฝึกยุทธ์ชั่วร้าย ทว่าในเมื่อคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงและกองกำลังหลักให้การรับรองพวกเขา เขาเองก็คร้านจะเข้าไปแทรกแซงอีก

“ไปกันเถอะ!”

โจวอี้เอ่ยจบก็เหาะขึ้นไป และมุ่งหน้าเข้าไปในสุสานมังกรทันที