หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 862 ทำการค้า
บทที่ 862 ทำการค้า
ผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นจบชีวิตด้วยวิธีที่จะทำให้ศัตรูตายไปพร้อม ๆ กับเขาด้วย
ผลลัพธ์ที่น่าสลดใจนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกถึงความเศร้าโศกร่วมกัน ทว่าสัตว์ประหลาดต่างโลกยังคงเพิ่มจำนวนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
พวกเขาไม่สามารถฆ่าหรือโค่นพวกมันได้ทั้งหมด ดังนั้น ผลลัพธ์สุดท้ายคงจบลงที่ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนในที่นี้ต้องตายในสนามรบ
“ใครมีโอสถที่เติมปราณแก่นแท้ได้เร็ว ๆ บ้าง ฉันยินดีซื้อในราคาสูง!” เสียงตะโกนของชายชราคนหนึ่งดังขึ้น
ทว่าไม่มีใครตอบ
ขณะนี้คนส่วนใหญ่ต่อสู้มาครึ่งค่อนวันแล้ว หากพวกเขาไม่ได้พกยาเม็ดหรือโอสถเหลวที่ช่วยฟื้นฟูปราณแก่นแท้ได้ไวขึ้น พวกเขาอาจหมดแรงและถูกสัตว์ประหลาดต่างโลกเหล่านี้ฆ่าตายไปนานแล้ว
โจวอี้ใช้ไม้เท้าหัวมังกรสังหารสัตว์ร้ายจากต่างดาวที่เทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นต้น จากนั้นเขาก็เช็ดเลือดที่กระเซ็นบนใบหน้าและพูดขึ้นเสียงเข้ม “ผมมีน้ำลายมังกร เอาไหมครับ?”
“เอา!” ชายชราตะโกนตอบ เขาผลักสัตว์ประหลาดต่างโลกที่อยู่ใกล้เคียงออกไปด้วยพลังทั้งหมดที่มี จากนั้นก็รีบพุ่งไปยังทิศทางของโจวอี้ในทันใด
“ฉันก็อยากได้เหมือนกัน” อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ฉันด้วย!”
“เอาด้วย…”
เสียงต่าง ๆ ดังขึ้นมาจากทุกทิศทาง
โจวอี้หยิบขวดหยกสองขวดออกมาจากอกเสื้อ และส่งสัญญาณให้จ้านเฟิง เกาหาน และผู้ใช้ดาบดาราทั้งสี่คนรีบเข้ามาหา
“รีบกินครับ!” โจวอี้สั่งให้ทั้งหกคนกินน้ำลายมังกรที่เขานำมาด้วย
หลังจากนั้น ในขณะที่ทั้งหกคนหันกลับไปช่วยกันสกัดกั้นสัตว์ประหลาดต่างโลก โจวอี้ก็ตะโกนขึ้นว่า “น้ำลายมังกรหนึ่งหยดต่อร้อยแก่นวิญญาณ มาเอาไปได้เท่าที่ต้องการ สามารถชำระหนี้ได้หลังจากที่ออกจากสุสานมังกรแล้ว”
“ดี!”
เสียงตอบรับตอบกลับมาอย่างต่อเนื่อง
ราคาของน้ำลายมังกรนี้ถูกกว่าราคาตลาดหลายเท่า
โจวอี้ไม่ได้ใช้ประโยชน์จากความยากลำบากของทุกคนในเวลานี้ เขาไม่ได้ตั้งราคาสูงเสียดฟ้า การกระทำนี้ทำให้ทุกคนนึกชื่นชมเขาในใจ
“ท่านอาจ้าน ให้เขาลงทะเบียนด้วยการประทับรอยนิ้วมือ” โจวอี้กล่าว
“ดี!”
แม้ว่าจ้านเฟิงจะพบว่าการเคลื่อนไหวของโจวอี้ค่อนข้างน่าขบขัน แต่เขาก็รีบหยิบปากกาและกระดาษออกมาจากอกเสื้อ
“ฉันคือจินเต้าจื่อจากสำนักบู๊ตึ๊ง ต้องการน้ำลายมังกรสิบหยด”
“ฉันคือจูเก่อหมางจากสำนักดาบซูซัน ต้องการน้ำลายมังกรสิบหยด”
“ฉันคือเฮยจ้าวจากนิกายอสูรดำต้องการน้ำลายมังกรสิบหยด”
“ฉันคือจี้หมิงถัง ผู้ฝึกยุทธ์อิสระ ฉันต้องการน้ำลายมังกรสิบหยด”
“ฉันคือ…”
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์สองร้อยถึงสามร้อยคนได้ซื้อน้ำลายมังกรจากโจวอี้ และปริมาณที่แต่ละคนต้องการนั้นตรงกันอย่างน่าประหลาดใจ
น้ำลายมังกรสิบหยด!
ช่วงเวลานี้โจวอี้ไม่ได้ต่อสู้
เขายังคงส่งน้ำลายมังกรไปให้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์เหล่านั้นที่มาซื้อ
พวกเขาซื้อเสร็จแล้วก็มุ่งสังหารสัตว์ประหลาดต่างโลกอย่างต่อเนื่อง
ในเวลากว่าครึ่งชั่วโมง ร่างของสัตว์ร้ายต่างดาวที่ถูกสังหารก็กองพะเนินราวกับภูเขา
“โจวอี้ จำนวนสัตว์ประหลาดต่างโลกลดลงแล้ว” เกาหานถอยกลับไปหาโจวอี้และกระซิบบอก
เมื่อได้ยินเช่นนี้ แววตาของโจวอี้ก็สว่างวาบขึ้นทันที
ครั้นมองไปยังจุดสูงสุดของเขาหินดำ เขาก็พบว่ายังมีสัตว์ประหลาดต่างโลกจำนวนมากพลุกพล่านอยู่เหนือยอดเขา แต่ความหนาแน่นนั้นลดลงมากเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
“ทุกคนครับ! จำนวนของสัตว์ประหลาดต่างโลกที่กำลังมานั้นลดลงแล้ว นั่นหมายความว่ามันย่อมมีวันหมด อดทนไว้” โจวอี้ลอยขึ้นไปในอากาศและตะโกนเสียงดังลั่น
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์หลายร้อยคนเข้าร่วมในการต่อสู้ พลังใจของพวกเขาฟื้นคืนมาเมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว
พวกเขาทั้งหมดเพิ่มพลังโจมตี จากนั้นมองไปยังจุดสูงสุดของเขาหินดำ
จริงด้วย!
พวกเขาพบว่าจำนวนสัตว์ประหลาดต่างโลกที่เข้ามานั้นลดลงเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
“ฆ่า!”
“ฆ่า!”
เสียงตะโกนดังขึ้นเป็นชุด ทำให้อะดรีนาลีนแต่ละคนพุ่งพล่านไปทั่ว
โจวอี้ยิ้ม เท้าของเขากลับมาแตะที่พื้นอีกครั้ง
ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกเหมือนเหยียบอะไรบางอย่าง เมื่อเขาขยับเท้าซ้ายและมองลงไป ก็พบว่าเขาเพิ่งเหยียบลูกกลม ๆ สีดำขนาดเท่าลูกแก้ว มันมีสีรุ้งจาง ๆ หมุนวนอยู่บนพื้นผิว
มันคืออะไร?
โจวอี้ใช้พลังดวงดาวดูดมันมาไว้ในมือของเขาทันที
“เอ๊ะ?”
เขาโคจรพลังดวงดาวเข้าไปในนั้นและพบว่าลูกกลม ๆ สีดำนี้มีพลังงานหนาแน่น ไม่สามารถระบุได้ว่ามันคือพลังงานชนิดใด แต่หลังจากพยายามดูดซับมัน เขาก็พบว่าสามารถดึงพลังงานจากมันเข้าสู่ร่างกายของเขาได้อย่างง่ายดาย อีกทั้งมันยังสามารถเปลี่ยนเป็นพลังดวงดาวได้
“มันเหมือนกับแก่นวิญญาณไหมนะ?”
“ไม่ ๆ นี่มันดีกว่าแก่นวิญญาณซะอีก”
“พลังงานที่มีอยู่ในแก่นวิญญาณคือพลังจิตวิญญาณ ในขณะที่พลังงานในนี้ไม่ใช่พลังจิตวิญญาณ แต่เป็นพลังงานชนิดหนึ่งที่สามารถปรับแต่งและดูดซับได้ง่ายกว่า”
“พลังงานจากในนี้หนึ่งลูก เทียบเท่ากับพลังวิญญาณที่มีอยู่ในแก่นวิญญาณตั้งหลายแก่น”
“นี่มันของดีสุด ๆ!”
โจวอี้มองไปรอบ ๆ และพบลูกกลมสีดำอีกสองลูกภายในรัศมีสิบเมตร ลูกหนึ่งฝังอยู่ในบาดแผลบนหัวของสัตว์ประหลาดต่างโลก
“นี่อาจเป็นอะไรบางอย่างจากร่างของสัตว์ประหลาดต่างดาว?”
โจวอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีใครมาซื้อน้ำลายมังกรจากเขาอีก เขาจึงเข้าไปหาจ้านเฟิงและถามเบา ๆ ว่า “ท่านอาจ้าน มีบางอย่างที่เหมือนกับแก่นวิญญาณอยู่ในร่างของสัตว์ประหลาดต่างโลกใช่ไหมครับ?”
“ใช่ ไข่มุกต่างดาว แต่พวกมันหายากมาก ในสัตว์ประหลาดต่างโลกหลายสิบตัวก็อาจไม่เจอสักเม็ดเลยก็ได้” จ้านเฟิงกระซิบบอก
“มีบางส่วนอยู่ในร่างของสัตว์ประหลาดต่างโลกพวกนี้” โจวอี้ยัดลูกกลมสีดำใส่มือของจ้านเฟิงและใช้โอกาสนี้เพื่อดึงไข่มุกอีกสองเม็ดมาไว้ในมือของเขา
“นี่ไม่ใช่ไข่มุกของพวกมนุษย์ต่างดาวหรอก แต่ก็มีความคล้ายคลึงกันบางอย่าง” จ้านเฟิงกระซิบ
“ถ้างั้นตอนที่คุณฆ่าสัตว์ประหลาดต่างโลก อย่าลืมตรวจดูว่ามีลูกกลมสีดำ ๆ นี้อยู่ในกะโหลกของมันหรือเปล่านะครับ เราอาจจะโชคดีก็ได้” โจวอี้พูดเบา ๆ
“เข้าใจแล้ว!”
จ้านเฟิงยิ้ม ก่อนจะก็ส่งข้อความไปบอกเกาหานและพรรคพวก
ฆ่าสัตว์ร้ายแล้วรับไข่มุกมา!
โจวอี้ จ้านเฟิง และเกาหานขยับเข้าไปใกล้สัตว์ประหลาดต่างโลกขนาดยักษ์ที่พวกเขาเคยฆ่ามาก่อน ขณะที่พวกเขากำลังเข่นฆ่าสัตว์ประหลาดต่างโลกอย่างดุเดือด อาวุธของพวกเขาก็โจมตีเข้าที่หัวของสัตว์ร้ายยักษ์เหล่านี้เป็นบางครั้งเพื่อค้นหาไข่มุก
ในที่สุด โจวอี้ก็มาปรากฏตัวอีกครั้งใกล้กับร่างของวานรยักษ์ หลังจากที่เขาฆ่าสัตว์ประหลาดต่างโลกไปหลายสิบตัวด้วยไม้เท้าหัวมังกร เงาของไม้เท้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าใส่หัวของวานรยักษ์ ทำให้กะโหลกขนาดใหญ่ของมันแตกเป็นชิ้น ๆ
โจวอี้ปลดปล่อยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาและสามารถระบุตำแหน่งของไข่มุกได้ในทันที
มันเป็นลูกกลมสีดำขนาดเท่ากำปั้นผู้ใหญ่ ซึ่งมันถูกดูดเข้าไปในมือของเขาทันที จากนั้นเขาก็เก็บมันไว้ในเรือเงา
หนึ่งร้อย
สามร้อย
แปดร้อย
เมื่อโจวอี้รวบรวมมันมาได้เกือบพันลูก จำนวนของสัตว์ประหลาดต่างโลกที่วิ่งมาจากด้านบนของภูเขาหินดำก็ลดน้อยลงมาก
อย่างไรก็ตาม สัตว์ประหลาดต่างโลกทุกตัวดูเหมือนจะไม่เกรงกลัวต่อความตาย ดังนั้นแม้ว่าทุกคนจะเหน็ดเหนื่อย แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถที่จะหยุดการโจมตีได้
“กี๊ซ!…”
ทันใดนั้น วิหคยักษ์ที่มีปีกกว้างหลายสิบเมตรก็ส่งเสียงร้องออกมากลางอากาศ
สัตว์ประหลาดต่างโลกที่กำลังต่อสู้กับผู้ฝึกยุทธ์และนกที่บินลงมาจากฟ้าเพื่อโจมตีพลันชะงักไปชั่วขณะ สัตว์ประหลาดต่างโลกบางตัวถูกฆ่าตายที่จุดนั้น แต่อีกหลายตัวดูเหมือนจะได้รับคำสั่งบางอย่างและรีบหนีไปทางภูเขาหินดำ