หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 933 เผชิญหน้าอย่างกะทันหัน
บทที่ 933 เผชิญหน้าอย่างกะทันหัน
ณ สนามรบป่าหิน
ราวกับคลื่นที่ปั่นป่วนในมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยหิน มันดูเหมือนโลกที่เปรียบเสมือนเขาวงกต
ทั้งห้าคนซึ่งไม่ได้ปกปิดตัวเองอีกต่อไปพุ่งไปยังเบื้องหน้าลึกเข้าไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า ในเวลาเพียงสิบนาที พวกเขาก็วิ่งออกไปได้หลายสิบกิโลเมตร
สัตว์คู่หูประเภทนกกลาางอากาศเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกมันบินวนอยู่เหนือหัวพวกเขา ดวงตาเฉียบคมจ้องมองร่างทั้งห้าด้านล่าง และต้องการที่จะถลาลงมาโจมตีนับครั้งไม่ถ้วน แต่ถูกมนุษย์ต่างดาวรั้งไว้เสียก่อน
เห็นได้ชัดว่ามนุษย์ต่างดาวไม่ได้มีเจตนาที่จะลงมือในทันที แต่กำลังเฝ้าดูและเฝ้ารอกองกำลังมนุษย์ต่างดาวจำนวนมากบนพื้นดินเพื่อเข้าล้อมมนุษย์ทั้งห้า
เวลานี้จีอู๋หลางกำลังหมดหวัง
เขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่ช่ำชอง อายุเกือบร้อยปี และเคยผ่านสมรภูมิมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ไม่มีครั้งไหนที่อันตรายเท่าสมรภูมินี้เลย
เขาเห็นว่านี่เกือบจะถึงทางตันแล้ว
ต้องไม่ลืมว่าพวกเขาเป็นเพียงมนุษย์แค่ห้าคนเท่านั้น ในไม่ช้าคงจะถูกกำจัดอยู่ในสนามรบป่าหินแห่งนี้
“ผู้อาวุโสจี มีวิธีกำจัดสัตว์ล่าสังหารประเภทนกบนท้องฟ้าไหมครับ?” โจวอี้ตะโกนถาม
“มี แต่โอกาสน้อยมาก” จีอู๋หลางตอบอย่างขมขื่น
“ทำยังไงครับ?”
“หาทางเข้าสู่แม่น้ำใต้ดิน และหลบหนีเข้าไปในนั้น”
“แม่น้ำใต้ดิน?”
“ใช่ ตามที่บันทึกบอกมา นอกจากภูเขาหินที่เกิดจากกองหินซ้อนกันในสนามรบป่าหินนี้แล้ว ยังมีแม่น้ำใต้ดินนับไม่ถ้วนอยู่ข้างใต้ ซึ่งหลายสายเชื่อมต่อกัน หากเราโชคดีพอที่จะเข้าไปยังแม่น้ำใต้ดินที่เชื่อมต่อกัน ก็มีโอกาสสูงที่จะหลบหนีจากการไล่ล่าของมนุษย์ต่างดาวได้” จีอู๋หลางอธิบาย
“คุณ…”
“อย่าถามฉัน ฉันไม่รู้หรอกว่ามันอยู่ที่ไหน” จีอู๋หลางเอ่ยขัดจังหวะโจวอี้
ทันใดนั้น!
ราวกับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาหันไปมองข้างหลังทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปมาก และรีบตะโกนว่า “มนุษย์ต่างดาวระดับพลศึกสี่ตนกำลังเข้ามาหาเราอย่างรวดเร็วจากด้านหลัง! ถ้าเรายังคงวิ่งแบบนี้ เราจะถูกตามทันในเวลาไม่เกินห้านาที ดังนั้นโอกาสเดียวคือ…แยกทางกัน แล้วปล่อยให้โชคชะตาตัดสินชีวิตและความตาย”
โจวอี้หันกลับไปมองในเวลาเดียวกัน และเห็นมนุษย์ต่างดาวสี่ตนที่มีปีกอยู่บนหลังกำลังไล่ตามพวกเขามา
แต่!
ถ้าพวกเขาแยกทางกันวิ่งหนีไปในเวลานี้ พวกเขาจะไม่พ่ายแพ้ไปทีละคนหรอกหรือ?
“แยกกันวิ่ง! ให้โชคชะตาตัดสินชีวิตและความตาย!” จางไห่โม่คำราม และเปลี่ยนทิศทางการวิ่งไปทางซ้ายทันที
“ไปเป็นคู่ดีที่สุด จะได้ดูแลกัน ผมจะไปกับคุณ…!” โจวอี้ตะโกนเสียงดังลั่น
ทว่าก่อนที่เขาจะพูดจบ เยว่หลี่จงเซียงก็ได้รีบวิ่งไปตามทิศทางที่จางไห่โม่กำลังวิ่งไป
“โจวอี้ หลี่ชิงเฉิง ระวังตัวด้วย!” จีอู๋หลางตะโกนและรีบวิ่งไปทางขวา
“หลี่ชิงเฉิง คุณไปกับผู้อาวุโสจี เขายังไม่ถึงระดับจอมพล โอกาสของเขาที่จะหลบหนีได้ตามลำพังนั้นน้อยมาก!” โจวอี้ตะโกน
“คุณ… ก็ได้ งั้นก็ดูแลตัวเองด้วย” หลี่ชิงเฉิงพูดจบก็ไล่ตามจีอู๋หลางไป
เวลานี้จึงมีเพียงโจวอี้เท่านั้นที่วิ่งไปข้างหน้า
ชายหนุ่มไม่ได้ตื่นตระหนก เขาใช้พลังอักขระเพื่อเสริมพลัง ความเร็วของเขาจึงเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งในสามทันที
ด้านหลังของโจวอี้
มนุษย์ต่างดาวมีปีกทั้งสี่ตนที่เดิมทีไล่ตามพวกเขาอยู่นั้นก็แยกทางกัน โดยสองตนไล่ตามจางไห่โม่และเยว่หลี่จงเซียง ตนหนึ่งไล่ตามจีอู๋หลางและหลี่ชิงเฉิง
และเหลือเพียงหนึ่งตนที่ไล่ตามโจวอี้
เพียงห้าถึงหกนาทีต่อมา โจวอี้ก็รู้สึกได้ว่าระยะห่างระหว่างเขากับอีกฝ่ายอยู่เพียงไม่กี่ร้อยเมตร
“ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์เอ๋ย! แกหนีไม่รอดหรอก จงยอมจำนนอย่างว่าง่ายซะ แล้วฉันอาจจะปล่อยให้แกมีชีวิตต่อไปอีกสักหน่อยก็ได้นะ!” แอนดี้แมนยิ้มเย้ยหยันพร้อมตะโกนเสียงดังลั่น
“ฝันไปเถอะ! ไอ้มนุษย์นกนี่มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ซะจริง ๆ! พิษวูดูที่ฉันเคยใช้ในตอนนั้นไม่ได้ทำให้แกถึงตายหรอกเรอะ?” โจวอี้ชำเลืองมองกลับไปที่แอนดี้แมน จากนั้นหันมาวิ่งต่อไปพร้อมกับสบถลั่น
วูดู? พิษถึงตาย?
สีหน้าของแอนดี้แมนเปลี่ยนไปอย่างมาก ม่านตาของเขาหดลงในช่วงเวลานี้เอง ความโกรธพลุ่งพล่านขึ้นมาในใจ เขาคำรามด้วยความโกรธ “คนที่วางยาฉันตอนนั้นคือแกเองเรอะ?!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่ ฉันเป็นคนใช้พิษวูดูเอง การถูกฆ่าหลังจากถูกวางยาเนี่ยไม่ดีเลยใช่ไหมล่ะ? พรรคพวกเป็นร้อย! บวกกับสัตว์คู่หูอีกสองสามร้อยตัวที่เกือบจะถูกเรากำจัด แกตกใจมากไหมล่ะ? หมดหนทางมากเลยใช่รึเปล่า?” โจวอี้หัวเราะออกมาดัง ๆ
“สารเลว! วันนี้ฉันจะแยกชิ้นส่วนแกซะ ดึงวิญญาณออกมาแล้วฉีกแกเป็นชิ้น ๆ” แอนดี้แมนมีสีหน้าไม่พอใจและคำรามด้วยความโกรธ
ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง เปลวไฟแห่งความโกรธพลันปะทุขึ้น
ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!
เขาต้องการที่จะฆ่าไอ้เวรนั่นเพื่อล้างแค้นให้กับลูกน้องและพี่น้องของเขา
ระยะห่างระหว่างทั้งสองยิ่งใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ
ประกายเย็นเยือกวาบผ่านแววตาของโจวอี้ เขาไม่ได้เร่งความเร็ว แต่กลับชะลอลงเล็กน้อย
ไม่ถึงหนึ่งนาทีต่อมา แอนดี้แมนก็อยู่ห่างจากโจวอี้เพียงไม่กี่สิบเมตร
ดาบยาวในมือของแอนดี้แมนยกขึ้นสูง พร้อมที่จะประหารชีวิตโจวอี้ทันทีที่เขาตามทัน
ทันใดนั้นเอง!
โจวอี้ที่กำลังวิ่งอย่างรวดเร็วกลับหยุดกะทันหัน
ไม่!
เขาไม่เพียงแค่หยุดเท่านั้น แต่หันกลับไปทันที
เข็มเงินสี่ห้าเล่มพุ่งออกมาจากนิ้วของเขา ร่างกายของเขาพุ่งเข้าหาแอนดี้แมนอย่างว่องไวดุจกระสุนปืนใหญ่
“แก!…” แอนดี้แมนไม่ทันตั้งตัว ดาบยาวที่เขายกขึ้นสูงถูกเหวี่ยงลงมา
ทันทีที่ทั้งสองปะทะกัน เข็มเงินหลายเล่มก็ยิงเข้าที่คอและดวงตาของแอนดี้แมน
โจวอี้เคลื่อนไหวในทันที
ทันทีที่คมดาบปรากฏขึ้นอีกครั้ง ปีกข้างหนึ่งของแอนดี้แมนก็ถูกฟันออกจากแผ่นหลัง และยังทิ้งบาดแผลลึกถึงกระดูกไว้บนร่างกายของแอนดี้แมน
การต่อสู้เป็นไปอย่างรวดเร็วและรุนแรง
แม้จะเป็นการลอบโจมตี แต่ผลลัพธ์ก็สำคัญ
การเผชิญหน้ากันอย่างกะทันหันนี้ ทำให้แอนดี้แมนได้รับบาดเจ็บสาหัส ในขณะที่โจวอี้ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด
ทว่าโจวอี้ไม่เลือกที่จะฆ่าแอนดี้แมนหรือแม้แต่จะสนใจอีกฝ่าย เนื่องจากเขาเห็นแล้วว่ามนุษย์ต่างดาวสามตนที่ขี่สัตว์คู่หูประเภทนกบินโฉบลงมาจากกลางอากาศ เขาจึงยังคงหลบหนีลึกเข้าไปในสนามรบป่าหินด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด
“ท่านแอนดี้แมน!”
“ช่วยเขา!”
มนุษย์ต่างดาวทั้งสามไม่ได้ไล่ตามโจวอี้ แต่รีบไปหาแอนดี้แมน ซึ่งดวงตาของเจ้าตัวถูกแทงและปีกข้างหนึ่งถูกตัดออก
“อย่ามัวสนใจฉัน! ไล่ตามไอ้มนุษย์ที่น่ารังเกียจนั่นไปซะ ฆ่ามัน! ฆ่ามันเพื่อแก้แค้นให้ฉันซะ!” แอนดี้แมนกวัดแกว่งดาบในมืออย่างไม่เลือกหน้า พร้อมคำรามด้วยความโกรธแค้น
“โบโบ้ นายอยู่กับท่านแอนดี้แมน ฉันจะไปตามมนุษย์นั่นเอง” มนุษย์ต่างดาวตนหนึ่งกระโดดขึ้นไปบนหลังของสัตว์คู่หูประเภทนกและสั่งเสียงเข้ม
“เข้าใจแล้ว!”
ในขณะเดียวกัน ทางด้านโจวอี้ยังคงวิ่งต่อไป
เขาสูญเสียหลายอย่างไปนับไม่ถ้วนตั้งแต่ที่เขามาอยู่ในโลกตงเทียนแห่งนี้
แต่ไม่มีครั้งไหนที่ทำให้เขาสิ้นหวังได้เท่าครั้งนี้มาก่อน
มีมนุษย์ต่างดาวและสัตว์คู่หูประเภทนกอยู่บนท้องฟ้า และอาจมีมนุษย์ต่างดาวอยู่บริเวณรอบ ๆ นี้ด้วย
หากไม่มีสิ่งใดมาขวางสายตาของสัตว์คู่หูประเภทนกและมนุษย์ต่างดาวบนท้องฟ้า เขาคงไม่สามารถหลบหนีได้ต่อไปได้
ทันใดนั้นเอง เขาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่แข็งแกร่งทั้งสิบซึ่งอยู่เบื้องหน้า และความรู้สึกนั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เห็นได้ชัดว่ามนุษย์ต่างดาวกำลังพุ่งเข้ามาหาเขา
‘น่าจะเป็นกลุ่มมนุษย์ต่างดาวสิบตน’
‘เปลี่ยนทิศทางดีกว่า’
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โจวอี้ก็ตัดสินใจรีบพุ่งไปทางขวาทันที
YOU MAY ALSO LIKE
