หวนคืนชะตาคุณหนูใหญ่ตระกูลหลัก - 15 สั่งสอนหลงเอ๋อร์
หลังจากส่งจ้าวเย่อเหรินกลับไป หลงเอ๋อร์เพิ่งก้าวพ้นธรณีประตูเข้า
มา ก็เห็นใบหน้าของจ้าวเย่อหวั่นหม่นหมองดุจเมมครึ้มก่อนพายุ ใจหายวาบ จนสะดุ้ง
“คุณหนู เป็นอะไรไปเจ้าคะ? ไม่สบายหรือไม่ จะให้บ่าวไปเชิญหมอ หรือไม่เจ้าคะ?”
หลงเอ๋อร์เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
“หลงเอ๋อร์…”
จ้าวเข่อหรันเอนกายพิงหัวเตียง สายตาลึกซึ้งจับจ้องเด็กสาวตรง
หน้า ก่อนเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น
&
메
Y เส็ดบี
dda
Y INI
Id
“ตั้งใจฟังคําที่ข้าจะพูดต่อไปนี้ให้ดี ที่นี่คือจวนไท่ซือ ตระกูลใหญ่มี
หน้ามีตา เมื่อครู่เย่อเหรินมาเยี่ยม เจ้าว่านางดีกับข้า ใช่หรือไม่? แต่เจ้าเคย คิดหรือไม่ ว่าความดีนั้นจริงแท้ หรือเป็นเพียงละครฉากหนึ่ง?”
ปีกแมลง”
“คุณหนู…”
หลงเอ๋อร์ตะลึงงัน นางไม่เคยคิดว่าคุณหนูจะตรัสถ้อยคําเช่นนี้ “ในตระกูลใหญ่เช่นนี้ สายใยเลือดเนื้อ บางครั้งก็เบาหวิวเสียยิ่งกว่า
จ้าวเย่อหรันเอ่ยช้า ๆ น้ําเสียงเจือความเหน็บหนาว
“สิ่งที่ตาเห็น หูได้ยิน อาจมิใช่ความจริง ความจริงมักถูกฝังลึกจน แทบไม่มีผู้ใดยุดพบ ในจวนนี้ มิใช่ทุกคนจะจริงใจกับเจ้าได้ ตั้งแต่วันนี้เป็น ต้นไป เจ้าต้องเรียนรู้แยกแยะให้ได้ว่าอะไรคือความจริงใจ อะไรคือรอยยิ้มที่ ซ่อนเขี้ยว”
ต้นไป เจ้าต้องเรียนรู้แยกแยะให้ได้ว่าอะไรคือความจริงใจ อะไรคือรอยยิ้มที่ ซ่อนเขี้ยว”
“คุณหนูหมายความว่า…”
หลงเอ๋อ ยังคงงุนงง
“ปกติเย่อเหรินดีกับข้า ใช่หรือไม่? แต่เจ้ารู้หรือไม่ เหตุที่ย้าตก
บัวครานั้น หาใช่อุบัติเหตุไม่
มาตกสระ
“อะไรนะเจ้าคะ?”
คะ!”
หลงเอ๋อร์หน้าซีดราวถูกฟ้าผ่า
“ถ้าเช่นนั้น…คุณหนู ท่านตกน้ําได้อย่างไร?”
จ้าวเย่อหรันสบตานางนิ่ง ๆ
“หากย้าบอกว่าเป็นเย่อเหรินผลักข้าลงไป เจ้าจะเชื่อหรือไม่?”
“หากย้าบอกว่าเป็นเย่อเหรินผลักข้าลงไป เจ้าจะเชื่อหรือไม่?”
“คุณหนู! เช่นนั้นเราต้องไปกราบเรียนนายท่านกับฮูหยินทันทีนะเจ้า
หลงเอ้อ หมุนกายจะวิ่งออกไป
“หลงเอ๋อร์ กลับมา”
เสียงเรียกนั้นไม่ดัง ทว่าหนักแน่น
“คุณหนู…”
“แม้เจ้าไปบอก ท่านพ่อท่านแม่ ก็จะไม่เชื่อ เพราะเราไร้หลักฐาน ต่อ ให้พิสูจน์ได้ว่าเป็นฝีมือนาง พวกเขาก็จะไม่ลงโทษร้ายแรง เจ้ารู้หรือไม่เพราะ เหตุใด?”
เหตุใด?
หลงเอ๋อร์ส่ายหน้า
หลงเอ๋อ ส่ายหน้า
“เพราะเย่อเหรินเป็นบุตรสาวผู้เลิศเลอ เป็นความภาคภูมิใจของพวก
เขา พวกเขาทะนุถนอมนาง หวังว่าสักวันนางจะได้ออกเรือนกับตระกูลสูง ศักดิ์ นําเกียรติยศกลับสู่จวนไท่ซือ เพราะฉะนั้น ไม่ว่าเกิดสิ่งใด พวกเขาก็จะ ไม่ยอมละทิ้งนาง ในตระกูลใหญ่เช่นนี้ ความผูกพันทางใจมิได้มีน้ําหนักนัก”
นางทอดถอนใจเบา ๆ
“วันนี้ข้าบอกเจ้า เพียงเพื่อเตือนให้เจ้ารู้ ในจวนนี้ ทุกคําพูด ทุกก้าว ย่าง ต้องระวังให้มาก ผิดพลาดเพียงนิด อาจตกลงสู่เหวลึกไร้วันหวนคืน เจ้าเข้าใจหรือไม่?”
ใจที่สุด”
“บ่าว เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”
หลงเอ๋อร์พยักหน้าแน่น สีหน้ามุ่งมั่น
หลงเอ๋อร์พยักหน้าแน่น สีหน้ามุ่งมั่น
“ต่อไปบ่าวจะระวังให้มาก ไม่ให้เป็นภาระคุณหนูแน่นอน”
“หลงเอ๋อร์ เจ้าเติบโตมาพร้อมย้า เจ้าและแม่นมเยว่คือคนที่ข้าไว้วาง
จ้าวเย่อหรันมองนางอย่างจริงจัง
“เพราะฉะนั้น ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็อยากปกป้องพวกเจ้า คําที่ข้าพูดวัน
นี้ ล้วนเพื่อเจ้า”
“คุณหนู!”
หลงเอ๋อร์น้ําตาคลอ นางเคยคิดเสมอว่าคุณหนูโปรด
ปรานหลิงเอ๋อร์มากกว่า ไม่เคยรู้เลยว่าในหัวใจของคุณหนู ตนมีที่ยืนถึงเพียง
นี้ จ้าวเย่อหรันกล่าวต่อ
หลงเอ๋อร์น้ําตาคลอ นางเคยคิดเสมอว่าคุณหนูโปรด
ปรานหลิงเอ๋อร์มากกว่า ไม่เคยรู้เลยว่าในหัวใจของคุณหนู ตนมีที่ยืนถึงเพียง
นี้ จ้าวเข่อหรันกล่าวต่อ
“เจ้ามีสิทธิ์เลือก หากเจ้าปรารถนาชีวิตสงบสุข ข้าจะกราบเรียนท่าน
แม่ คืนสัญญาขายตัวให้เจ้า พร้อมเงินก้อนหนึ่ง ให้เจ้ากลับไปอยู่กับครอบ
ครัว ใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา”
“ไม่เจ้าค่ะ!”
หลงเอ๋อร์กําหมัดแน่น น้ําเสียงเด็ดเดี่ยว
“หลงเอ๋อร์จะไม่ไปไหนทั้งนั้น บ่าวจะอยู่ข้างคุณหนู ไม่ว่าเกิดสิ่งใด บ่า
วจะยืนเคียงข้าง สนับสนุนคุณหนูตลอดไป”
“ขอบใจเจ้า หลงเอ๋อร์”
จ้าวเย่อหรันรู้สึกอุ่นวาบในอก แม้โลกนี้จะเย็นชาเพียงใด อย่างน้อยก็
จ้าวเข่อหรันรู้สึกอุ่นวาบในอก แม้โลกนี้จะเย็นชาเพียงใด อย่างน้อยก็ ยังมีคนหนึ่งเลือกยืนเคียงข้างนาง นางจึงหันสายตาไปยังประตู เอ่ยถาม
เรียบ ๆ
“แล้วแม่นมเยว่เล่า? จะจากข้าไป หรือจะอยู่ต่อ?”
“แม่นมเยว่?”
หลงเอ๋อร์หันขวับไป ก็เห็นแม่นมเยว่ผลักประตูเข้ามาพอดี จ้าวเข่อหรันมองแม่นมเยว่ เงียบงัน แท้จริงนางรู้ตั้งแต่แรกว่า แม่นมเยว่ยืน
อยู่นอกประตู คําพูดเมื่อครู่ มิใช่เพียงสั่งสอนหลงเอ๋อร์ หากยังเป็นการถาม ใจแม่นมเยว่ด้วย นางจะไม่บังคับใคร หากเลือกจะไป นางไม่โกรธเคือง แต่ หากเลือกจะอยู่ ก็ต้องเตรียมใจเผชิญคลื่นลมไปพร้อมกัน
“คุณหนู”
แม่นมเยว่ ก้าวเข้ามา คุกเข่าลงอย่างมั่นคง
“ไม่ว่าเ ต ง ต บ่าวจะไม่มีวันทอดทิ้งคุณหนูเต็ดขาด” ลมเย็นพัดผ่านม่านหน้าต่าง เงาแดดยามบ่ายทอดยาวบนพื้นเรือน
ในจวนสูงค้ก ที่แฝงเล่ห์เหลี่ยมและรอย มซ่อนคมมีด
อย่างน้อย ณ เวลานี้ ใจสามดวงยังยืนหยัดเคียงกัน ท่ามกลางพายุที่
กําลังก่อตัวอย่างเงียบงัน…
YOU MAY ALSO LIKE
