หวนคืนชะตาคุณหนูใหญ่ตระกูลหลัก - 48 นางเข้าใจผิดไปเอง
48 นางเข้าใจผิดไปเอง
“แต่ว่า คุณหนูเจ้าคะ เหตุใดท่านต้องกล่าวเช่นนั้นด้วย?”
หลงเอ๋อร์เอ่ยถามอย่างงุนงง
“เหตุใดต้องอาศัยปากของหลิงเอ๋อร์ บอกคุณหนูรองว่าท่านก็คิดว่า คุณหนูสามเป็นคนผลักนางตกน้ํา? ท่านทําเช่นนั้นไปเพื่ออะไรหรือเจ้าคะ?”
ลิก
จ้าวเข่อหร้นวางถ้วยชาลงเบา ๆ แววตาเรียบสงบ ทว่าแฝงความลุ่ม
“เรื่องครั้งนี้ ในเมื่อเย่อเหรินส่งหลิงเอ๋อร์มาหยั่งเชิง ข้าคิดว่านางต้อง
การรู้ท่าทีของข้า”
เสียงของนางนุ่มละมุน ทว่าความหมายกลับคมกริบ
“นางอยากรู้ว่า ข้ามองเรื่องนี้อย่างไร หากข้าเชื่อว่าน้องสาวสามเป็น คนผลักนางตกน้ํา ต่อให้ภายหน้าจ้าวจึงเอาเรื่องข้าตกน้ํามาพูด ข้าก็จะไม่
เชื่อค้าของนาง”
หลงเอ๋อร์นิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนถามอย่างระมัดระวัง
“เช่นนั้น คุณหนูรองเพียงต้องการให้มั่นใจว่า ท่านยืนอยู่ข้างนาง จึง
มาหยั่งเชิงเช่นนี้หรือเจ้าคะ?”
“ถูกต้อง”
จ้าวเย่อหรันพยักหน้า
“เชื่อว่าอีกไม่นาน บางทีอาจภายในวันนี้ ท่านพ่อท่านแม่ คงเริ่มสอบ สวนเรื่องนี้อย่างจริงจัง เมื่อถึงเวลานั้น คําให้การของข้ากับหลินชื่อจื่อจะ สําคัญที่สุด”
นางกล่าวต่ออย่างไม่รีบร้อน
“เพราะในที่เกิดเหตุ นอกจากสองฝ่ายแล้ว ก็มีเพียงเสียนอวิ๋น ข้า และหลินชื่อจื่อเท่านั้น เสียนอวิ๋นเป็นเพียงสาวใช้ อีกทั้งยังเป็นสาวใช้ ยองเชอเหริน คําพูดของนางย่อมไร้น้ําหนัก ดังนั้น สิ่งที่ข้า กับหลินชื่อจื่อกล่าว จึงชี้เป็นชี้ตายได้ เย่อเหรินจึงต้องมั่นใจว่าข้าจะไม่เป็น
ตัวแปรที่ทําให้นางสะดุด
หลงเอ๋อ พยักหน้าเข้าใจ
“ดังนั้น คุณหนูจึงบอกหลิงเอ๋อร์ว่าท่านคิดว่าคุณหนูสามเป็นคนผลัก คุณหนูรองตกน้ํา? แล้วตอนต่อหน้านายท่านคุณกับฮูหยิน ท่านจะกล่าวเช่น เดียวกันหรือไม่เจ้าคะ?”
“ไม่”
จ้าวเข่อหรันส่ายหน้าเบา ๆ
“เมื่อถึงเวลา ข้าจะไม่ยืนข้างผู้ใด หากข้าเข้าข้างเข่อเหริน จ้าวอิงจะ ถูกใส่ร้าย หากข้าเข้าข้างจ้าวอิง เข่อเหรินย่อมระแวง ขณะนี้ยังไม่ถึงเวลาฉีก หน้ากัน”
แม่นมเยว่อตถามไม่ได้
“แต่เมื่อครู่ท่านก็บอกหลิงเอ๋อร์ว่าท่านคิดว่าคุณหนูสามเป็นคนผลัก
คุณหนูรอง หากภายหลังคําพูดของท่านต่างออกไป คุณหนูรองจะไม่สงสัย หรือเจ้าคะ?”
จ้าวเข่อหรันยิ้มบาง พลางย้อนถาม
“ข้าเคยกล่าวเมื่อใดว่าข้าเห็นกับตาว่าจ้าวอิงเป็นคนผลักเย่อเหรินตก
น้ํา?”
แม่นมเยวกับหลงเอ๋อร์พากันทบทวนคําพูดก่อนหน้า จริงดังว่า ตั้ง
แต่ต้นจนจบ นางไม่เคยเอ่ยตรง ๆ เลยสักคํา จ้าวเข่อหรันยกมุมปาก ยิ้มเจ้า เล่ห์นิต ๆ
“ข้าไม่เคยพูดว่าข้าเห็นจ้าวถึงผลักเย่อเหริน หากหลิงเอ๋อร์เข้าใจผิด นั่นก็เป็นเรื่องของนาง จะเกี่ยวอันใดกับบ้าเล่า?”
สองสาวใช้มองหน้ากัน ก่อนหลุดหัวเราะเบา ๆ เล่ห์กลเช่นนี้ของคุณ
หนูใหญ่ นุ่มนวลแต่ร้ายลึกนัก
“จริงสิ แม่นมเยว่ เมื่อเช้าท่านพ่อกับท่านแม่มีคําสั่งใดหรือไม่?”
จ้าวเข่อหรันถามอั้น แม่นมเยว่ ตบหน้าผากตนเองเบา ๆ
“ถ้าคุณหนูไม่ถาม บ่าวก็ลืมไปแล้วเจ้าค่ะ เช้านี้ก่อนนายท่านจะออก ไปเข้าเฝ้า ได้สั่งว่าภายในวันนี้ คุณหนูและคุณชายทุกคนห้ามออกจากจวน หากมีเหตุจําเป็นต้องออก ต้องได้รับอนุญาตจากฮูหยิน มิฉะนั้นจะถูกลง โทษตามกฎตระกูลเจ้าค่ะ”
หลงเอ๋อร์ถึงกับอุทาน
“ร้ายแรงถึงเพียงนั้นเลยหรือเจ้าคะ!”
นางยกมือแตะอกตนเอง สีหน้าราวกับตกใจสุดขีด
“นอกจากนั้น มีเรื่องพิเศษอื่นหรือไม่?”
จ้าวเข่อหรันถามต่อ สีหน้าไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย แม่นมเยว่
ครุ่นคิดครู่หนึ่ง
“มีเจ้าค่ะ นายท่านให้คนไปเชิญหลินชื่อจื่อ หวังให้ท่านมาเยือนจวน
ในยามบ่าย
จ้าวเข่อหรันเหลือบมองท้องฟ้านอกหน้าต่าง แสงแดดอ่อนอุ่น ฟ้า โปร่งใส นางถอนหายใจเบา ๆ
“อากาศดีถึงเพียงนี้ ช่างน่าเสียดายนัก”
น่าเสียดาย….ที่คงไม่มีผู้ใดมีใจจะชื่นชม ในใจนางหัวเราะเย็นชา ดูท่า
ท่านพ่อกับท่านแม่ จะเร่งรัดสอบสวนเรื่องเมื่อวานอย่างรวดเร็วเสียจริง ช่าง ยุติธรรมเหลือเกิน คราวที่นางตกน้า กลับไม่มีแม้คนมาเยี่ยมเพิ่มสักคน แต่ คราวนี้เย่อเหรินตกน้า กลับเอิกเกริกถึงเพียงนี้ ช่างเป็นบิดามารดาที่ดีเหลือ
เกิน… รอยยิ้มเสียดสีวาบผ่านริมฝีปาก ก่อนเลือนหายรวดเร็ว
“คุณหนู เสียดายอันใดหรือเจ้าคะ?”
หลงเอ๋อร์ยังงุนงง
ท่านอยากออกไปข้างนอก แต่ถูกห้าม จึงเสียดายหรือ?”
“เด็กโง่”
แม่นมเยว่หัวเราะดุเบา ๆ เพราะเข้าใจสถานการณ์ดีว่า วันนี้จวนต้อง
มีพายุใหญ่ หลงเอ๋อ ทําหน้ามุ่ย
“เหตุใดท่านเรียกข้าว่าโง่เล่า!”
แต่ก็ไม่มีผู้ใดคิดช่วยนางแก้ต่าง อย่างไรก็ตาม หลงเอ๋อ เป็นคนใจ
กว้าง จึงมิได้ถือสา แม่นมเยว่ หันมาถามต่อ
“เช่นนั้น วันนี้คุณหนูจะทําสิ่งใดหรือเจ้าคะ?”
จ้าวเข่อหรันยิ้มละไม
“แม่นมเยว่ ให้คนมาเก็บสํารับเถิด อากาศดีเช่นนี้ แม้ออกนอกจวนมี ได้ ก็ไปเยือนสวนสุยเฟิงแทน ไปเยี่ยมชุน เหนียงกับเฟิงเอ๋อร์เสียหน่อย”
“เจ้าค่ะ คุณหนู”
ไม่นาน จ้าวเข่อหรันก็พาแม่นมเยวกับหลงเอ๋อร์ มุ่งหน้าไปยัง สวนสุยเฟิง แสงแดดยามสายทอ เงายาวบนทางเดินหิน
พายุในจวนกําลังจะเริ่มต้นขึ้น และนาง… เพียงก้าวเดินอย่างสงบ ราวกับผู้ชมละครที่รู้ตอนจบอยู่แล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
