หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 830 ติดอยู่ที่ดาวเคราะห์แม่เหล็กแรงสูง
บทที่ 830
ติดอยู่ที่ดาวเคราะห์แม่เหล็กแรงสูง
ยานรบสุดยอดแล่นผ่านเมฆออร์ตติดต่อกันหลายวัน เฉินเทียนเซิงกับหยางเซวี่ยสลับกันขับยานอวกาศจนผ่านไป10วันก็ออกจากเขตที่อุกกาบาตหนาแน่นที่สุด
“เยี่ยม !”
เฉินเทียนเซิงตบมืออย่างตื่นเต้น
“ล็อคเป้าหมายใหม่ตรวจสอบทิศทางว่าเบี่ยงเบน หรือไม่ !”
“ตรวจสอบเสร็จสิ้นกลับสู่ทิศทางที่ถูกต้อง”
เฉินเทียนเซิงโล่งอกอย่างมากตบมือกับหยางเซวี่ยแล้วพูด
“เหลือเวลาเตรียมตัวหนึ่งชั่วโมงทานอาหารอาบน้ำแต่งตัวให้พร้อม”
เมื่อผ่านเขตที่อุกกาบาตหนาแน่นที่สุดของเมฆออร์ต การเดินทางต่อไปก็สามารถใช้ความเร็วเหนือแสงได้ระบบของยานจะขับอัตโนมัติ
ความเร็วเหนือแสงไม่ว่าจะเดินทางนานเท่าไรสำหรับมนุษย์ก็แค่พริบตาเดียว
ดังนั้นตอนนี้เตรียมตัวให้พร้อมทันทีเปิดความเร็วเหนือแสงเมื่อถึงดาวพร็อกซิมาเซนทอรีก็เตรียมติดต่อกับผู้สังเกตการณ์ทางช้างเผือกได้เลย
การเตรียมตัวเสร็จเร็วมากทั้งสองคนนั่งอย่างสง่างามบนบัลลังก์ในห้องนักบินหายใจติดขัดเล็กน้อย
“เตรียมเปิดเครื่องยนต์ความเร็วเหนือแสง !”
“เดี๋ยวก่อนดำสนิทอยู่ไหน ?”
หยางเซวี่ยมองไปรอบๆเฉินเทียนเซิงก็มองซ้ายมองขวาแล้วพูด
“อย่าไปสนใจมันเปิดคลื่นความโน้มถ่วงเข้าใกล้จุดกระโดดสามสองหนึ่ง !”
ทั้งสองคนรู้สึกว่าสายตาพร่ามัวจักรวาลพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วความคิดตกอยู่ในความสับสนแสงขาวจ้าปรากฏขึ้นสว่างขึ้นเรื่อยๆจน …
“ติ๊ดติ๊ดติ๊ด…”
“เตือนภัยเตือนภัย…”
“เหมียว ตายแล้ว เร็วๆ ตื่น !”
ในความงัวเงียรู้สึกได้ว่ามีอะไรดำสนิทเกาะอยู่ที่อกใช้กรงเล็บตีหน้าแรงๆ
พยายามเขย่าหัวอย่างมึนงงถามอย่างไม่ชัดเจน
“เราถึงแล้วเหรอ ?”
“เหมียว ถึงอะไรของนาย เนี่ยเราโดนโจมตีแล้วเร็วๆตื่น!”
“อะไรนะ !”
เฉินเทียนเซิงตื่นตัวทันที
รีบเปิดแผงควบคุมการเดินทางค้นหาตำแหน่งปัจจุบันของยาน
จ้องมองอย่างตะลึง
ยานอวกาศเบี่ยงเบนออกนอกเส้นทางแล้วตอนนี้ตกอยู่บนดาวเคราะห์ที่ไม่รู้จัก
“เปิดบันทึกการเดินทางย้อนหลัง!”
ภาพจำลองเสมือนจริง เริ่มต้นขึ้น
ยานรบสุดยอดเปิดใช้เครื่องยนต์ความเร็วเหนือแสงต่อเนื่องระยะห่างจากดาวพร็อกซิมา เซนทอรี น้อยลงเรื่อย ๆ จนใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางจุดกระโดดต่อไปก็คือจุดหมายปลายทางของการเดินทางคือนอกระบบสุริยจักรวาลของดาวพร็อกซิมา เซนทอรี
แต่ทันทีที่ยานอวกาศหลุดออกมาจากการบิดเบี้ยวของพื้นที่ยานอวกาศของผู้สังเกตการณ์จากต่างดาวก็ปล่อยแสงขาววาบปกคลุมยานรบสุดยอดที่เพิ่งโผล่ขึ้นมา
เมื่อปรากฏขึ้นอีกครั้งก็กลายเป็นดาวเคราะห์ที่ไม่รู้จัก
ไม่เพียงแต่เบี่ยงเบนนอกเส้นทางแต่ยานรบสุดยอดยังคงเปิดระบบความเร็วเหนือแสงอยู่
ในพริบตาเดียวยานรบสุดยอดพุ่งตรงไปยังพื้นผิวดาวเคราะห์เหมือนเข็มเหล็กแทงลงไปในแกนโลกลึกถึงพันกิโลเมตร
“เฮ้ยทำอะไรเนี่ย !”
เฉินเทียนเซิงทนไม่ไหวแล้ว
เขาคาดการณ์ไปหลายกรณีการพบกันครั้งแรกการเจรจาต่อรองการสื่อสารกับผู้สังเกตการณ์ทางช้างเผือก
แต่ไม่เคยคาดคิดว่าฝ่ายตรงข้ามจะไม่ให้โอกาสเจรจาเลยแต่กลับโจมตีทันที
“บ้าจริงนี่ดูถูกเราชัดๆเลวจริงๆ !”
เฉินเทียนเซิงทุบกำปั้นอย่างแรงพยายามสงบสติอารมณ์สักครู่แล้วเปิดระบบทันที
“สแกนดาวเคราะห์ที่อยู่ตามแผนที่ดาวคำนวณตำแหน่งที่เราอยู่”
“ไม่สามารถดำเนินการได้ ไม่สามารถดำเนินการได้ !”
“ทำไมทำไม่ได้ ?”
เฉินเทียนเซิงถามอย่างรวดเร็วผู้ช่วยของยานให้คำตอบ
“สนามแม่เหล็กของดาวเคราะห์ผิดปกติสัญญาณรบกวนไม่สามารถค้นหาแบบปกติได้”
“เฮ้ย!”
เฉินเทียนเซิงสบถอย่างโมโหแล้วดำเนินการอื่นต่อ
“ไม่สามารถดำเนินการได้”
“ไม่สามารถดำเนินการได้”
ไม่ว่าจะทำอะไรผู้ช่วยของยานก็ให้คำตอบเดียวกัน
เหมือนกับเข้าไปในพื้นที่ที่มีกฎต่างออกไปกฎทั้งหมดสับสนการดำเนินการแบบปกติล้มเหลวทั้งหมด
“บ้าเอ๊ย !”
เฉินเทียนเซิงสบถอย่างโมโหพิงหลังเก้าอี้อย่างหงุดหงิด
ในขณะนั้นหยางเซวี่ยที่ยังงัวเงียก็ตื่นขึ้นมาในที่สุด
“หัวมึนๆเราถึงแล้วเหรอ ?”
เธอกลอกตาพยายามนั่งตัวตรง
ดำสนิทนั่งอยู่บนแผงควบคุมใช้แรงมากสุดท้ายก็เปิดหัวตรวจสอบของยานอวกาศได้ภาพภายนอกยานปรากฏขึ้นในสายตา
ความมืดมิดห่อหุ้มยานอวกาศเป็นแร่ธาตุที่ไม่เคยเห็นมาก่อนนั่นหมายความว่านี่เป็นดาวเคราะห์แร่ธาตุที่มีสนามแม่เหล็กผิดปกติ
“พบธาตุใหม่แร่ธาตุนี้มีสนามแม่เหล็กแรงมาก”
เฉินเทียนเซิงรีบพูด
“เปรียบเทียบข้อมูล”
“เปรียบเทียบสำเร็จแม่เหล็กที่มีสนามแม่เหล็กแรงที่สุดบนโลกคือแม่เหล็กนีโอดีเมียมเหล็กโบรอนสารใหม่นี้มีสนามแม่เหล็กแรงกว่า1100เท่า !”
เฉินเทียนเซิงตะลึงไปเลย
“นั่นหมายความว่าเราลงจอดบนดาวเคราะห์แม่เหล็กแรงสุดๆ !”
หยางเซวี่ยส่ายหัวพูด
“ไม่ถูกนะถ้าเราลงจอดบนดาวเคราะห์แม่เหล็กแรงๆแบบนี้ทำไมเราไม่รู้สึกอะไรเลย ?”
ดำสนิทอธิบาย
“เพราะระบบป้องกันแรงโน้มถ่วงของยานอวกาศใช้เทคนิคสนามแม่เหล็กแบบตรงกันข้ามภายในยานจึงไม่ได้รับผลกระทบจากสนามแม่เหล็กภายนอก”
“โอเคโล่งอกไปที”หยางเซวี่ยตบหน้าอกอย่างโล่งใจ
เฉินเทียนเซิงคิดอยู่สักพักแล้วเดินไปที่แผงควบคุมถาม
“ตรวจสอบว่าภายนอกยานมีออกซิเจนหรือไม่”
“กำลังตรวจสอบความเข้มข้นของออกซิเจนต่ำไม่เพียงพอสำหรับการหายใจ”
“เฮ้ย!”
เฉินเทียนเซิงท้อแท้อย่างสิ้นเชิง
ดาวเคราะห์แม่เหล็กออกซิเจนน้อยถ้าอยากออกไปสำรวจหาทางออกต้องสวมชุดเกราะแต่สนามแม่เหล็กภายนอกแรงกว่าโลก1000เท่าสวมชุดเกราะออกไปอาจถูกแรงแม่เหล็กบีบแบน
ไม่อยากสวมชุดเกราะออกไปก็จะติดอยู่บนดาวเคราะห์ดวงนี้ตลอดไปยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดทำไมต้องเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้
“ทางออกย่อมมีมากกว่าปัญหาเราต้องหนีออกไปให้ได้”
หยางเซวี่ยปลอบใจ
เฉินเทียนเซิงสงบอารมณ์แล้วทั้งสามรวมตัวกันประชุม
“วิเคราะห์แรงจูงใจของผู้สังเกตการณ์ของสหพันธ์ทางช้างเผือกก่อนเราจะไปติดต่อกับพวกเขาพวกเขาโจมตีเราเพราะไม่อยากติดต่อกับเรา…”
“ไม่ใช่เขาไม่ได้โจมตีเรา”
ดำสนิทแทรก
“เขาส่งเรามาที่ดาวเคราะห์คุกเหมือนกับมนุษย์ที่พบสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักไม่รู้ว่าเป็นมิตรหรือศัตรูก็จับขังไว้ในห้องทดลองเพื่อสังเกตการณ์”
เฉินเทียนเซิงพูดเสียงต่ำ
“หมายความว่าเขามองเราเป็นลิงเหรอ ?”
หยางเซวี่ยวิเคราะห์
“พูดให้ถูกคือเขามองเราเป็นลิงอันตรายขังเราไว้ในสวนสัตว์ศึกษาเราปฏิบัติหน้าที่ผู้สังเกตการณ์”
“งั้นก็เข้าท่าเหมือนกัน” เฉินเทียนเซิง กำหมัดแน่น “ช่องทางการเดินทางแบบวาร์ปช่วงที่มันเพิ่งเปิดขึ้นเป็นช่วงที่ยานอวกาศของเรามีจุดอ่อนมากที่สุด”
“เทคโนโลยีการเดินทางแบบวาร์ปของพวกเขาก้าวหน้ากว่าเราหลายปีพวกเขาจึงรู้จุดอ่อนของเราและโจมตีเราแบบไม่ทันตั้งตัวก่อนที่จะขังเราไว้”
“แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไป?” หยางเซวี่ย ถาม
เฉินเทียนเซิง คิดอยู่สักพักก่อนจะตอบ “ไหนๆ ก็โดนสังเกตการณ์อยู่แล้วเราก็แสดงความเป็นมิตรให้พวกเขาสังเกตการณ์จนพอใจเมื่อพวกเขาเห็นว่าเราเป็นมิตรหวังว่าพวกเขาจะยื่นมือมาติดต่อกับเราก่อน”
ดำสนิทส่งเสียงร้อง “เหมียว” “แล้วต่อไปจะทำอย่างไร?”
เฉินเทียนเซิง เงยหน้ามองไปที่ท้ายเรือ “ออกไปสำรวจสภาพแวดล้อมภายนอกให้รู้เรื่องก่อน”
YOU MAY ALSO LIKE
