หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 951 ขุนนางที่สูญเสียทุกอย่าง

บทที่ 951

ขุนนางที่สูญเสียทุกอย่าง

คำพูดอันห้าวหาญของเฉินเทียนเซิงทำให้ซาร่ารู้สึกกลัว เธอเคยเห็นเผ่าพันธุ์มากมายที่เคยรุ่งโรจน์ในกระแสอันยาวนานของจักรวาล แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงดอกไม้ที่บานแค่ชั่วคราวก่อนจะหายไป

แต่เธอไม่เคยเห็นมนุษย์โลกแบบนี้มาก่อน ยอมเสี่ยงชีวิตและทำลายทั้งกาแล็กซีเพื่อแลกกับสันติภาพ

“ฉันยอมรับว่าในอนาคตมีความเป็นไปได้ที่จะถูกทำลายไปด้วยกัน แต่ยังไม่ถึงขั้นนั้น ฉันมาช่วยคุณแล้วไม่ใช่หรือ ดังนั้นคุณอย่าหุนหันพลันแล่นเด็ดขาดนะ”

ในตอนนั้นเอง ลูกนอกสมรสที่ไม่ได้พูดอะไรมาตลอด ก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน:

“พวกเรามาถึงดาวเคราะห์ของขุนนางที่ใกล้ที่สุดแล้ว จะเชื่อมต่อไหมคะ?”

เฉินเทียนเซิงถามอย่างเย็นชา:

“ใครเป็นคนเข้าร่วมการแข่งขันต่อสู้สัตว์บนดาวเคราะห์ดวงนี้?”

“สาวแมว” ลูกนอกสมรสตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“เป็นเธอนี่เอง เชื่อมต่อเถอะ”

ยานรบขนาดใหญ่จอดอยู่นอกดาวเคราะห์ ส่งสัญญาณติดต่อกับขุนนางท้องถิ่น รอให้ขุนนางท้องถิ่นส่งยานมารับทูตของตระกูลออดี้เข้าสู่ดาวเคราะห์

……

ดาวเคราะห์มนุษย์กึ่งสัตว์

ดาวเคราะห์ดวงนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่ดาวในแขนเซนทอร์ที่มีมนุษย์กึ่งสัตว์เป็นทาสเป็นหลัก และยังเป็นดาวเคราะห์ที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุ

บนดาวเคราะห์ดวงนี้มีทาสมนุษย์กึ่งสัตว์ประมาณ 300 ล้านคน มีสามัญชนน้อยมาก มีเพียงไม่กี่ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นนักรบที่ดัดแปลงพันธุกรรม

ขุนนางมนุษย์กึ่งสัตว์เป็นขุนนางชั้นต่ำที่ไม่เป็นที่ยอมรับมากที่สุดในแขนเซนทอร์ มีระดับอยู่ที่ 96 ผู้ปกครองมีระดับสูงกว่าชายชราผิวดำแค่ 3 ระดับเท่านั้น

แต่นี่ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความทะเยอทะยานของผู้ปกครองดาวเคราะห์มนุษย์กึ่งสัตว์

เขาเบื่อหน่ายดาวเคราะห์มนุษย์กึ่งสัตว์มานานแล้ว ทุกที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่า เหมือนคุกที่ขังเขาไว้บนดาวเคราะห์แร่ธาตุดวงนี้

การแข่งขันต่อสู้สัตว์ที่ได้รับความนิยมอย่างมาก ทำให้ขุนนางเห็นความหวัง ได้ยินว่าถ้าผ่านด่านจะได้รับแต่งตั้งเป็นท่านเจ้าเมือง ได้รับจัดสรรไปยังดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้อื่นๆ ขุนนางกระตือรือร้นอยากลอง วางแผนว่าพอสาวแมวนักรบออกมา จะฆ่าเธอทันที แย่งชิงโควตา แล้วปลอมตัวแทนที่

แต่ไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง ขุนนางคิดดีแค่ไหน คิดนับร้อยนับพันครั้งก็คิดไม่ถึงว่า ตระกูลออดี้จะส่งกองเรือมารับสาวแมวนักรบ

นี่ทำให้ขุนนางโกรธมาก ถึงขนาดไม่อยากต้อนรับทูตของตระกูลออดี้

“ท่านขุนนาง ข้าคิดว่าท่านควรต้อนรับสักหน่อย ไม่งั้นถ้าตระกูลออดี้โกรธ พวกเราก็ไม่กล้าขัดใจนะ!”

ขุนนางถูกลูกน้องเตือน หันหลังตบหน้าลูกน้องทันที ทำให้ลูกน้องตายคาที่ ทำให้คนอื่นๆ เงียบกริบ ไม่กล้าพูดอะไรอีก

“ทูตออดี้เป็นอะไร พวกเศรษฐีใหม่ ยังกล้ามาอวดดีบนหัวข้า คิดว่าข้าจะกลัวหรือไง ให้มันมา ดาวเคราะห์ที่ควรเป็นของข้า ใครก็เอาไปไม่ได้!”

จัดการวางแผนทันที ส่งขบวนรับรองไปรับคน พร้อมกับวางกับดัก

ถ้าทูตตระกูลออดี้กล้าขัดขวางแผนการของเขา ก็จะลงมือสังหารทันที ใส่ร้ายป้ายสี จักรวาลกว้างใหญ่ขนาดนี้ ยังจะมาเอาผิดเขาได้ ช่างฝันกลางวันไป

ขบวนรับรองค่อยๆ ลงจากท้องฟ้า นักรบที่ดัดแปลงพันธุกรรมติดอาวุธครบมือแยกออกซ้ายขวา ขุนนางมนุษย์กึ่งสัตว์ยืนอย่างเย่อหยิ่งที่ด้านหน้าสุดของขบวนรับรอง รอต้อนรับทูตของตระกูลออดี้

แสงของแท่นเคลื่อนย้ายบนยานอวกาศสว่างวาบ ท่ามกลางแสงสีทองเจิดจ้า มีเงาคนสามคนปรากฏขึ้น

คนที่นำหน้าเป็นผู้หญิง สวมชุดขุนนางของตระกูลออดี้ ด้านหลังมีนักรบชุดเกราะดำตัวใหญ่และตัวเล็กสองคน ดูจากรูปแบบชุดเกราะ เหมือนกับที่สาวแมวนักรบใส่ในการแข่งขันต่อสู้สัตว์

ขุนนางมนุษย์กึ่งสัตว์ยิ้มเดินเข้าไปหา แสดงท่าทีประจบประแจงอย่างเต็มที่

“ท่านทูตออดี้ผู้ยิ่งใหญ่ ยินดีต้อนรับการมาเยือนของท่าน”

ลูกนอกสมรสมองทะลุความไม่จริงใจของอีกฝ่าย ไม่ได้ให้ท่าที่ดีอะไร อ่านคำสั่งของตระกูลออดี้โดยตรง

“ตามคำสั่งของสหพันธ์ ตระกูลออดี้ปกครองแขนเซนทอร์ ต้องการท่านเจ้าเมืองนักรบจำนวนมากเพื่อปกป้องความมั่นคงของแขนเซนทอร์ ได้ยินว่ามีนักรบในการแข่งขันต่อสู้สัตว์ที่อยู่รอดมา 30 วัน จึงมารับตัว พาไปล้างสมองที่ตระกูล สืบทอดตำแหน่งเจ้าเมือง”

ขุนนางยิ้มแย้มแต่ไม่ถึงดวงตา หางตากระตุกไม่หยุด

“ท่านทูตออดี้ สาวแมวนักรบอยู่รอดมาจนถึงตอนนี้จริง แต่ยังไม่ครบ 30 วัน ยังขาดอีกหนึ่งชั่วโมง”

“พวกเรารอ” ลูกนอกสมรสไม่อยากฟังขุนนางพูดเรื่อยเปื่อย

“ใช่ๆๆ แต่ข้าอยากถามท่านทูตสักหน่อย ข้าต้องทำอย่างไรถึงจะมีโอกาสได้เลื่อนขั้นเป็นเจ้าเมือง”

ลูกนอกสมรสไม่มองเขา ชี้นิ้วโป้งไปด้านหลังพูดว่า:

“นักรบชุดดำสองคนด้านหลังข้า เจ้าเลือกมาสักคน แค่ชนะคนใดคนหนึ่ง ตระกูลออดี้ก็จะแต่งตั้งเจ้าเป็นเจ้าเมือง”

“นี่ พูดเองนะ!”

ขุนนางยิ้มแย้ม มองไปที่นักรบชุดดำสองคนอย่างจริงจัง ผู้ชายตัวสูงดูไม่ง่าย ต้องเลือกผลไม้ที่นิ่มกว่า

“ข้าเลือกเขา ฆ่ามันให้ข้า!”

นักรบที่ดัดแปลงพันธุกรรมติดอาวุธครบมือ ทุกคนฟังคำสั่งขุนนาง พร้อมด้วยการวางแผนล่วงหน้า รอแค่คำพูดนี้

นักรบพันธุกรรมทั้งหมดชักอาวุธออกมาทันที โดยไม่มีสัญญาณเตือน ยิงโดยไม่คิดอะไร

ในเวลาเดียวกัน

รอบตัวซาร่าปรากฏหมอกดำนาโนชั้นหนึ่งทันที เพียงชั่วพริบตาก็ครอบคลุมทั้งสามคนไว้

ขุนนางตะโกนอย่างตื่นเต้น:

“ฆ่ามัน ฆ่ามันให้ข้า หลังจากนี้ข้าจะให้รางวัลใหญ่!”

นักรบที่ถูกดัดแปลงไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง ฟังคำสั่งขุนนาง เหนี่ยวไกอย่างเป็นกลไก

แต่หมอกดำนาโนไม่ได้รับผลกระทบ กลับยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ แผ่ขยาย ครอบคลุมนักรบที่ถูกดัดแปลงในบริเวณใกล้เคียง

ขุนนางเห็นท่าไม่ดีจึงถอยหลังติดๆ กัน

แต่จู่ๆ หมอกดำที่แผ่ขยายนี้ ราวกับมีตัวตน กลับมุ่งหน้าเข้าหาเขา

“เจ้าอย่าดูถูกข้า!”

ขุนนางก็คือขุนนาง เป็นผู้ปกครองสูงสุดของดาวเคราะห์มนุษย์กึ่งสัตว์

การจัดการสัตว์ป่า ถ้าไม่มีความสามารถจะฝึกสัตว์ป่าได้อย่างไร

เขาระเบิดพลังเต็มที่ ปรากฏว่าเป็นสภาวะสูงสุดของสิ่งมีชีวิตคาร์บอน

“แค่นาโนธรรมดา ยังจะ…”

พูดยังไม่ทันจบก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง นาโนจำกัดร่างกายเขา ทำให้เขาไม่สามารถขยับได้แม้แต่น้อย

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”

ต้องรู้ว่า การควบคุมนาโนของซาร่า แม้แต่เฉินเทียนเซิงก็เคยเสียเปรียบอย่างหนัก ถูกทรมานจนเกือบตาย

ดังนั้นแค่ขุนนางธรรมดาคนนี้ จะมีพลังแข็งแกร่งแค่ไหน ต่อหน้าซาร่าก็เป็นเพียงขยะ

“ตึก ตึก ตึก”

ครู่ต่อมา นักรบที่ถูกดัดแปลงทั้งหมดใช้การไม่ได้ นาโนบุกรุกเข้าไปในร่างกายพวกเขา เปลี่ยนแปลงข้อมูล ไม่ฟังคำสั่งขุนนางอีกต่อไป

นั่นหมายความว่า ตอนนี้ขุนนางมนุษย์กึ่งสัตว์โดดเดี่ยว ไม่มีลูกน้องคนไหนที่จะยอมตายเพื่อเขาอีก

“เจ้าไม่สามารถทำแบบนี้กับข้าได้ ข้าเป็นขุนนางระดับ 96 ถ้าเจ้าฆ่าข้า ระบบสมองหลักของสหพันธ์จะติดตามความรับผิดชอบนะ”

ลูกนอกสมรสพูดอย่างใจเย็น:

“ข้าไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเจ้า เพราะยังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องการให้เจ้าเห็นกับตา”

พูดจบ แท่นเคลื่อนย้ายไม่ไกลก็เปิดทำงานทันที

การแข่งขันต่อสู้สัตว์ผ่านด่านสำเร็จ สาวแมวนักรบถูกเคลื่อนย้ายออกมา ยืนอย่างสง่าผ่าเผยกลางวงเวท

ขุนนางมนุษย์กึ่งสัตว์งุนงงไปหมด แผนการไม่ได้เป็นแบบนี้นี่

ในตอนนั้น รถไฟแม่เหล็กเหนือศีรษะค่อยๆ แล่นมา จอดข้างๆ ทุกคน

ประตูรถเปิดออก คนที่ลงมาคือร่างนาโนของสวี่หว่านชิงไม่รู้หมายเลขเท่าไหร่

เธอคำนับเฉินเทียนเซิงและคนอื่นๆ ก่อน จากนั้นมองขุนนางมนุษย์กึ่งสัตว์อย่างเย็นชา พูดอย่างสงบว่า:

“การแข่งขันต่อสู้สัตว์จบลงแล้ว สมองหลักของสหพันธ์รับรองการพนัน เจ้าแพ้แล้ว ข้ามารับทรัพย์สินทั้งหมดของเจ้า ตอนนี้ เจ้าเสียอำนาจขุนนางและทรัพย์สินทั้งหมดให้ข้าแล้ว!”

“อะไรนะ!”