หวางเฟยเสด็จ ท่านอ๋องหลีกไป - บทที่ 504 ส้งเย่นกุยเป็นใครกันแน่?

ด้วยเหตุนี้กำลังภายในจึงได้ไม่ตีลงไปบนตัวของพวกมันอย่างจริงจัง แต่ยังคงโดน
สั่นสะเทือนออกไปแล้ว ใช้กำลังภายในไปกี่ขั้นในใจของนางรู้ดี
แต่งูทองทะเลทรายเพียงแค่สั่นสะเทือนบาดเจ็บ จากนั้นการเคลื่อนไหวก็เชื่องช้า
ลงเท่านั้น แต่พวกมันก็ไม่ได้ลดละ ยังคงพรั่งพรูมาทางพวกเขา
บ้าเอ้ย!
งูทองทะเลทรายนี่กลายเป็นปีศาจแล้วจริงๆหรือ?
ในสถานการณ์ปกติ ถูกกำลังภายในของนางโจมตี งูทองทะเลทรายก็ตายไปนาน
แล้ว ตอนนี้ดูแล้ว ไม่เพียงไม่ตาย ยังเพียงแค่บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น
ความสามารถทนทานการโจมตีแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ?
และยังมีความสามารถที่แข็งแกร่งมาในการใช้วิจารณญาณในการสู้รบกับพวก
พ้อง มีความทรหดเหมือนกับกองทัพมดทะเลทราย
หลานเยาเยาอุส่าจัดการงูสามสี่ตัวทิ้งอย่างยากลำบาก แต่จำนวนของงูทอง
ทะเลทรายไม่ลดกลับเพิ่มขึ้น ผุดออกมาจากทรายสีเหลืองไม่หยุด
ดูท่าทางเหมือนเป็นการใช้ยุทธวิธีผลัดเปลี่ยนกันทำการรบ กลุ่มหนึ่งกลุ่มหนึ่ง
โจมตีพวกเขาตามลำดับก่อนหลัง ด้านหน้าล้มลงด้านหลังก็ต่อ คือคิดอยากให้พวก
เขาเปลืองแรงตายทั้งเป็น
ผ่านไปครู่หนึ่ง
694

รอบๆของพวกเขางูทองทะเลทรายตายสะเปะสะปะแล้วจำนวนมาก แต่จำนวนของ
งูทองทะเลทรายยังคงมากขึ้นเรื่อยๆ องครักษ์ทางนั้นค่อนข้างจะรับมือไม่ไหวแล้ว อีก
ทั้งวิทยายุทธกำลังภายในของเขาไม่ได้สูงมาก บวกกับ บนขายังมีบาดแผล ดังนั้น
เขาไม่สามารถเหาะได้ ทำได้เพียงคํ้ายันอยู่ที่พื้นอย่างเข้มแข็งโดยตลอด
งูทองทะเลทรายเหล่านั้นเหมือนจะรู้ถึงจุดนี้แล้ว สำหรับการโจมตีของหลานเยา
เยาลดลงไปมาก พวกมันส่วนใหญ่ล้วนหันไปทักทายบนร่างขององครักษ์
หลานเยาเยาก็ไม่ได้อยู่เฉย งูทองทะเลทรายโจมตีนางน้อยมากนางก็ใช้กำลัง
ภายในช่วยองครักษ์จัดการความตึงเครียดด้านหลัง
ดังนั้น ตลอดเวลางูทองทะเลทรายก็ไม่ได้บรรลุเป้าหมาย
“เทพธิดา ท่านรีบไปขอรับ”
ประโยคนี้องครักษ์ไม่กล่าวเพียงครั้งเดียวแล้ว เขารู้อย่างกระจ่าง งูทองทะเลทราย
เพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็ว ยังจะกัดเขาไม่ปล่อย เขาอยากหนีก็หนีไปพ้นแล้ว
หากว่าพ่วงเทพธิดาเพิ่มอีกคน เช่นนั้นเขาในฐานะองครักษ์ผู้หนึ่งจะมีคุณค่า
อะไร?
“หุบปาก!”
สู้รบก็สู้รบ ทำไมถึงได้เอะอะขนาดนี้ล่ะ?
ไม่เห็นว่านางกำลังคิดหาวิธีหรือไง?
ด้วยเหตุนี้ จึงได้ฆ่าฟันงูทองทะเลทรายที่เข้าโจมตีทางด้านหลังขององครักษ์อยู่
ตลอด เหลือบมององครักษ์แวบหนึ่ง ขาที่บาดเจ็บของเขากำลังสั่น ดูท่าแล้ว ขาของ
เขาคํ้ายันได้อีกไม่นานแล้ว
695

นางรีบใช้จิตสำนึกร้องเรียกระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บอย่างเร่งด่วน กลับไม่มี
การตอบรับใดๆแว่วมา
ท่านระบบที่สมควรตาย มักจะใช้ไม่ได้ในเวลาที่คับขันเสมอ
งูทองทะเลทรายตัวหนึ่งการดีดกระโดดดีเยี่ยม ดีดกระโดดขึ้นมาในทันที ตรง
ปราชิดใบหน้าของนาง หลานเยาเยายกมือขึ้นก็คือฝ่ามือหนึ่งผ่านไป งูทอง
ทะเลทรายตัวนั้นก็แยกเป็นสี่ห้าส่วนทันที
ฉับพลันนั้น!
“อ้า……”
เสียงร้องที่น่าเวทนาขององครักษ์ดังมาจากด้านหลัง เพียงเพราะขาข้างนั้นได้รับ
บาดเจ็บทนไม่ไหว อ่อนลงในทันที ท่าทีตอบสนองที่ช้าลงในพริบตานั้น ขาก็ถูกงูทอง
ทะเลทรายกัดไปทันที
ความเจ็บปวดที่แทงเข้าถึงกระดูกฝังเข้าไปในใจ แผ่กระจายจากเท้าสู่ส่วนลึกของ
หัวใจทันที โจมตีองครักษ์พ่ายแล้ว งูทองทะเลทรายหลายตัวมุดเข้าไปจากข้อเท้า
ของเขา กัดก็กัด มุดเข้าเสื้อผ้าก็มุดเข้าเสื้อผ้า
จากนั้นก็ขึ้นไปด้านบนตลอดทาง ดูโอกาสที่เหมาะสมที่องครักษ์ร้องด้วยความ
เจ็บปวดมุดเข้าไปในปาก ด้วยความรวดเร็ว เพียงแค่พริบตา
ขณะที่หลานเยาเยาหันกลับมา องครักษ์ได้ล้มลงที่พื้นชักกระตุกไม่หยุดแล้ว
มองดูงูทองทะเลทรายที่เข้าไปได้ครึ่งร่างแล้ว หลานเยาเยารู้ องครักษ์ไม่รอดแล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง งูของชนิดนี้ หลังจากที่มุดเข้าไปในโพลงแล้ว อยากดึงก็ดึงไม่
ออก
696

งูทองทะเลทรายเจ็ดแปดตัวได้พันร่างกายขององครักษ์แล้ว องครักษ์ที่ไม่มีปัญญา
ร้องออกเสียง ทำได้เพียงใช้ดวงตาเพ่งมองนางอย่างจดจ่อ
นางอ่านแววตาเขาเข้าใจ : ขอแต่เพียงให้ตายอย่างง่ายๆ!
เพื่อลดความเจ็บปวดขององครักษ์ หลานเยาเยาหนึ่งฝ่ามือโจมตีไปทางใบหน้า
ของเขาโดยตรง จากนั้นพลิกมือผ่างูทองทะเลทรายที่โจมตีมาบนร่างของนางออกไป
อีก
อาจเพราะรสชาติแห่งชัยชนะ งูทองทะเลทรายรีบโจมตีเป็นกลุ่มทันที ดีดกระโดด
มาจากรอบด้าน ต้องการจะจัดการนางในคราเดียว
แววตาของหลานเยาเยาเคร่งขรึม ปลายเท้าจรดเท้าเบาๆอีกครั้ง เหาะออกจาก
พื้นอย่างรวดเร็ว แต่งูทองทะเลทรายที่ดีดกระโดดขึ้นมาได้รัดขาสองข้างของนาง
เอาไว้
งูที่เหลือก็พันเข้าด้วยกันทีละตัวทีละตัว เฉกเช่นเชือกป่าน จากพื้นเชื่อมต่อไปถึง
บนเท้าของหลานเยาเยาที่เหาะขึ้นไป
ก็ราวกับกุญแจเหล็กสองเส้นที่พันธนาการขาทั้งสองข้างของนางอย่างแน่นหนา
มือที่ขับเคลื่อนกำลังภายในของนาง ผ่าลงไปที่งูทองทะเลทรายที่พันเท้าของนางไว้
โดยตรง งูทองทะเลทรายก็เหมือนพังทลายลงมาถล่มลงดังสะเทือน ร่วงตกลงพื้น
กลับไม่รู้ ด้านหลังของนางมีงูทองทะเลทรายสองตัวโจมตีมา รู้ว่าอันตรายเข้าใกล้
นางเอียงตัวก็คว้าหัวงูของงูทองทะเลทรายหนึ่งในนั้นไว้ตัวหนึ่ง อีกมือหนึ่งเพิ่งจะ
ผ่างูทองทะเลทรายอีกตัว งูในมือตัวนั้น “ฟู่ว” เสียงหนึ่ง พ่นเมือกที่เป็นพิษใสออกมา
นางหลบหน้าออก
งูอีกตัวหนึ่งก็ได้มาถึงบริเวณคอของนางแล้ว เปิดปากกว้างที่กระหายเลือด……
697

ในช่วงเวลาที่คับขัน
ทันใดนั้นแสงเย็นยะเยือกสว่างวาบ อาวุธลับชิ้นหนึ่งก็พุ่งทะลุหมอกทรายสลัวมา
กลางอากาศ ยิงตรงเป้าบนงูทองทะเลทรายที่เกือบจะกัดที่คอของนางโดยตรง จาก
ทิศทางของอาวุธลับ งูทองทะเลทรายตัวนั้นถูกอาวุธลับพาไปแล้ว
หลานเยาเยาโล่งใจทันที
จากนั้นก็ใช้แรง บีบงูทองทะเลทรายในมือตาย
แม้ว่าหลานเยาเยาจะหลบเลี่ยงเมือกที่เป็นพิษส่วนใหญ่ แต่เมือกที่เป็นพิษ
บางส่วนยังตกลงบนเสื้อผ้าของนาง
“จือจือจือ” เสียงเล็กๆแผ่วเบา หลานเยาเยารู้สึกได้ถึงเมือกที่เป็นพิษกำลังกัด
กร่อนผ้า ไม่มีเวลาพอให้คิด นางออกแรงฉีกผ้าที่มียาพิษเหลือบนไหล่ทิ้งไปชิ้นหนึ่ง
แล้วโยนทิ้งไป
ทันทีหลังจากนั้นเหยียบบนอากาศไม่กี่ก้าว หลานเยาเยาได้เหาะออกจากวงล้อม
ของงูทองทะเลทรายแล้ว หยุดลงบนเนินทรายข้างๆ
แต่งูทองทะเลทรายเหล่านั้นจะสามารถให้เหยื่อหนีรอดไปได้อย่างไร?
กำลังรู้สึกได้ถึงงูทองทะเลทรายกลุ่มนั้นพุ่งมาทางนางนี้ ทันใดนั้นรู้สึกว่าด้านหลัง
มีสิ่งของอะไรกำลังเคลื่อนไหว หันหลังไปดู มือที่ขับเคลื่อนกำลังภายในก็ต้องการตี
ออกไป……
มองเห็นเป็นเงาร่างคน จึงได้เก็บมือกลับทันที
รอจนเดินเข้าใกล้ ลักษณะเป็นเหมือนปัญญาชน กลับเป็นผู้ที่ไม่ได้เปรอะเปื้อนไป
ด้วยทรายสีเหลืองแม้สักนิด เขามองดูนางเงียบๆ มุมปากมีรอยยิ้มบางๆ
หลานเยาเยาตะลึงงันทันที
เพราะว่าเวลานี้ที่ปรากฏตัวต่อหน้านาง คือส้งเย่นกุยผู้ที่ไม่ได้เปื้อนทรายสีเหลือง
แม้แต่น้อย
698

บนร่างของเขาไม่เลอะฝุ่นทรายไม่ว่า แม้แต่ทรงผมและชุดบนร่างกาย ล้วนเหมือน
ขณะที่อยู่หมู่บ้านฝันฮั๋วเช่นนั้น ไม่ยุ่งเหยิงสักนิด อีกทั้งสีหน้าของเขาสงบนิ่ง ราวกับ
ว่าไม่กลัวอันตรายแม้แต่น้อย
พบเทพธิดาไม่มีการเคลื่อนไหว จ้องตรงมองมาที่ตัวเอง
ส้งเย่นกุยลำบากใจไม่กล้าเผชิญหน้า กะพริบเล็กน้อย ยื่นมือออกมาคว้าแขนนาง
โดยตรง ก็พานางเหาะตามทางไปยังอีกทางหนึ่ง
หลานเยาเยาวิ่งตามส้งเย่นกุยไปพลาง จับตาดูเขาอย่างเงียบๆไปพลาง
การล้อมวงโจมตีของงูทองทะเลทราย กับระยะห่างที่เหมาะสมของเนินทรายที่หยุด
ลงเมื่อครู่ ตอนนี้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยทรายสีเหลือง หมอกทรายยังไม่จางไป ส้งเย่นกุ
ยจากทิศทางที่เขาปรากฏตัวไม่สามารถที่จะเห็นเงาร่างของนางได้ และไม่สามารถรู้
ตำแหน่งที่แม่นยำไม่มีผิดของงูทองทะเลทรายได้
แต่เขากลับไม่ได้เอนเอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง ใช้อาวุธลับก็โจมตีถูกงูทองทะเลทราย
ที่ต้องการกัดเข้าที่คอของนางโดยตรง
ความสงสัยในใจยิ่งลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ รอยย่นระหว่างคิ้วยิ่งรวมเข้ากันเรื่อยๆ
เขาเป็นใครกันแน่?
พบว่างูทองทะเลทรายตามพวกเขาด้วยความรวดเร็วตลอด ส้งเย่นกุยก็ไม่รู้ว่า
หยิบอะไรออกมาจากหน้าอก โรยลงไปบนพื้นโดยตรง
ผงยาตกลงที่พื้น แผ่กระจายกลิ่นออกมาพรั่งพรูเข้าจมูก
นางดมได้แล้ว
กลิ่นแสบจมูก
นั้นเป็นชนิดที่สามารถทำให้รบกวนประสาทสัมผัสในการได้กลิ่นของสัตว์ได้
ดังนั้นจึงสูญเสียการวินิจฉัยกลิ่น สามารถพูดได้ว่าใช้มาต่อกรกับสัตว์ที่มี
ความสามารถแข็งแกร่งในการโจมตีและไล่ล่าเฉพาะทางได้ โดยเฉพาะจำพวกงูที่ใช้
ประสาทสัมผัสในการได้กลิ่นเพื่อความแม่นยำ
699