อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance - เล่มที่ 2 บทที่ 38 น้ำต้นกำเนิดสูตรลับ (อัปเดต)
- Home
- อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance
- เล่มที่ 2 บทที่ 38 น้ำต้นกำเนิดสูตรลับ (อัปเดต)
คำพูดของไช่เวย ทำให้เหยียนหลิงชิงก็ยังต้องหันมามองอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะกล่าวอย่างเหลืออดว่า “เขาจะมีวิธีอะไรได้ เขาเพิ่งจะได้เรียนรู้วิชาเกลาอัตลักษณ์มาเมื่อไม่นานนี้เอง”
แต่นางก็ไม่อยากพูดอะไรมากไปกว่านี้ เพราะหลี่ลั่วเพิ่งจะมีอัตลักษณ์ได้ไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ… การบอกว่าเขาสามารถช่วยพลิกสถานการณ์ได้มันออกจะเพ้อเจ้อเกินไปหน่อย
หลี่ลั่วเพียงยิ้มออกมา แต่ไม่ได้พูดอะไร ส่งสัญญาณให้ทั้งสองคนตามเขาไปที่ห้องหลอมของเหยียนหลิงชิง หลังจากปิดประตูแล้ว เขาก็ค่อยกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ข้าเคยตรวจสอบดูแล้ว ก่อนหน้านี้คฤหาสน์ลั่วหลานของเรามีกำไรปีละสามแสนเหรียญทองคำสวรรค์ ซึ่งครึ่งหนึ่งนั้นมาจากเรือนซีหยาง”
“ในเรือนซีหยาง ห้องหลอมระดับหนึ่งมีกำไรปีละสามพันเหรียญทองคำสวรรค์ ห้องหลอมระดับสองปีละสี่พันเหรียญ ส่วนห้องหลอมระดับสามประมาณแปดพันเหรียญ”
“เจ้ารู้แล้วยังกล้ารับปากส่งเดชอีกนะ ต่างกันมากขนาดนี้ จะตามทันได้อย่างไร” เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างไม่พอใจ
นางเป็นคนดูแลห้องหลอมสองห้อง ย่อมต้องรู้ถึงความห่างชั้นระหว่างทั้งสองฝ่ายเป็นอย่างดี น้ำยาแสงวิเศษระดับสามมีราคาแพงกว่าระดับหนึ่งและระดับสองมาก ดังนั้นกำไรต่อปีจึงสูงที่สุด นี่คือข้อได้เปรียบตามธรรมชาติอยู่แล้ว ยากที่จะไล่ตามทันได้
“ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้น้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่ง ‘น้ำยาเขียวคราม’ ของเรือนซีหยางก็ถูก ‘แสงวิเศษตะวันฉาย’ ระดับหนึ่งของเรือนซงจื่อโจมตีอย่างหนัก ทำให้ยอดขายของน้ำยาเขียวครามลดลงอย่างรวดเร็ว ในสถานการณ์เช่นนี้ สถานการณ์ของห้องหลอมระดับหนึ่งก็มีแต่จะยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ ไหนเลยจะไปพลิกสถานการณ์ได้”
หลี่ลั่วยิ้มกล่าว “ดังนั้น สิ่งสำคัญเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้ คือรักษาชื่อเสียงและยอดขายของน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งของเรือนซีหยางเอาไว้ให้ได้”
เหยียนหลิงชิงกล่าว “ก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกไปแล้วว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อน้ำยาแสงวิเศษมีอยู่สามอย่างคือ สูตรยา คุณภาพของผู้หลอม และน้ำต้นกำเนิด”
“สูตรของน้ำยาเขียวครามค่อนข้างสมบูรณ์แล้ว ด้วยความสามารถของข้าก็ยากที่จะปรับแก้ได้อีก เว้นแต่จะไปเชิญปรมาจารย์นักเกลาอัตลักษณ์มาจำนวนหนึ่ง แต่การทำเช่นนั้นก็ต้องใช้เวลาและเงินทุนจำนวนมาก”
“น้ำไกลดับไฟใกล้ไม่ได้หรอก เกรงว่าทางตระกูลซ่งคงเตรียมการมาอย่างดีแล้ว ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่คฤหาสน์ลั่วหลานของเรากำลังประสบปัญหาทั้งจากภายในและภายนอกพอดี พวกมันจึงฉวยโอกาสนี้เปิดฉากโจมตี” ไช่เวยกล่าว
“เช่นนั้นก็เหลือแค่การยกระดับความแข็งแกร่งและประสบการณ์ของนักเกลาอัตลักษณ์เท่านั้น แต่เรื่องนี้มันต้องใช้เวลา เจ้าไม่สามารถไปบังคับให้เหล่านักเกลาอัตลักษณ์ระดับหนึ่งของเรือนซีหยางเก่งขึ้นมาแบบก้าวกระโดด จนเหนือกว่ามาตรฐานอย่างกะทันหันได้อยู่แล้ว” เหยียนหลิงชิงกล่าว
ไช่เวยหันมามองหลี่ลั่ว ยิ้มกล่าว “คุณชายน้อยหลอมน้ำยาเขียวครามที่มีพลังเกลาอัตลักษณ์ถึงหกจุดออกมาได้แล้วไม่ใช่หรือ?”
เหยียนหลิงชิงถลึงตามองนางแล้วกล่าวว่า “เขาคนเดียวจะผลิตได้มากแค่ไหนเชียว? ต่อให้เจ้าใช้งานเขาเหมือนวัวควาย ก็รีดนมจากเขาออกมาได้ไม่มากหรอก”
ใบหน้าอันหล่อเหลาของหลี่ลั่วบูดบึ้งลง ถึงแม้ว่าเขาไม่ได้รังเกียจที่จะหลอมน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่ง แต่อย่างน้อยๆ เขาก็มีฐานะมีตำแหน่งอยู่บ้างเหมือนกัน จะให้มาเป็นวัวควายได้อย่างไร?
“ถ้าเช่นนั้นก็คงเหลือเพียงแค่น้ำต้นกำเนิดแล้วละ” แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนี้ ดังนั้นหลี่ลั่วจึงเมินเฉยแล้วพูดต่อเลย
เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “น้ำต้นกำเนิดมันขึ้นอยู่กับระดับอัตลักษณ์ของนักเกลาอัตลักษณ์ หรือว่าเจ้าคิดจะไปยกระดับอัตลักษณ์ให้กับนักเกลาอัตลักษณ์ของเรือนซีหยางทุกคนเลย?”
“เว้นแต่จะเป็นน้ำต้นกำเนิดสูตรลับ ถึงจะพอใช้เป็นของเพิ่มพลังเกลาอัตลักษณ์ของน้ำยาแสงวิเศษได้ แต่น้ำต้นกำเนิดสูตรลับ มันเป็นความลับสุดยอดของทุกๆ มหาอำนาจ เรือนซีหยางของเราไม่มีหรอก”
หลี่ลั่วได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะออกมาเบาๆ แล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ มันก็ไม่แน่หรอก”
ไช่เวยและเหยียนหลิงชิงได้ยินเช่นนั้นก็มองมาที่หลี่ลั่วด้วยความตกใจระคนสงสัย
ภายใต้สายตาของทั้งสองคน หลี่ลั่วก็ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อแล้วหยิบขวดแก้วออกมาขวดหนึ่ง ภายในขวดมีของเหลวสีน้ำเงินเข้มอยู่ประมาณครึ่งขวด
“ลองของข้าดูหน่อยเป็นไง?” เขากล่าว
คิ้วเรียวงามราวดุจดวงจันทร์ของเหยียนหลิงชิงเลิกขึ้นเล็กน้อย กล่าวว่า “ข้าบอกเจ้าไปแล้วไงว่า น้ำต้นกำเนิดแบบอื่นใช้ไม่ได้ผล มีแต่น้ำต้นกำเนิดสูตรลับเท่านั้น…”
คำพูดของนางยังไม่ทันจบ หลี่ลั่วก็เปิดจุกขวดออกทันที มีกลิ่นอายบริสุทธิ์สายหนึ่งแผ่ออกมาจากภายในขวด ทำเอานางชะงักไปทันที ดวงตาคู่งามเบิกกว้าง จ้องมองขวดแก้วในมือของหลี่ลั่วด้วยความตกใจ
วินาทีต่อมา เหยียนหลิงชิงก็รีบคว้าขวดแก้วไปจากมือของหลี่ลั่วแล้วเทของเหลวสีน้ำเงินลงบนปลายนิ้วหนึ่งหยด นางตรวจสอบอย่างละเอียด จากนั้นสีหน้าตกใจบนใบหน้าของนางก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ
“ไม่มีเจตจำนงอื่นๆ เจือปนอยู่เลย นี่มัน… นี่มันน้ำต้นกำเนิดสูตรลับ?! ยิ่งไปกว่านั้น ความบริสุทธิ์ระดับนี้เทียบเท่ากับอัตลักษณ์น้ำระดับเจ็ด เจ้าไปเอาน้ำต้นกำเนิดสูตรลับคุณภาพสูงขนาดนี้มาจากไหน?” เหยียนหลิงชิงคว้าแขนของหลี่ลั่วด้วยความตื่นเต้นจนเสียอาการ
ถึงแม้จะเป็นน้ำต้นกำเนิดสูตรลับ แต่มันก็มีการแบ่งระดับเช่นกัน แต่น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่หลี่ลั่วหยิบออกมานั้นกลับมีความบริสุทธิ์ถึงระดับเจ็ด แสดงให้เห็นถึงความหายาก น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่มีความบริสุทธิ์ระดับนี้ สามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จในการหลอมน้ำยาแสงวิเศษได้เลยด้วยซ้ำ ถือว่าหายากมาก
แขนของหลี่ลั่วที่ถูกเหยียนหลิงชิงจับเอาไว้นั้นรู้สึกเจ็บแปลบเล็กน้อย แสดงให้เห็นถึงความตื่นเต้นของนางในตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงว่า “พี่หลิงชิง ใจเย็นก่อน น้ำต้นกำเนิดสูตรลับอันนี้ใช้ได้ไหม?”
“ใช้ได้อยู่แล้ว”
เหยียนหลิงชิงรีบกล่าว “น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่มีความบริสุทธิ์ระดับนี้ หากสามารถใส่ลงไปในน้ำยาเขียวครามของเรือนซีหยางเราได้ละก็ จะสามารถทำให้พลังเกลาอัตลักษณ์คงสภาพไว้ที่หกจุดได้อย่างแน่นอน เท่านี้ก็เพียงพอที่จะเอาชนะแสงวิเศษตะวันฉายของเรือนซงจื่อได้แล้ว”
“แต่ปัญหาเดียวก็คือ น้ำต้นกำเนิดสูตรลับนี้มันน้อยเกินไป หากใช้หลอมละก็ คงหลอมน้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งออกมาได้เพียงแค่ประมาณสามสิบขวดเท่านั้น”
นางจ้องมองหลี่ลั่วด้วยแววตาเป็นประกาย สายตานั้นไม่เข้ากับบุคลิกเย็นชาของนางเลยอย่างสิ้นเชิง
“หากใช้กับน้ำยาแสงวิเศษระดับสองเล่า?” หลี่ลั่วครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม
“ถึงแม้ว่าการใช้น้ำต้นกำเนิดสูตรลับคุณภาพระดับนี้กับน้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งจะดูสิ้นเปลืองไปหน่อย แต่ก็เหมือนที่ข้าบอกไป ปริมาณมันน้อยเกินไป ถ้าใช้กับน้ำยาแสงวิเศษระดับสอง เกรงว่าคงหลอมออกมาได้แค่ไม่กี่ขวด หากมองจากความคุ้มค่าแล้ว กลับไม่คุ้มค่าเท่ากับการหลอมระดับหนึ่ง…” เหยียนหลิงชิงตอบ
หลี่ลั่วรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย น้ำต้นกำเนิดสูตรลับเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาจาก ‘อัตลักษณ์น้ำแสง’ ด้วยตัวเองทั้งสิ้น เพราะตัวเขาเองไร้อัตลักษณ์ ทำให้น้ำต้นกำเนิดที่เขาสร้างออกมาจึงมีคุณสมบัติว่างเปล่าอยู่ด้วย ดังนั้นน้ำต้นกำเนิดที่เขาสร้างจึงใกล้เคียงกับน้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่ว่านั่น
แต่ปริมาณเท่านี้เขาก็ต้องใช้เวลาสร้างถึงสามวันแล้ว เพราะตอนนี้เขามีความแข็งแกร่งเพียงแค่ระดับหกตราเท่านั้น พลังอัตลักษณ์จึงไม่ได้มากมายอะไร ดังนั้นน้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่สร้างขึ้นมาได้จึงมีไม่มาก
“เช่นนั้นก็ใช้กับน้ำยาเขียวครามระดับหนึ่งก่อนก็แล้วกัน”
“หากหลังจากนี้ข้าเอาน้ำต้นกำเนิดสูตรลับแบบนี้มาให้ทุกๆ สามวัน ผลงานของห้องหลอมระดับหนึ่งจะสามารถขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของเรือนซีหยางได้ไหม?” หลี่ลั่วถาม
ไช่เวยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ตอนนี้ห้องหลอมระดับหนึ่งผลิตน้ำยาเขียวครามได้เดือนละหนึ่งร้อยห้าสิบขวด หากไม่นับรวมต้นทุนต่างๆ แล้ว รายได้ต่อปีจะอยู่ที่เก้าหมื่นเหรียญทองคำสวรรค์ ส่วนรายได้ต่อปีของห้องหลอมระดับสามมีมูลค่าถึงสองแสนหนึ่งหมื่นเหรียญทองคำสวรรค์ หากห้องหลอมระดับหนึ่งอยากจะตามให้ทัน ปริมาณการผลิตต้องเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว แต่ดูจากอัตราความสำเร็จของห้องหลอมระดับหนึ่งแล้ว คงเป็นเรื่องยาก”
“แต่ถ้ามีน้ำต้นกำเนิดสูตรลับเพียงพอ การจะทำให้ผลผลิตของห้องหลอมระดับหนึ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวก็ไม่ได้ยากเกินไปนัก! น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่มีความบริสุทธิ์ระดับนี้ การนำมาใช้กับน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งมันถือว่าเสียของเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นอัตราความสำเร็จในการหลอมจึงเพิ่มขึ้นได้อย่างมหาศาลด้วยอยู่แล้ว” เหยียนหลิงชิงกล่าวอย่างมั่นใจ
หลี่ลั่วตบมือหนึ่งทีแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นก็แก้ปัญหาได้แล้วไม่ใช่หรือ?”
เหยียนหลิงชิงกะพริบตาปริบๆ เหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง ปัญหานี้มันแก้ไขได้ง่ายๆ เช่นนี้เลยจริงๆ หรือ?
ทำไมถึงได้ง่ายดายเช่นนี้
เหยียนหลิงชิงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ อันที่จริงมันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เป็นเพราะหลี่ลั่วเอาสิ่งที่อยู่เหนือสามัญสำนึกของคนทั่วไปออกมาใช้ต่างหาก เพราะหากคนอื่นรู้ว่าเขาใช้น้ำต้นกำเนิดสูตรลับที่มีความบริสุทธิ์ระดับนี้มาหลอมน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งละก็ คงมีคนจำนวนมากชี้หน้าด่าเขาว่าสิ้นเปลืองทรัพยากรเป็นแน่
ไช่เวยกับเหยียนหลิงชิงสบตากัน ไม่ได้ถามว่าน้ำต้นกำเนิดสูตรลับเช่นนี้หลี่ลั่วไปเอามาจากไหน พวกนางคาดเดาว่าสิ่งนี้น่าจะเป็นความลับที่ท่านประมุขทั้งสองทิ้งเอาไว้ให้หลี่ลั่ว
“ดูท่าคุณชายน้อยจะเป็นดาวนำโชคของคฤหาสน์ลั่วหลานเราจริงๆ” ไช่เวยที่อยู่ด้านข้างหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี บนใบหน้าอันงดงามปรากฏรอยยิ้มแห่งความปีติยินดี
“ถึงแม้ว่าปริมาณของน้ำต้นกำเนิดสูตรลับนี้จะมีน้อยไปหน่อย แต่สำหรับผลผลิตน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งของเรือนซีหยางเราแล้ว อันที่จริงตอนนี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว”
เหยียนหลิงชิงพยักหน้าเห็นด้วย เรือนซีหยางผลิตน้ำยาเขียวครามได้เพียงแค่เดือนละร้อยห้าสิบขวดเท่านั้น หากหลี่ลั่วส่งมอบน้ำต้นกำเนิดสูตรลับให้ทุกๆ สามวันละก็นับว่าเพียงพอต่อการผลิตน้ำยาแสงวิเศษระดับหนึ่งทั้งหมดแล้ว
“เอาละ ไม่คุยกับพวกเจ้าแล้ว ข้าจะไปทำงานแล้ว ข้าจะพยายามผลิตน้ำยาเขียวครามรุ่นปรับปรุงชุดแรกออกมาให้ได้ภายในสองสามวันนี้ก่อน จากนั้นก็จะไปโฆษณาสร้างชื่อให้น้ำยาเขียวครามของเรือนซีหยางเราโด่งดังขึ้นอีกครั้ง กอบกู้สถานการณ์ในตอนนี้ก่อน” เหยียนหลิงชิงถือขวดแก้วที่บรรจุน้ำต้นกำเนิดสูตรลับสีน้ำเงินเข้มเอาไว้แน่น จากนั้นก็รีบวิ่งออกไป
หลี่ลั่วกับไช่เวยได้แต่เดินออกมาจากห้องหลอมอย่างจนใจ จากนั้นเขาก็เห็นไช่เวยเร่งฝีเท้าขึ้นอย่างกะทันหัน จึงรีบคว้าแขนนางเอาไว้ทันที
“พี่ไช่เวย พี่จะทิ้งข้าหรือไง?” หลี่ลั่วกล่าวอย่างไม่พอใจ
ไช่เวยมองเขาด้วยสายตาใสซื่อแล้วกล่าวว่า “คุณชายน้อย เจ้าพูดอะไรน่ะ? ข้ายังมีงานต้องทำอีกมากต่างหาก”
“พี่ไช่เวย ข้าเพิ่งจะช่วยเรือนซีหยางคิดแผนการใหญ่โต พี่จะใจร้ายกับคนสร้างผลงานอย่างข้าไม่ได้นะ” หลี่ลั่วมองไปรอบๆ แล้วกล่าวเสียงเบาว่า “ข้าอยากได้น้ำยาแสงวิเศษระดับห้าอีกชุดหนึ่ง”
ไช่เวยจ้องมองหลี่ลั่วด้วยแววตาขุ่นเคือง “คุณชายน้อย ยังไม่ถึงหนึ่งเดือนเลยเจ้าก็ใช้เงินไปกว่าเจ็ดแปดแสนเหรียญทองคำสวรรค์แล้ว นี่มันเป็นกำไรสองปีของคฤหาสน์ลั่วหลานในมณฑลเทียนสู่เลยนะ หากเจ้ายังใช้เงินแบบนี้ต่อไปละก็ พี่สาวคนนี้จะเลี้ยงเจ้าไม่ไหวแล้วจริงๆ นะ”
หลี่ลั่วรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย ความเร็วในการใช้เงินของเขามันดูจะเกินเหตุไปหน่อยจริง แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกันนะ อัตลักษณ์หลังกำเนิดของเขามันเป็นตัวดูดเงินชัดๆ ตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่ขอบคุณพ่อกับแม่ที่ทิ้งกิจการของคฤหาสน์ลั่วหลานเอาไว้ให้จริงๆ มิฉะนั้นการขึ้นเป็นขุนนางในห้าปีของเขา คงเป็นได้แค่ความฝันจริงๆ แล้ว
“นี่เป็นน้ำยาแสงวิเศษระดับห้าชุดสุดท้ายแล้วจริงๆ” หลี่ลั่วรับปาก
ไช่เวยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กัดฟันกล่าว “ก็ได้… เช่นนั้นข้า… ไปขายกิจการอีกสองแห่งก็แล้วกัน”
แม้แต่ไช่เวยเองก็ยังรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ ด้วยความสามารถของนางแล้ว นางไม่เคยต้องมาขายกิจการเพื่อประทังชีวิตเช่นนี้มาก่อนเลยจริงๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้นางมาเจอหลุมไร้ก้นแบบหลี่ลั่วกัน จะเติมเท่าไรก็ไม่เต็มสักที
หลี่ลั่วพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มแห้งๆ อันที่จริงเขาก็ไม่ได้โกหก หากหลังจากนี้อัตลักษณ์น้ำแสงของเขายกระดับขึ้นไปถึงระดับหกได้อย่างราบรื่นแล้ว ในอนาคตเขาก็ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำยาแสงวิเศษระดับห้าอีกแล้วจริงๆ…
เพราะถึงตอนนั้น เขาต้องการน้ำยาแสงวิเศษระดับหกแทน
แต่เขาไม่กล้าพูดออกไปตอนนี้ เขากลัวว่าไช่เวยจะโยนงานทิ้งแล้วหนีไปเลย