อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 492 เหตุการณ์น่าตื่นเต้นแบบนี้ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่
ตอนที่ 492 เหตุการณ์น่าตื่นเต้นแบบนี้ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่
ถ้าตอนนี้ยังไม่มา คาดว่าคงจะไม่มาแล้ว
อันโหรวยังไม่ได้เริ่มถ่ายก็ได้ยินเสียงดังโหวกเหวกมาแต่ไกล คนในกองถ่ายจำนวนไม่น้อยต่างก็หันไปมอง
เหตุการณ์น่าตื่นเต้นแบบนี้ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่!
“เร็วเข้า! ตามหมอมา! เรียกรถพยาบาลด้วย!”
อันโหรวได้ยินเสียงนั้นก็พลันงุนงงเล็กน้อย มีคนได้รับบาดเจ็บเหรอ?
เธอเองก็เดินไปดูด้วยความอยากรู้ จึงเห็นเหอเฉ่าถูกอุ้มขึ้นเปลไป เสียงคนที่มุงดูร้องตะโกนอย่างวุ่นวาย
และก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น รู้สึกว่าน่าจะเป็นเหอเหมียว
ในฝูงชนเหอเหมียวเองก็เห็นเธอเช่นกัน ก่อนจะเดินเข้ามาหาเธอด้วยความประหลาดใจ
“อันโหรว เธอต้องช่วยฉัน!”
“อันโหรว! ฉันขอร้องเถอะนะ เพราะเธอทำให้ฉันเป็นแบบนี้ เธอจะปล่อยให้คนตายโดยไม่ช่วยได้ยังไง!”
เหอเหมียวถูกพนักงานรักษาความปลอดภัยจับเอาไว้ เธอยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับพลางมองไปที่ใบหน้าของเธอที่ไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปอย่างไม่รู้จะพูดอะไร
ความคับแค้นข้องใจของพวกเขาก่อนหน้านี้เธอคิดว่ามันน่าจะจบไปตั้งนานแล้ว ตอนนี้เธอก็ไม่ต้องรับผิดชอบช่วยเธอแล้ว
แต่เหอเฉ่าเป็นแบบนั้น ไม่รู้ว่าเหอเหมียวทำอะไรลงไป ไม่คิดเลยว่าจะทำให้เหอเฉ่าต้องเข้าโรงพยาบาล
เย่มู่เหยียนนั่งมองดูพวกเขาทั้งสองคน สายตามองไปที่เหอเหมียว ผู้หญิงคนนั้น…..
น่าจะมีความเกี่ยวข้องกับอันโหรวอยู่ หรือว่าอาจจะรู้จักกันมากกว่านั้น
น่าสนใจ!
เริ่มสนุกแล้ว!
แม้ปรากฏเรื่องใหญ่โตขนาดนั้นแต่ว่าเธอก็ยังคงถ่ายทำต่อไป ถึงยังไงหลังจากนี้เธอเองก็ไม่ได้มาที่นี่แล้ว
หลังจากที่ถ่ายเสร็จ ผู้ช่วยตรงหน้าก็ยื่นขวดน้ำแร่ให้อันโหรว เธอรับมันมาดื่มและวางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะไปถ่ายฉากต่อไป
พวกเขาออกไปไม่นาน ขวดน้ำบนโต๊ะนั้นจู่ ๆ ก็มีมือหนึ่งหยิบไปอย่างระมัดระวังและหายออกไปทันที
หลังจากอันโหรวถ่ายเสร็จก็ไปที่โรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมเหอเฉ่า
เธอนอนอยู่บนเตียง อาการดีขึ้นมากแล้ว เพียงแต่เพราะหน้าผากของเธอได้รับบาดเจ็บจึงต้องหยุดถ่ายทำชั่วคราว!!
ต้องพักสักระยะ แบบนี้การถ่ายทำก็จะยืดเวลาออกไปทำให้ช้าขึ้น
“ขอโทษจริง ๆ นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่รู้ว่าจู่ ๆ เหอเหมียวจะมา และก็ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ ถึงมาผลักฉันแบบนั้น ฉันไม่ทันได้ระวังตัวก็เลยเป็นแบบนี้” เหอเฉ่าขอโทษยกใหญ่
“ไม่เป็นอะไร พักผ่อนไปก็พอ พยายามอย่าให้มีรอยแผลนะ!” เธอไม่มีคำปลอบใจอื่นให้ ก่อนจะอยู่สักพักและออกไป
ตอนบ่ายเธอกลับมาทำงานที่บริษัทต่อ เธอไม่ได้รอจิ่งเป่ยเฉิน แต่กลับรอจนตำรวจมาหาเธอ
“สวัสดีครับ คุณคือคุณอันโหรวใช่ไหมครับ?”
“ใช่ค่ะ ขอโทษนะคะ พวกคุณคือ…..” ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ทำอะไรผิดใช่ไหม!
“ตอนนี้มีคดีฆาตกรรมและคุณคือผู้ต้องสงสัย รบกวนคุณให้ความร่วมมือกับเราไปสอบปากคำหน่อยนะครับ” เธอที่ยังไม่ทันได้ตอบอะไรก็ถูกพวกเขาจับกุมไป
“ฆาตกรรมอะไร? ใครตายงั้นเหรอ?” เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย แล้วจะไปฆาตกรรมใครได้ยังไง!
“เหอเหมียว” ตำรวจพูดโดยไร้สีหน้า
เหอเหมียวตายแล้วเหรอ?
แต่ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอสักหน่อย!
วันนี้เธอยังไม่ได้ไปไหน จะเอาเวลาไหนไปฆ่าคน!
กุญแจมือที่เย็นเฉียบถูกสวมใส่ข้อมือของเธอ ฉีเซิ่งเทียนและหลินจือเซี๋ยวเห็นแบบนั้นก็ตกใจ
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น? นายเป็นตำรวจที่ไหนกัน ทำไมถึงได้มาจับกุมแบบนี้!” ฉีเซิ่งเทียนขวางพวกเขาเอาไว้ “รีบปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!”
“ผู้จัดการฉี พวกเราต้องทำตามหน้าที่ ถ้าหากไม่ใช่คุณอันที่ลงมือฆ่า พวกเราก็จะปล่อยตัวเธอทันที” ตำรวจตอบ
“โหรวโหรว เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?” หลินจือเซี๋ยวมองเธออย่างเป็นห่วง ไม่มีทางที่เธอจะไปฆ่าคนอื่นได้!
จะต้องมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันแน่นอน อันโหรวไม่มีทางฆ่าคนได้!
“ฉันไม่เป็นอะไร และฉันก็ไม่ได้ฆ่าใคร พวกเธอไม่ต้องกังวล” สีหน้าของเธอนั้นสงบนิ่งกว่าทั้งสองคนตรงหน้า เพียงแต่เธอกังวลว่าจะไม่ได้กลับบ้านตรงเวลา ลูกน้อยทั้งสองรอเธออยู่ที่บ้าน
“พี่สะใภ้ พี่ไม่ต้องห่วง จะไม่มีเรื่องอะไรแน่!” ถึงจะทำผิดกฎหมายจริง ๆ ครอบครัวจิ่งก็ต้องปกป้องและจัดการได้แน่
“อืม ฉันไม่ได้กังวล พวกนายก็ไม่ต้องกังวล” เธอเดินตามตำรวจออกไป ในเมื่อเป็นความสงสัยและยังไม่ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิด
เธอไม่เป็นอะไรแน่นอน
ฉีเซิ่งเทียนและหลินจือเซี๋ยวมองเธอเดินออกไป ทั้งคู่ยังคงตกตะลึงอยู่
“ฉันตายแน่ ๆ” ฉีเซิ่งเทียนหันไปมองหน้าหลินจือเซี๋ยว “เซี๋ยวเซี๋ยว พี่เฉินกลับมาต้องฆ่าฉันแน่ ๆ”
“ฉันเองก็คิดแบบนั้น โชคดีที่ไม่ได้แต่งงานกับนาย ไม่อย่างนั้นฉันได้เป็นแม่ม่ายแน่” หลินจือเซี๋ยวพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
“หลินจือเซี๋ยว!”
“ตอนนี้นายไม่ควรพูดถึงปัญหาของฉัน รีบไปหาสาเหตุเถอะว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ไม่อย่างนั้นได้ตายของจริงแน่!” หลินจือเซี๋ยวรู้สึกว่าสิ่งที่สำคัญในตอนนี้ก็คือโทรไปรายงานสถานการณ์กับบิ๊กบอสโดยด่วน
เพราะคาดว่าน่าจะใกล้กลับมาเร็ว ๆ นี้แล้ว!
“อยู่ที่บริษัทดี ๆ นะ!” ฉีเซิ่งเทียนพูดออกมา ก่อนจะเดินออกไป
ไม่คาดคิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ใครกันที่กล้าหาญได้ขนาดนี้ ไม่คิดว่าจะใส่ร้ายความผิดให้กับพี่สะใภ้ รู้สึกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่นานเกินไปแล้วใช่ไหม?
……
อันโหรวนั่งรถตำรวจไปอย่างเงียบ ๆ ไม่พูดจาและก็ไม่มีคำถามใดเกิดขึ้น เธอกำลังครุ่นคิด
วันนี้หลังจากกลับมาจากกองถ่าย เธอก็ไปที่โรงพยาบาล หลังจากนั้นก็กลับมาที่บริษัท แล้วจะเอาเวลาตอนไหนไปฆ่าคน และยังเป็นเหอเหมียวอีก!
ตำรวจทั้งสองคนที่อยู่ด้านข้างไร้สีหน้าใด ๆ และดูเคร่งขรึมมาก
เมื่อถึงสถานีตำรวจก็เขียนบันทึกประจำวันและรออยู่ในห้องขังเดี่ยว ตรงข้ามเป็นตำรวจหญิงที่ดูเคร่งขรึมอีกเช่นกัน
“ชื่อ”
“อันโหรว”
“วันนี้ตอนบ่ายสองโมงถึงบ่ายสองโมงครึ่งคุณไปอยู่ที่ไหน?”
“บนรถ”
ตอนนั้นเธอเพิ่งออกมาจากโรงพยาบาลเพื่อจะกลับไปที่บริษัท
“มีพยานไหม?”
“ไม่มี แต่ว่าบนถนนมีกล้องวงจรปิดน่าจะถ่ายติดอยู่” จนถึงวันนี้เธอไม่ได้เจอเหอเหมียวเลย แล้วเธอจะตายได้ยังไง ช่วงเวลาตอนนั้นน่าจะพิสูจน์ได้ว่าเธอไม่อยู่ จะสามารถคลายข้อสงสัยได้ไหม?
ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออก ทั้งคู่หันไปมองด้านนอก ฉีหย่วนหยางเดินเข้ามาอย่างเกียจคร้าน ตามมาด้วยอธิบดีและผู้บริหารอีกหลายคน
เขาเดินเข้ามายืนข้างอันโหรวพลางมองเธอ “เธอนี่มีแววเอาตัวเองเข้ามาเล่นอยู่ในสถานีตำรวจเหรอ?”
“ประธานฉี นายมาที่นี่ได้ยังไง? มาเยี่ยมเร็วจังนะ” เธอยังไม่ทันได้เข้าไปอยู่ในห้องขังเลย! นายมาเร็วเกินไปหรือเปล่า!
“โอ้ เธอดูอยากอยู่ที่นี่ขนาดนี้ งั้นเธอก็อยู่ต่อไปเถอะนะ!” เขาตั้งใจที่จะพาเธอออกไป ไม่คิดว่าเธอจะพูดแบบนี้
“แน่นอนว่าไม่ได้อยาก” เธอลุกขึ้นและมองไปที่ตำรวจหญิงตรงข้าม “ฉันไม่ได้ฆ่าใคร แทนที่จะมาเสียเวลากับฉัน เอาเวลาไปหาฆาตกรตัวจริงจะดีกว่า”
“เธอเสียชีวิตด้วยพิษจากโพแทสเซียมไซยาไนด์ ขวดน้ำแร่ที่อยู่ข้าง ๆ มีลายนิ้วมือของคุณอยู่ คุณจะอธิบายยังไง?” ตำรวจหญิงยืนขึ้นพลางเอ่ยถาม
อันโหรวหรี่ตามองและครุ่นคิด บนขวดน้ำมีรอยนิ้วมือของเธอ?
วันนี้ตอนที่เธออยู่กองถ่าย เธอดื่มน้ำเพียงครั้งเดียวเท่านั้น หรือว่าจะเป็นขวดนั้น?
“บนขวดนั้นมีรอยนิ้วมือฉันคนเดียว?” ขวดน้ำนั้นเป็นทีมงานในกองถ่ายให้เธอมา ถ้ามีรอยนิ้วมือของเธอก็แสดงว่าถูกเช็ดออกไปแล้ว หรือไม่ก็คนที่ให้ขวดน้ำในตอนนั้นเป็นคนจัดฉากเอาไว้ก่อนแล้ว
“ยังมีเหอเหมียวด้วย เพราะงั้นคุณคือคนที่น่าสงสัยที่สุด ไม่สามารถออกไปได้!”
YOU MAY ALSO LIKE
