เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1005 ยมทูตตัวปลอม

ประเทศอี

ไฉกู้ที่ถูกขังในบ้ำนก ำลังนอนเล่นมือถือบนเตียงอย่ำงเบื่อหน่ำย

หลังเกิดเรื่อง เขำก็ถูกตำเฒ่ำกักบริเวณ

ขณะที่ก ำลังจีบสำวสวยในมือถือ จู่ ๆ ตำเขำก็เบิกกว้ำง เพรำะ

แรงดึงดูดมหำศำลสูบวิญญำณเขำไป!

เมื่อลืมตำอีกครั้งก็เห็นเสวียนเฉิงจื่ออยู่ตรงหน้ำ

“ท่ำนปรมำจำรย์ ท ำไมจู่ ๆ คุณถึงมำอยู่ที่นี่ครับ ที่นี่ที่ไหน?”

ไฉกู้มองไปรอบ ๆ ยังไม่เอะใจถึงควำมผิดปกติของตัวเอง

เสวียนเฉิงจื่อมองอีกฝ่ำยด้วยควำมพอใจเจือรังเกียจ ยกมือ

ประสำนอินพลำงคิดในใจ

…ได้แต่ยืมร่ำงกำยของลูกคนรวยไร้สมองคนนี้มีชีวิตต่อไปแล้ว

ขณะก ำลังจะท่องคำถำเสร็จ พลังวิญญำณสำยหนึ่งก็ส่งเข้ำมำ

มัดวิญญำณของเขำกับไฉกู้ไว้ด้วยกัน!?

เสวียนเฉิงจื่อหันไปอีกทำงก็เห็นร่ำงที่คุ้นเคย

ฉู่ลั่วมำพร้อมกับยมทูตอีกเป็นพรวน มือหนึ่งกุมพลัง จับเขำ

กับไฉกู้ไว้

“ฉู่ลั่ว เธอหมำยควำมว่ำยังไง ไหนว่ำจะปล่อยฉันไปตำยไง!”

ฉู่ลั่วพยักหน้ำ “ฉันบอกจะปล่อยคุณไปตำย แต่เมื่อกี้คุณคร่ำไป

อีกชีวิต ฉันมีแต่ต้องพำคุณไปยมโลก”

เสวียนเฉิงจื่อ “…”

ไฉกู้ยังงงไม่หำย “…ชีวิตอะไร ผมตำยแล้วเหรอ อ๊ำก! ผมตำย

แล้ว! ตอนนี้ผมเป็นผีแล้วเหรอครับ ปรมำจำรย์ช่วยผมด้วย”

เสวียนเฉิงจื่อถูกฉู่ลั่วลำกไปข้ำงหน้ำโดยไม่ไยดีไฉกู้ที่หวีดร้อง

อยู่ข้ำง ๆ สักนิด

เขำจดจ้องเธอด้วยสำยตำมุ่งร้ำย

แกจงใจชัด ๆ

จงใจปล่อยฉันไป ให้ฉันน ำทำงมำหำไฉกู้

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

ขณะที่สมองเสวียนเฉิงจื่อแล่นอย่ำงรวดเร็ว ฉู่ลั่วก็เหวี่ยงสมุด

เล่มหนึ่งออกมำ พลังหยินและพลังวิญญำณในสมุดเล่มนั้นตวัดรัด

พันร่ำงวิญญำณของทั้งสองไว้

นี่มัน…

กลิ่นอำยพลังจำกยมโลก

“เธอ… เธอคือ…”

เสวียนเฉิงจื่อมองฉู่ลั่วอย่ำงตกตะลึง

เธอหันกลับมำมองด้วยสำยตำรำบเรียบ “คุณไม่เคยดูไลฟ์ของ

ฉันใช่ไหม”

เสวียนเฉิงจื่อจับต้นชนปลำยไม่ถูก “…ไลฟ์ ไลฟ์อะไร”

เขำแค่เคยสืบเรื่องฉู่ลั่วและรู้ว่ำเธอฝีมือดีเท่ำนั้น เกี่ยวอะไร

กับไลฟ์ด้วย

ฉู่ลั่วไม่ตอบเขำ เพียงกระทืบเท้ำ

แล้วพำวิญญำณเป็นพรวนนั่นไปยังยมโลก

เข้ำมำถึงยมโลกไม่ทันไร ไม่ทันก้ำวขึ้นเส้นทำงน้ำพุเหลือง

ยมทูตขำวด ำก็ลอยมำแต่ไกล

รอจนยมทูตขำวด ำมำอยู่ตรงหน้ำ ฉู่ลั่วก็เหวี่ยงวิญญำณ

ทั้งหลำยที่จับไว้ไปให้

เธอชี้ยมทูตตัวปลอมทั้งยี่สิบตน “ฉันพบว่ำวิญญำณเหล่ำนี้แอบ

อ้ำงเป็นยมทูตเพื่อรับวิญญำณ ไม่รู้วำงแผนชั่วอะไรไว้ ก็เลยจับพวก

เขำไว้ทั้งหมด”

“แอบอ้ำงเป็นยมทูตเป็นควำมผิดร้ำยแรงในยมโลกใช่ไหมคะ”

ยมทูตขำวด ำกวำดตำผ่ำนบุปผำแห่งควำมตำยบนแขนยมทูต

เหล่ำนี้แล้วมีสีหน้ำสงสัย

ยมทูตตัวปลอมได้ยินดังนั้นก็โวยวำยทันที “ใครตัวปลอมกัน!

พวกเรำคือยมทูตตัวจริง พวกเรำมียมโลกคอย…”

“หุบปำก!” ไม่รอให้พวกเขำพูดจบ ยมทูตด ำก็ซัดพลังใส่พวก

เขำอย่ำงดุเดือด บรรดำยมทูตตัวปลอมที่เคยโหวกเหวกพูดไม่ออก

อีกแม้แต่ค ำเดียว

ฉู่ลั่วยังคงท ำสีหน้ำเรียบเฉย “ก่อนหน้ำนี้ฉันเคยขอรำยชื่อยมทูต

จำกพญำยม ฉันสืบมำแล้ว วิญญำณพวกนี้ล้วนไม่อยู่ในรำยชื่อ มี

แต่แอบอ้ำงทั้งนั้น”

“ขอให้ยมโลกลงโทษวิญญำณที่อ้ำงตัวเป็นยมทูตสถำนหนัก

ด้วยนะคะ เพื่อสร้ำงควำมน่ำเชื่อถือให้ยมโลกเอง”

สีหน้ำของยมทูตขำวด ำผิดแผกไป กระนั้นยังคงคลี่ยิ้ม “แน่นอน

ๆ ในเมื่อเป็นตัวปลอม แน่นอนว่ำต้องลงโทษสถำนหนัก”

“!?” ยมทูตตัวปลอมบำงตนตำโต อยำกแก้ต่ำงให้ตัวเอง กลับถูก

ยมทูตขำวด ำตวัดสำยตำข่มขู่ จนต้องปิดปำกกันหมด

เสวียนเฉิงจื่อมองภำพตรงหน้ำอย่ำงไม่อยำกเชื่อ เขำมองฉู่ลั่ว

และยมทูตขำวด ำสลับไปมำอย่ำงรวดเร็ว

“เธอ… เธอเป็นใครกันแน่”

ฉู่ลั่วไม่ตอบ

ปล่อยให้ยมทูตขำวด ำลำกพวกเขำออกไป

เสวียนเฉิงจื่อตะโกนลั่น “เธอเป็นใครกันแน่ ท ำไมถึงเข้ำออก

ยมโลกได้ตำมอ ำเภอใจ นี่เธอ…”

เสียงของเขำเบำลงเรื่อย ๆ ดูเหมือนจะถูกยมทูตขำวด ำก ำรำบไว้

ฉู่ลั่วหันหลังออกจำกยมโลกไปพร้อมสำยตำเยียบเย็น

…

วังพญำยม

ยมทูตขำวด ำเข้ำมำที่ต ำหนักพญำยมรำช ยมรำชทั้งสิบวังยืน

แยกเป็นสองแถว ท่ำทำงขึงขังสูงใหญ่

หลังรำยงำนเสร็จ ยมทูตขำวด ำก็รออยู่เงียบ ๆ

ฉินกวงหวำง*[1] พูดเสียงก้องกังวำน “ฉู่ลั่วคนนี้ฉลำดจริง ๆ

ยมทูตเหล่ำนี้ล้วนไม่อยู่ในรำยชื่อยมโลก แน่นอนว่ำต้องเป็นพวก

แอบอ้ำง”

“จับพวกเขำมำส่งยมโลกก็ถือว่ำสมเหตุสมผล”

ชิเจียงหวำง*[2] กล่ำว “เรำใช้คนไม่ผิดจริง ๆ ทั้งเปี่ยม

ควำมสำมำรถแล้วยังหลักแหลม”

[1] ฉินกวงหวำง คือท่ำนอ๋องประจ ำนรกขุมแรกตำมควำมเชื่อ

ของจีน ท ำหน้ำที่ใช้กระจกตรวจสอบกรรมดีกรรมชั่วของดวง

วิญญำณ

[2] ชิเจียงหวำง คือท่ำนอ๋องประจ ำนรกขุมที่สอง