เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1025 ยันต์ศักดิ์สิทธิ์
ภายในรถเงียบลง
มีเพียงลมหายใจของทั้งสองคน
หลังจากนั้นไม่นาน ฮั่วเซียวหมิงก็สตาร์ทรถ
ป้ายทะเบียนรถของเขาได้รับอนุญาตจากคฤหาสน์เมฆใสเฝ้า
มองตะวันแล้ว ประตูเหล็กเปิดออกช้า ๆ เขาจึงขับรถเข้าไป
“ถึงแล้ว”
ฉู่ลั่วตอบว่าอืมคำเดียว แล้วลงจากรถ
เธอยืนอยู่ที่เดิม ทอดงมองฮั่วเซียวหมิงขับรถจากไป
ผ่านไปสักพักหนึ่งถึงได้หันหลังเดินเข้าบ้าน
ทันทีที่เดินเข้ามา ก็เห็นเฉิงยวนลอยเข้ามาหา “รีบดูเร็ว ๆ ฮั่ว
เซียวหมิงส่งของขวัญชิ้นใหญ่มาให้เจ้า! ว้าว! เขาใจใหญ่มากจริง ๆ
เขาอยากช่วยให้เจ้าเป็นเซียน!”
“ถ้ามีของพวกนี้ ต่อให้เป็นฉู่หร่าน เจ้าก็สู้นางไหวแน่นอน”
ฉู่ลั่ว “…”
เฉิงยวนมองฉู่ลั่วที่มีใบหน้ามึนงง “ฮั่วเซียวหมิงไม่ได้บอกอะไร
เจ้าหรือ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า
เฉิงยวนกลอกตามองบนอย่างเหนื่อยหน่าย “เขานี่ปากหนักจน
คาดเดาไม่ได้ ไม่รู้จะเก๊กอะไรนัก ส่งของขวัญชิ้นใหญ่มาเยอะขนาด
นี้กลับไม่ยอมบอกเจ้า”
“คนแบบเขา ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ คู่จิ้นที่ข้าชิปจะกลายเป็นจริงสักที”
หล่อนพูดจบ ก็ลากฉู่ลั่วไปด้านหน้าโต๊ะที่มีของวางอยู่เต็ม “เป็น
อย่างไร? ยอดเลยใช่ไหม! สมกับเป็นฮั่วเซียวหมิง มีความสามารถอยู่
นะ! ของพวกนี้เขายังหามาได้”
ฉู่ลั่วกวาดตามอง “เป็นของชั้นยอดทั้งนั้นเลย”
“ใช่ไหม ใช่ไหม!”
แม้เฉิงยวนจะตื่นเต้น แต่เธอกลับยืนอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าเข้าใกล้
พวกที่มีพลังหยินหลายตนก็ยืนอยู่ไกล ๆ เช่นกัน ไม่มีใครกล้า
เข้าใกล้เลย
หร่วนย่วนย่วนยืนอยู่ข้างเฉิงยวน เธอค่อนข้างกลัวของบนโต๊ะ
“ของพวกนั้น… คืออะไรกันแน่? ทำไมพลังวิญญาณถึงได้เต็มเปี่ยม
ขนาดนี้ แค่พวกเราเข้าใกล้นิดเดียว ก็รู้สึกไม่สบายตัวมาก ๆ แล้ว”
“เป็นของที่ใช้สร้างยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง!”
“ยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง?”
เฉิงยวนพยักหน้า “ยันต์ศักดิ์สิทธิ์มีหลายประเภทและหลายวิธีใช้
แต่โดยพื้นฐานแล้วมีอยู่แค่สามประเภทเท่านั้น คือยันต์ศักดิ์สิทธิ์
ระดับล่าง ยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับกลาง และยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง”
“ยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับล่างเป็นยันต์ที่พบเห็นได้ทั่วไปในตลาด ใช้
สีชาดและน้าหยินหยาง*[1] เขียนขึ้นมา ผู้บำเพ็ญธรรมดาส่วนใหญ่
ก็เขียนได้”
“ยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับกลางจะใช้หมึกตามฤดูกาลผสมเข้ากับน้า
บาดาลในฤดูใบไม้ผลิจากฝนที่ตกในเทศกาลเรือมังกร จึงจะเขียน
ออกมาสำเร็จ ยันต์จะเขียนขึ้นในวันแรกของปีใหม่ วันที่สามเดือน
สาม วันที่ห้าเดือนห้า และวันที่เก้าเดือนเก้า ยันต์ระดับกลางจึงจะมี
พลังมหาศาล”
“โดยทั่วไปแล้วนักพรตเต๋าขั้นสูง สามารถสร้างยันต์ศักดิ์สิทธิ์
ระดับกลางได้แค่ในช่วงยี่สิบสี่ฤดูกาล*[2] เท่านั้น และต้องอาศัย
พลังงานจากสวรรค์และโลกมาใช้”
“แต่คนระดับสูงแท้จริงอย่างเช่นลั่วลั่วของพวกเรา ยันต์ที่นางใช้
ล้วนเป็นยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับกลาง แต่สิ่งที่แตกต่างจากคนอื่นก็คือ
นางไม่จำเป็นต้องสร้างยันต์ขึ้นมาในช่วงยี่สิบสี่ฤดูกาลเท่านั้น”
“โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอยังรวบรวมพลังฟ้าดิน ใช้เป็นเส้นแบ่งใน
การขับเคลื่อนฤดูกาลมาใช้ประโยชน์”
เสียงของเฉิงยวนมีขึ้นมีลง เหมือนกับนักเล่าเรื่องไม่มีผิด
เมื่อได้ยินน้าเสียงที่เต็มไปด้วยความนับถือที่มีต่อฉู่ลั่วดังขึ้นทั่ว
ห้องรับแขก
“ในลัทธิเต๋า คนแบบฉู่ลั่ว ก็คือ ‘ใช้พลังเพียงนิดก็วาดยันต์ได้
หมึกและชาดบนโลกมนุษย์ก็เปล่าประโยชน์’ ในตำนานนั้นเอง”
เฉิงยวนส่ายหน้าอย่างปลง ๆ “คนแบบฉู่ลั่วไม่ค่อยปรากฏตัว
หรอก ยิ่งยุคนี้ที่พลังวิญญาณถดถอย ก็ยิ่งน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย จะ
บอกว่าหายากเหมือนขนเฟิงหวงเขากิเลนก็ไม่เกินไปเลย”
“ว้าว! พี่ลั่วลั่วสุดยอดไปเลยค่ะ!” ซ่งเมี่ยวเมี่ยวปรบมือ
เด็ก ๆ ที่ดูเหมือนก้อนกลม ๆ หลายก้อน ก็มองฉู่ลั่วด้วยความ
ชื่นชม “พี่ลั่วลั่วก็เก่งมากอยู่แล้วนะ!”
“ถ้าพี่ลั่วลั่วไม่เก่ง จะปกป้องพวกเราได้ยังไง?”
“พวกเราก็อยากเก่งเหมือนพี่ลั่วลั่ว!”
จิ่งเจียเหยียนทำลายความคิดในอุดมคติของเด็ก ๆ อย่างไร้เยื่อ
ใย “อย่าแม้แต่จะคิดเลย ลั่วลั่วเป็นผู้บำเพ็ญ แต่พวกเธอล่ะ? มนุษย์
เอย ปีศาจเอย ผีเอย นักบวชเอย…”
“ไม่มีหวังหรอก ไม่มี”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวถลึงตามองจิ่งเจียเหยียนด้วยความโกรธ “โป้งพี่เจีย
เหยียนแล้ว!”
“โป้งแล้ว!”
“โป้งด้วย!”
พวกก้อนเกี๊ยวโกรธจนเดินออกห่างจากปีศาจงูสวาทตัวแสบ แต่
เจ้าตัวกลับหัวเราะร่า
หูเสี่ยวหลีที่อยู่ข้าง ๆ กลอกตาใส่ “แกระวังไว้เหอะ สักวันพวก
เขาจะตามกู้ภัยมาจับใส่กระสอบ นังงู!”
จิ่งเจียเหยียน “…”
[1] น้าหยินหยาง 阴阳水เป็นน้าเย็นครึ่งหนึ่งและน้าเดือด
ครึ่งหนึ่ง ตามสูตรโบราณต้องใช้น้าฝนจากฟ้า ที่ยังไม่สัมผัสพื้นดิน
น้าบาดาลหรือน้าใต้ดินที่ไม่เคยเจอแสงสว่าง
[2] 24ฤดูกาลของจีน (二十四节气) เป็นฤดูกาลย่อยที่แยก
ออกมาจากฤดูกาลหลักทั้งสี่ของจีน