เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1031 เธอไม่ใช่พี่สะใภ้ของคุณ
จิ่งจื่อได้ยินก็ตัวสั่นไปหมด แต่เธอก็รวบรวมความกล้าเดินเข้าไป
กดกริ่งหน้าประตู
กริ่งดังไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมา จากนั้นประตูก็เปิดออก
แสงสลัวสาดทอเข้าไปในบ้าน ผ้าม่านถูกดึงขึ้นอย่างประณีต
จิ่งหงใบหน้าขาวซีด ใต้ตาม่วงคล้า ดวงตาของเขาดูเลือกนราง
เมื่อเห็นว่าจิ่งจื่อยืนอยู่ข้างนอก เขาก็พูดด้วยความโกรธว่า “ฉันบอก
กี่ครั้งแล้ว ว่าฉันไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เธอทำ”
“พี่ใหญ่ หนูกับพ่อแม่หวังดีกับพี่นะคะ พี่ดูตัวเองตอนนี้สิว่ายังดู
เหมือนคนอยู่หรือเปล่า?”
“นี่คือปรมาจารย์ที่ฉันเชิญมาค่ะ เธอมีชื่อเสียงมาก นี่คือฉู่ลั่ว
หรือปรมาจารย์ฉู่ไงคะ เธอมาแล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยพี่ โดยไม่ต้อง
ทำร้ายพี่สะใภ้ได้นะคะ”
จิ่งหงเพิ่งมองเห็นคนที่อยู่ข้างหลังจิ่งจื่อ ทันทีที่เห็นฉู่ลั่ว ดวงตา
ของเขาก็เบิกกว้าง
ฟึบ!
วินาทีต่อมาก็ปิดประตูอย่างแรง
แต่ประตูปิดได้แค่ครึ่งเดียว ก็ถูกมือขาวผ่องข้างหนึ่งรั้งไว้
มือนั้นขวางประตูเอาไว้เบา ๆ แต่กลับเหมือนมีแรงพันชั่ง ไม่ว่าจิ่ง
หงจะออกแรงยังไง ประตูก็ปิดไม่ได้
ฉู่ลั่วยกมือขึ้น เธอใช้นิ้วเคาะลงบนแขนของจิ่งหงเบา ๆ ทำให้อีก
ฝ่ายร้องด้วยความเจ็บก่อนจะปล่อยมือ
เขาถอยหลังออกไปหลายก้าว
ประตูถูกฉู่ลั่วผลักให้เปิดออก
ทั้งที่ด้านนอกมีแสงแดดสว่างจ้า แต่ภายในบ้านกลับเย็นจนน่า
ประหลาด
ทันทีที่จิ่งจื่อเข้ามา ก็รู้สึกว่าขนที่แขนลุกชัน “พี่คะ พี่เปิดแอร์ต่า
เกินไปหรือเปล่าคะเนี่ย! ถึงได้หนาวขนาดนี้”
จิ่งหงชี้ไปที่ประตู “ออกไป บ้านฉันไม่ต้อนรับเธอ ถ้าเธอไม่
ออกไป ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ บอกว่าเธอบุกรุกเข้ามาในบ้านของฉัน”
“พี่ใหญ่ ปรมาจารย์ฉู่เก่งมาก เธอช่วยพี่ได้จริง ๆ นะ ช่วยพี่สะใภ้
ได้ด้วย หรือพี่อยากให้พี่สะใภ้อยู่กับพี่ไปทั้งชีวิตเหรอ? พี่…”
ฉู่ลั่วพูดแทรกจิ่งจื่อ “ครอบครัวของพวกคุณเคยเห็นเธอไหม?”
“อะไรนะคะ?”
“วิญญาณของพี่สะใภ้คุณ? หรือเคยเห็นเรื่องประหลาดอะไรหรือ
เปล่า?”
จิ่งจื่อส่ายหน้า “มีแค่พี่ชายคนเดียวที่เห็นค่ะ”
แกร๊ก!
ประตูบานใหญ่ค่อย ๆ ปิดลงเอง
จิ่งจื่อตกใจมาก เธอขดตัวลงอยู่ข้างฉู่ลั่ว แล้วพูดกับอากาศว่า
“พี่สะใภ้ ฉันคือเสี่ยวจื่อนะคะ! ฉันรู้ว่าพี่กับพี่ใหญ่รักกัน แต่พี่จะอยู่
กับพี่ใหญ่ไปตลอดไม่ได้นะคะ นี่ก็เพื่อตัวพี่เอง และเพื่อตัวพี่ใหญ่
ด้วย!”
“เธอไม่ใช่พี่สะใภ้ของคุณ”
จิ่งจื่อ “หา!”
“ผีเพลิงเป็นวิญญาณที่ถูกควบคุมด้วยไฟ เกิดความอาฆาตได้
ง่าย และชอบหลอกล่อให้คนจุดไฟ”
จิ่งจื่อที่อยู่ด้านข้างพยักหน้า “พี่ใหญ่ของฉันถูกหลอกล่อค่ะ เขา
เกือบจุดไฟเผาบ้านแล้ว”
“แต่ถ้ามีผีเพลิงอยู่ อากาศจะแห้งและร้อน และจะมีกลิ่นไหม้อยู่
ด้วย”
“อากาศที่นี่ทั้งชื้นและมืดมน ไม่ใช่ลักษณะของผีเพลิงเลย”
หลังจากสิ้นเสียงของฉู่ลั่ว เงาแดงสายหนึ่งลอยลงมาจากบันได
พุ่งตรงเข้ามาหาเธอ
พลังหยินที่ปะทะเข้ามาบนหน้า ทำให้จิ่งจื่อเบิกตากว้างขึ้นมา
ทันที
ปึง
วินาทีต่อมา ฉู่ลั่วก็กดวิญญาณลงบนพื้น
จิ่งจื่อ “…”
ความเร็วนี้!
ไม่รู้ว่าควรกลัวความเร็วของผี หรือควรประทับใจความเร็วของ
ปรมาจารย์ฉู่ดี!
“เธอปล่อยซินซินนะ”
“ซินซิน?”
จิ่งจื่อชะงัก “ซินซินอะไร? พี่สะใภ้ชื่อเซี่ยถงไม่ใช่เหรอ?”
หล่อนก้มหน้ามองผีสาวที่ฉู่ลั่วควบคุมเอาไว้ ผีสาวพยายามขัด
ขืน รูปร่างหน้าตาไม่เหมือนที่จิตนาการไว้เลย
“พี่ใหญ่ นี่ไม่ใช่พี่สะใภ้! พี่ก็รู้อยู่แล้วเหรอคะ?”
จิ่งหงไม่ได้สนใจหล่อน เขาพุ่งเข้าไปหาฉู่ลั่ว แต่ตอนที่กำลังจะ
ตะครุบลงมาก็ถูกเจ้านิกายยกเท้าขึ้นมาถีบกลางอก
โครม!
เขาล้มลงไปบนพื้นทันที พร้อมส่งเสียงร้องครวญครางออกมา
“อาหง!”
ผีสาวกรีดร้อง พลังหยินในร่างระเบิดออกมา
ฉู่ลั่วหยิบยันต์แผ่นหนึ่งมาติดไว้บนตัวผีสาว เธอมองหนึ่งคนหนึ่ง
ผีด้วยใบหน้าเย็นชา
จิ่งจื่อวิ่งไปอยู่ข้างพี่ชายของตนเอง เธอประคองเขาขึ้นมาอย่าง
ระมัดระวัง แล้วถามฉู่ลั่วด้วยความสั่นกลัว “ท่านปรมาจารย์ พี่ชาย
ของฉันน่าจะบริสุทธิ์นะคะ!”
เธอถีบแรงไปหน่อยหรือเปล่า?
ฉู่ลั่วเอ่ย “เขาตั้งใจ หรือจะพูดอีกอย่างคือ พวกเขาตั้งใจ”
“อะไรนะคะ?”
“คนที่จุดไฟไม่ใช่คน แต่เป็นผีต่างหาก”
จิ่งจื่อ “…”
“ทั้งหมดก็เพื่อเติมเต็มความปรารถนาของพวกเขาทั้งสองคน”
ตึงตัง
มีเสียงดังเกิดขึ้น
จิ่งจื่อปล่อยจิ่งหงที่เธอประคองเอาไว้ เธอทิ้งให้จิ่งหงร้องครวญ
ครางด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้นอย่างไร้ความปราณี “ท่าน
ปรมาจารย์ ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดค่ะ!”
ทำไมแค่พริบตาเดียว พี่ชายที่หลงงมงายในความรัก ถึง
กลายเป็นผู้ชายสารเลวไปได้
ฉู่ลั่วเดินเข้าไป แล้วดึงผีสาวที่ถูกยันต์กำราบไว้ขึ้นมาจากพื้น
เจ้านิกายดึงผีสาวขึ้นด้วยมือข้างเดียว ส่วนอีกมือก็ยกตัวจิ่งหง
เธอกวาดสายตาไปทั่วบ้าน ก่อนจะหิ้วพวกเขาเดินขึ้นไปข้างบน
โดยมีจิ่งจื่อตามขึ้นไปด้วย
YOU MAY ALSO LIKE
