เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1030 ผีเพลิง
ฉู่ลั่วกวาดตามองเช็ค ก่อนจะพยักหน้าพร้อมเสียงตอบรับ
เธอหยิบยันต์สีเหลืองออกมาหนึ่งแผ่น วางลงตรงหน้า “ช่วยหยด
เลือดลงไปด้วย”
หลินโจวอี้ขมวดคิ้ว “หยดเลือด?”
“เพื่อป้องกันไม่ให้คุณผิดคำพูด จำเป็นต้องทำสัญญาเอาไว้ค่ะ”
“ผมหลินโจวอี้ ไม่มีทางผิดคำพูด”
เฉิงยวนที่อยู่ด้านข้างพูดจาคลุมเครือว่า “อย่างนั้นเหรอ? แต่
คู่หมั้นของเจ้ามักจะผิดคำพูดบ่อย ๆ เจ้าในฐานะคู่หมั้นของนาง ข้า
จะเชื่อใจเจ้าได้ยังไง”
เธอส่ายหน้า “ถ้าเป็นคนอื่น ก็คงไม่มีขั้นตอนนี้หรอก หากจะ
โทษก็โทษคู่หมั้นของเจ้าที่ไม่รักษาคำพูด”
หลินโจวอี้ “…”
จิ่งจื่อก็หัวเราะเย็นชา “ใช่แล้ว คุณไปตกหลุมรักคู่หมั้นแบบนั้น
แถมยังทิ้งญาติผู้พี่ของฉันไปเพื่อผู้หญิงแบบนั้นอีก ยังกล้าพูดว่า
ตัวเองเป็นคนรักษาสัญญา”
“เหอะ น่าขำ!”
สีหน้าของหลินโจวอี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาหยดเลือดหนึ่งหยด
ลงบนยันต์ตามที่ฉู่ลั่วบอก
เธอส่งยันต์สีเหลืองให้เฉิงยวน เฉิงยวนก็พยักหน้าให้เธอเบา ๆ
เมื่อออกจากคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน จิ่งจื่อกำลังจะขึ้นรถ
เธอค่อนข้างประหม่า “ปรมาจารย์ฉู่ คุณจะไปกับฉันตอนนี้เลยไหม
คะ?”
“อืม… ถูกไฟคลอกตาย จะกลายเป็นวิญญาณร้าย พี่ชายของ
คุณถูกหลอกหลอนมาเป็นเวลานาน ขืนมัวแต่ชักช้า จะยิ่งส่งผล
กระทบกับพี่ชายของคุณมากขึ้น”
จิ่งจื่อไม่รอช้า รีบเชิญฉู่ลั่วขึ้นมานั่งบนรถคันเดียวกับเธอ
หลินโจวอี้ยืนอยู่ข้างรถ จิ่งจื่อพูดด้วยน้าเสียงเย็นชา “คุณขับรถ
กลับไปเองแล้วกันนะ! ที่คุณช่วยฉันครั้งนี้ เป็นตระกูลจิ่งของพวกเรา
ที่ติดหนี้คุณ ไม่เกี่ยวข้องกับคนอื่น”
พูดจบ ก็ขึ้นไปบนรถ แล้วขับออกไป
รถแล่นไปได้สักพักหนึ่ง ฉู่ลั่วที่หลับตาทำสมาธิอยู่ตรงที่ตำแหน่ง
ข้างคนขับเอ่ยถามขึ้นมากะทันหันว่า “หลินโจวอี้ทิ้งญาติผู้พี่ของคุณ
ไปเหรอคะ?”
พูดถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของจิ่งจื่อก็มีทั้งความโกรธและเยาะเย้ย “ใช่
ค่ะ! ญาติผู้พี่ของฉันชื่อถังอวิ๋น!”
“ตอนนี้ตระกูลถังกำลังประสบปัญหาค่ะ ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตระกูล
ถังก็มีชื่อเสียงมากในตี้จิงนะคะ”
“ญาติผู้พี่ของฉันกับหลินโจวอี้เป็นเพื่อนบ้านกัน โตมาด้วยกัน
ตั้งแต่เด็ก แล้วพวกเขาก็ตกหลุมรักกัน! ทั้งสองครอบครัวมีฐานะพอ
ๆ กัน และพวกเขาก็รักกันด้วย”
“เพราะอย่างนั้นตอนที่พวกเขาเรียนอยู่ชั้นม.ปลาย คนใน
ครอบครัวเลยให้พวกเขาหมั้นหมายกัน”
“แต่หลินโจวอี้ ผู้ชายไร้หัวใจคนนั้น เขาดันไปตกหลุมรักฉู่หร่าน
พอกลับบ้านมาก็ขอถอดหมั้นกับญาติผู้พี่ของฉัน!”
“ญาติผู้พี่ของฉันไม่ยอม แต่ต่อมาญาติผู้พี่ของฉันประสบ
อุบัติเหตุทางรถยนต์ ตระกูลถังก็พังทลาย จะมีทรัพยากรอะไรไปสู้กับ
ตระกูลหลิน ก็ทำได้แค่ยอมถอนหมั้นกับหลินโจวอี้”
หล่อนกลอกตา “ตอนนี้ที่เขามาช่วยฉัน ก็เพราะรู้สึกผิดกับญาติ
ผู้พี่ของฉันค่ะ แต่ฉันคือฉัน ญาติผู้พี่ของฉันก็คือญาติผู้พี่ของฉัน”
ดวงตาของฉู่ลั่วมืดมนไปหลายวินาที “ญาติผู้พี่ของคุณประสบ
อุบัติเหตุทางรถยนต์ และตระกูลถังก็พัง ทั้งหมดเกิดขึ้นหลังจากที่
หลินโจวอี้เจอฉู่หร่านเหรอคะ?”
“ใช่ค่ะ!” แต่จิ่งจื่อส่ายหน้า “ท่านปรมาจารย์ ฉันเข้าใจความคิด
ของคุณนะคะ คุณคิดว่ามีคนอยู่เบื้องหลังใช่ไหมคะ?”
“ไม่ใช่หรอกค่ะ พวกเราตรวจสอบแล้ว ญาติผู้พี่ของฉันประสบ
อุบัติเหตุ เพราะความโชคร้าย เธอขับรถออกไปในวันฝนตก แต่รถ
กลับพลิกคว่าเพราะหลบสัตว์ตัวเล็ก ๆ ค่ะ ไม่ได้มีใครลงมือกับรถ
เลย”
“ส่วนตระกูลถังก็เป็นเพราะลุงเขยของฉันค่ะ การลงทุนของเขา
ไม่ราบรื่น ทำให้เงินที่ลงทุนลงไปล้มเป็นลูกโซ่ ธนาคารที่ตอนแรกคุย
กันไว้ดิบดี ก็ไม่ให้เขายืมเงิน พวกเราเคยตรวจสอบแล้ว ไม่มีคนบง
การอยู่เบื้องหลังเหมือนกันค่ะ”
“คงบอกได้แค่ว่า เป็นโชคชะตานั่นแหละค่ะ!”
แต่แววตาของฉู่ลั่วมืดมนลงแล้ว
รถขับไปถึงบ้านตระกูลจิ่ง
รถยังไม่ทันหยุด ฉู่ลั่วก็มองไปที่คฤหาสน์หลังหนึ่งในนั้น
“นั่นคือบ้านของคุณเหรอ?”
“ไม่ใช่ค่ะ นั่นเป็นคฤหาสน์ที่พี่ชายของฉันอยู่ พวกเราไม่ได้อยู่
ที่นี่หรอกค่ะ”
รถจอดสนิทแล้ว จิ่งจื่อเห็นฉู่ลั่วจ้องคฤหาสน์ด้วยสายตา
เคร่งเครียดหลังจากลงมาจากรถ หล่อนจึงถามอย่างระมัดระวังว่า
“ท่านปรมาจารย์ ที่ที่พี่ชายของฉันอยู่มีอะไรผิดปกติเหรอคะ?”
“วิญญาณชั่วร้ายหลอกหลอน เกรงว่าสิ่งที่ตามหลอกหลอน
พี่ชายของคุณจะไม่ใช่ผีเพลิงธรรมดา”
“ผีเพลิง?”
“ผีที่ถูกไฟคลอกตาย ถูกเรียกว่าผีเพลิง”