เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1052 ภรรยาหนึ่งร้อยหนึ่งคน
ตอนที่คนวางเกี้ยวลง ประตูบานใหญ่ก็เปิดออก
บรรดาชายหญิงสวมชุดแดงบ้างเขียวบ้างกรูกันออกมาราวกับ
ฝูงปลา
“น้องสาวคนที่หนึ่งร้อยหนึ่งมาแล้ว”
“น้องสาวรีบออกมาเร็วเข้า”
ตอนนั้นเอง ผีต่าง ๆ ก็ทยอยปรากฏตัวออกมา มีทั้งผีคนแก่ เด็ก
ชายหนุ่ม และหญิงสาว
“ราชาภูตผีจะแต่งเจ้าสาวเข้ามาอีกแล้วเหรอ!”
“ครั้งนี้เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงล่ะ?”
“ได้ยินว่าเป็นผีสาวที่สวยมากล่ะ!”
“ดีจริง ฉันเองก็อยากแต่งงานกับราชาภูติผีเหมือนกัน!”
“ความสวยระดับพวกเรา ราชาภูตผีคงไม่สนใจหรอก ขอแค่ได้
เพลิดเพลิดกับของอร่อย ก็พอแล้ว”
ฉู่ลั่วกับหลินโจวอี้เดินตามกลุ่มผีเข้าไปด้านในตำหนักเซียน
ทันทีที่เข้ามา พวกเขาก็ได้กลิ่นธูปรุนแรงมาก
“ว้าว! ครั้งนี้เป็นธูปวิญญาณล่ะ เป็นสิ่งของชั้นสูงกว่าครั้งก่อน
เสียอีก”
“เร็วเข้า กินให้เยอะ ๆ เลย กินให้เยอะ ๆ เลย”
ตำหนักเซียนงดงามราวกับวังราชา มีภูเขาจำลอง สายน้าไหล
ผ่าน ศาลาและหอสูงหรูหรา ยังมีกุมารทองและกุมารีหยกหลายตนถือ
กระถางธูปเดินไปมา
เมื่อกุมารทองและกุมารีหยกเดินผ่านไปแล้ว เขาจึงทำน้าเสียง
จริงจัง พูดกับฉู่ลั่วว่า “ท่านปรมาจารย์ ราชาภูตผีตนนี้ต้องแย่ง
ตำหนักเซียนของถังอวิ๋นไปแน่นอนครับ ตุ๊กตาเด็กชายหญิงพวกนี้
ผมเชิญปรมาจารย์มาทำให้ แต่ละตัวล้วนไม่เหมือนกัน และมีชื่อกับ
สัญลักษณ์เป็นของตัวเอง”
ฉู่ลั่วกวาดตามองกุมารทองกับกุมารีหยกเหล่านั้น พวกเขาแต่ละ
ตนมีร่างกายวิจิตรราวกับเนื้อหยกและน่ารักมาก กระทั่งเครื่องประดับ
บนศีรษะและเสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ไม่เหมือนกัน
“ยังมี…”
“เสื้อผ้าที่พวกภรรยาของราชาภูตผีสวมใส่ ก็เป็นเสื้อผ้าที่ผมเผา
มาให้ถังอวิ๋นหมดเลยครับ”
“ท่านปรมาจารย์…”
หลินโจวอี้ที่กำลังกระวนกระวายยังเอ่ยไม่จบ เงาร่างสีแดงสาย
หนึ่งก็ลอยมาแต่ไกล ก่อนจะร่อนลงบนยอดหลังคาสูงของศาลา
สถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยเสียงดังจอแจพลันเงียบลง
ผีทุกตนมองเงาร่างที่อยู่บนยอดศาลานั้นเป็นตาเดียว
หลินโจวอี้ยังไม่ทันสังเกต เขาพูดกับฉู่ลั่วต่อไปว่า “ท่าน
ปรมาจารย์ พวกเรารีบตามหาถังอวิ๋นได้ไหมครับ! เธอต้องถูกรังแก
อยู่แน่ ๆ เธออ่อนแอขนาดนั้น แถมยังเป็นวิญญาณที่เพิ่งมาใหม่ ต้อง
อยู่ในลำดับต่าสุดของโลกนี้แน่”
“เธอใช่คนโลภมาก แต่ทุกครั้งที่มาเข้าฝันผม เธอมักจะบอก
เสมอว่าขาดสิ่งนั้นสิ่งนี้…เธอ…”
“หลินโจวอี้” ฉู่ลั่วพูดแทรกเขา “ฉันรู้ว่าคุณกำลังร้อนใจ แต่คุณ
อย่าเพิ่งรีบร้อนได้ไหม”
“ผมจะไม่ร้อนใจได้ยังไงล่ะครับ! ท่านปรมาจารย์ คุณไม่รู้จัก
ถังอวิ๋น เธอคนนี้เป็นคนขี้กลัวมาก เธอถูกตระกูลถังเลี้ยงดูมาอย่าง
ตามใจ…”
ฉู่ลั่วตีแขนหลินโจวอี้เบา ๆ เธอเชิดคาง เป็นสัญญาณบอกให้
เขาเงยหน้ามอง “คุณดูสิ นั่นใช่ถังอวิ๋นหรือเปล่า?”
“อะไรนะครับ!”
หลินโจวอี้คิดว่าฉู่ลั่วตามหาถังอวิ๋นเจอแล้ว เขาจึงมองไปยัง
ทิศทางที่อีกฝ่ายบอก
กระทั่งในตอนที่เห็นถังอวิ๋น สีหน้าของเขาก็แข็งค้าง ความกังวล
บนใบหน้าหายไปทีละนิด จนเหลือเพียงมุมปากที่บิดเบี้ยว
ณ ศาลาตรงนั้น คนที่สวมชุดคลุมยาวสีดำกำลังก้มมองคนเบื้อง
ล่าง และจะยังเป็นใครได้อีกนอกจากถังอวิ๋น
“ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานแต่งครั้งที่หนึ่งร้อยหนึ่งของฉัน
เชิญทุกคนกินดื่มและสนุกให้เต็มที่ ธูปวิญญาณมีเพียงพอสำหรับทุก
ตน!”
“อีกทั้งตอนจะกลับ ยังมีเงินกงเต๊กแจกให้ด้วย”
เธอโบกมือหนึ่งครั้งด้วยท่วงท่าสง่างาม
“กรี๊ดดด!”
“ราชาภูตผี!”
“ราชาภูตผี ราชาภูตผี!”
“มีเพียงราชาภูตผีในอาณาจักรนี้เท่านั้นที่ดีกับพวกเราขนาดนี้
ฮือ ฮือ ฮือ ช่างน่าประทับใจ!”
……
พวกผีส่งเสียงเชียร์กันสนั่น
ถังอวิ๋นพูดจาวางท่าสูงส่งเสร็จก็โบกมือ จากนั้นเธอจึงลอย
กลับไปเหมือนตอนที่มา
ด้านหลังของเธอ มีชายหญิงสวมชุดรูปแบบต่าง ๆ กลุ่มหนึ่งตาม
ไปด้วย แต่ละตนหน้าตาหล่อเหลางดงามกันทั้งนั้น
“สามี รอฉันด้วยค่ะ!”
“สามี!”
“สามี…”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า…”
เสียงหัวเราะอย่างภาคภูมิใจของถังอวิ๋นดังก้องอยู่กลางอากาศ
หลินโจวอี้ “…”
ริมฝีปากของเขาสั่นระริก กระทั่งเปลือกตายังเต้นกระตุกอย่าง
ควบคุมไม่ได้
ฉู่ลั่ว “…พวกเรายังจะตามไปไหม?”
“ตาม!”
เขากัดฟันตอบ
YOU MAY ALSO LIKE
