เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1051 ติดตามขบวนรับเจ้าสาวไป
เงาสีแดงตอบ “ถึงแม้ในเดือนหนึ่งคุณนายแต่ละคนอาจจะไม่ได้
เจอกับนายท่านเลยสักครั้ง แต่นายท่านก็มอบเงินให้บรรดาคุณนาย
ทุกเดือนไม่เคยขาด”
“นายท่านเตรียมของขวัญไว้ให้คุณนายทุกคน ทั้งหมดเป็นเงิน
ห้าสิบล้าน คฤหาสน์หนึ่งหลัง และรถหรูหนึ่งคัน”
“ทุกเดือน นายท่านจะมอบเงินกงเต๊กให้คุณนายคนละหนึ่งล้าน
มีเสื้อผ้าและเครื่องประดับใหม่ให้ทุกช่วงฤดูกาล และทุกปี…”
ไม่รอให้เงาสีแดงชี้แจงจบ ผีสาวก็กลายเป็นควันเขียว ลอยเข้า
ไปนั่งอยู่ในเกี้ยวแล้ว
เมื่อเห็นคนยังไม่ยอมเคลื่อนชบวน เธอจึงเปิดม่านขึ้น “ฤกษ์
มงคลใกล้จะผ่านไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ยังไม่รีบไปอีก สามีฉันคงรอจน
ร้อนใจแล้ว”
แม้หนึ่งเดือนอาจไม่เจอหน้าเลยสักครั้ง แต่ยังได้รับเงินกงเต๊ก
เป็นล้าน มีทั้งเสื้อผ้ากับเครื่องประดับให้ใส่ทุกฤดูกาล และทุกปียังมี…
หากตอนยังเป็นคนมีเรื่องดีขนาดนี้ เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝัน
ด้วยซ้า
คิดไม่ถึงว่าพอตายไปแล้ว สวรรค์จะส่งสามีแสนยอดเยี่ยมมาให้
นี่ต้องเป็นเพราะเบื้องบนเห็นเธอเป็นสาวโสดมายี่สิบกว่าปี จึง
ประทานสามีที่ดีเลิศขนาดนี้มา
“สามี ฉันมาแล้ว!”
“พวกคุณเร็วหน่อยสิ! อย่าให้ผ่านฤกษ์มงคลของฉันกับสามี”
“เป่าปี่มอญเดี๋ยวนี้ ทุกคนเต้นกันสิ วันมงคลของฉันกับสามีทั้งที
ก็ต้องครื้นเครงกันหน่อย”
ซู่เซี่ยงหยางกะพริบตาปริบ ๆ เขาพูดอะไรไม่ออก “ผู้หญิงอย่าง
พวกคุณ เวลาจะเลือกคู่ครองก็เปลี่ยนใจง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?”
เมื่อครู่เธอยังยืนกรานว่าจะไม่แต่งงานง่าย ๆ อยู่เลย ตอนนี้กลับ
เรียกอีกฝ่ายว่าสามีแล้ว
ฉู่ลั่ว “รีบตามไปเถอะ!”
ซู๋เซี่ยงหยางพยักหน้า “พวกคุณไปกันก่อน! ผมกับคนอื่น ๆ จะ
คอยดูแลร่างของพวกคุณให้”
ฉู่ลั่วหยิบยันต์ออกมา แปะลงบนร่างกายของตนเองกับหลินโจวอี้
หลินโจวอี้รู้สึกว่าภาพตรงหน้ามืดดับไป เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง
เขาเห็นซู่เซี่ยงหยางประคองกายเนื้อของตนเองอยู่
“ไปเร็ว!”
ขบวนรับเจ้าสาวเดินเข้าไปยังม่านหมอกนั้นอีกครั้ง เหมือนตอน
ที่พวกเขามา ก่อนค่อย ๆ หายไปท่ามกลางกลุ่มสายหมอก
พวกเขาเดินตามขบวนรับเจ้าสาวไปตลอดทาง ผ่านทุ่งนาและป่า
เขา จนกระทั่งไปถึงหน้าบ่อน้า
ฉู่ลั่วมองคนในขบวนรับเจ้าสาวที่กระโดดลงลงบ่อน้าไป
“ทำไมพวกเขาถึงลงไปในน้าล่ะ?”
“น้าในบ่อเป็นน้านิ่ง บ่อลักษณ์แบบนี้มักสั่งสมพลังหยินได้ง่าย”
ฉู่ลั่วไม่รอให้หลินโจวอี้ถามอะไรอีก เธอคว้าตัวเขาเตรียมจะ
กระโดดลงบ่อทันที
“คุณจะกระโดดเข้าไปทั้งอย่างนี้เลยเหรอครับ?”
“มันมีค่ายกล”
“อะไรนะครับ?”
กระทั่งเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ภาพตรงหน้าก็ไม่มีผืนน้าอีกต่อไป
แล้ว ใต้ฝ่าเท้าเป็นดินโคลนสีดำสนิท บนท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีเหลือง
แม้แต่ร่างวิญญาณของพวกเขาที่โปร่งแสงในตอนแรก ก็มีกาย
เนื้อขึ้นมาแล้ว
“ที่นี่ที่ไหนเหรอครับ?”
ฉู่ลั่วไม่ตอบคำถามของหลินโจวอี้ เธอขมวดคิ้วมองสำรวจรอบ ๆ
…
ค่ายกลนี้ดูเหมือนค่ายกลของอสุรน้าซางหัวทุกประการ
“พวกเราไปกันเถอะ!”
พวกเขาติดตามขบวนรับเจ้าสาวไป
ในเวลานี้ ขบวนรับเจ้าสาวยังดูต่างไปจากเมื่อตอนอยู่ด้านนอก
พวกเขาแต่ละคนมีรูปลักษณ์เหมือนมนุษย์ทุกอย่าง ยกเว้นดวงตา
แปลกประหลาดแล้ว อย่างอื่นก็แทบไม่ต่างอะไรจากมนุษย์ทั่วไปเลย
ทันใดนั้น ขณะเดินผ่านถนนอันมืดมิด ขบวนรับเจ้าสาวพลัน
หยุดนิ่ง เสียงปี่มอญเงียบลงเช่นกัน
ด้านหน้านั้นปรากฏคฤหาสน์อลังการ สิ่งที่หรูหราที่สุดคืออาคาร
สุดคลาสสิกขนาดใหญ่จนกินพื้นที่ไปครึ่งภูเขา
มันสร้างอยู่บนภูเขา ด้านหลังมีน้าตกขนาดเล็ก ด้านข้างเป็น
สวนดอกไม้และภูเขาจำลอง…
ยิ่งผสานกับสถาปัตยกรรมโบราณ ที่แห่งนี้จึงราวกับเป็นแดน
สวรรค์
หลินโจวอี้มองอาคารโบราณอย่างตื่นตะลึง
“มีอะไรเหรอ?”
“นี่เป็นบ้านที่ผมใช้เงินจำนวนมาก จ้างให้ปรมาจารย์เป็นคน
ออกแบบ ในตอนที่ถังอวิ๋นมาเข้าฝันผมครั้งแรกครับ”
“ผมจำได้ดีเลยล่ะว่าเหนือบานประตูใหญ่ของคฤหาสน์นี้เขียนคำ
ว่า ‘เมฆาคงอยู่นิรันดร์’ ไว้ด้วย”
เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปใกล้ ก็เห็นป้ายตัวอักษรสีทองเขียนว่า
‘เมฆาคงอยู่นิรันดร์’ อยู่จริง ๆ
ฉู่ลั่วมองนิ่ง “…”
หลินโจวอี้กล่าวกับเธออย่างร้อนใจ “ปรมาจารย์ ผีร้ายตนนั้น คง
ไม่ได้แย่งคฤหาสน์ของถังอวิ๋นไปใช่ไหมครับ!”