เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1071 ภรรยาที่ชะตากรรมได้เลือกให้พวกพี่

รอกระทั่งกลับถึงห้องในโลกมนุษย์แล้ว

ฉู่ลั่วนั่งอยู่ข้างเตียงเงียบ ๆ ในมือถือบันทึกเป็นตาย ความคิด

สับสนมึนงงไปหมด คล้ายว่ามีบางอย่างกำลังปั่นป่วนอยู่ภายในหัว

สมอง ทำให้สติทั้งหมดของเธอผสมปนเป

จวบจนแสงสว่างเริ่มเรืองรองตรงขอบฟ้า แสงแดดสีทองอร่าม

สาดส่องเข้ามาจากหน้าต่างบานยาว

ฉู่ลั่วก้มมองแสงแดดทาบทับอยู่ที่ข้างเท้า ก่อนค่อย ๆ แหงนหน้า

หันสายตาขึ้นมา

เธอยกมือขึ้นอีกครั้ง แล้ววางบนบันทึกอย่างแผ่วเบา ท่องชื่อฉู่ห

ร่านและชะตาแปดอักษรของอีกฝ่ายในใจ พร้อมถ่ายทอดพลัง

วิญญาณลงไป

แสงสีทองสว่างวาบ

เธอเปิดบันทึกออกช้า ๆ สายตาทอดมองด้วยความอึมครึม

เป็นไปอย่างที่คิด

ในบันทึกคือความว่างเปล่า

เธอมองจ้องบันทึกอันว่างเปล่านั่นอยู่พักหนึ่ง ก่อนปิดมันลง

หลังหลุบตาครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ จึงวางมือบนบันทึกแล้วท่องชื่อ

ของฉู่เหิง

หลังแสงสีทองสว่างวูบไว เธอเปิดบันทึก

ต่างจากการทดสอบก่อนหน้านี้ ในบันทึกของฉู่เหิงปรากฏ

ข้อมูลอย่างชัดเจน

ทั้งวันเดือนปีเกิด ชะตาแปดอักษร ความดีความชั่ว พ่อแม่ลูก

เมีย…

ทุกอย่างล้วนเปิดเผยให้เห็นบนบันทึกเล่มนี้

และในที่สุดก็เห็นชื่อของเธอปรากฏอยู่บนนั้น

น้องสาว: ฉู่ลั่ว

สายตาฉู่ลั่วเคลื่อนไปช้า ๆ หยุดมองที่ชื่อภรรยาของเขา

เธอจดจ้องอยู่อย่างนั้น คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

…..

วันรุ่งขึ้น

ตระกูลฉู่

ฉู่จิงลงมาจากชั้นบน เห็นของขวัญสารพัดอย่างกองอยู่เต็ม

ห้องรับแขก

“พี่ใหญ่ นี่คือสินสอดที่จะมอบให้ตระกูลเวินเหรอครับ”

ฉู่เหิงส่ายหน้า ตอบออกไป “เรื่องสินสอดเดี๋ยวอีกวันสองวันฉัน

กับคุณพ่อคุณแม่จะไปหารือกันที่บ้านตระกูลเวิน งานหมั้นเมื่อวาน

ตระกูลฉู่ของเราเสียมารยาทไปนิดหน่อย วันนี้ฉันเลยจะเอาของขวัญ

ไปให้ที่ตระกูลเวิน”

“พ่อบ้านหยางช่วยเอากำไลหยกที่ผมเตรียมไว้ก่อนหน้านี้มา

ด้วย”

“ครับ”

ทันใดนั้น พ่อบ้านหยางซึ่งกำลังจะไปหยิบของก็เอ่ยด้วยน้าเสียง

ยินดี “คุณหนูลั่ว กลับมาแล้วเหรอครับ”

ฉู่เหิงกับฉู่จิงต่างจ้องมองฉู่ลั่วที่เดินเข้ามาอย่างตะลึง

แต่เมื่อคนทั้งสองเห็นสีหน้าคร่าเครียดของฉู่ลั่วแล้วอารมณ์จึง

เปลี่ยนไปทันที

ฉู่เหิงค่อย ๆ ลุกจากเก้าอี้

“พวกเราไปที่ห้องหนังสือเถอะ”

ภายในห้องหนังสือตกอยู่ในภวังค์ความเงียบงัน

หลังฉู่ลั่วเล่าสิ่งที่เธอพบจบ ฉู่เหิงนั่งนิ่งอยู่บนโซฟามาหลายนาที

แล้ว และยังคงรักษาท่าทางเช่นนั้นอยู่ตลอด

“ไม่ใช่แค่พี่ใหญ่ สามพี่น้องในตระกูลฉู่ ล้วนมีชื่อภรรยาเขียนไว้

ว่า…ฉู่หร่าน”

ฉู่จิงกัดฟัน ลุกพรวดขึ้นจากโซฟา “พวกเราจะแต่งงานกับเธอได้

ยังไงกัน!”

“สามีภรรยาเป็นอันหนึ่งอันเดียว ร่วมทุกข์ร่วมสุข”

ด้ายแดงผู้เฒ่าจันทรา…

ชื่อภรรยาบนบันทึกเป็นตาย…

ฉู่จิงยิ้มเย็น พลางเอ่ย “เธอคนนี้ช่างตะกละตะกลามใช้ได้เลยนะ

ผู้หญิงสามผัว ไม่กลัวจุกอกตายรึไง”

ฉู่ลั่ว “…”

ฉู่เหิงใช้ความคิดอยู่ตลอดเงยหน้ามอง ถึงท่าทางของเขาจะไม่ได้

โมโหอย่างฉู่จิง แต่สีหน้าก็ย่าแย่พอ ๆ กัน

“พวกเราไม่มีทางแต่งงานกับเธอ”

“อืม นี่คือ…ดวงชะตา ภรรยาที่ชะตากรรมได้เลือกให้พวกพี่ คือ

ฉู่หร่าน”

แววตาฉู่เหิงมืดมนลงขณะเอ่ยถาม “ฉันต้องแต่งงานกับเธอ

เท่านั้นเหรอ”

“แน่นอนว่าไม่ใช่” ฉู่ลั่วสบตาเขา “พี่ใหญ่ ทั้งโหงวเฮ้งและวัง

คู่ครองของพี่ใหญ่ต่างเปิดเผยออกมาอย่างชัดเจนแล้วว่าคือคุณเวิน”

“ถ้าอย่างนั้น…”

“นี่คือชะตา”

ฉู่ลั่วอธิบาย “การแต่งงานเป็นสายใยที่ไม่เกี่ยวข้องกับสายเลือด

เพราะอย่างนั้น ในชะตาแปดอักษร ด้านแต่งงานอาจไม่มีความรู้สึก

เข้ามาเกี่ยว”

“ชะตาเข้ากัน ตัวบุคคลไม่เข้ากัน ตัวบุคคลเข้ากัน ชะตาไม่เข้า

กัน”

ฉู่เหิงกับฉู่จิงต่างมองเธอเป็นตาเดียว

“สามีภรรยาบางคู่รักกันหวานชื่น แต่หลังทั้งคู่แต่งงานกันไปแล้ว

ไม่ว่าดวงการงานหรือดวงการเงินของพวกเขาล้วนย่าแย่ลงสุด ๆ และ

อาจมีฝ่ายหนึ่งต้องตายจากไปก่อน นี่คือตัวบุคคลเข้ากัน ชะตาไม่

เข้ากัน”

“ส่วนสามีภรรยาบางคู่ทะเลาะเบาะแว้งกันบ่อย ๆ แต่หลังจาก

แต่งงานกลับสมบูรณ์พูนสุขทั้งเรื่องบุตรเรื่องเงินทอง เคียงคู่กันไปจน

แก่ นี่คือชะตาเข้ากัน ตัวบุคคลไม่เข้ากัน”

“แต่ว่า…”

ฉู่ลั่วเว้นจังหวะไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยต่อ “ในกรณีของพี่ใหญ่ ไม่

เหมือนทั้งสองแบบนี้”