เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1079 ตระกูลฉู่จะมีหนูเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว
ณ โถงรับแขก
คนอื่น ๆ ต่างพากันเดินออกจากโถงรับแขก เหลือเพียงแค่คน
ตระกูลฉู่เท่านั้น
เฉิงยวนนำพวกเด็ก ๆ มาเกาะขอบหน้าต่างแอบดู
หร่วนย่วนย่วนถึงกับหมดคำพูดไป “ต้องแอบดูด้วยเหรอ?”
“ก็มันเป็นเรื่องภายในครอบครัว จะให้ดูอย่างโจ่งแจ้งมันก็ออกจะ
เสียมารยาทน่ะสิ”
หร่วนย่วนย่วน “…”
แล้วการแอบดูแบบนี้มีมารยาทนักหรือไง?
แล้วจู่ ๆ ในห้องก็มีเสียงดังลั่น
ผีผู้ชายเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทีโกรธจัด “อะไรคือเด็กถูกสับเปลี่ยน?
พวกแกเป็นพ่อแม่ประสาอะไร เด็กถูกสับเปลี่ยนไปแล้วก็ไม่รู้เลย
เหรอ?”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวห่อไหล่ “พี่ยวนยวน ทำไมคุณปู่คนนี้ถึงได้แผ่พลังห
ยินออกมามากขนาดนี้ล่ะคะ?”
เฉิงยวน “เพราะถูกทำให้โมโหน่ะสิ”
ไม่ไกลจากตัวบ้านไปยังมีศาลาอยู่อีกที่หนึ่ง
ฉู่ลั่วกำลังหลับตานั่งขัดสมาธิบำเพ็ญอยู่
จั่วโยวโยวที่อยู่ข้าง ๆ กำลังเขียนรายการอาหารและส่วนผสมที่
ต้องเตรียมในวันพรุ่งนี้ ส่วนยายานั่งอยู่บนม้านั่งหิน เล่นของเล่นอยู่
สักพักหนึ่งก่อนจะได้ยินเสียงจากเพื่อน ๆ ที่ดูตื่นเต้นตกใจกัน
เสียงอันน่าตกใจดังมาจากทางนั้น
“ตีเลย ๆ ตีให้แรง ๆ เลย!”
“ว้าว กล้าหลบด้วย ฮ่า ๆ ฉันรู้อยู่แล้วว่าหลบไม่พ้นหรอก”
“เดี๋ยวนะ! แส้มาจากไหนน่ะ?”
“โธ่เอ๊ย! อายุอานามเท่านี้แล้วยังจะถูกตีก้นตีมืออยู่อีก…”
“ถ่ายรูปไว้ ๆ”
……
สองชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดพลังหยินซึ่งแผ่กระจายอยู่ในโถง
รับแขกนั้นก็กลับคืนสู่ความสงบ
เสียงโอดครวญเจ็บปวดและคร่าครวญก็หยุดไปเช่นกัน
ประตูโถงรับแขกเปิดออกมา
ฉู่หร่านเดินหน้าซีดออกมา ตรงไปข้าง ๆ ฉู่ลั่ว “ปู่ทวดย่าทวด
เรียกเธอน่ะ”
ฉู่ลั่วค่อย ๆ ลืมตาขึ้นแล้วพยักหน้า จากนั้นก็เดินตามฉู่หร่าน
เข้าไปในโถงรับแขก
“นี่คือสิ่งที่เธอต้องการเหรอ?”
ทันใดนั้น น้าเสียงเย็นชาของฉู่หร่านก็ดังไล่หลังมา
ฉู่ลั่วไม่ได้หันกลับไปมองทั้งยังเดินหน้าต่อไป
“ลั่วลั่ว คุณปู่คุณย่าอายุมากขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงต้องให้พวก
ท่านมาเจอเรื่องอัปยศแบบนี้เพื่อตัวเธอเองด้วย?”
“พวกท่านเป็นผู้อาวุโสของพวกเรานะ”
ฉู่ลั่วหยุดฝีเท้า หันกลับมาอย่างช้า ๆ มองฉู่หร่านตั้งแต่หัวจรด
เท้าแล้วเอ่ย “ฉันไม่ได้ทำเพราะพวกเขา”
ฉู่หร่าน “…”
“ฉันทำเพราะเธอ”
ฉู่หร่านเงยหน้าจ้องมองฉู่ลั่วสีหน้าพลันค่อย ๆ เจื่อนลง
เธอมองฉู่ลั่วด้วยสีหน้าเย็นชา
“ในเมื่อเธอเป็นทุกข์กับผู้อาวุโสตระกูลฉู่ขนาดนี้ เธอก็เป็นฝ่าย
ตัดความสัมพันธ์เสียสิ” ฉู่ลั่วกล่าวเสียงราบเรียบ ไม่มีความรู้สึกใด ๆ
เจือปน “ขอเพียงเธอเป็นฝ่ายตัดความสัมพันธ์กับตระกูลฉู่ ทุกสิ่งทุก
อย่างก็จะจบสิ้นลง”
ฉู่หร่าน “…”
ฉู่ลั่วไม่รอให้ฉู่หร่านได้ตอบกลับ เธอก็เดินตรงเข้าไปโถงรับแขก
ทันที
ทันทีที่เธอเข้าไป ผีผู้หญิงก็ลอยมาหาแล้วจับมือเธอไว้พลางพูด
อย่างปวดใจ “เธอคงลำบากเลยใช่ไหม! พ่อแม่ปู่ย่าและพี่ ๆ ของเธอ
ถูกพวกเราสั่งสอนไปแล้วล่ะ”
ฉู่ลั่วมองคนตระกูลฉู่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้อีกด้าน
ผีผู้ชายลอยเข้ามาเช่นกัน เขามองฉู่ลั่วอย่างปวดใจทั้งยังรู้สึก
ภาคภูมิใจด้วย
ปรมาจารย์ฉู่ที่ชื่อเสียงเลื่องลืออยู่ในปรโลกก็คือเหลนสาวของ
เขานี่เอง!
เมื่อพูดเรื่องนี้แล้ว…
เขาก็ได้แต่คิดเสียดาย…
เขาจ้องมองลูกชายและหลานชายของตัวเองด้วยแววตาดุร้าย
เด็กดี ๆ แบบนี้ยังไม่รัก กลับไปรักลูกคนอื่นเขาเสียได้
เห็นอยู่ว่าลูกตัวเองทั้งฉลาดทั้งสวย แต่ก็เอาแต่ยกย่องลูกของ
คนอื่นอยู่อีก
คนพวกนี้นี่มัน…
“หนูวางใจได้เลยนะ ต่อไปจะมีปู่ทวดย่าทวดคอยสนับสนุนหนูอยู่
ถ้าใครกล้ามารังแก หนูก็มาบอกพวกเราได้เลย”
เมื่อเห็นสายตาที่ทั้งรักและสงสารของผู้อาวุโส สีหน้าของฉู่ลั่วก็
ผ่อนคลายลงเล็กน้อยก่อนหลุบตาลง
เมื่อเห็นท่าทีของเธอเช่นนี้ ยิ่งทำให้ผีชายหญิงปวดใจมาก
นี่เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลฉู่เลยนะ!
ผ่านมาหลายรุ่นขนาดนี้แล้ว แต่ตระกูลก็มีแค่ลูกสาวคนเดียว
แล้วยังจะถูกคนสับเปลี่ยนตัวไปอีก
“ฉันหารือกับพวกเขาเรียบร้อยแล้ว ต่อไปตระกูลฉู่จะมีหนูเป็น
ลูกสาวเพียงคนเดียว”
“พ่อ…” ฉู่เจิ้งเอ่ยขึ้นมาอย่างร้อนใจ “เรื่องนี้พวกเรายังไม่ได้ตก
ลงเลยนะครับ หร่านหร่านเธอ…”
ผีผู้ชายตัดบทฉู่เจิ้งไปทันที “พวกเราไม่ได้ต้องการการตกลง
จากแก ว่ากันตามนี้แหละ!”
YOU MAY ALSO LIKE
