เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1093 ยั่วยุวิญญาณคนตาย

จนกระทั่งเวลานับถอยหลังมาถึง 30 วินาที ทำลายความเชื่องม

งายซึ่งมั่นคงดังเขาไท่ซาน พลันยกมือขึ้นเกาคอตัวเองเล็กน้อย

เริ่มจากเกาหนึ่งครั้ง ตามมาด้วยอีกหลายหน

จากนั้นเขาก็ขยับไหล่ของตัวเองด้วยความอึดอัด พลางขมวดคิ้ว

“ผมไม่เป็นอะไร แค่คันตามตัวน่ะครับ”

“ผีอะไรกันครับ เป็นไปไม่ได้แน่นอน!”

“ทำไมครับ หรือผีทำได้แค่ให้ผมคันตามตัวแค่นี้เหรอ? ถ้าอย่าง

นั้นผีก็ไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว!”

เขาหัวเราะเยาะออกมา

ยิ่งเวลาเข้าใกล้เลขศูนย์ขึ้นเรื่อย ๆ รอยยิ้มบนใบหน้าของทำลาย

ความเชื่องมงายก็ยิ่งมากขึ้น

เขาใช้มือเกาคอและหลังพลางมองกล้องแล้วพูด “คุณเจ้าของ

ช่อง ใกล้จะครบหนึ่งนาทีแล้วนะ”

3!

2!

1!

ในตอนที่เลขศูนย์ปรากฏขึ้นมา ก็ได้ยินเสียงดังเพล้ง กระจก

บานหนึ่งที่แขวนอยู่ด้านหลังทำลายความเชื่องมงายตกลงมา

กะทันหัน

“ผมนึกว่าอะไร ที่แท้ก็กระจกนี่เอง”

เขาถือโทรศัพท์เดินเข้าดู ทั้งยังพูดไปด้วยว่า “คุณเจ้าของช่อง

คุณคงไม่พูดหรอกนะว่ากระจกที่หล่นลงมา คือการลงโทษ!”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! กระจกแตกนับเป็นการลงโทษอะไรได้”

ฉู่ลั่วถอนหายใจเบา ๆ

“ถ้าคุณอยู่ในกฎเกณฑ์และมีเหตุผล คุณจะยิ่งปลอดภัย หาก

คุณยังดื้อรั้น ยั่วยุ ไม่เคารพสรรพสิ่งทั้งหลาย คุณจะยิ่งโชคร้าย”

ทำลายความเชื่องมงายหันกล้องไป ให้ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีม

เห็นกระจกแตกกระจายอยู่บนพื้น “ก็แค่กระจกแตกเท่านั้นเอง จะมี

อะไร…”

เขายังพูดไม่ทันจบ กลับต้องสะดุ้งอย่างแรง

เขารีบหันหลังกลับมา แต่ด้านหลังไม่มีอะไรอยู่เลย

ทว่า…

ในเศษกระจกที่แตกกระจาย สะท้อนเงาร่างหนึ่งข้างหลังเขา และ

ยังมีขาสองข้างห้อยอยู่บนหน้าอกของเขาด้วย

รวมไปถึงปลายเล็บแหลมและนิ้วเรียวยาวกำลังบีบคอเขาอยู่

เขาสูดลมหายใจเข้าอย่างแรง ก่อนจะส่ายหน้า “ของปลอม

ทั้งหมดมันไม่จริง โลกนี้ไม่มีผี”

เขายื่นหน้ามองตรงกระจกแตกอีกครั้ง แต่ไม่เห็นอะไร

จริงด้วย ต้องเป็นเพราะตัวเองตื่นเต้นเกินไปจนเกิดภาพหลอน

เขาตบหน้าอกตัวเอง “ผมบอกแล้วว่าโลกนี้ไม่มีผีหรอก!”

เขาใช้เท้าเหยียบเศษกระจก “คุณเจ้าของช่อง คุณดูสิ ไม่มีอะไร

เลย! ก็แค่กระจกแตกเท่านั้นเอง”

เขาพูดแล้วก็เริ่มหงุดหงิด “ตกใจหมดเลย! กระจกบานนี้แขวนไว้

ตั้งนานไม่ยอมตก ดันมาตกในเวลาแบบนี้”

เขาหมุนตัว หันหน้าไปทางกระจกหน้าต่าง

สายตาพลันเห็นเงาเลือนรางของตัวเองปรากฏอยู่ในกระจก แต่

ด้านหลังเงาของเขา กลับมีเงาคนอยู่มากมาย

เพียงชั่ววินาที เมื่อเขามองกระจกอีกครั้ง นอกจากเงาของตัวเอง

แล้ว ก็ไม่มีเงาใครอีก

เขานั่งลง “คงเป็นเพราะความสงสัยในเทพเจ้าและผีของพวกคุณ

ทำให้ผมเห็นภาพหลอนแล้วล่ะ”

เขาใช้มือเกาใบหน้าของตนเอง “ทำไมคันแบบนี้! หรือเพราะ

อากาศจะไม่สะอาด ผมไปเปิดเครื่องฟอกอากาศก่อนนะ”

เขาหันหลังคิดจะเดินไปข้างนอก เมื่อไปถึงหน้าสวิตซ์และกำลัง

จะกดเปิดนั้นเอง

ก็ได้ยินเสียงกังวาลใสดังขึ้นข้างหู ทำให้เขาได้สติกลับมา

หลังจากกำลังสับสนวุ่นวาย

“ตั้งสติ!”

ทำลายความเชื่องมงายชะงัก เขาก้มหน้ามอง จึงเห็นว่าตัวเอง

กำลังเปิดเตาแก๊ส เขาตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าว

จากนั้นก้มมองโทรศัพท์มือถือของตัวเอง เห็นความคิดเห็นใน

ช่องไลฟ์สตรีม เต็มไปด้วยคำว่าหวาดกลัวเต็มหน้าจอ

[ฉันเริ่มจะกลัวแล้วนะ!]

[แม่ ถ้าหนูออกไปตอนนี้ ยังจะทันไหม?]

[เขากำลังทำอะไรน่ะ! เขากำลังทำอะไรกันแน่?]

[ยังไม่พูดเรื่องที่เขาเตะแมวแบบไม่รู้ตัวนะ แต่เขาเกาหน้าตัวเอง

จนลายไปหมดแล้ว เขาไม่เจ็บเหรอ?]

[เลือดเต็มหน้าแล้ว…เขาไม่เจ็บสักนิดเลยเหรอ?]

ทำลายความเชื่องมงายเห็นความคิดเห็นเหล่านี้ เขาจึงลูบหน้า

ตัวเองตามสัญชาติญาณ สัมผัสความเหนียวเหนอะได้จากมือ และ

มันเป็นสีแดงไปหมด!

“อ้าก!!!”

“นี่มันอะไร!”

เขารีบวิ่งไปยังห้องน้า เมื่อส่องกระจกดูก็เห็นว่าใบหน้าของตนมี

แต่เลือด ใบหน้าและลำคอก็เต็มไปด้วยรอยเกา

“อ้าก!”

ข้างหูของเขาและในห้องน้าเล็กแคบแบบนี้ มีเสียงหัวเราเบา ๆ

ดังขึ้นมา

“ใคร!”

“ใครกำลังหัวเราะ”

ฉู่ลั่วยกมือทำท่าประสาน เธอวาดยันต์กลางอากาศ เมื่อยันต์

เสร็จสมบูรณ์ ก็สะบัดนิ้ว “ไป”

ในช่องไลฟ์สตรีมเห็นเพียงว่า ทำลายความเชื่องมงายซึ่งกำลัง

โวยวายเสียงดังสงบลงแล้ว เขาล้มลงพื้น อ้าปากกว้างหอบหายใจ

เลือดบนใบหน้าหยดลงบนหน้าจอ

“ก่อนหน้านี้คุณไปยั่วยุวิญญาณคนตาย รอบตัวจึงถูกล้อมไป

ด้วยพลังหยิน คุณดึงดูดสิ่งชั่วร้ายมานานแล้ว แต่เพราะในบ้านมีรูป

ปั้นเทพเจ้าที่ช่วยขัดขวางสิ่งชั่วร้ายพวกนั้นให้”

แต่ว่า…

ทำลายความเชื่องมงายทำลายรูปปั้นเทพเจ้าไปแล้ว สิ่งชั่วร้ายที่

เมื่อก่อนทำได้เพียงจ้องมองเขาจึงพร้อมใจกันกระโจนเข้าใส่

“คุณเจ้าของช่อง…ท่านปรมาจารย์ ผมควรทำยังไงครับ?”

เขามองฉู่ลั่วอย่างอ้อนวอน

ฉู่ลั่วถอนหายใจ “คุณยั่วยุวิญญาณคนตายทำลายความสงบ นี่

คือต้นเหตุที่คุณสร้างไว้ ทางที่ดี คือไปวัดเต๋าที่ใกล้ที่สุด แล้วเชิญ

ปรมาจารย์ระดับสูงมาช่วยปลดปล่อยดวงวิญญาณ”

“แต่คุณ…”

“โชคลาภจะได้รับผลกระทบ นับแต่นี้ไป ภายในสิบปีไม่ว่าดวง

ด้านโชคลาภหรือดวงแต่งงาน จะไม่ดีเป็นอย่างมาก หลังจากผ่านไป

สิบปีแล้ว ทุกอย่างถึงจะกลับมาดีอีกครั้งค่ะ”

สิบปี！

ทันทีที่ได้ยินตัวเลขนี้ ทำลายความเชื่องมงายก็หน้ามืดทันที

“ท่านปรมาจารย์ ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอครับ?”

“ไม่มี ยิ่งปล่อยไว้นานเท่าไหร่ยิ่งไม่ดีต่อตัวคุณ”

ทำลายความเชื่องมงานร้องคร่าครวญ ก่อนจะตัดการเชื่อมต่อไป

[ฉันมาดูคนถูกตบหน้า คิดไม่ถึงว่า…]

[เชื่อมั่นในสิ่งนั้นก่อนดีกว่า แม้ว่าจะมีจริงหรือไม่ก็ตาม!]

[ต่อให้ไม่เชื่อ ก็ต้องเคารพบ้าง]

[ก่อนหน้านี้ฉันไม่เชื่อ แต่หลังจากดูไลฟ์สตรีมของเทพธิดาน้อย

แล้ว ฉันก็เชื่อเลย]

[ไม่ใช่ว่าจุดจบของวิทยาศาสตร์คือเทววิทยาเหรอ?]

ความคิดเห็นในช่องไลฟ์สตรีมก็ร้อนแรงกันมาก

ฉู่ลั่วบอกกับกล้องสั้น ๆ ว่า “วันนี้ไลฟ์สตรีมถึงแค่ตรงนี้นะคะ”

จากนั้นเธอก็ปิดไลฟ์สตรีมไปทันที…