เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1095 แปดโลงศพปราบวิญญาณร้าย
บ้านตระกูลฮั่ว
ทันทีที่เข้ามาในบ้าน ฉู่ลั่วก็เห็นคุณนายท่าทางร่ารวยคนหนึ่งนั่ง
อยู่ในสวนดอกไม้
แต่คุณนายคนนั้นก้มหน้าก้มตา ใบหน้าโศกเศร้า บวกกับพลังห
ยินจาง ๆ ลอยเอื้อยอยู่รอบตัว ทำให้ฉู่ลั่วมั่นใจว่าอีกฝ่ายคือคนที่ห
ยางไต้พูดถึง
หยางไต้จับมือฉู่ลั่วแน่น ขณะเดินไปยังสวนดอกไม้ ก็พูดว่า “ลั่ว
ลั่ว ถึงเธอจะเป็นเพื่อนสนิทของป้า แต่ถ้าหนูไม่สะดวกใจ ก็ไม่ต้องฝืน
นะจ๊ะ”
“ลองฟังดูก่อนก็แล้วกันค่ะ”
หยางไต้ยิ้มพลางพยักหน้า ก่อนจะพาฉู่ลั่วเดินเข้าไป
“เหวินฉี ฉันพาลั่วลั่วมาแล้ว”
“ลั่วลั่ว นี่คือเหวินฉี เพื่อนสนิทของป้าเอง”
หลังแนะนำตัวและทักทายกันทั้งสองฝ่ายอย่างง่าย ๆ เปาเหวินฉีก็
เล่าจุดประสงค์การมาของเธอทันที
“ปรมาจารย์ฉู่…”
“ในเมื่อคุณเป็นเพื่อนของป้าไต้ ก็เรียกหนูว่าลั่วลั่วเถอะนะคะ”
เปาเหวินฉีเหลือบมองหยางไต้ที่ยิ้มจนตาโค้ง ก่อนเผยรอยยิ้ม
ออกมา “ถ้าอย่างนั้นฉันเรียกหนูว่าลั่วลั่วแล้วกันนะ”
เธอเลิกใช้คำสุภาพและบอกคำขอร้องของตัวเองออกมาตามตรง
“สามีของฉันซื้อที่ดินผืนหนึ่งมาเมื่อปีก่อน ตอนแรกตั้งใจจะเอา
มาสร้างเป็นย่านที่พักอาศัย แต่ว่า…หลังจากเริ่มก่อสร้าง ก็เกิดเรื่อง
ประหลาดขึ้นตลอด”
ฟังมาถึงตรงนี้ ฉู่ลั่วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ตระกูลของเราทำอสังหาริมทรัพย์จ้ะ พวกเรารู้เรื่องพวกนี้ดี เคย
เชิญปรมาจารย์มาตรวจสอบแล้วด้วย”
“หลังจากปรมาจารย์มาดู ก็บอกว่าสถานที่แห่งนี้เดิมทีเป็นที่ที่มี
โลงศพแปดโลงไว้ปราบวิญญาณร้าย ก่อนหน้านี้ตอนทำเป็น
ห้างสรรพสินค้า ก็ขุดเอาโลงศพทั้งแปดโลงออกมาแล้ว ฮวงจุ้ยของ
สถานที่นั้นก็ถูกทำลายไปแล้ว”
“เพราะแบบนี้ ในตอนนั้นจึงมีการปรับฮวงจุ้ยใหม่เพื่อกดฮวงจุ้ย
เดิมเอาไว้”
“ปรมาจารย์ท่านนั้นบอกว่า หากกดฮวงจุ้ยไว้แล้วจะไม่ถูก
ทำลาย แต่พลังงานชั่วร้ายจะรั่วไหลออกมา เป็นเหตุผลว่าทำไม
ระหว่างก่อสร้างถึงเกิดเรื่องแปลก ๆ บ่อยครั้ง”
เปาเหวินฉีถอนหายใจ
“ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ก็มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นกับครอบครัว
ของพวกเรา”
การลงทุนทางธุรกิจล้มเหลว
ลูกชายที่เรียนอยู่ต่างประเทศก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ลูก
สาวถูกหลอกเอาเงินและถูกหลอกลวง
ทั้งครอบครัวต่างเดือนร้อน
“ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ ฉันคงไม่บากหน้ามาหาหนูหรอกจ้ะ”
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเกรงใจ
เธอกับหยางไต้เป็นเพื่อนสนิทกัน
หยางไต้เอาแต่ชื่นชมฉู่ลั่วให้ฟังเป็นการส่วนตัว และมักพูดว่าลูก
ชายของตัวเองไร้ประโยชน์
คนที่ไม่รู้ต่างคิดว่าฉู่ลั่วเป็นลูกสาวของเธอที่อาศัยอยู่ข้างนอก
เธอเองก็รู้ดี ว่าหยางไต้ไม่อยากรบกวนฉู่ลั่ว เพราะกลัวจะทำให้
ฉู่ลั่วเหนื่อยเพราะต้องทำงานหนักขึ้น หรือไม่ก็รู้สึกไม่ดี
หยางไต้พูดเสียงเบาว่า “ฉันเข้าใจเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะไร้หนทาง
จริง ๆ เธอคงไม่มาหาฉัน”
คนในวงสังคมรู้ดีว่าลั่วลั่วมีความสัมพันธ์อันดีกับครอบครัวของ
เธอ
เธอเองก็คบค้าสมาคมอยู่ในวงสังคมนี้มานาน จึงรู้อย่างชัดแจ้ง
ใครก็ใช้ชื่อของตระกูลฮั่วไปรบกวนฉู่ลั่วไม่ได้ทั้งนั้น เรื่องที่จะ
ขอให้พวกเขาช่วยติดต่อฉู่ลั่วให้ยิ่งไม่ต้องคิด
หยางไต้มองฉู่ลั่วอย่างอ่อนโยน เธอพูดเสียงแผ่วเบา “ลั่วลั่ว มีวิธี
ไหมจ๊ะ?”
“ต้องไปดูสถานที่จริงก่อนค่ะ” เธอมองเปาเหวินฉี “วันนี้คุณว่าง
หรือเปล่าคะ?”
“ว่าง ๆ ๆ”
เปาเหวินฉีรีบติดต่อไปหาสามีของตนเอง จากนั้นจึงนั่งรถที่หยาง
ไต้เตรียมเอาไว้ ก่อนจะไปยังจุดหมายพร้อมกัน
รถแล่นเข้ามาจอดสนิท ไม่นานก็เห็นชายวัยกลางคนร่างท้วม
เดินมาหาเร็ว ๆ
สีหน้าของเขาหมองคล้า ผมหงอกขาว ทั้งที่อายุไม่ได้ต่างจากห
ยางไต้และเปาเหวินฉีเท่าไหร่ แต่กลับดูเหมือนผู้อาวุโสของพวกเขา
เสียอย่างนั้น
เฉาว่านเชิญฉู่ลั่วลงจากรถด้วยท่าทางเคารพนับถือเล็กน้อย ทั้ง
ยังยิ้มอย่างขมขื่นให้ภรรยาของตน
เปาเหวินฉีเห็นสามีของตัวเองมีสภาพเช่นนี้ ก็ปวดใจมาก
แต่คนที่ตกใจที่สุดคือหยางไต้ “คุณเฉา ทำไมคุณกลายเป็นแบบ
นี้ไปได้?”
ก่อนหน้านี้ได้ฟังเรื่องของเขามาจากเปาเหวินฉีบ้าง เธอจึงไม่ได้
คิดอะไรมา แต่ตอนนี้…
เธอรู้แล้วว่าเรื่องราวร้ายแรงแค่ไหน
เฉาว่านยิ้มขมขื่น “พูดไปก็ยาว”
เขาไม่ได้อธิบาย แต่มองฉู่ลั่วด้วยความเคารพ “ปรมาจารย์ฉู่
เชิญทางนี้ครับ”
การก่อสร้างตัวอาคารเพิ่งเริ่มได้ไม่นาน อยู่ในขั้นตอนสร้าง
พื้นฐาน มีรถขุดหลายคันจอดอยู่ด้านข้าง ไม่ไกลจากสถานที่
ก่อสร้างมีบ้านที่ทำจากแผ่นเหล็กแถวหนึ่ง ซึ่งเป็นที่พักของคนงาน
แต่ตอนนี้ สถานที่ก่อสร้างทั้งหมดกลับว่างเปล่า ไม่มีชีวิตชีวา
เลยแม้แต่น้อย…