เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1132 ในบ้านมีปัญหา
ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบกลัวจนแทบขยับตัวไม่ได้ จึงเป็นเหล่า
หลิวที่หยิบไฟแช็กออกมา พร้อมเทบุหรี่ในซองออกมาทั้งหมด ก่อน
จะจุดกล่องบุหรี่แล้วโยนใส่สิ่งของกองนั้น
ทันทีที่ไฟสัมผัส สิ่งเหล่านั้นก็ลุกไหม้ขึ้นทันที
เพียงไม่นาน ของพวกนั้นก็กลายเป็นเถ้าถ่าน
เสียงฉู่ลั่วดังออกจากโทรศัพท์ “ตอนนี้พวกคุณแยกย้ายกันกลับ
บ้านได้แล้วค่ะ ผลกรรมนั้นเป็นวัฏจักร ใครทำสิ่งไหนย่อมได้รับสิ่งนั้น
พวกคุณไม่ควรทำร้ายคนที่ไม่เกี่ยวข้อง ทำแบบนี้ไปก็ไม่เป็นผลดีต่อ
พวกคุณหรอกค่ะ”
เสียงของเธอสะท้อนกังวานราวกับเอ่ยบอกอยู่ข้างหู
ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบหันมองริมหน้าต่างด้วยสัญชาตญาณ
ณ ตรงนั้นนอกจากหยางเหิงที่สติเลอะเลือนแล้วก็ไม่เห็นใครอีก
ผ่านไปครู่หนึ่ง หยางเหิงโบกมือลาให้พวกเขา “พวกเรากลับ
บ้านก่อนนะครับ คราวหน้าค่อยมาเล่นกับพวกคุณใหม่”
เขาวิ่งเหยาะ ๆ ไปสองสามก้าวด้วยท่าทางเริงร่า “พี่ชาย รอผม
ด้วย”
ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบตะลึงจนตาค้างไปแล้ว
กระทั่งฉู่ลั่วเอ่ยขึ้น “เอาละ พวกเขาไปกันหมดแล้วค่ะ สองวันนี้
คงไม่มารบกวนคุณอีกแน่นอน”
“แล้วหลังจากนี้…”
ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบครุ่นคิดอย่างหนัก ต่อให้มีหลังจากนี้
เขาก็ไม่อยากอาศัยอยู่ที่นี่แล้ว!
“ปัญหาหลังจากนี้ ให้คุณติดต่อฉันมาทางข้อความส่วนตัวทีนะ
คะ”
ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบรู้ว่าฉู่ลั่วหมายถึงเรื่องกำจัดผี
วิญญาณ จึงพยักหน้าอย่างอ่อนแรง “ขอบคุณเทพธิดานะครับ”
พูดจบ เขาก็ส่งของขวัญชิ้นหนึ่งให้ฉู่ลั่วเป็นการตอบแทน
ก่อนจะตัดการเชื่อมต่อไป
[เจ้าของบ้านคนเดิมจิตไม่ปกติหรือเปล่า ถึงขายบ้านแบบนี้ให้
คนอื่น]
[ครอบครัวพวกเขาตั้งใจทำร้ายคนอื่นอยู่แล้วถึงได้ขายให้ คนที่
ทำค่ายกลฮวงจุ้ยแบบนี้ออกมาได้ เธอคิดว่าจะเป็นคนดีเหรอ]
[มีแค่ฉันที่สงสารใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบเหรอ ก่อนหน้านี้ฉัน
เคยเห็นเขาไลฟ์สตรีม เขาบอกว่าจะบูรณะบ้านหลังนี้ให้ดีเพื่อใช้อยู่
อาศัยตอนแก่เฒ่า แต่ดูตอนนี้สิ…]
[อยู่ตอนแก่เฒ่าเหรอ ถึงตอนนั้นชีวิตเขาคงจะหาไม่แล้วล่ะ]
[พวกเธอไม่รู้สึกว่ามันน่ากลัวเหรอ เวลาที่เราสร้างบ้านสักหลัง
คงไม่สามารถจับตาดูตลอดเวลาได้ ถ้าโดนใครเล่นตุกติกใส่อะไร
ไว้…ก็ไม่มีทางรู้]
[แค่คิดก็ขนลุกวาบไปทั้งหัวแล้ว]
ฉู่ลั่วเห็นคอมเมนต์นั้น จึงเอ่ยขึ้น “ถ้าฮวงจุ้ยที่บ้านถูกใครเล่น
งานจะต้องมีเค้าลางเสมอ และเค้าลางก็ชัดเจนมากด้วยค่ะ”
“อย่างเช่น จู่ ๆ ก็มีเสียงดังโดยไม่ทราบสาเหตุ มีแมลงเข้ามาใน
บ้านช่วงหน้าหนาว พืชหรือสัตว์ในบ้านผิดปกติหรือตายจากไป คน
ในครอบครัวนิสัยเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง ผู้ชายอารมณ์ร้อนขึ้น ผู้หญิง
ร้องไห้บ่อยครั้ง…”
“ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะในบ้านมีปัญหาค่ะ”
“ถ้าไม่สะดวกเรียกปรมาจารย์มาตรวจสอบ จะลองแก้ไขด้วย
ตัวเองก็ได้”
“หาใบต้นไทรมาสักสิบกว่าใบ แช่กับน้าครึ่งถ้วย ใส่เกลือลงไป
เล็กน้อย วางตากแดดตอนเที่ยววันไว้หนึ่งชั่วโมง แล้วพรมไปทั่วทุก
มุมของบ้าน”
“ถ้าหาใบต้นไทรไม่ได้ ก็ใช้กระดาษเหลืองแปดแผ่นแทนได้ค่ะ
นำมาพับเป็นรูปสามเหลี่ยม เขียนชื่อทั้งแปดทิศไว้บนกระดาษ แล้ว
นำไปวางในมุมทั้งแปดของบ้าน”
[เอ่อ ฉันไม่รู้จักต้นไทร แล้วในเมืองมีกระดาษเหลืองขายไหมคะ]
[เหมือนจะไม่มีนะ]
[เดี๋ยวสิ นี่พวกเธอศึกษากันเป็นจริงเป็นจังเลยเหรอ หรือว่าบ้าน
พวกเธอก็ไม่สะอาดเหมือนกันหมด]
[ลองศึกษาความรู้ที่ไม่จำเป็นบ้าง ไม่แน่ว่าอาจมีตอนที่จะ
จำเป็นต้องใช้ขึ้นมา]
“ถ้าหาไม่ได้ทั้งใบต้นไทรและกระดาษเหลือง ก็หาโถกระเบื้องสัก
ใบ วางดอกไม้สีขาวไร้หนามหนึ่งดอกลงไป ผ้าแดงหนึ่งผืน กระจกไร้
กรอบหนึ่งบาน นำไปวางไว้ในห้องรับแขก และคืนนั้นห้ามมีคนนอนที่
บ้าน เช้าวันต่อมาค่อยปิดฝาโถแล้วเอาไปฝังไว้ใต้ต้นไม้ริมถนนค่ะ”
“ในสถานการณ์ทั่วไป วิธีพวกนี้จัดการได้เองทั้งหมดค่ะ แต่ถ้า
ยังจัดการไม่ได้ ให้รีบตามปรมาจารย์มาทันทีนะคะ”
หลังฉู่ลั่วอธิบายจบ เธอก็เริ่มเชื่อมต่อกับคนที่จับฉลากได้รายที่
สอง
YOU MAY ALSO LIKE
