เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1135 บทบาทที่มันเลือก
นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงมองตุ๊กตาที่ยังอยู่บนโซฟาแล้ว
กอดถวนถวนให้แน่นขึ้นอีก “ดังนั้น บทบาทที่มันเลือกคือ…ถวนถวน
ใช่ไหมครับ?”
ตุ๊กตาตัวนี้ใช้เวลาอยู่กับถวนถวนนานที่สุด ถวนถวนถึงขั้นกอด
มันนอนหลับไปด้วยกัน
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่ใช่ค่ะ พลังหยินที่อยู่บนตัวน้องสาวคุณไม่ได้
รุนแรงเท่ากับตัวคุณเอง”
“ถ้าอยากรู้ว่าบทบาทที่มันเลือกคือใคร ก็ต้องดูว่าเริ่มแรกมันคิด
จะขับไล่หรือว่าทำร้ายใครค่ะ”
นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคง “ผมเหรอครับ?”
ฉู่ลั่วยังส่ายหน้าอีก “แม้ว่ามันจะติดต่อกับคุณอยู่บ่อยครั้ง แต่ว่า
ตั้งแต่คุณโยนมันทิ้ง มันกลับไม่ได้ทำร้ายคุณ แสดงว่าบทบาทที่มัน
เลือกไม่ใช่คุณค่ะ”
“แล้วจะเป็นใครล่ะครับ? หรือว่าจะเป็นพ่อแม่ผม? แต่พ่อแม่ผม
ไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยนะครับ”
นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงมองไปรอบ ๆ แล้วพูด “บ้านเรามี
กันอยู่สี่คน นอกจากพวกเราก็ไม่มีคนอื่นแล้วนะครับ”
จากนั้นก็เขาตกตะลึง “หรือว่าบ้านผมจะยังมีคนอื่นซ่อนตัวอยู่?”
“ไม่มีค่ะ ในบ้านคุณนอกจากพวกคุณสี่คนแล้วก็ไม่มีคนอื่นอีก”
ตอนนี้นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงกำลังอยู่ในสภาวะตื่นตระหนก
ความเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ ล้วนทำให้เขาตกใจได้ทั้งนั้น
ฉู่ลั่วปลอบใจเขาเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าอารมณ์เขาสงบลงบ้างแล้ว
จึงเอ่ยต่อ “ดังนั้นฉันเองก็ยังแปลกใจมากเช่นกันว่าในเมื่อมันไม่ได้
เลือกบทบาทใด ๆ ในบ้านของพวกคุณ แต่กลับยังอยู่ในบ้าน อีกทั้ง
ยังเกาะแกะพวกคุณอยู่อีก”
“คุณลองบอกมาหน่อยได้ไหมคะว่ามันมาเกาะแกะให้คุณตกใจ
แบบไหนบ้าง?”
นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงเล่าไปขณะใจยังหวาดผวา “เมื่อ
สัปดาห์ก่อนทุกอย่างยังปกติดีอยู่ แต่พอมาสัปดาห์นี้ผมกลับบ้านมา
ก็รู้สึกว่าตุ๊กตาตัวนี้ดูประหลาดกว่าครั้งก่อนไปมาก”
จากนั้นเขาก็เล่าในจุดที่ตัวเองรู้สึกว่ามันผิดปกติ
“ผมนั่งเล่นเกมอยู่บนโซฟา นั่งเล่นอยู่ดี ๆ ไม่มีอะไร แต่พอหันไป
ก็เห็นตุ๊กตาตัวนี้พิงพนักโซฟาอยู่ใกล้กับผม ตอนนั้นผมตกใจแทบ
ตาย”
“ตอนนั้นผมคิดว่าน้องสาวผมคงเผลอวางทิ้งไว้ตรงนี้จึงเอามันลง
จากโซฟา แล้วใช้หมอนอิงมาวางไว้แทน”
“แต่ว่า…”
นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงเหมือนนึกภาพอะไรที่ดูน่ากลัว
ออก น้าเสียงเริ่มสั่น “แต่ว่าพอผมเล่นเกมเสร็จ ตุ๊กตาตัวนั้นก็โผล่มา
อยู่ข้าง ๆ ตัวผมอีกแล้ว”
ฉู่ลั่ว “…”
“ยังมีอีกครับ เมื่อคืนพ่อแม่ผมไปดูแลยายที่โรงพยาบาล ในบ้าน
เหลือแค่ผมกับน้องสาว”
“ผมค่อนข้างกลัวมัน จึงเอามันไปขังไว้ในตู้แล้วกลับไปนอนที่
ห้อง”
“แล้วตอนที่กำลังกึ่งฝันกึ่งตื่น ผมก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง
เสียดสีอยู่ใต้ผ้าห่ม ผมคิดว่าเป็นสัตว์เลี้ยงในบ้านวิ่งขึ้นมาบนเตียง”
เขาชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยต่อ “ผมอยากจะแกล้งให้สัตว์เลี้ยง
ตกใจ จึงมุดเข้าไปใต้ผ้าห่มเพื่อจะจับตัวมัน แต่พอผมมุดไปก็เห็น…”
“หะ เห็นมันครับ”
นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงไม่สามารถอธิบายภาพที่เจอใน
ตอนนั้นได้
เขารู้สึกว่าในชั่วขณะนั้น เลือดทั่วร่างกายตัวเองราวกับถูกทำให้
แข็งไปหมด
แสงมือถือสาดส่องไปยังใบหน้าของตุ๊กตาตัวนั้น
ทั้งยังเห็นว่าตุ๊กตาตัวนั้นค่อย ๆ ขยับจากปลายเตียงเข้ามาหา
เขาอย่างช้า ๆ
“แต่ว่า…ดีที่ในตอนนั้นเสียงมือถือของผมดังขึ้นก่อนเพราะแม่
โทรเข้ามา”
“ตอนนั้นผมเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงแล้วคว้าตุ๊กตาตัวนั้นโยนออก
ทางหน้าต่างไปเลย”
“แต่แล้ววันรุ่งขึ้น น้องสาวผมก็ยังกอดมันอยู่”
นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงก้มหน้ามองน้องสาวของตัวเอง
เขาทั้งปวดใจและเสียใจ
เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะเขาเอง!
ถ้าเกิดเรื่องขึ้นกับถวนถวนหรือคนในบ้าน เขาคง…
ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้าใจ
ขณะเขาเกือบจะร้องไห้ออกมานั้น พลันได้ยินเสียงฉู่ลั่วเอ่ย
ขึ้นมา
“ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วค่ะว่าบทบาทที่มันเลือกคือใคร”
“ใครครับ?”
ฉู่ลั่วจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาเยาว์วัยของนักเรียนไม่ร้าย
สถานะไม่มั่นคง จากนั้นก็บอกเขาทางอ้อม “มันไม่ได้เลือกบทบาท
ของพ่อ แม่ น้องสาว หรือพี่ชายค่ะ แต่ในบ้านหลังนี้ยังมีอีกบทบาท
หนึ่งที่สามารถอาศัยอยู่ร่วมกับคนในบ้านได้ยาวนานมากพอ”
นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงคาดเดา “…พี่เลี้ยง?”
ฉู่ลั่ว “สิ่งนั้นคอยเกาะแกะคุณอยู่ตลอดด้วยนะคะ”
“ติวเตอร์?”
ฉู่ลั่ว “สะใภ้ค่ะ”
เกิดเสียงโครมครามตามมา นักเรียนไม่ร้ายสถานะไม่มั่นคงขา
อ่อนตกจากเก้าอี้ไปแล้ว “เจ้าของช่อง คุณพูดอะไรกัน? ผมเป็น
นักเรียนนะ! ผม…”
ต่อให้เขาไม่ได้เป็นนักเรียน เขาก็ไม่มีทางเลือกตุ๊กตามาเป็น
ภรรยา!
“เจ้าของช่อง คุณต้องช่วยผมนะ!”
พูดแล้วเขาก็เอาใบหน้ามาใกล้หน้าจอมือถือ “ต้องช่วยผมนะ
คุณต้องช่วยผมนะ!”
ถ้าตุ๊กตาตัวนี้เลือกบทบาทเป็นภรรยาของเขาก็แสดงว่าใน
อนาคตถ้าเขามีความรัก อีกฝ่ายก็จะได้รับบาดเจ็บเหรอ?
อ๊ากกก!!
ไม่เอานะ!
“เมื่อเรารู้บทบาทที่มันเลือกแล้ว ก็จะจัดการมันได้แล้วค่ะ”