เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1143 การไล่ผี
“แต่ว่า…”
ผู้อาวุโสทั้งสองมองรูปสลักหินด้วยความตื่นเต้นอย่างควบคุม
ไม่ได้
จี้ไจ่กับคนอื่น ๆ ถือผ้าสีแดงมาล้อมมันไว้จนหมด เพื่อป้องกัน
สายตาของคนอื่น เหลือเพียงนักพรตที่ต้องทำหน้าที่จัดการมันอยู่
ด้านในเท่านั้น
ผ่านไปสักพักหนึ่ง จี้ไจ่จึงเดินออกมา “ชำระล้างเรียบร้อยแล้ว
ครับ ติดอักขระยันต์ไว้แล้ว จะเคลื่อนย้ายตอนนี้เลยไหมครับ?”
“ค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางรีบจัดเตรียมรถมารับทันที เพื่อขนย้ายรูปสลักหิน
ออกไป
คุณอวี๋กับคุณซูรีบตามขึ้นไป
“ท่านนายกเทศมนตรีมาแล้ว!”
ชาวบ้านร้องตะโกนออกมา “ท่านเลขาธิการก็มาด้วย”
เหล่าชาวบ้านมารวมตัวกัน
ซู่เซี่ยงหยางเห็นแบบนั้นจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก “พอดี
เลย ตอนที่คุณมอบหมายงานให้ ยังไงก็ต้องเป็นรัฐบาลท้องถิ่นมา
ออกหน้าให้อยู่ดี ผมจะไปคุยกับพวกเขาสักหน่อย”
“ค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางกำลังจะเดินเข้าไป แต่กลับเห็นจิ่งอันฉิงเดินเข้าไป
ก่อนแล้ว เธอทักทายนายกเทศมนตรีกับเลขาธิการด้วยสีหน้า
อ่อนโยน ทั้งยังกระซิบคุยกับพวกเขาอีกหลายประโยค
นายกเทศมนตรีกับเลขาธิการพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง “ทราบ
แล้วครับ พวกเราจะจัดการตามที่ท่านปรมาจารย์บอก”
คำพูดนั้นเอ่ยจบก็เห็นนายกเทศมนตรีถือโทรโข่ง แล้วกล่าว
เสียงดังว่า “นับแต่วันนี้ไปอีกหนึ่งเดือน ไม่อนุญาตให้มีการขนย้าย
ดินในหมู่บ้านนี้เด็ดขาด ใครขนย้ายดิน ก็เตรียมถูกจับเข้าคุกได้
เลย!”
ผู้ใหญ่บ้านชะงักไป
ชาวบ้านไม่เข้าใจ
เลขาธิการรีบปลอบขวัญพวกเขา “ปรมาจารย์ท่านนี้บอกเราว่า
ขอเพียงภายในหนึ่งเดือนไม่มีการขนย้ายดินในหมู่บ้าน แม่น้าสายนี้
ก็จะฟื้นกลับมาเป็นเหมือนเดิม พลังงานแห่งผืนดินที่ถูกทำลายก็จะ
คืนกลับมาเป็นเหมือนเดิมเช่นกัน”
“จริงหรือเปล่า?”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราลองถามปรมาจารย์ฉู่ดีไหม?”
“ถามปรมาจารย์ฉู่กันไหม?”
จิ่งอันฉิง “…”
มีชาวบ้านเดินไปถามฉู่ลั่วจริง ๆ
ฉู่ลั่วพยักหน้าให้ “ใช่ค่ะ! แค่ไม่ขนย้ายดินเป็นเวลาหนึ่งเดือน
พลังงานแห่งผืนดินที่ถูกทำลายจะฟื้นฟูกลับมา และแม่น้าสายนี้ก็จะ
กลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วยค่ะ”
มันเป็นเรื่องจริง
“ถึงสาวน้อยคนนั้นจะดูพึ่งพาไม่ได้ แค่คิดไม่ถึงเลยว่าจะมี
ความสามารถอยู่บ้าง”
“สาวน้อยเก่งมากเลย!”
ซู่เซี่ยงหยางมองนายกเทศมนตรีกับเลขาธิการที่พาจิ่งอันฉิงเดิน
ไปตามริมแม่น้า ทั้งยังไปทั่วทุกที่ในหมู่บ้าน เพราะอยากให้เธอช่วยดู
ว่าบริเวณโดยรอบนี้ยังมีจุดไหนที่ผิดปกติหรือไม่
“จิ่งอันฉิงคนนี้…ค่อนข้างน่าสนใจ”
หมู่ดาราร่วมกันสรรเสริญดวงเดือน*[1] ทั้งยังมีสีหน้าภาคภูมิใจ
ในตัวเอง
ซู่เซี่ยงหยางเห็นฉู่ลั่วไม่ขยับเขยื้อนสักนิด “คุณไม่ไปด้วยเหรอ
ครับ? ปัญหานี้ถูกแก้ไขหมดแล้วล่ะ!”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “เรื่องยังจัดการไม่หมด คุณกลับไปก่อนเถอะ”
ซู่เซี่ยงหยางกำลังยุ่งมาก เขาจึงไม่ยอมเสียเวลาอยู่ต่อ จึงขึ้นรถ
และขับออกไปตามคำพูดของเธอ
ชาวบ้านเดินตามนายกเทศมนตรีกับเลขาธิการไป พวกเขา
อยากให้จิ่งอันฉิงช่วยดูว่าที่บ้านยังมีปัญหาอะไรอีกหรือเปล่า
มีเพียงเงาร่างหนึ่งเดินตามหลังกลุ่มคนท่าทางเชื่องช้าและดูโดด
เดี่ยว
ฉู่ลั่วสาวเท้าเดินตามไป
ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบเดินกลับไปยังลานบ้านของตน มอง
บ้านที่เขาใช้เงินเก็บทั้งหมดของตัวเองมาซื้อ พลางถอนหายใจ
ออกมาอย่างแรง
ทันทีที่เขาทรุดนั่งลงใต้ชายคา สองมือประคองใบหน้า ถอน
หายใจออกมาแรง ๆ อีกครั้ง
“วิญญาณร้ายในหมู่บ้านถูกแก้ไขแล้ว ไม่ใช่เรื่องดีเหรอคะ?
ถอนหายใจทำไมล่ะ?”
“ท่านปรมาจารย์!” เขาเห็นฉู่ลั่วเดินเข้ามา ใช้ชีวิตบั้นปลาย
อย่างสงบจึงลุกขึ้นยืนทันที “ของที่คุณให้ผมซื้อ ผมจัดเตรียมทั้ง
หมดแล้ว จะไล่ผีตอนนี้ใช่ไหมครับ?”
“ผมนึกว่าท่านปรมาจารย์จะ…”
เขานึกว่าฉู่ลั่วจะตามคนพวกนั้นไป…
“ค่ะ”
ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบรีบนำของที่ฉู่ลั่วต้องการออกมา การ
ไล่ผีสำหรับฉู่ลั่วแล้ว ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอะไรเลย
ไม่นาน ทั่วทั้งลานบ้านก็เต็มไปด้วยวิญญาณทุกตนของทั้งเจ็ด
ครอบครัว
พวกเขาบางตนถูกไฟครอกตาย
บางตนตายเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
บางตนถูกทุบตีจนตาย
บางตนก็ป่วยตาย
สภาพการตายของพวกเขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก
และในกลุ่มนี้ มีเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งกำลังพูดคุยกับ
วิญญาณที่อยู่รอบตัวราวกับคนโง่
*[1] หมู่ดาราร่วมกันสรรเสริญดวงเดือน (众星捧月) คน
มากมายสรรเสริญบุคลหนึ่งซึ่งเป็นที่เคารพของพวกเขา