เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1146 ที่ดินผีสิงผืนนั้นขำยออกแล้ว
จิ่งอันฉิงถูกผู้คนรำยล้อม เดินจำกบ้ำนหนึ่งไปอีกบ้ำนหนึ่งเพื่อ
ดูฮวงจุ้ย และให้ค ำแนะน ำอีกเล็กน้อย
บำงครั้งเธอก็จะเล่ำเรื่องรำวที่เคยเกิดขึ้นกับพวกเขำเรื่องสอง
เรื่อง ดึงดูดให้ชำวบ้ำนส่งเสียงร้องอุทำนด้วยควำมตกตะลึง
“ท่ำนปรมำจำรย์ ท่ำนเป็นปรมำจำรย์จริง ๆ”
“เก่งกำจเกินไปแล้ว!”
“เรื่องนี้มีเพียงคนในครอบครัวของเรำเท่ำนั้นที่รู้ ท่ำนปรมำจำรย์
กลับท ำนำยออกมำได้ สมกับเป็นท่ำนปรมำจำรย์”
“รู้สึกว่ำจะเก่งพอ ๆ กับปรมำจำรย์ฉู่คนนั้นเลย!”
จิ่งอันฉิงเห็นท่ำทำงเคำรพและตกตะลึงของทุกคน มุมปำกยกยิ้ม
ขึ้นเล็กน้อย สีหน้ำอวดดีแสดงออกมำชัดเจน เธอวำงท่ำสูงส่งรำวกับ
ยอดฝีมือ
“นี่เป็นบ้ำนของผมครับ ท่ำนปรมำจำรย์ช่วยดูให้ด้วย”
ผู้ใหญ่บ้ำนชี้บ้ำนหลังหนึ่ง พลำงมองจิ่งอันฉิงด้วยควำมคำดหวัง
จิ่งอันฉิงเพียงปรำยตำมอง และเอ่ยว่ำ “ช่วงนี้สัตว์ที่คุณเลี้ยงไว้มี
อำกำรไม่สงบ ส่งเสียงร้องตอนกลำงดึก…”
“ใช่ ใช่ ใช่ ท่ำนปรมำจำรย์พูดถูกต้อง บ้ำนของผมเป็นแบบนี้
เลยครับ ไม่ทรำบว่ำควรท ำยังไงดี?”
จิ่งอันฉิงกลับไม่กล่ำวอะไร เพียงแค่ก้มหน้ำมองปลำยนิ้วของ
ตัวเอง ไม่พูดไม่จำ
ผู้ใหญ่บ้ำน “ท่ำนปรมำจำรย์…”
จิ่งอันฉิง “ฉันเป็นแค่เด็กสำวคนหนึ่ง ไม่รู้จักมำรยำทด้วยซ้ำ
แล้วจะรู้เรื่องฮวงจุ้ยได้ยังไง? พูดอีกอย่ำง ฉันไม่ใช่คนแก้ปัญหำ แต่
เป็นคนสร้ำงปัญหำต่ำงหำก”
“ถ้ำท ำอะไรไม่ดีไป ไม่แน่ว่ำอำจจะถูกคนทุบตีได้ ถ้ำอย่ำงนั้นฉัน
ไม่พูดแล้วกัน”
ค ำพูดนี้คือประโยคที่ผู้ใหญ่บ้ำนเคยต ำหนิจิ่งอันฉิงด้วยควำม
โมโห ตอนอยู่ในบ้ำนของใช้ชีวิตบั้นปลำยอย่ำงสงบ
ตอนนี้จิ่งอันฉิงโยนทุกค ำกล่ำวใส่หน้ำผู้ใหญ่บ้ำน
เธอเฝ้ำมองสีหน้ำที่เปลี่ยนไปของผู้ใหญ่บ้ำนด้วยหำงตำ แล้ว
แอบหัวเรำะเยำะในใจ
กล้ำมำหัวเรำะเยำะจิ่งอันฉิงก่อน ไม่ดูสถำนะตัวเองเสียบ้ำง
เธอกลับมำเกิดใหม่อีกครั้ง ทั้งยังมีระบบไว้ใช้งำน ไม่ใช่เพื่อให้
คนอื่นหัวเรำะเยำะเธอได้
“ผู้ใหญ่บ้ำน คุณรีบขอโทษเถอะ!”
“ท่ำนปรมำจำรย์มีควำมสำมำรถจริง ๆ”
“ขอโทษสักหน่อย ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก”
นำยกเทศมนตรีกับเลขำธิกำรยืนอยู่ข้ำง ๆ เช่นกัน ผู้ใหญ่บ้ำน
ริมฝีปำกสั่นระริก อยำกเอ่ยปำกขอโทษ แต่ก็ยำกจะกล่ำวเช่นกัน
แต่ถ้ำไม่เอ่ยปำก บ้ำนของเขำ…
ขณะก ำลังลังเลอยู่นั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของนำยกเทศมนตรีก็
ดังขึ้น
หลังเขำรับสำย สีหน้ำก็พลันเปลี่ยนไปทันที “จริงเหรอ? ฉันจะไป
เดี๋ยวนี้เลย”
เขำตบ ๆ แขนเลขำธิกำรด้วยสีหน้ำปิติยินดี “มีนักลงทุนมำที่นี่
อยำกจะซื้อที่ดินเพื่อท ำเป็นโรงงำนครับ”
“จริงเหรอ?”
“อืม อืม”
“แล้วก็…ไม่ใช่แค่บริษัทเดียว ดูเหมือนว่ำจะมีกำรแข่งขันประมูล
ด้วยครับ?”
“หำ…”
“เป็นเพรำะปรมำจำรย์ที่ชื่อฉู่ลั่วไลฟ์สตรีมเรื่องอะไรสักอย่ำง…”
เลขำธิกำรรีบร้อนเอ่ยว่ำ “ไม่ต้องพูดแล้ว ไม่ต้องพูด พวกเรำไป
ที่นั่นเลยดีกว่ำ”
นำยกเทศมนตรีกล่ำวลำจิ่งอันฉิง “ปรมำจำรย์จิ่ง เชิญคุณ
ตรวจสอบต่อไปนะครับ! พวกเรำยังมีธุระ ต้องขอตัวก่อน”
ตอนนี้ชำวบ้ำนก็ตกตะลึงไปแล้ว “โรงงำน? สร้ำงโรงงำนอะไร
เหรอ?”
“ดูเหมือนจะเป็นเพรำะไลฟ์สตรีมของปรมำจำรย์ฉู่ ท ำให้ที่ดินผี
สิงผืนนั้นขำยออกแล้วล่ะ ขึ้นกำรค้นหำยอดนิยมแล้วด้วย!”
“พวกเรำไปดูกันเถอะ”
“ไปดูกัน!”
พริบตำเดียว ชำวบ้ำนที่ล้อมอยู่รอบ ๆ ก็วิ่งหำยไปหมด
มีเพียงจิ่งอันฉิงยังยืนอยู่ที่เดิม เธออ้ำปำกค้ำง นึกอยำกจะพูด
แต่กลับไม่สำมำรถพูดเพื่อรั้งพวกเขำไว้ได้เลย
เหลือแค่ผู้ใหญ่บ้ำนที่ยังยืนข้ำง ๆ
ยังมีคนรู้จักของดีอยู่สินะ
เธอจะพยำยำมฝืนใจให้อภัยเขำ ช่วยเปลี่ยนฮวงจุ้ยให้เขำสักนิด
แล้วกัน
ขณะก ำลังจะเอ่ยปำก กลับได้ยินผู้ใหญ่บ้ำนขมวดคิ้วถำมว่ำ
“ท่ำนปรมำจำรย์ไม่ไปด้วยเหรอ? ผมจะล็อกประตูบ้ำนแล้ว”
จิ่งอันฉิง “อะไรนะ?”
ผู้ใหญ่บ้ำนท ำสีหน้ำคล้ำยยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “มีคนแปลกหน้ำเข้ำมำ
ในหมู่บ้ำน จะต้องล็อกประตูไว้เพื่อควำมปลอดภัยครับ”
จิ่งอันฉิง “…”
นี่เขำก ำลังแอบกล่ำวหำว่ำเธอจะขโมยของเหรอ?
หมู่บ้ำนยำกจนแสนห่ำงไกลแบบนี้ มีอะไรที่มีค่ำพอให้เธอขโมย
ด้วยหรือไง?
จิ่งอันฉิงยกเท้ำเดินออกไปอย่ำงโกรธเคือง ผู้ใหญ่บ้ำนปิดประตู
ลงกลอนเอำไว้ ก่อนจะเดินออกมำเช่นกัน ทั้งยังชี้ให้จิ่งอันฉิงดู “ท่ำน
ปรมำจำรย์ ที่นี่มีกล้องวงจรปิดนะครับ ในหมู่บ้ำนเองก็มีกล้องวงจร
ปิดอยู่หลำยจุด อย่ำเดินไปไหนมำไหนซี้ซั้วล่ะ!”
จิ่งอันฉิง “…”
ผู้ใหญ่บ้ำนพูดจบก็ไม่สนใจจิ่งอันฉิงอีก เขำรีบเดินจำกไปทันที
YOU MAY ALSO LIKE
